Η εικόνα της Γεννήσεως

--

᾿Επὶ τοῖς ἱεροῖς Γενεθλίοις
τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ

῾Η Εἰκόνα τῆς Γεννήσεως

«Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί...»

Νίκου Ζία, ᾿Αρχαιολόγου



Η Γέννηση τοῦ Χριστοῦ
γιορτάζεται ἀπὸ τὴν ῾Αγία ᾿Ορθόδοξο ᾿Εκκλησία
δοξολογικὰ καὶ συνάμα κατανυκτικά.
῾Η ἡδυμελὴς ὑμνογραφία καὶ ἡ εἰρηνόχυτη εἰκονογραφία
μὲ θαυμαστὸ τρόπο ἐκφράζουν τὸ μέγα γεγονός.
Μέσα στὸ χῶρο τῆς ᾿Εκκλησίας ὁ ᾿Ορθόδοξος Χριστιανὸς
ζεῖ τὸ Μυστήριο τῆς Σαρκώσεως μὲ τὶς αἰσθήσεις του,
ποὺ μεταμορφώνονται γιὰ νὰ γίνουν μέσα ἐπικοινωνίας μὲ τὸ ἄρρητο.
Προσκυνώντας τὴν εἰκόνα τῆς Γεννήσεως ἀνταποκρίνεται
στὸ κέλευσμα τῆς ψαλμωδίας «δεῦτε ἴδωμεν πιστοὶ» καὶ «βλέπει»
μὲ τὰ μάτια του τὴν θεολογία τῆς Σαρκώσεως αἰσθανόμενος τὴν εὐφροσύνη
τῆς θείας συγκαταβάσεως καὶ κενώσεως.
Τὸ πνευματικὸ μεγαλεῖο, τὸ μυστικὸ βάθος καὶ τὸ αἰσθητικὸ κάλλος
τῆς ᾿Ορθοδόξου τέχνης συνεργοῦν στὴ μετοχὴ τοῦ πιστοῦ
στὸ καλοάγγελτο γεγονὸς τῆς ᾿Ενανθρώπησης...

Ὁλόκληρη ἡ Μελέτη ἐδῶ

--

Ο Άγιος Μόδεστος Α΄, Πατριάρχης Ιεροσολύμων

--

Μνήμη: 18η Δεκεμβρίου

--

Ο Προφήτης Δανιήλ

--

Μνήμη: 17η Δεκεμβρίου

--

Θέλουμε την "Μαγεία" ή την χαρά των Χριστουγέννων;

--

Θέλουμε τὴν «μαγεία»
ἢ τὴν χαρὰ τῶν Χριστουγέννων;

Σκοπὸς τῆς ᾿Ενανθρώπησης εἶναι ἡ θέωση τοῦ ἀνθρώπου


...ΑΣΦΑΛΩΣ τὰ Χριστούγεννα ἔχουν νόημα
βαθύτατα πνευματικό, ἅγιο καὶ σωτήριο.
Διότι, μ᾿ αὐτὰ δὲν ἑορτάζουμε ἕνα ὁποιοδήποτε γεγονός,
ὡς καὶ ἐθνικὸ ἀκόμη, ἀλλὰ τὴν ἴδια τὴν ἐμφάνιση,
μὲ σάρκα καὶ ὀστά, τοῦ Θεοῦ στὴν γῆ κι ἀνάμεσά μας.

Μᾶς τίμησε ἰδιαίτερα μὲ τὴν ᾿Επίσκεψή Του αὐτή,
ὑπέροχα, ἀνυπέρβλητα, μοναδικά, καθὼς ἕνωσε
τὴν δική μας ἀνθρώπινη φύση μὲ τὴν δική Του τὴν Θεϊκή.
῎Ετσι ἔχουμε τὴν ἐμφάνιση τοῦ Θεανθρώπου στὴν ἱστορία.
Τὴν ἕνωση τοῦ κτιστοῦ πλάσματος, μὲ τὸν ἴδιο
τὸν ῎Ακτιστο Πλάστη καὶ Θεό.

Σκοπὸς δὲ αὐτῆς τῆς Θείας παρέμβασης,
εἶναι ἡ Θέωση τοῦ ἀνθρώπου.

῾Οπότε, μὲ τὰ Χριστούγεννα δὲν κάνουμε τίποτ᾿ ἄλλο τελικά,
ἀπ᾿ τὸ νὰ ζοῦμε τὴν ἀναδημιουργία μας, τὴν ἀνάπλασή μας
ἀπ᾿ τὸ κατάντημα, στὸ ὁποῖο μᾶς ὁδήγησε ἡ ἁμαρτία,
ὥστε νὰ ἐπανέλθουμε πάλι στὴν προτέρα μας κατάσταση...

Μπορεῖτε νὰ διαβάσετε τὸ πλῆρες κείμενο ἐδῶ

Δύο φροντιστηριακά μαθήματα Αγιογραφίας περιόδου Γ΄

--

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ "ΑΓΙΜΑΚ"
ΔΥΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ







Διαβᾶστε ἐδῶ τὸ σχετικὸ χρονικὸ

--

Το παραδεισένιο περιστεράκι της Αγιογραφίας Η΄

--

Η ΦΤΕΡΟΥΓΑ ΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ
ΚΑΙ Η ...ΟΥΡΑ

...Τὴν Πρακτικὴ τῆς Ἁγιογραφίας, δηλαδὴ τὴν ἄλλη φτερούγα
τοῦ Παραδεισένιου Περιστεριοῦ, τὴν ἀπαρτίζουν,
ὅλες ἐκεῖνες οἱ πρακτικὲς ἐργασίες, οἱ ὁποῖες εἶναι ἀπαραίτητες,
προκειμένου νὰ κατασκευασθῆ μία Εἰκόνα.

Τέτοιες ἐργασίες εἶναι τὸ σχέδιο, ἡ κατασκευὴ τῆς ἐπιφάνειας
ὅπου θὰ ἁγιογραφηθῆ ἡ Εἰκόνα, ἡ παρασκευὴ τῶν χρωμάτων,
τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσουμε, τὸ χρύσωμα τοῦ ῾῾κάμπου᾿᾿,
ἡ ζωγραφική, τὸ βερνίκωμα, ἡ τοποθέτηση κλπ.




Τέλος, οὐρά, δηλαδὴ πηδάλιο, τὸ ὁποῖο κατευθύνει σωστὰ
καὶ μὲ ἀσφάλεια τὸ Παραδεισένιο Περιστεράκι
στὴν ἀνοδική του πορεία, εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς μαθητείας.
Ὅσοι ἐπιθυμοῦμε νὰ ἀποκτήσουμε καὶ ἐμεῖς
τὸ ἀλάνθαστο αὐτὸ καὶ σωτήριο πηδάλιο
πρέπει νὰ καλλιεργήσουμε τρία κυρίως πράγματα:

α. Νὰ προσευχώμαστε στὴν Παναγία μας
καὶ νὰ Τὴν παρακαλοῦμε νὰ μᾶς τὸ χαρίση ὡς δῶρο.

β. Νὰ ρωτᾶμε σὲ κάθε μας ἀπορία τὸν Δάσκαλό μας
καὶ νὰ πειθαρχοῦμε μὲ ταπείνωση
στὶς συμβουλὲς καὶ ὑποδείξεις του, καὶ

γ. Νὰ μελετοῦμε μὲ δίψα γιὰ μάθηση, γιὰ νέες γνώσεις,
κάθε τι ποὺ ἀφορᾶ τὴν εὐλογημένη Τέχνη τῆς Ἁγιογραφίας.

Ἕνα πουλάκι δὲν μπορεῖ νὰ πετάξη, χαρούμενο,
ψηλὰ στὸν οὐρανὸ δίχως οὐρά. Ἕνα πλοῖο χωρὶς πηδάλιο
εἶναι ἀδύνατον νὰ πλεύση σωστὰ καὶ ἀκίνδυνα
καὶ νὰ φθάση στὸν μακρινό, πολυπόθητο προορισμό του.


Ἔτσι ἀκριβῶς καὶ ὁ Ἁγιογράφος ποὺ δὲν διαθέτει πνεῦμα μαθητείας,
ὅσο μεγάλο ῾῾τάλαντο᾿᾿ καὶ ἂν ἔχη, εἶναι ἀδύνατον νὰ προκόψη
καὶ νὰ ἐπιτύχη τὸν στόχο του...

--

Ο Άγιος Πατάπιος

--

Ὁ Ὅσιος Πατάπιος

Διαβᾶστε συγκλονιστικὸ σύγχρονο θαῦμα τοῦ Ἁγίου ἐδῶ

--

Άγιος Νικόλαος

--


--

Η Γέννηση του Χριστού και ο πόλεμος των ηδονών

--

Η Γέννηση του Χριστού
και ο πόλεμος των ηδονών

Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

 

--

 

 

Το παραδεισένιο περιστεράκι της Αγιογραφίας Ζ΄

--

Η ΦΤΕΡΟΥΓΑ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

Η ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ μοιάζει, ὅπως ἔχουμε ἀναφέρει
στὴν Εἰσαγωγή, μὲ ἕνα Παραδεισένιο Περιστεράκι.
Φέρνει στὴν Γῆ τὸν Ποιητὴ τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τῆς Γῆς·
τὸν Χριστό μας, δηλαδὴ τὴν Εἰκόνα Του.
Ἐπίσης, ἀνεβάζει τὶς προσευχὲς τῶν πιστῶν ἀνθρώπων,
δοξολογίες, εὐχαριστίες καὶ παρακλήσεις,
τὴν τιμὴ καὶ τὴν προσκύνησή τους,
στὸν Θρόνο τοῦ Θεοῦ, τὸν Οὐρανό.



Αὐτὸ γίνεται, διότι σύμφωνα μὲ τὸν Μέγα Βασίλειο
καὶ τοὺς Ἱεροὺς Πατέρες μας τῆς Ἁγίας Ἑβδόμης Οἰκουμενικῆς Συνόδου

«Ἡ τιμὴ τῆς Εἰκόνος, ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει».

Τὴν μία του φτερούγα τὴν ὀνομάζουν θεωρία, ἐνῶ τὴν ἄλλη πρακτική.

* * *

«Τὴν θεωρία τῆς Ἁγιογραφίας τὴν συναποτελοῦν τὰ Πατερικὰ κείμενα».
Αὐτὴ τὴν σοφὴ ἀπάντηση μᾶς ἔδωσε ὁ Δάσκαλος μας,
ὅταν τὸν ρωτήσαμε γι’ αὐτὸ τὸ θέμα.
Προκειμένου νὰ τὴν ἀποκτήσουμε,
ὅσοι συνεργαζόμαστε μὲ τὸ Παραδεισένιο Περιστεράκι,
χρειάζεται νὰ κάνουμε ὁρισμένα πράγματα:

Ὀφείλουμε, πρῶτα ἀπ’ ὅλα, νὰ ἀκοῦμε μὲ προσοχὴ τὰ κηρύγματα
τῶν Πνευματικῶν μας Πατέρων καὶ νὰ πειθαρχοῦμε
στὶς παραινέσεις καὶ συμβουλές τους.
Ἐπίσης εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ μελετᾶμε συνεχῶς,
μὲ ζῆλο καὶ ἐπιμέλεια.




Χρειάζεται ὅμως καὶ νὰ προσπαθοῦμε ταυτοχρόνως
νὰ ἐφαρμόζουμε στὴν πράξη, στὴν καθημερινὴ ζωή μας,
πάντοτε βέβαια μὲ τὴν εὐλογία καὶ καθοδήγηση τοῦ Πνευματικοῦ μας,
τὰ ὅσα διδάσκουν ἡ Ἁγία Γραφή, τὰ Πατερικὰ βιβλία,
τὰ Συναξάρια μὲ τοὺς βίους τῶν Ἁγίων
καὶ κάθε ὠφέλιμο πνευματικὸ κείμενο...




--