ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

+++

Μνήμη: 18η Μαρτίου

...Με αυτό το στεφάνι της υπομονής, λέει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, «ο Ιησούς συνήθως στεφανώνει τους αθλητές Του».

Θεωρεί μάλιστα ως Μάρτυρες τους υπομένοντες και λέει ότι ο Χριστός έστεψε τους Μάρτυρες της υπομονής με στεφάνια που ήταν φτιαγμένα με λουλούδια κάθε είδους.

Οι υπομένοντες, λέει, έχουν πάντα προ οφθαλμών την «ημέραν της υπομονής του Κυρίου» και «μετέχοντας στη δική Του ζωή μπορούν και κάνουν υπομονή. Γιατί, με την υπομονή αξιώνονται να βρίσκονται πάντα δίπλα Του».

Και όταν η ψυχή τους συνθλίβεται στις μυλόπετρες του πόνου, ξέρει αυτή που να στραφεί και σε Ποιον να καταφύγει.

Ατενίζει Εκείνον, που «ώσπερ πελεκάν τετρωμένος τη καρδία» («Εγκώμια» του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου), κρέμεται στο Σταυρό της Αγάπης.

Αγκαλιάζει έτσι και τον δικό του σταυρό και πορεύεται να συσταυρωθεί με Εκείνον, «ίνα και συζήση Αυτώ»...

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ ΙΗ΄ (18ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν ΚΥΡΙΛΛΟΥ Ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων

ΚΥΡΙΛΛΟΣ, ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν, ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Κωνσταντίου, υἱοῦ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου, τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη τλζ΄-τξα΄ (337-361), ὡς υἱὸς δὲ εὐσεβῶν καὶ Ὀρθοδόξων γονέων ἀνετράφη παρ’ αὐτῶν καὶ ἐξεπαιδεύθη εἰς τὰ εὐσεβῆ καὶ ὀρθὰ ἱερὰ δόγματα.

Ἀφ’ οὗ δὲ ὁ τότε Ἱεροσολύμων Μάξιμος Γ΄ (333-348) ἀπῆλθε πρὸς Κύριον, ὁ μακάριος οὗτος Κύριλλος ἀνῆλθεν εἰς τὸν θρόνον τῶν Ἱεροσολύμων, ὑπερμαχῶν τῶν δογμάτων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Πατέρων. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἤκμαζε καὶ ὁ ἀρειανὸς Ἀκάκιος, ὁ κατέχων τὸν θρόνον τῆς ἐν Παλαιστίνῃ Καισαρείας, ὅστις, ἂν καὶ ἀπεκηρύχθη καὶ καθῃρέθη ὑπὸ τῆς ἐν Σαρδικῇ γενομένης Ἁγίας τοπικῆς Συνόδου, διότι δὲν ἤθελε νὰ ὁμολογήσῃ τὸν Υἱὸν ὁμοούσιον μὲ τὸν Πατέρα, ὅμως δὲν ὑπέκυψεν εἰς τὴν συνοδικὴν ταύτην καθαίρεσιν, ἀλλὰ τυραννικῶς κατεκράτει τὸν θρόνον τῆς Καισαρείας, διότι ἦτο γνώριμος καὶ φίλος τοῦ βασιλέως Κωνσταντίου, τοῦ φρονοῦντος ἐκ κουφότητος τὰ τοῦ Ἀρείου δόγματα. Οὗτος λοιπόν, λαβὼν ἐξουσίαν παρὰ τοῦ βασιλέως κατεβίβασεν ἐκ τοῦ θρόνου τὸν μακάριον τοῦτον Κύριλλον καὶ ἐξώρισεν αὐτὸν ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα.

Ὁ δὲ θεσπέσιος Κύριλλος, πορευθεὶς εἰς τὴν Ταρσὸν τῆς Κιλικίας, συνανεστρέφετο μετὰ τοῦ ἐκεῖ θαυμαστοῦ Ἐπισκόπου Σιλβανοῦ. Ὅταν δὲ συνεκροτήθη ἡ ἐν Σελευκείᾳ Σύνοδος, τῆς ὁποίας μέλος ἀπετέλεσε καὶ οὗτος ὁ Ἅγιος Κύριλλος, ὁ ρηθεὶς κακόδοξος Ἀκάκιος ἀπεσκίρτησεν ἀπὸ τῆς Συνόδου καὶ μεταβὰς εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν διέβαλε τὸν θεῖον Κύριλλον καὶ ἐξῆψεν εἰς ὀργὴν τὸν βασιλέα κατὰ τοῦ Ἁγίου, ὅστις κατεδίκασε τοῦτον εἰς ἐξορίαν. Ἀφ’ οὗ δὲ ἀπέθανεν ὁ Κωνστάντιος ἔλαβε τὴν βασιλείαν ὁ Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης, ἐν ἔτει τξα΄ (361), ὁ ὁποῖος θέλων νὰ προσελκύσῃ τὴν εὔνοιαν καὶ ἀγάπην τῶν Ἐπισκόπων ἐκείνων, τοὺς ὁποίους εἶχεν ἐξορίσει ὁ Κωνστάντιος, διέταξε νὰ ἐπανέλθωσιν ὅλοι οἱ ἐν ἐξορίᾳ εἰς τὰς ἐπαρχίας των. Οὕτω, μετὰ τῶν ἄλλων, ἀπέλαβε τὸν θρόνον τῶν Ἱεροσολύμων καὶ ὁ Ἅγιος Κύριλλος.

Ποιμάνας λοιπὸν καλῶς καὶ θεοφιλῶς τὸ ἐμπιστευθὲν αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ποίμνιον καὶ καταλιπὼν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ὡς μνημόσυνον τῆς αὐτοῦ σοφίας, τὰς φερομένας Κατηχήσεις του ὁμοῦ μὲ ἄλλους λόγους καὶ ζήσας ὀλίγα ἔτη μετὰ τὴν ἐπιστροφήν του, ἀνεπαύθη ἐν Κυρίῳ διὰ μακαρίου ἀποδημίας. Ἦτο δὲ κατὰ τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ σώματος μέτριος μὲν κατὰ τὸ ἀνάστημα, ὠχρὸς κατὰ τὴν κεφαλήν, ρῖνα δὲ εἶχεν ὀλίγον μικράν· εἶχε τὸ πρόσωπον τετράγωνον, τὰς δὲ ὀφρῦς εὐθείας καὶ ἴσας καὶ τὸ γένειον λευκόν, δασὺ καὶ εἰς δύο κεχωρισμένον, τὸ δὲ ἦθός του ὡμοίαζε μὲ ἦθος ἀγροίκου χωρικοῦ.

+++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ

++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ

 

 

Μνήμη: 17η Μαρτίου

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ 

ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ὁ Ὅσιος καὶ Ὁμολογητὴς Πατὴρ ἡμῶν ἐγεννήθη ἐν Τριγλίᾳ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ Η΄ αἰῶνος. Εὐσεβὴς δὲ καὶ φιλομόναχος ἐκ νεότητος ὑπάρχων, εὐθὺς ὡς ἐπεράτωσε τὰ ἐγκύκλια μαθήματα ἀπελθὼν εἰς τὴν ἐκεῖσε Μονὴν τῆς Πελεκητῆς ἐκάρη εἰς αὐτὴν Μοναχός, ἐκτιμηθεὶς δὲ διὰ τὰς ἀρετάς του ἐγένετο βραδύτερον καὶ Ἡγούμενος ταύτης.

Ὅτε δὲ ἐξέσπασεν ἐπὶ Κωνσταντίνου Ε΄ τοῦ Κοπρωνύμου (741-775) φοβερὸς κατὰ τῶν σεπτῶν καὶ ἁγίων Εἰκόνων διωγμὸς ἐπρόσταξεν ὁ αὐτοκράτωρ τὸν ἡγεμόνα τῆς Ἀσίας Μιχαὴλ τὸν Λαχανοδράκοντα, τὸν διὰ τὴν ὠμότητά του ἀποκληθέντα Μηχανοδράκοντα, ὅπως διὰ παντὸς τρόπου τιμωρήσῃ σκληρῶς τοὺς προσκυνοῦντας τὰς ἁγίας Εἰκόνας. Ἐλθὼν δὲ ἐκεῖνος εἰς τὴν Μονὴν τῆς Πελεκητῆς κατ’ αὐτὴν τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Πέμπτην καὶ καθ’ ἣν ὥραν ἐτελεῖτο ἡ θεία Λειτουργία ἀνέτρεψεν ὁ ἐναγὴς τὴν Ἱερὰν Μυσταγωγίαν καὶ τοὺς μὲν ἐκλεκτοτέρους τῶν Μοναχῶν, τριάκοντα καὶ ὀκτὼ τὸν ἀριθμόν, ἀφοῦ διαφόρως ἐβασάνισεν ἐνέκλεισεν εἰς παλαιόν τι λουτρὸν καὶ κτίσας τὴν θύραν ἀφῆκεν αὐτοὺς ἐκεῖ καὶ ἀπέθανον ἀπὸ τὴν πεῖναν, τοὺς δὲ λοιποὺς ἄλλους μὲν ἔδειρε καὶ ἐβασάνισε, κόπτων αὐτῶν τὴν ρῖνα, χρίων μὲ πίσσαν τὰ γένεια καὶ διαφόρους ἄλλας ἐνεργῶν κατ’ αὐτῶν τιμωρίας, τὴν δὲ Μονὴν καὶ τὰς Ἐκκλησίας παντελῶς κατέκαυσε. Τὸν δὲ μακάριον Θεοστήρικτον, ἀφοῦ σκληρῶς καὶ αὐτὸν ἐβασάνισε κόψας καὶ αὐτοῦ τὴν ρῖνα καὶ χρίσας τὰ γένεια μὲ πίσσαν καὶ νάφθαν, τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ὡδήγησεν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ὅπου καὶ τὸν ἐνέκλεισεν εἰς τὰς φυλακὰς τοῦ Πραιτωρίου μετὰ καὶ τῶν ἄλλων τριακοσίων τεσσαράκοντα δύο (342) Πατέρων, οἵτινες καὶ αὐτοὶ δὲν ἐδέχοντο νὰ συμφωνήσουν εἰς τὴν ἄθεσμον ἐντολὴν τοῦ αὐτοκράτορος.

Μετὰ ταῦτα ἐξελθὼν ὁ Ἅγιος τῆς φυλακῆς, ἀρκετὰ γέρων πλέον, ἐπέστρεψεν εἰς τὴν καταστραφεῖσαν Μονὴν τῆς Πελεκητῆς, ὅπου συνηντήθη καὶ μετὰ τοῦ Ὁσίου καὶ Ὁμολογητοῦ Νικήτα, Ἡγουμένου τῆς πλησίον ἐκεῖ κειμένης Μονῆς τοῦ Μηδικίου [4], ὅστις ὑπῆρξε διδάσκαλος αὐτοῦ καὶ τοῦ ὁποίου ἔγραψε μετὰ ταῦτα καὶ τὸν Βίον [5]. Συνέθεσε δὲ ὁ Ὅσιος Θεοστήρικτος, καὶ «Κανόνα Παρακλητικὸν εἰς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, ψαλλόμενον ἐν πάσῃ θλίψει τῆς ψυχῆς καὶ περιστάσει». Ζήσας δὲ ὁ μακάριος εἰς γῆρας βαθὺ πρὸς Κύριον ἐξεδήμησεν.

*  *  *

ΠΑΥΛΟΣ ὁ Ὅσιος καὶ Ὁμολογητὴς Πατὴρ ἡμῶν ἦτο ἀπὸ τὴν Κρήτην εἰς τὴν ὁποίαν ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ δυσσεβοῦς καὶ εἰκονομάχου βασιλέως Κωνσταντίνου Ε’ τοῦ Κοπρωνύμου (741-775). Ὅτε δὲ ὁ ἐναγὴς οὗτος ἐξαπέλυσε τὸν κατὰ τῶν σεπτῶν καὶ ἁγίων Εἰκόνων διωγμόν, συλληφθεὶς ὁ μακάριος Παῦλος ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ τῆς Κρήτης Θεοφάνους τοῦ Λαρδατύρη προσήχθη πρὸς ἐξέτασιν καὶ ἐβιάζετο νὰ καταπατήσῃ τὴν ἁγίαν Εἰκόνα τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Δεικνύων δὲ ὁ μιαρὸς ἐκεῖνος στρατηγὸς τὴν ἁγίαν Εἰκόνα καὶ βασανιστήριον τι ὄργανον, καταπέλτην καλούμενον, λέγει πρὸς τὸν Ἅγιον· «Ἓν ἀπὸ τὰ δύο ταῦτα ποίησον, ἢ τὴν Εἰκόνα νὰ πατήσῃς διὰ νὰ ζήσῃς, ἢ θὰ σὲ βάλω εἰς ταύτην τὴν βάσανον». Ἐνδυναμωθεὶς τότε ὑπὸ τῆς Χάριτος τοῖ Παναγίου Πνεύματος ὁ μακάριος Παῦλος ἀπεκρίθη· «Μὴ γένοιτο, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, νὰ πατήσω τὴν Εἰκόνα Σου», ὁμοῦ δὲ μὲ τὸν λόγον γονυπετήσας εἰς τὴν γῆν ἔκυψε καὶ ἠσπάσθη τὴν ἁγίαν Εἰκόνα.

Τούτου ἕνεκα ἐδέθη κατὰ διαταγὴν τοῦ στρατηγοῦ ὁ Ἅγιος εἰς τὸν καταπέλτην μὲ δύο σανίδας δυνατάς, εἶτα τοῦ ἐπέρασαν σίδηρα εἰς ὅλον τὸ σῶμα καὶ κατόπιν, κρεμάσαντες αὐτὸν κατωκέφαλα, ἔθεσαν πῦρ καὶ τὸν κατέκαυσαν. Οὕτως ἀπέλαβεν ὁ μακάριος τοῦ Μαρτυρίου τὸν στέφανον.

 

 

++

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ, «ΤΟΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΟΥ ΜΟΡΦΗΣ»

+++

Μνήμη: 17η Μαρτίου



«...Εισελθών λοιπόν εις το πλοίον έφθασεν εις την Λαοδίκειαν,
και εξελθών συνέχισε τον δρόμον του διά ξηράς προς την Έδεσσαν,
όπου εύρε Ναόν, εις τον οποίον είχον την αχειροποίητον Εικόνα
του Δεσπότου Χριστού, την ιδίαν εκείνην την οποίαν Αυτός ο Κύριος
έστειλεν εις τον Αύγαρον διά του Αποστόλου Ανανία.

Ταύτην ιδών ο Αλέξιος πολύ ηυφράνθη και μοιράσας εις πτωχούς
τον χρυσόν και τους πολυτίμους λίθους, έμεινεν εις εκείνον τον Ναόν,
ενδεδυμένος ως πένης με παλαιά και άχρηστα ιμάτια,
διά να βλέπη καθ' εκάστην τον πολυπόθητον χαρακτήρα
της του Δεσπότου Μορφής, ζητών δε ελεημοσύνην από τους ευσεβείς Χριστιανούς, εξώδευεν από αυτήν ολίγα δι' άρτον προς τροφήν του
τα δε υπόλοιπα έδιδεν εις τους πτωχούς...»

 

 

ΕΔΩ, ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ Γ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΝΗΣΤΕΙΩΝ,
ΜΕ ΕΚΤΕΝΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΛΕΞΙΟ



ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ ΙΖ΄ (17ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν ΑΛΕΞΙΟΥ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ

Τοιχογραφία τοῦ ΙϚʹ αἰῶνος, ἐν τῇ Τραπέζῃ
τῆς Ἱ. Μονῆς Μεγίστης Λαύρας, Ἁγίου Ὄρους

ΑΛΕΞΙΟΣ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος καὶ πιστότατος θεράπων ἦτο ἀπὸ τὴν μεγαλόδοξον Ρώμην, ἐκ τῆς ὁποίας ὡς ἄνθος πανευῶδες καὶ μυρίπνοον ἀναβλαστῆσαν τὴν οἰκουμένην κατεμύρισε μὲ τὴν ἰσάγγελον ζωὴν καὶ πολιτείαν αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν μετὰ πολλῆς τῆς προσοχῆς ἀκούσατε, ἵνα μεγάλην τὴν ὠφέλειαν καὶ τὴν εὐφροσύνην ἀπολαύσητε καὶ μάλιστα κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας τῆς ἁγίας καὶ μεγάλης Τεσσαρακοστῇς, κατὰ τὰς ὁποίας ἰδιαιτέρως ὀφείλομεν νὰ σχολάζωμεν εἰς τὴν νηστείαν, τὴν ἀγρυπνίαν, τὴν προσευχὴν καὶ τὴν μελέτην τῶν κατορθωμάτων τῶν Ἁγίων, ἐξ ἧς καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν μίμησιν αὐτῶν παρακινούμεθα.

Διότι ἰδοὺ ἔφθασεν ὁ καιρὸς τῆς ἐγκρατείας, ἀγαπητοί. Τὸ στάδιον ἠνεώχθη. Ὁ ἀγωνοθέτης καὶ Βασιλεὺς Χριστὸς ἵσταται ἄνωθεν βλέπων τὴν προθυμίαν τῶν ἀθλητῶν. Οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι κρατοῦσι τὰ στέφη καὶ βραβεῖα πολύτιμα, διὰ νὰ ἀνταμείψουν ὅσους νομίμως ἀθλήσουσι καὶ νικήσουν ἀνδρείως τὸν ἀποστάτην καὶ ὑπερήφανον δαίμονα. Ὅστις δὲ ἀγωνισθῇ γενναίως λαμβάνει ὄχι τιμὴν πρόσκαιρον καὶ εὐμάραντον στέφανον, ἀλλὰ δόξαν αἰώνιον καὶ ἀμοιβὴν ἀτελεύτητον. Διότι οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, ὅταν γυμνάζουν τοὺς στρατιώτας, ἀθλοθετοῦσιν ἕν καὶ μόνον ἐπίκαιρον χάρισμα, τὸ ὁποῖον ἀξίζει φέρ’ εἰπεῖν ἑκατὸν φλωρία καὶ τὸ λαμβάνει ἕνας μόνον, ἐκεῖνος ὅστις ἤθελεν ἀναδειχθῆ ἀνδρειότερος καὶ ἰσχυρότερος ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους στρατιώτας.

Ὁ ἐπουράνιος ὅμως Βασιλεὺς χαρίζει εἰς ἡμᾶς μακαριότητα ἀτελεύτητον, τὴν ὁποίαν κληρονομοῦμεν ὅλοι, ὅσοι πολεμήσωμεν γενναίως καὶ δὲν δειλιάσωμεν. Αὐτὸς μᾶς προσκαλεῖ σήμερον διὰ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, λέγων· «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν Σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μάρκ. η’ 34). Τουτέστι δὲν βιάζει κανένα, ἐπειδὴ ἐχάρισεν εἰς ἡμᾶς τὸ αὐτεξούσιον, ἀλλὰ προσκαλεῖ ἡμᾶς ὡς εὔσπλαγχνος καὶ διψᾷ τὴν σωτηρίαν μας. Διὰ τοῦτο περαιτέρω μᾶς νουθετεῖ πόσον κέρδος ἔχει ἐκεῖνος, ὅστις ἤθελεν ἀπαρνηθῆ τὴν σάρκα καὶ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῆς καὶ ἤθελε μιμηθῆ τὸ Πάθος Του, λέγων ὅτι ὅστις κερδίσῃ ὅλον τὸν κόσμον, ὅπερ εἶναι σχεδὸν ἀδύνατον καὶ ὑποταχθῶσιν εἰς αὐτὸν ὅλαι αἱ ἡγεμονίαι καὶ τὰ βασίλεια, ἔπειτα δὲ κολασθῇ ἡ ψυχή του, δὲν ὠφελήθη τίποτε [1]...

 

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 


+++

«ΜΗΝ ΑΠΟΚΑΜΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ» (ΣΤΗΝ ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ ΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΙΑ)

 +++

 

 

+++ 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ ΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΙΑ, ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

+++

ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ

ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

  ΜΝΉΜΗ: 1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Osia Maria Gia Internet from agiografikesmeletes on Vimeo.

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΓ. ΜΑΡΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ (ΤΜΗΜΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ, 10.4.2025)

ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΓ. ΜΑΡΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ (ΤΜΗΜΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ) 

 

«ΕΙΚΟΝΙ ΓΑΡ ΠΡΟΣΒΛΕΨΑΣΑ ΤΗΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ ΘΕΟΠΑΙΔΟΣ...» 


«ΔΥΟ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ» 

 

 

ΜΕΤΑΝΟΙΑ: Ο ΣΥΝΔΕΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΚΡΙΚΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ

 

ΤΡΕΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ - ΣΚΗΝΕΣ, ΓΙΑ ΥΓΙΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ

 

 

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ

 

 

«ΜΗΝ ΑΠΟΚΑΜΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ»

+++

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ

 +++

 

1

 

Σαββάτῳ τῆς Ε΄ Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν ἑορτάζομεν
τὸν ΑΚΑΘΙΣΤΟΝ ΥΜΝΟΝ τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου
καὶ Ἀειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ, διὰ τὴν παράδοξον ἐν Κωνσταντινουπόλει
θαυματουργίαν Αὐτῆς

ΠΑΝΤΟΤΕ μὲν χρεωστοῦμεν, εὐλογημένοι Χριστιανοί, νὰ ὑμνοῦμεν καὶ νὰ εὐχαριστοῦμεν τὴν Δέσποιναν ἡμῶν Θεοτόκον, διὰ τὴν εὐεργεσίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὸ ἀνθρώπινον γένος, σωματώσασα τὸν Θεὸν Λόγον· ἐξαιρέτως δὲ τὴν σήμερον ἡμέραν, διὰ τὸ θαῦμα τὸ παράδοξον, ὅπερ ἐποίησεν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν. Διὰ τοῦτο λοιπὸν καὶ οἱ Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἐθέσπισαν νὰ ποιῶσι τὴν ἀνάμνησιν καὶ εὐχαριστίαν τούτου τοῦ θαύματος σήμερον, οὐχὶ μόνον ὅσοι κατοικοῦσιν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἀλλὰ καὶ ὅσοι κατοικοῦσιν εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην Χριστιανοί, ἐπειδὴ δύναται ἡ αὐτὴ καὶ πάντοτε νὰ ἐλευθερώνῃ τοὺς μετὰ πίστεως ἐπικαλουμένους αὐτὴν Χριστιανοὺς ἀπὸ πάντα πειρασμὸν αἰσθητὸν καὶ νοητόν. Διὰ τοῦτο καὶ πᾶσα Ἐκκλησία Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ποιεῖ τὴν ἑσπέραν ταύτην ὁλονύκτιον Ἀκολουθίαν καὶ εὐχαριστεῖ καὶ δέεται τῆς Παναγίας Θεοτόκου. Εὐχαριστεῖ μὲν διὰ τὴν εὐεργεσίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τότε, δέεται δὲ νὰ εἶναι ἕτοιμος βοηθὸς εἰς πάντας ἡμᾶς τοὺς Χριστιανούς. Ἀλλὰ πρέπον εἶναι νὰ διηγηθῶμεν πρῶτον πῶς ἔγινε τὸ τοιοῦτον παράδοξον θαῦμα παρὰ τῆς Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ δεύτερον διατὶ ὀνομάζεται ἡ Ἀκολουθία αὕτη Ἀκάθιστος, ἵνα γνωρίσητε καὶ ὑμεῖς, ὅτι πρέπει καὶ τώρα καὶ πάντοτε νὰ τὴν ὑμνοῦμεν καὶ τὴν εὐχαριστοῦμεν δι’ ὅλων ἡμῶν τῶν δυνάμεων.

Κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως τοῦ Βυζαντίου Ἡρακλείου (610-641), ὁ βασιλεὺς τῶν Περσῶν Χοσρόης Β΄ (590-628) ἀπέστειλε στρατηγόν του τινά ὀνόματι Σάρβαρον μὲ δύναμιν πολλὴν καὶ στράτευμα ἱκανόν, ἵνα ὅλον τὸ Ἀνατολικον μέρος, ὅσον ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν τῶν Χριστιανῶν, κυριεύσῃ καὶ αἰχμαλωτίσῃ καὶ ὡς ἀστραπὴ νὰ κατακαύσῃ καὶ ἀφανίσῃ. Διότι καὶ πρότερον οὗτος ὁ Χοσρόης ἠχμαλώτισεν ἑκατὸν χιλιάδας Χριστιανούς, τοὺς ὁποίους ἐξαγόρασαντες οἱ Ἑβραῖοι τοὺς ἐθανάτωσαν. Οὗτος λοιπὸν ὁ Σάρβαρος εὑρὼν εὐκαιρίαν μεγάλην, λόγῳ τοῦ ὅτι κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἡ δύναμις τῶν Χριστιανῶν ἦτο πολὺ τεταπεινωμένη ἀπὸ τὴν βαρυτάτην καὶ θηριώδη γνώμην τοῦ προβασιλεύσαντος τυράννου Φωκᾶ τοῦ ἀπὸ στρατιωτῶν (602-610), ἐπέδραμε κατὰ τῆς Ἀνατολικῆς αὐτοκρατορίας καὶ λεηλατῶν αὐτὴν ἔσφαζεν ὅσους Χριστιανοὺς εὕρισκεν ἔμπροσθέν του καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ ἀντιταχθῇ κατ’ αὐτοῦ...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

 

+++

Στα χρόνια του Ακαθίστου

++

Μια ιστορική αναδρομή

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ

του Αναστασίου Φιλιππίδη

Η Εικόνα της Παναγίας, την οποία περιέφερε
στα πολιορκούμενα τείχη της Βασιλεύουσας ο τότε Πατριάρχης Σέργιος


* * *

++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΗΦΟΡΟ

+++

ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

ΑΓΙΟ ΝΙΚΗΦΟΡΟ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

 

 

Ἀναρτήσεις σχετικές μὲ τὸν Ἅγιο

1. Βίος τοῦ Ἁγίου Πατρός ἡμῶν Νικηφόρου Πατριάρχου Κων/λεως

2. Ὑπόμνημα στὴν Ἀνακομιδὴ τοῦ τιμίου Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Πατρός ἡμῶν Νικηφόρου Πατριάρχου Κων/λεως

3. Ἀπολυτίκιον (Νίκην ήνεγκε τῃ Εκκλησίᾳ...)

4. Ἀπὸ τὴν Εἰκονολογία τοῦ Ἁγίου Πατρὸς ἡμῶν
Νικηφόρου Πατριάρχου Κων/λεως

5. Ὁ Ἅγιος Νικηφόρος, Πατριάρχης Κων/λεως

ὁ Ὁμολογητὴς

 



Μνήμη: 2α Ἰουνίου
Ἀνακομιδή: 13η Μαρτίου

+++

ΔΙΚΑΙΟΣ ΦΙΝΕΕΣ

 +++

 

+++

ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΤΗΣ ΣΥΓΡΙΑΝΗΣ, Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

 +++

 

Τῇ ΙΒ΄ (12ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν καὶ Ὁμολογητοῦ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ τῆς Σιγριανῆς, τοῦ κειμένου ἐν τῷ Μεγάλῳ Ἀγρῷ

Τοιχογραφία τοῦ ΙϚʹ αἰῶνος, ἐν τῇ
Ἱ. Μονῇ Σταυρονικήτα Ἁγίου Ὄρους.
Ἔργον Θεοφάνους τοῦ Κρητός

ΘΕΟΦΑΝΗΣ ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν ἐγεννήθη ἐν Κωνσταντινουπόλει περὶ τὸ ἔτος ψνθ΄ (759), βασιλεύοντος τοῦ δυσσεβοῦς καὶ εἰκονομάχου βασιλέως Κωνσταντίνου Ε΄ τοῦ Κοπρωνύμου τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη ψμα΄-ψοε΄ (741-775). Οἱ γονεῖς του ὑπῆρξαν εὐγενεῖς καὶ πλούσιοι ἄρχοντες τῆς Θεσσαλονίκης, καὶ ὁ μὲν πατὴρ αὐτοῦ ἐκαλεῖτο Ἰσαὰκ καὶ ἦτο στρατηγὸς ἐν τῇ ἀρχῇ τῶν Αἰγαιοπελαγιτῶν, ἡ δὲ μήτηρ του ὠνομάζετο Θεοδότη. Ἐν τῇ παιδικῇ δὲ ἔτι ἡλικίᾳ τοῦ Ἁγίου εὑρισκομένου ἀπέθανεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἡ δὲ μήτηρ του ἀναλαβοῦσα τὴν ἐκπαίδευσιν αὐτοῦ ἐδίδαξεν εἰς αὐτὸν τὰ Ἑλληνικὰ γράμματα καὶ τὴν κατὰ Χριστὸν διδασκαλίαν, δωδεκαετῆ δὲ ἔτι ὄντα τὸν ἐνύμφευσε καὶ παρὰ τὴν θέλησίν του μετά τινος ἐναρέτου, πλουσίας, εὐγενοῦς καὶ ὡραιοτάτης νέας, ὀνόματι Μεγαλώ, μετὰ τῆς ὁποίας καὶ συνέζησεν ἐπὶ ὀκτὼ ἔτη.

Ἐπειδὴ ὅμως ὁ μακάριος Θεοφάνης ἠγάπα τὴν Μοναχικὴν πολιτείαν καὶ ὅλος ὁ πόθος του ἦτο ἀφιερωμένος εἰς αὐτήν, οὐδόλως ἠρέσκετο εἰς τὰ τοῦ γάμου. Μάλιστα ἔπεισεν εἰς τοῦτο καὶ τὴν εὐλογημένην ἐκείνην Μεγαλὼ καὶ διήρχοντο τὸν βίον των ἐν παρθενίᾳ. Τοῦτο πληροφορηθεὶς ὁ πενθερός του ἠνάγκαζε τὸν νέον νὰ πράττῃ τὰ τοῦ γάμου. Καὶ ὄχι μόνον οὗτος ἀλλὰ καὶ ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ ὁποίου, λόγῳ τοῦ ἀξιώματός του, συνεδέετο ὁ πενθερὸς τοῦ Ὁσίου ἐπέδρα ἐπὶ τὸν Ὅσιον προσπαθῶν νὰ ἀποτρέψη αὐτὸν ἀπὸ τοῦ σκοποῦ του. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Ὅσιος δὲν ἐπείθετο, τὸν ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ φρούριον τῆς Κυζίκου, τὸ ὁποῖον τότε ἐκτίζετο, ἵνα συμβοηθήσῃ καὶ αὐτός, νομίζων ὅτι οὕτω θὰ τὸν ἀπέσπα ἀπὸ τὴν ἀφοσίωσίν του πρὸς τὸν Θεόν.Ὅμως ὁ Ὅσιος καὶ ἐκεῖ μεταβὰς τὴν μὲν ἐντολὴν τοῦ βασιλέως ἐξετέλεσε δαπανήσας καὶ ἐξ ἰδίων του ἐξόδων, ἀπὸ δὲ τοῦ σκοποῦ του οὐδόλως ἀπεμακρύνθη, ἀλλὰ γνωρισθεὶς καὶ μὲ τοὺς εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα ἀσκουμένους Μοναχούς, θερμότερος ἐγίνετο εἰς τὸν πόθον τῆς τηρήσεως τῆς καθαρᾶς παρθενίας καὶ τῆς μοναχικῆς πολιτείας, μάλιστα δὲ ἐν τῇ περιοχῇ ἐκείνῃ καὶ τὸν ἀσκητικὸν αὐτοῦ ἐτέλεσε δίαυλον κατόπιν.

Ὅταν δὲ ὁ Ὅσιος ἔφθασεν εἰς τὸ εἰκοστὸν πρῶτον ἔτος τῆς ἡλικίας του, τότε καὶ ὁ θηριώνυμος βασιλεὺς Λέων ὁ Δ’ καὶ ὁ πενθερὸς τοῦ Ὁσίου ἀπέθανον καὶ οὕτως ὄχι μόνον ὁ Ὅσιος εἰς αὐτὸ τὸ ἄνθος τῆς ἡλικίας του ἔμεινεν ἐλεύθερος νὰ πράξῃ κατὰ τὸ θέλημά του, ἀλλὰ καὶ ἡ οἰκουμένη ὁλόκληρος ἀπηλευθερώθη ἀπὸ τῆς τυραννίας τῶν Ἰσαύρων, διότι τὰ σκῆπτρα τῆς βασιλείας ἀνέλαβεν ἡ εὐσεβεστάτη βασίλισσα Εἰρήνη μετὰ τοῦ υἱοῦ της Κωνσταντίνου τοῦ Ϛ΄ ἐν ἔτει ψπ΄ (780)...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

 

+++

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ) ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

+++

Μνήμη: 12η Μαρτίου

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

1

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ 12ῃ τοῦ μηνὸς Μαρτίου ὁ Ὅσιος καὶ Θεοφόρος Πατὴρ ἡμῶν ΣΥΜΕΩΝ ὁ Νέος Θεολόγος ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται

ΣΥΜΕΩΝ ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν, ὁ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν αὐτοῦ ἀρετήν, τὴν φρόνησιν καὶ τὴν σοφίαν δικαίως ἀποκληθεὶς Νέος Θεολόγος, εἰς τοσοῦτον ὕψος ἀρετῆς καὶ θείου φωτισμοῦ ἔφθασεν, ὥστε ἀπὸ πάντας ἐθαυμάζετο καὶ πάντες τὸν ἠγάπων, καθότι καὶ αὐτὸς πρότερον ἠγάπησε τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον κατὰ τὸ γεγραμμένον· «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου» (Ματθ. κβ΄ 37, Δευτ. ϛ΄ 5) καὶ «τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτὸν» (Ματθ. κβ΄ 39, Λευιτ. ιθ΄ 18). Διότι ἡ ἀρετὴ εἶναι πρᾶγμα θερμὸν καὶ πολὺ κατάλληλον, ἵνα ἀνάψῃ τὴν φλόγα τῆς κατὰ Θεὸν ἀγάπης καὶ νὰ κάμῃ τὴν ψυχὴν ὅλην πύρινον, νὰ ἀναβιβάσῃ τὸν νοῦν ἀπὸ τὴν γῆν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ νὰ ἀποδείξῃ τὸν ἄνθρωπον ὅλον θεῖον καὶ θεὸν κατὰ Χάριν. Ἐπειδὴ λοιπὸν ὁ μακάριος οὗτος Πατὴρ ἡμῶν Συμεὼν ἠγάπησεν ἐκ καρδίας τὴν ἀρετὴν καὶ ἔφθασεν εἰς μεγάλον ὕψος αὐτῆς, εὔλογον εἶναι νὰ διηγηθῶμεν τὰ προτερήματα ἐκείνου, ὅσα δηλαδὴ εἶχεν ἐκ φύσεως, ἀπὸ τὴν πατρίδα, ἀπὸ τὸ γένος καὶ ἀπὸ τὴν ἀνατροφήν του, καὶ ὅσα ἀπέκτησε μὲ κόπους ἰδικούς του καὶ ἱδρῶτας πολλοὺς.

Οὗτος λοιπὸν ὁ Ἅγιος ἐφύτρωσεν ὡς δένδρον εὐθαλὲς εἰς τὴν γῆν τῶν Παφλαγόνων περὶ τὰ μεσα τοῦ Ι΄ (10ου) αἰῶνος, πατρίδα ἔχων χωρίον τι καλούμενον Γαλάτη, γονεῖς δὲ εὐγνεῖς καὶ πλουσίους, οἱ ὁποῖοι ἐλέγοντο ὁ μὲν πατήρ του Βασίλειος, ἡ δὲ μήτηρ του Θεοφανώ. Μικρὸς δὲ ἔτι ὢν ὁ Ὅσιος, ἐστάλη ἀπὸ τοὺς γονεῖς του εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν πρὸς τοὺς συγγενεῖς του, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τότε ἔνδοξοι καὶ ἰσχυροὶ καὶ οἵτινες τὸν ἐδέχθησαν μετὰ χαρᾶς καὶ τὸν παρέδωσαν εἰς διδάσκαλον, διὰ νὰ μανθάνῃ τὰ τῶν παίδων μαθήματα. Ἐπειδὴ δὲ ἦτο ἐξ ἀρχῆς φρόνιμος, ἐμίσει πᾶσαν ἀταξίαν τῶν παιδίων καὶ ἐπεμελεῖτο ὅσον ἠδύνατο εἰς τὰ μαθήματα, προκόπτων εἰς αὐτά. Ὅθεν εἰς ὀλίγον καιρὸν ἔγινε καὶ ἐξαίρετος καλλιγράφος, καθὼς ἀποδεικνύουν τὰ βιβλία τὰ ὁποῖα ἔγραψε, μανθάνων δὲ τὰ λεγόμενα μόνον γραμματικῶς, δὲν ἠθέλησε νὰ μάθῃ ταῦτα καὶ φιλοσοφικῶς, ἐπειδὴ ἐβλάπτετο εἰς τὰ ἤθη ἀπὸ τὴν συναναστροφὴν τῶν συμμαθητῶν του.

Ὁ θεῖός του λοιπόν, ὅστις ἦτο ἀδελφὸς τοῦ πατρός του, βλέπων τὸν Ὅσιον Συμεὼν νὰ ὑπερβαίνῃ ὅλους τοὺς ἄλλους, νέους εἰς τὰ ἤθη καὶ τὴν σύνεσιν, ἐσκέφθη νὰ συνδέσῃ αὐτὸν μετὰ τῶν τότε βασιλέων Βασιλείου Β΄ (976-1025) καὶ Κωνσταντίνου Η΄ (1025-1028), τῶν Πορφυρογεννήτων καὶ αὐταδέλφων, ἐπειδὴ εἶχε παρρησίαν μεγάλην πρὸς αὐτούς...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΔΙΑΚΟΣ Ο ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΣ (ΤΑΙΝΙΑ)

 +++

 

 +++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ ΤΟΥ 1821

 +++

 

 

ΔΥΟ ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΔΟΞΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΜΑΣ (VIDEO)

Ἡ ἁγιασμένη (ἑλληνικὴ) Ἐπανάσταση

ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ '21

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΠΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΑΣ (ΦΩΤΟ-ΧΡΟΝΙΚΟ)

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ (ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 12χρονης ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ)

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

«O OΡΚΟΣ» (ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΤΖΕΡΜΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ) [Εικονική περιήγηση - 3D Virtual Tour]

ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ: «KAΠΟΙΟΙ» ΞΑΝΑΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...

«ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, ΠΟΥ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΟΡΤΗ!...» (TRAILER ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ)

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΗΤΑΝ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΖΗΛΕΥΩ ΤΗΝ ΤΡΕΛΛΑ ΣΑΣ!

«ΠΙΣΤΗ ΓΡΑΙΚΙΑ, ΜΗΝ ΤΟΝ ΘΡΗΝΕΙΣ!»

Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ...ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΡΟΠΟΥΣ (Ο ΑΞΙΟΜΙΜΗΤΟΣ ΓΚΡΑΦΙΤΑΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ)

1821-2021: ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ, ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ, ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ, ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ...

ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ-ΠΑΠΑΦΛΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΥΔΡΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΣΠΕΤΣΙΩΤΕΣ

 

Η ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΟΘΩΜΑΝΟ-ΛΑΓΝΟΥΣ

ΛΑΜΠΡΗ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ (Ι.Μ. ΑΓ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ, 25.3/7.4.2019)

ΦΩΤΟ-ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ: Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΔΩΣΗ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

 

 

+++

ΑΓΙΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΑΡΧ/ΠΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

 +++

 

 

Τῇ ΙΑ΄ (11ῃ) τοῦ Μαρτίου μηνὸς μνήμη τοῦ Ἁγίου Πατρὸς ἡμῶν ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ Ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων

ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν ἐγεννήθη εἰς τὴν Δαμασκὸν τῆς Συρίας περὶ τὸ ἔτος (580) ἀπὸ Χριστοῦ, ὑπὸ γονέων εὐσεβῶν καὶ σωφρόνων, πατρὸς μὲν Πλινθᾶ, μητρὸς δὲ Μυροῦς καλουμένων. Πεπροικισμένος δὲ ὢν παρὰ Θεοῦ διὰ σπανίων προτερημάτων, καὶ μάλιστα τῆς εὐφυΐας καὶ τῆς φιλομαθείας, κατέστη κάτοχος πολλῶν γνώσεων. Πρὸς τούτοις, ἂν καὶ κατώκει ἐντὸς τῆς πόλεως, ἤσκει τὴν ἀρετὴν καὶ ἐπεδίδετο εἰς τὴν ἄσκησιν τὴν κατορθουμένην εἰς τὰς ἐρήμους ὑπὸ τῶν Ἀσκητῶν.

Μετὰ ταῦτα θέλων ὁ Ἅγιος νὰ ἐπιτύχῃ, ἔτι ἀνωτέραν πνευματικὴν κατάρτισιν μετέβη εἰς τὴν Παλαιστίνην, εἰς τὸ Μοναστήριον τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου. Εὑρὼν δὲ ἐκεῖ κατὰ τὸν πόθον του ἄνδρα τινά, ὀνόματι Ἰωάννην, ἐπικαλούμενον Μόσχον [1], κάτοχον πάσης σοφίας ἐσωτερικῆς τε καὶ ἐξωτερικῆς, συγκατώκησε μετ’ αὐτοῦ καὶ ἔγινε Μοναχὸς εις τὴν Μονὴν αὐτὴν τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου. Ἐδιδάσκετο δὲ ἐκεῖ παρὰ τοῦ μακαρίου ἐκείνου Ἰωάννου τὰ μαθήματα, τὰ ὁποῖα ἐκεῖνος ἐγνώριζε καλλίτερον, διδάσκων καὶ αὐτὸς ἀντιστρόφως εἰς ἐκεῖνον τὰς ἰδικάς του γνώσεις.

Ἐπειδὴ δὲ καὶ οἱ δύο οὗτοι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ διεκαίοντο ὑπὸ τοῦ πόθου νὰ ἐπισκεφθῶσι τὰ ὀνομαστὰ Μοναστήρια τῆς Ἀνατολῆς καὶ νὰ γνωρίσωσιν ἐκ τοῦ πλησίον τοὺς εἰς αὐτὰ ἀσκουμένους μεγάλους Πατέρας τοῦ καιροῦ ἐκείνου διὰ νὰ λάβωσι παρ’ αὐτῶν ὠφέλειαν πνευματικήν, ἐταξίδευσαν εἰς διάφορα μέρη, τὴν Αἴγυπτον, τὴν Συρίαν, τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, τὴν Κύπρον, τὴν Σάμον καὶ πολλὰ ἄλλα μέρη εἰς τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον Μοναστήρια καὶ Πατέρες ὀνομαστοί. Εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἐγνωρίσθησαν μὲ τὸν τότε Πατριάρχην, τὸν ἁγιώτατον Ἰωάννην τὸν Ἐλεήμονα (610-619), μετὰ τοῦ ὁποίου συνεδέθησαν διὰ στενῆς φιλίας. Ἐκεῖ εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν εὑρισκόμενος ὁ θεῖος Σωφρόνιος ἔπαθεν ἐπίχυσιν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς του καὶ ἐθεραπεύθη διὰ θαύματος ὑπὸ τῶν Ἁγίων καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κύρου καὶ Ἰωάννου, οἱ ὁποῖοι ὡς μισθὸν ἐζήτησαν παρ’ αὐτοῦ νὰ συγγράψῃ τὰ θαύματα, ὅσα ἐτέλουν καθ’ ἑκάστην, ὅπερ καὶ προθύμως δεχθεὶς ὁ Ἅγιος συνέγραψε ταῦτα κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν Ἁγίων. Εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ὁ θεῖος Σωφρόνιος μετὰ τοῦ μακαρίου Ἰωάννου τοῦ Μόσχου παρέμεινεν μέχρι τοῦ ἔτους χιδ΄ (614). Ἐπειδὴ δὲ τότε ἠπειλεῖτο εἰσβολὴ τῶν Περσῶν εἰς Αἴγυπτον καὶ ἐπειδὴ ἤθελον νὰ μεταβῶσι καὶ εἰς τὴν Ρώμην πρὸς προσκύνησιν τοῦ ἱεροῦ τάφου τοῦ πρωτοκορυφαίου τῶν Ἀποστόλων θείου Πέτρου καὶ τῶν ἄλλων Ἁγίων, ἔτι δὲ καὶ διὰ νὰ γνωρίσωσι καὶ τοὺς ἐκεῖ Ἁγίους Πατέρας, ἐπῆγαν εἰς τὴν Ρώμην...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

 

+++

ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΠΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ (ΜΑΡΤΙΟΣ 2023, video)

 +++

 ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΠΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
3
(Μάρτιος 2023)

 

+++

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ

 +++

 

 

 

 

+++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

+++

1

 

Μνήμη: 9ῃ Μαρτίου

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ Θ΄ (9ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τῶν Ἁγίων ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ Μεγάλων Μαρτύρων, τῶν ἐν Σεβαστείᾳ τῇ πόλει μαρτυρησάντων

ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ οἱ τοῦ Χριστοῦ πανευκλεεῖς καὶ πανυπέρλαμπροι οὗτοι Ἅγιοι Μάρτυρες, οἱ κατὰ τὴν σήμερον ἑορταζόμενοι, ἠξιώθησαν τῶν μαρτυρικῶν στεφάνων ἐν τῇ πόλει τῆς Σεβαστείας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς βασιλείας τοῦ μισοχρίστου τυράννου τῆς Ἀνατολῆς Λικινίου τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη τη΄-τκγ΄ (308-323). Ἦσαν δὲ οὗτοι στρατιῶται ἐκλεκτοί, ἐνάρετοι καὶ γενναῖοι, ὑπηρετοῦντες εἰς τὸν στρατὸν τοῦ Λικινίου, διακρινόμενοι καὶ τιμώμενοι ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους στρατιώτας δι’ αὐτὰς ἀκριβῶς τὰς ψυχικὰς καὶ σωματικὰς ἀρετάς των, αἱ ὁποῖαι τοὺς ἔκαμαν ὀνομαστοὺς εἰς ὅλον τὸ στράτευμα. Διότι τοιαύτας τιμὰς ἐξασφαλίζουν εἰς τοὺς ἐργάτας αὐτῶν αἱ θεοφιλεῖς καὶ θεάρεστοι ἀρεταί.

Εἶναι δὲ αἱ ἀρεταὶ ἄλλαι μὲν τῆς ψυχῆς, ἄλλαι δὲ τοῦ σώματος. Καὶ τῆς μὲν ψυχῆς ἀρεταὶ εἶναι ἡ ἀγάπη πρὸς πάντας τοὺς ἀνθρώπους, ὄχι μόνον πρὸς τοὺς φίλους, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἐχθρούς, ἐχθροὺς δέ, ὄχι ἐκείνους οἵτινες ἐχθρεύονται τὴν ψυχήν μας, διότι τοὺς τοιούτους, ἐὰν τοὺς μισῶμεν, ἔχομεν ἔπαινον ἐκ Θεοῦ, καθὼς ὁ θεῖος Προφητάναξ Δαβὶδ λέγει· «Οὐχὶ τοὺς μισοῦντάς σε, Κύριε, ἐμίσησα καὶ ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου ἐξετηκόμην; Τέλειον μῖσος ἐμίσουν αὐτούς, εἰς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι» (Ψαλμ. ρλη΄ 21-22). Ὄχι λοιπὸν τοὺς τοιούτους ἐχθροὺς νὰ ἀγαπῶμεν, ἀλλ’ ἐκείνους τοὺς ὁποίους νομίζομεν ἐχθροὺς διὰ πειρασμόν τινα σωματικὸν ἢ λύπην τινά, τὴν ὁποίαν ἐπροξένησαν εἰς ἡμᾶς, ἐκείνους ἐντελλόμεθα ὑπὸ τοῦ Κυρίου νὰ ἀγαπῶμεν. Εἶναι λοιπόν, ὡς εἴπομεν, ψυχικὴ ἀρετὴ πρώτη καὶ καλλίστη ἡ ἀγάπη· ὁμοίως δὲ ἡ πρᾳότης καὶ ἡ μακροθυμία, τὸ νὰ ὑπομένωμεν δηλαδὴ τοὺς ὑβρίζοντας ἡμᾶς. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνεξικακία καὶ ἡ σωφροσύνη ἀρεταὶ τῆς ψυχῆς εἶναι.

Τοῦ σώματος δὲ ἀρεταὶ εἶναι ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία, ἡ ταλαιπωρία τοῦ σώματος ὑπὲρ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ἡ κακοπάθεια, ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ φιλοξενία, ἡ πρὸς τοὺς πάσχοντας καὶ τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην βοήθεια καὶ αἱ τούτων ὅμοιαι. Λέγονται δὲ αὗται ἀρεταὶ τοῦ σώματος ὄχι διότι δὲν συνεργάζεται καὶ ἡ ψυχὴ διὰ τὴν ἄσκησιν αὐτῶν, ἀλλὰ διότι ἡ προαίρεσις τῆς ψυχῆς ἄνευ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ σώματος δὲν δύναται νὰ τὰς συμπληρώσῃ, ὡς ἐπὶ παραδείγματι ἐπὶ τῆς ἐλεημοσύνης ἢ τῆς νηστείας. Ἐὰν δηλαδὴ ἡ ψυχὴ προαιρῆται νὰ ἐλεήσῃ τὸν πτωχόν, ἢ νὰ νηστεύσῃ, τὸ δὲ σῶμα δὲν ὑπακούσῃ νὰ μὴ δεχθῇ βρῶσιν καὶ πόσιν, ἢ ὰν δὲν ἐργασθῇ διὰ νὰ ἔχῃ νὰ δώσῃ εἰς τοὺς πτωχούς, ἡ ψυχὴ μόνη δὲν δύναται νὰ κάμῃ τίποτε. Ἄλλωστε, ἐὰν ἐξετάσῃς τὴν φύσιν τῆς ψυχῆς, αὕτη οὔτε τρώγει οὔτε πίνει οὔτε κοιμᾶται, ἀλλὰ πάντοτε νηστεύει καὶ ἀγρυπνεῖ...

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΕΠΑΡΣΗ ΣΗΜΑΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΜΑΣ (ΜΑΡΤΙΟΣ 2026)

 +++

 ΕΠΑΡΣΗ ΣΗΜΑΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΜΑΣ

(Μάρτιος 2026)

 

 

 

 

 

 

 

 

+++

ΠΟΙΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

 +++

 

 ΠΟΙΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ,
ΓΙΑ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

 

+++