ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ) ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

+++

Μνήμη: 12η Μαρτίου

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

1

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ 12ῃ τοῦ μηνὸς Μαρτίου ὁ Ὅσιος καὶ Θεοφόρος Πατὴρ ἡμῶν ΣΥΜΕΩΝ ὁ Νέος Θεολόγος ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται

ΣΥΜΕΩΝ ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν, ὁ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν αὐτοῦ ἀρετήν, τὴν φρόνησιν καὶ τὴν σοφίαν δικαίως ἀποκληθεὶς Νέος Θεολόγος, εἰς τοσοῦτον ὕψος ἀρετῆς καὶ θείου φωτισμοῦ ἔφθασεν, ὥστε ἀπὸ πάντας ἐθαυμάζετο καὶ πάντες τὸν ἠγάπων, καθότι καὶ αὐτὸς πρότερον ἠγάπησε τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον κατὰ τὸ γεγραμμένον· «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου» (Ματθ. κβ΄ 37, Δευτ. ϛ΄ 5) καὶ «τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτὸν» (Ματθ. κβ΄ 39, Λευιτ. ιθ΄ 18). Διότι ἡ ἀρετὴ εἶναι πρᾶγμα θερμὸν καὶ πολὺ κατάλληλον, ἵνα ἀνάψῃ τὴν φλόγα τῆς κατὰ Θεὸν ἀγάπης καὶ νὰ κάμῃ τὴν ψυχὴν ὅλην πύρινον, νὰ ἀναβιβάσῃ τὸν νοῦν ἀπὸ τὴν γῆν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ νὰ ἀποδείξῃ τὸν ἄνθρωπον ὅλον θεῖον καὶ θεὸν κατὰ Χάριν. Ἐπειδὴ λοιπὸν ὁ μακάριος οὗτος Πατὴρ ἡμῶν Συμεὼν ἠγάπησεν ἐκ καρδίας τὴν ἀρετὴν καὶ ἔφθασεν εἰς μεγάλον ὕψος αὐτῆς, εὔλογον εἶναι νὰ διηγηθῶμεν τὰ προτερήματα ἐκείνου, ὅσα δηλαδὴ εἶχεν ἐκ φύσεως, ἀπὸ τὴν πατρίδα, ἀπὸ τὸ γένος καὶ ἀπὸ τὴν ἀνατροφήν του, καὶ ὅσα ἀπέκτησε μὲ κόπους ἰδικούς του καὶ ἱδρῶτας πολλοὺς.

Οὗτος λοιπὸν ὁ Ἅγιος ἐφύτρωσεν ὡς δένδρον εὐθαλὲς εἰς τὴν γῆν τῶν Παφλαγόνων περὶ τὰ μεσα τοῦ Ι΄ (10ου) αἰῶνος, πατρίδα ἔχων χωρίον τι καλούμενον Γαλάτη, γονεῖς δὲ εὐγνεῖς καὶ πλουσίους, οἱ ὁποῖοι ἐλέγοντο ὁ μὲν πατήρ του Βασίλειος, ἡ δὲ μήτηρ του Θεοφανώ. Μικρὸς δὲ ἔτι ὢν ὁ Ὅσιος, ἐστάλη ἀπὸ τοὺς γονεῖς του εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν πρὸς τοὺς συγγενεῖς του, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τότε ἔνδοξοι καὶ ἰσχυροὶ καὶ οἵτινες τὸν ἐδέχθησαν μετὰ χαρᾶς καὶ τὸν παρέδωσαν εἰς διδάσκαλον, διὰ νὰ μανθάνῃ τὰ τῶν παίδων μαθήματα. Ἐπειδὴ δὲ ἦτο ἐξ ἀρχῆς φρόνιμος, ἐμίσει πᾶσαν ἀταξίαν τῶν παιδίων καὶ ἐπεμελεῖτο ὅσον ἠδύνατο εἰς τὰ μαθήματα, προκόπτων εἰς αὐτά. Ὅθεν εἰς ὀλίγον καιρὸν ἔγινε καὶ ἐξαίρετος καλλιγράφος, καθὼς ἀποδεικνύουν τὰ βιβλία τὰ ὁποῖα ἔγραψε, μανθάνων δὲ τὰ λεγόμενα μόνον γραμματικῶς, δὲν ἠθέλησε νὰ μάθῃ ταῦτα καὶ φιλοσοφικῶς, ἐπειδὴ ἐβλάπτετο εἰς τὰ ἤθη ἀπὸ τὴν συναναστροφὴν τῶν συμμαθητῶν του.

Ὁ θεῖός του λοιπόν, ὅστις ἦτο ἀδελφὸς τοῦ πατρός του, βλέπων τὸν Ὅσιον Συμεὼν νὰ ὑπερβαίνῃ ὅλους τοὺς ἄλλους, νέους εἰς τὰ ἤθη καὶ τὴν σύνεσιν, ἐσκέφθη νὰ συνδέσῃ αὐτὸν μετὰ τῶν τότε βασιλέων Βασιλείου Β΄ (976-1025) καὶ Κωνσταντίνου Η΄ (1025-1028), τῶν Πορφυρογεννήτων καὶ αὐταδέλφων, ἐπειδὴ εἶχε παρρησίαν μεγάλην πρὸς αὐτούς...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++