ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΑ

+++

 ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΑ

 

Μνήμη: 15ῃ Ἰουλίου

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τον ψυχωφελέστατο σύντομο Βίο
των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ ΙΕ΄ (15ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ΚΗΡΥΚΟΥ καὶ ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ τῆς μητρὸς αὐτοῦ

 

Τοιχογραφία ἐκ τοῦ ἐξωνάρθηκος τοῦ Καθολικοῦ τῆς
Ἱερᾶς Μονῆς Δοχειαρίου, Ἁγίου Ὄρους Ἄθω.
Ἔργον ΙΗʹ αἰῶνος.

ΙΟΥΛΙΤΤΑ ἡ Ἁγία Μάρτυς ἔζη κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Διοκλητιανοῦ ἐν ἔτει σϟϛ’ (296)· καὶ κατήγετο μὲν ἐξ Ἰκονίου, φεύγουσα δὲ τὸν τότε ἐπικρατοῦντα διωγμὸν κατὰ τῶν Χριστιανῶν κατέφυγε μετὰ τοῦ υἱοῦ της Κηρύκου εἰς τὴν Σελεύκειαν, ἔνθα εὑροῦσα τὸν αὐτὸν διωγμόν, μετέβη εἰς τὴν Ταρσὸν τῆς Κιλικίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἦτο ἡγεμὼν θηριώδης τις καὶ ἀπάνθρωπος, Ἀλέξανδρος ὀνομαζόμενος, ὁ ὁποῖος ἐτιμώρει τοὺς Χριστιανούς. Οὗτος συλλαβὼν τὴν Ἁγίαν ἔδειρεν αὐτήν, τὸν δὲ Ἅγιον Κήρυκον, νήπιον ὄντα, χωρίσας ἀπὸ τῆς μητρός του, προσεπάθει διὰ θωπειῶν νὰ τὸν ἑλκύσῃ εἰς ἑαυτόν, ἀλλὰ δὲν ἠδύνατο, ἐπειδὴ τὸ νήπιον, ἐνατενίζον ἀκλινῶς εἰς τὴν μητέρα του, μὲ φωνὴν ὑποψελλίζουσαν ἐπεκαλεῖτο τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Ὁ δὲ Ἅγιος Κήρυκος, παρὰ τὴν νηπιακὴν ἡλικίαν του, ἐκ Θεοῦ βεβαίως κινούμενος, ἐλάκτισεν ὅσον ἠδύνατο τὴν κοιλίαν τοῦ ἡγεμόνος τόσον, ὥστε τὸν ἔκαμε νὰ πονέσῃ, εἶπε δὲ εἰς αὐτόν· «Ἐγὼ τὸν Χριστὸν ἀγαπῶ».

Τούτου ἕνεκα ὁ ἡγεμὼν θυμωθεὶς ἔρριψε τὸ νήπιον ἀπὸ τῶν βαθμίδων τοῦ κριτηρίου· ὅθεν κτυπηθὲν εἰς την κεφαλήν, παρέδωκε τὸ μακάριον τὴν ἁγίαν του ψυχὴν εἰς τὸν Δεσπότην Χριστόν, παρ’ οὗ καὶ ἐστεφανώθη μὲ ἀθλητικὸν στέφανον. Ἡ δὲ μακαρία Ἰουλίττα, δοκιμάσασα πολλὰς βασάνους καὶ μὴ πεισθεῖσα νὰ ἀρνηθῇ τὸν Χριστόν, ἀπεκεφαλίσθη καὶ ἔλαβεν ἡ ἀοίδιμος τοῦ μαρτυρίου τὸν στέφανον. Τελεῖται δὲ ἡ αὐτῶν σύναξις καὶ ἑορτὴ εἰς τὸν εὐκτήριον Ναὸν τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, εἰς τόπον λεγόμενον Ἀδδῶ.

 

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ...ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ (ΕΙΚΟΝΑ, ΒΙΟΣ, VIDEO, ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ)

+++

Μικρὸ ἀφιέρωμα

σ’ ἕναν Μεγάλο σύγχρονο Ἅγιο

 

ΣΧETIKEΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ-ΘΑΥΜΑΤΑ-ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΑΣΚΗΣΕΩΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΓΛΥΚΕΡΙΟΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ
 

Μνήμη: 19ῃ Ἰουνίου

...«Αὐτὸς ζεῖ ἐκτὸς τοῦ ἰδικοῦ μας ἐπιπέδου.

Δὲν εἶναι τυχαῖο, ὅτι ἕνας παπικὸς ἱερέας εἶπε στοὺς νέους τῆς ἐνορίας του:

῾῾Σεῖς ζητεῖτε ἀποδείξεις. Λέτε, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πλέον θαύματα καὶ Ἅγιοι.

Ἀλλὰ γιατὶ ζητεῖτε θεωρητικὲς ἀποδείξεις, ὅταν ἕνας ζωντανὸς Ἅγιος

περιφέρεται στοὺς δρόμους τοῦ Παρισιοῦ;

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ ἀνυπόδητος!᾽᾽»...

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το Βίο του Αγίου Ιωάννου.

* * *

Απόσπασμα απὸ αφιέρωμα στον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς
με Εικονολογικές αναφορές

Από το περιοδικό Άγιος Κυπριανός, αριθ. 362., σελ. 194-195

Η φωτογραφία του κειμένου σε μεγένθυση.
Ο σάκκος, ο οποίος φαίνεται κρεμασμένος στον λαιμό του Αγίου,
περιέχει την θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας του Κουρσκ,
ενώπιον της οποίας ο Άγιος εκοιμήθη.

--Παναγία του Κουρσκ
(Σύναξις: 3η Μαρτίου, 8η Σεπτεμβρίου καί 27η Νοεμβρίου)


* * *






 

+++

Ο ΑΓΙΟΣ, ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΥΠΟΣΧΕΘΗ ΝΑ ΜΗΝ ΗΣΥΧΑΣΕΙ ΟΣΟ ΔΕΝ ΒΑΣΙΛΕΥΕ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ... (ΜΕΘΟΔΙΟΣ)

+++--

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΘΟΔΙΟΣ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

Μνήμη: 14ῃ Ἰουνίου

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον λόγον.

Εὐσεβείας τὴν μέθοδον προβαλλόμενος,
αἱρετικῶν διαλύεις τὰς ἐπινοίας στερρῶς,
Ὀρθοδόξων ἡ κρηπίς, Πάτερ Μεθόδιε.
Τὴν γὰρ Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἀνεστήλωσας τιμᾶν,
ὡς θεῖος ἱεροφάντωρ,
καὶ νῦν ἀύλως δοξάζῃ
καὶ ἱκετεύεις ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

* * *

...Ὡστόσο, ἡ εἰρήνη δὲν ἐξασφαλίσθηκε στὴν Ἐκκλησία.
Ὁ Ἅγιος Μεθόδιος, ποὺ εἶχε ὑποσχεθεῖ νὰ μὴν ἡσυχάσει
ὅσο δὲν βασίλευε ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη χρειάστηκε νὰ ἀγωνισθῆ
ἀκόμη ἐναντίον τῶν διαφόρων αἱρέσεων
ποὺ εἶχαν ὑπεισέλθει ὑποστηρίζοντας τὴν εἰκονομαχία...

--

ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΣΙΑ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΙΣΣΑ

--

--

Διαβάστε εδώ τον Βίο της Αγίας

--

Ο ΑΓΙΟΣ, ΠΟΥ ΥΠΕΛΟΓΙΣΕ «ΕΙΣ ΟΥΔΕΝ» (ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ) ΤΑ ΑΘΕΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΥΡΑΝΝΩΝ... (ΜΙΧΑΗΛ ΣΥΝΑΔΩΝ)

--

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ ΚΓ΄ (23ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν
καὶ Ὁμολογητοῦ ΜΙΧΑΗΛ Ἐπισκόπου Συννάδων

ΜΙΧΑΗΛ ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν ὁ Ὁμολογητής, ὁ Ἐπίσκοπος Συννάδων, ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Λέοντος Ε΄ τοῦ Ἀρμενίου τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη ωιγ΄-ωκ΄ (813-820). Ἡ ζωὴ τοῦ Ὁσίου τούτου ὑπῆρξε τόσον λαμπρὰ καὶ διαυγής, ὥστε ὀλίγοι ἔχουσι νὰ ἐπιδείξωσι τοιαύτην. Διότι πράγματι πολλοὶ ἐξ ἐκείνων ὅσοι ἔζησαν ἐν τῷ παρόντι βίῳ τὴν κατὰ Θεὸν ζωὴν καὶ πάσῃ δυνάμει ἐσπούδασαν τὴν ἀρετήν, ἵνα εὐαρεστήσωσι τῷ Θεῷ διὰ παντὸς τρόπου ἀπέδειξαν εἰς τοὺς πολλοὺς ταύτην καὶ ἐπίζηλοι ἐγένοντο. Καὶ ἄλλοι μὲν ἐκ τούτων, καθαρίσαντες ἑαυτοὺς διὰ τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς ἐγκρατείας, ἀπέβησαν σκεύη ἐκλεκτὰ καὶ ἱερὰ κατασκηνώματα τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἄλλοι δέ, πιστῶς ἀκολουθοῦντες τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἐλεημοσύνην ὡς πρᾶξιν εὐάρεστον εἰς τὸν Θεὸν ἀσκοῦντες, ἀπήλαυσαν τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἀρετῆς αὐτῶν παρὰ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ τοῦ ὑποσχομένου τὰ ἴσα εἰς ἅπαντας.

Ἕτεροι πάλιν, ἐκ τῶν θερμοτέρων τοῦ Θεοῦ φίλων, μιμούμενοι τὰ πάθη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὡμολόγησαν τὸ ὄνομα Αὐτοῦ ἐνώπιον βασιλέων καὶ τυράννων, ἀνεχόμενοι ἐν ἄκρᾳ ὑπομονῇ φυλακάς, ἐξορίας, ταλαιπωρίας, κακώσεις, ἀπειλὰς καὶ πληγὰς παρὰ τῶν σκληρῶν ἐκείνων καὶ θεοστυγῶν βασιλέων καὶ ἀρχόντων, τέλος δὲ καὶ τὸ αἷμα αὐτῶν προσέφερον ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Σωτῆρος, εἰς οὐδὲν ἕτερον ἀποβλέποντες, εἰ μὴ ὅπως γίνωσι κληρονόμοι τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Πάντα δὲ τὰ τοῦ κόσμου τούτου πράγματα, ἤτοι ἀρχάς, ἀξιώματα καὶ ὅ,τι ὠθεῖ τὸν ἄνθρωπον πρὸς τὸ ἀποβλέπειν καὶ ἐλπίζειν εἰς τὸν πλάνον τοῦτον κόσμον, οὐδόλως ἐσκέφθησαν οἱ θεοφιλεῖς καὶ θεόσοφοι οὗτοι ἄνθρωποι, ἀλλ’ ἀπέρριψαν ταῦτα, ὡς τελείως ἄχρηστα καὶ ἄξια περιφρονήσεως.

Εἷς ἐκ τῶν γενναίων τούτων προμάχων τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ὑπῆρξε καὶ ὁ ἐν Ἁγίοις οὗτος Πατὴρ ἡμῶν καὶ Ὁμολογητὴς τοῦ Χριστοῦ Ἅγιος Μιχαήλ, ὁ τῶν Ἀγγέλων ὁμώνυμος, ὅστις οὐδενὸς ἐκ τῶν ἀποκτωμένων μετὰ κόπου καὶ μόχθου, ἀρεστῶν δὲ καὶ ἐντίμων ἐνώπιον Θεοῦ, ἦτο αμέτοχος. Ἀλλὰ πάντα ταῦτα ἀπέκτησε καὶ διετήρησε, τὰ πάντα ἔπαθε, τὰ πάντα ὑπέμεινε. Φέρων δὲ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ, ἐθεώρει ταῦτα ὡς καύχημα, μετὰ τοῦ οὐρανοβάμονος Παύλου. Τῶν δὲ βδελυκτῶν καὶ παρὰ Θεοῦ ἀποστρεφομένων οὐδενὸς μετεῖχεν, ἀλλ’ ἐβδελύσσετο πάντα καὶ ἀπέφευγε, διατηρήσας οὕτω, ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων, τὸ κατ’ εἰκόνα Θεοῦ καθαρὸν καὶ ἀλώβητον...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 
--

Άγιος Γερμανός: «...ὁ ἀτιμάζων τὴν Εἰκόνα, ἀτιμάζει τὸν Ἴδιον τὸν Χριστόν!...»

--

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ 

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Μνήμη: 12ῃ Μαΐου


«...Οὕτως, ὦ βασιλεῦ, ἤρχισε τὸ εὐσεβὲς ἔργον τῆς ἱστορήσεως
τῶν ἁγίων Εἰκόνων, ὁ στολισμὸς τῶν Ναῶν τοῦ Θεοῦ
καὶ τῶν οἴκων τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.
Τοῦτο δὲ καὶ αἱ Ἅγιαι Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι ἐδέχθησαν
καὶ νὰ σεβώμεθα καὶ νὰ προσκυνοῦμεν ἐκέλευσαν,
ὄχι λατρευτικῶς, καθὼς φλυαροῦσιν οἱ ἄφρονες, ἀλλὰ σχετικῶς,
εἰς τὸ πρωτότυπον τὴν προσκύνησιν ἀπονέμοντες, καθὼς λέγει
ὁ Μέγας Βασίλειος καὶ ὄχι θεοποιοῦντες τὶς Εἰκόνες.
Γνώριζε λοιπόν, ὦ βασιλεῦ, ὅτι ἐγώ, διὰ τὴν τιμὴν τῶν ἁγίων Εἰκόνων,
ὄχι μόνον νὰ κακοπαθήσω, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποθάνω εἶμαι ἔτοιμος
καὶ μάλιστα διὰ τὴν Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ μου, ὅστις ἔχυσε τὸ Αἷμα Του,
ἵνα ἀνακαινίσῃ τὴν πεσοῦσαν εἰκόνα τῆς ψυχῆς μου.
Εἶναι λοιπὸν φανερόν ὅτι ἡ Εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ φέρει τὸ ὄνομα
Αὐτοῦ τοῦ ἰδίου Χριστοῦ, ὅστις ἐσαρκώθη ἐκ τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας
καὶ ἐπὶ γῆς μετὰ τῶν ἀνθρώπων ἔζησεν.
Ὅθεν πρέπει ἕκαστος Ὀρθόδοξος Χριστιανός, καθὼς διὰ τὸ ὄνομα
τοῦ Χριστοῦ, οὕτω καὶ διὰ τὴν ἁγίαν Εἰκόνα Του νὰ ἀποθάνῃ.
Καὶ ὁ ἀτιμάζων τὴν Εἰκόνα, ἀτιμάζει τὸν Ἴδιον,
ἐζωγραφημένον εἰς αὐτήν...»

O εκτενής, συγκλονιστικός Βίος του Αγίου

 

 

 

--

Όσιος και Ομολογητής Νικήτας Μηδικίου

+++

+++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ

++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ

 

 

Μνήμη: 17η Μαρτίου

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ 

ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ὁ Ὅσιος καὶ Ὁμολογητὴς Πατὴρ ἡμῶν ἐγεννήθη ἐν Τριγλίᾳ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ Η΄ αἰῶνος. Εὐσεβὴς δὲ καὶ φιλομόναχος ἐκ νεότητος ὑπάρχων, εὐθὺς ὡς ἐπεράτωσε τὰ ἐγκύκλια μαθήματα ἀπελθὼν εἰς τὴν ἐκεῖσε Μονὴν τῆς Πελεκητῆς ἐκάρη εἰς αὐτὴν Μοναχός, ἐκτιμηθεὶς δὲ διὰ τὰς ἀρετάς του ἐγένετο βραδύτερον καὶ Ἡγούμενος ταύτης.

Ὅτε δὲ ἐξέσπασεν ἐπὶ Κωνσταντίνου Ε΄ τοῦ Κοπρωνύμου (741-775) φοβερὸς κατὰ τῶν σεπτῶν καὶ ἁγίων Εἰκόνων διωγμὸς ἐπρόσταξεν ὁ αὐτοκράτωρ τὸν ἡγεμόνα τῆς Ἀσίας Μιχαὴλ τὸν Λαχανοδράκοντα, τὸν διὰ τὴν ὠμότητά του ἀποκληθέντα Μηχανοδράκοντα, ὅπως διὰ παντὸς τρόπου τιμωρήσῃ σκληρῶς τοὺς προσκυνοῦντας τὰς ἁγίας Εἰκόνας. Ἐλθὼν δὲ ἐκεῖνος εἰς τὴν Μονὴν τῆς Πελεκητῆς κατ’ αὐτὴν τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Πέμπτην καὶ καθ’ ἣν ὥραν ἐτελεῖτο ἡ θεία Λειτουργία ἀνέτρεψεν ὁ ἐναγὴς τὴν Ἱερὰν Μυσταγωγίαν καὶ τοὺς μὲν ἐκλεκτοτέρους τῶν Μοναχῶν, τριάκοντα καὶ ὀκτὼ τὸν ἀριθμόν, ἀφοῦ διαφόρως ἐβασάνισεν ἐνέκλεισεν εἰς παλαιόν τι λουτρὸν καὶ κτίσας τὴν θύραν ἀφῆκεν αὐτοὺς ἐκεῖ καὶ ἀπέθανον ἀπὸ τὴν πεῖναν, τοὺς δὲ λοιποὺς ἄλλους μὲν ἔδειρε καὶ ἐβασάνισε, κόπτων αὐτῶν τὴν ρῖνα, χρίων μὲ πίσσαν τὰ γένεια καὶ διαφόρους ἄλλας ἐνεργῶν κατ’ αὐτῶν τιμωρίας, τὴν δὲ Μονὴν καὶ τὰς Ἐκκλησίας παντελῶς κατέκαυσε. Τὸν δὲ μακάριον Θεοστήρικτον, ἀφοῦ σκληρῶς καὶ αὐτὸν ἐβασάνισε κόψας καὶ αὐτοῦ τὴν ρῖνα καὶ χρίσας τὰ γένεια μὲ πίσσαν καὶ νάφθαν, τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ὡδήγησεν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ὅπου καὶ τὸν ἐνέκλεισεν εἰς τὰς φυλακὰς τοῦ Πραιτωρίου μετὰ καὶ τῶν ἄλλων τριακοσίων τεσσαράκοντα δύο (342) Πατέρων, οἵτινες καὶ αὐτοὶ δὲν ἐδέχοντο νὰ συμφωνήσουν εἰς τὴν ἄθεσμον ἐντολὴν τοῦ αὐτοκράτορος.

Μετὰ ταῦτα ἐξελθὼν ὁ Ἅγιος τῆς φυλακῆς, ἀρκετὰ γέρων πλέον, ἐπέστρεψεν εἰς τὴν καταστραφεῖσαν Μονὴν τῆς Πελεκητῆς, ὅπου συνηντήθη καὶ μετὰ τοῦ Ὁσίου καὶ Ὁμολογητοῦ Νικήτα, Ἡγουμένου τῆς πλησίον ἐκεῖ κειμένης Μονῆς τοῦ Μηδικίου [4], ὅστις ὑπῆρξε διδάσκαλος αὐτοῦ καὶ τοῦ ὁποίου ἔγραψε μετὰ ταῦτα καὶ τὸν Βίον [5]. Συνέθεσε δὲ ὁ Ὅσιος Θεοστήρικτος, καὶ «Κανόνα Παρακλητικὸν εἰς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, ψαλλόμενον ἐν πάσῃ θλίψει τῆς ψυχῆς καὶ περιστάσει». Ζήσας δὲ ὁ μακάριος εἰς γῆρας βαθὺ πρὸς Κύριον ἐξεδήμησεν.

*  *  *

ΠΑΥΛΟΣ ὁ Ὅσιος καὶ Ὁμολογητὴς Πατὴρ ἡμῶν ἦτο ἀπὸ τὴν Κρήτην εἰς τὴν ὁποίαν ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ δυσσεβοῦς καὶ εἰκονομάχου βασιλέως Κωνσταντίνου Ε’ τοῦ Κοπρωνύμου (741-775). Ὅτε δὲ ὁ ἐναγὴς οὗτος ἐξαπέλυσε τὸν κατὰ τῶν σεπτῶν καὶ ἁγίων Εἰκόνων διωγμόν, συλληφθεὶς ὁ μακάριος Παῦλος ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ τῆς Κρήτης Θεοφάνους τοῦ Λαρδατύρη προσήχθη πρὸς ἐξέτασιν καὶ ἐβιάζετο νὰ καταπατήσῃ τὴν ἁγίαν Εἰκόνα τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Δεικνύων δὲ ὁ μιαρὸς ἐκεῖνος στρατηγὸς τὴν ἁγίαν Εἰκόνα καὶ βασανιστήριον τι ὄργανον, καταπέλτην καλούμενον, λέγει πρὸς τὸν Ἅγιον· «Ἓν ἀπὸ τὰ δύο ταῦτα ποίησον, ἢ τὴν Εἰκόνα νὰ πατήσῃς διὰ νὰ ζήσῃς, ἢ θὰ σὲ βάλω εἰς ταύτην τὴν βάσανον». Ἐνδυναμωθεὶς τότε ὑπὸ τῆς Χάριτος τοῖ Παναγίου Πνεύματος ὁ μακάριος Παῦλος ἀπεκρίθη· «Μὴ γένοιτο, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, νὰ πατήσω τὴν Εἰκόνα Σου», ὁμοῦ δὲ μὲ τὸν λόγον γονυπετήσας εἰς τὴν γῆν ἔκυψε καὶ ἠσπάσθη τὴν ἁγίαν Εἰκόνα.

Τούτου ἕνεκα ἐδέθη κατὰ διαταγὴν τοῦ στρατηγοῦ ὁ Ἅγιος εἰς τὸν καταπέλτην μὲ δύο σανίδας δυνατάς, εἶτα τοῦ ἐπέρασαν σίδηρα εἰς ὅλον τὸ σῶμα καὶ κατόπιν, κρεμάσαντες αὐτὸν κατωκέφαλα, ἔθεσαν πῦρ καὶ τὸν κατέκαυσαν. Οὕτως ἀπέλαβεν ὁ μακάριος τοῦ Μαρτυρίου τὸν στέφανον.

 

 

++

Ο ΑΓΙΟΣ, ΠΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ 7η ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟ (Ταράσιος)

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΣ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

 Μνήμη: 25η Φεβρουαρίου


...Ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς αἱρετικοὺς ἔδειξε θερμῶς καὶ μετὰ θάνατο
τὸν θεῖον ζῆλον, τὸν ὁποῖον εἶχε κατ' αὐτῶν, διότι,
ὅταν ἐβασίλευεν ὁ Λέων Ε΄ ὁ Ἀρμένιος,
ὅστις ἐπροστάτευε τὴν αἵρεσιν τῶν Εἰκονομάχων,
εἶδεν εἰς ὅραμα, καθὼς αὐτὸς τὸ ἐφανέρωσε
μὲ τὸ στόμα του ἔτι ζῶν, ὅτι παρουσιάσθη εἰς αὐτὸν
ὁ μέγας Ταράσιος μὲ ὀργὴν αὐστηρὰν καὶ ἐπρόσταξε
κάποιον Μιχαὴλ τὸ ὄνομα νὰ τὸν φονεύση μὲ τὸ ξίφος
καὶ ὅτι ὁ Μιχαὴλ ὑπακούσας εἰς τὴν προσταγήν του
ἐφόνευσεν οὕτω τὸν Λέοντα· καὶ οὕτως ἔγινεν.
Διότι κατὰ τὴν ἑορτὴν τῶν Γενεθλίων τοῦ Χριστοῦ
ἐφονεύθη ὁ Λέων ὁ Ἀρμένιος ἀπό τὸν Μιχαὴλ τὸν Τραυλὸν
μέσα εἰς τὴν Μεγάλην Ἐκκλησίαν,
καθὼς τοῦ τὸ προεῖπεν ὁ μακάριος Ταράσιος.
Οὗ ταῖς ἁγίαις πεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός,
διαφύλαξον τὴν Ἐκκλησίαν Σου ἀνεπηρέαστον
ἐκ πάσης αἱρέσεως, ἵνα δοξάζῃ Σου τὸ Πανάγιον ὄνομα
σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἀγίῳ Πνεύματι,
εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν!

* * *


Ὁ κατὰ πλάτος Βίος τοῦ Μεγάλου Ἁγίο

 

++