* * *

*  *  *

+ + +

+  +  +

* * *

*  *  *


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:





Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026

ΠΟΙΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ; (π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ)

 +++

 


 

\

 

+++

ΜΙΑ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ...

++++











+++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ

+++


 
Μνήμη: 30η Ἰανουαρίου


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α´.

Τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας
τῆς τρισηλίου Θεότητος,
τοὺς τὴν οἰκουμένην ἀκτῖσι
δογμάτων θείων πυρσεύσαντας∙
τοὺς μελιρρύτους ποταμοὺς τῆς σοφίας,
τούς τὴν κτίσιν πᾶσαν
θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας∙
Βασίλειον τὸν μέγαν,
καὶ τὸν Θεολόγον Γρηγόριον,
σὺν τῷ κλεινῷ Ἰωάννῃ,
τῷ τὴν γλώτταν χρυσορρήμονι∙
πάντες οἱ τῶν λόγων αὐτῶν ἐρασταί,
συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν∙
αὐτοὶ γὰρ τῇ Τριάδι,
ὑπὲρ ὑμῶν ἀεὶ πρεσβεύουσιν.

* * *

...Ο άλλος, ο κάθε άλλος συνάνθρωπος
ήταν για τους τρεις Φωστήρες της Oικουμένης
«εικόνα του Θεού» με θείο σπινθήρα στην ψυχή,
αλλά με το χοϊκό περίβλημα στο σώμα.
Γι’ αυτό και εργάσθηκαν σ’ όλη τους τη ζωή,
και από όποια θέση και αν κατείχαν για τον άνθρωπο.
Mε όλα τα μέσα που διέθεταν και με πρακτικούς τρόπους
βοήθησαν, στήριξαν, παρηγόρησαν,
ενίσχυσαν τους συνανθρώπους τους...


Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ

+++

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026

ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ (14η ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ). ΑΛΗΘΕΙΑ ή ΜΑΡΚΕΤΙΝG;

+++












+++

«ΤΟ ΜΟΝΟ ΦΑΡΜΑΚΟ» (ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΟΣΙΩΝ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΕΦΡΑΙΜ ΤΩΝ ΣΥΡΩΝ)

+++
 

Στην μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών
ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΕΦΡΑΙΜ ΤΩΝ ΣΥΡΩΝ
28η Ιανουαρίου





* * *



 
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
 

Τῇ ΚΗ΄ (28ῃ) τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν ΕΦΡΑΙΜ τοῦ Σύρου

ΕΙΚΟΝΑ
Τοιχογραφία ἐκ τῆς Ἱ. Μονῆς Ξενοφῶντος
Ἁγίου Ὄρους. Ἔργον ΙϚʹ αἰῶνος.

ΕΦΡΑΙΜ ὁ θαυμάσιος πατὴρ ἡμῶν ἦτο τὸ γένος Σύρος γεννηθείς, ὡς πιθανῶς εἰκάζεται, εἰς τὴν πόλιν Νίσιβιν τῆς Μεσοποταμίας ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Διοκλητιανοῦ περὶ τὸ τϛ΄ (306), ἐπὶ τοῦ ὁποίου οἱ γονεῖς αὐτοῦ, εὐσεβεῖς ὄντες Χριστιανοί, ὡμολόγησαν γενναίως τὴν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν πίστιν. Προσληφθεὶς ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας ὑπὸ τοῦ Ἐπισκόπου τῆς πόλεως ταύτης Ἰακώβου ἀνετράφη ὑπ’ αὐτοῦ ἐπιμελῶς, διαγνώσαντος τὴν ἀγαθὴν φύσιν τοῦ παιδός. Ὢν δὲ ὁ Ὅσιος ἐκ νεότητος ἐνάρετος, ἔφευγε τὰς ἐπιβλαβεῖς ὁμιλίας τῶν συνομηλίκων του καὶ δὲν ἔχανε ποτὲ τὸν καιρόν του ἐπὶ ματαίῳ ἀλλ’ ἀνεγίγνωσκε καθ’ ἑκάστην τὰς ἱερὰς βίβλους τῶν Γραφῶν, μελετῶν καὶ σπουδάζων εἰς αὐτὰς ἀκατάπαυστα, εἰς τὰς ὁποίας ἠσθάνετο τόσην γλυκύτητα, ὥστε τοῦ ἥρμοζε τὸ ρητὸν τοῦ Προφήτου· «Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγια σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου» (Ψαλμ. ριη΄ (118), 103). Διὰ τοῦτο κατώρθωσεν ὅλας τὰς ἀρετὰς ὁ μακάριος, νηστείαν, λέγω, ἀγρυπνίαν, χαμευνίαν, χρηστότητα, ἀκτημοσύνην, πρᾳότητα καὶ τὰ τούτων συνακόλουθα· ἐξαιρέτως δὲ τὴν ἄσυλον ταπεινοφροσύνην, ἡ ὁποία θανατοῖ τοὺς δαίμονας. Ἔμαθε δὲ καὶ γράμματα καὶ ἔγινε σοφὸς διδάσκαλος, καθὼς εἰς τὰ θαυμάσια συγγράμματά του φαίνεται, μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς διδάσκει καθ’ ὥραν ἕως τὴν σήμερον, νουθετῶν, παρακαλῶν, συμβουλεύων. Ὅθεν δι’ αὐτοῦ ὀρθοτομοῦμεν τὸν εὐσεβῆ λόγον τῆς πίστεως καὶ πρὸς τὴν ἀπόκτησιν τῆς ἀρετῆς ἐγειρόμεθα πρόθυμοι καὶ ἐξόχως πρὸς τὴν χριστομίμητον καὶ πολυτίμητον ἀγάπην πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον, διὰ τὴν ὁποίαν ἔβαλλε τόσην σπουδὴν καὶ ἐπιμέλειαν ὁ θαυμάσιος καὶ τόσον τὴν ἀπέκτησεν, ὥστε ὅλοι τὸν ἐθαύμαζον.

Ἀκούσατε δὲ πῶς καὶ αὐτὸς ὁ ἴδιος, ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ ὑπάγῃ πρὸς τὸν ποθούμενον, τὸ ὡμολόγησεν, ὄχι διὰ κενοδοξίαν, ἀλλὰ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν ταῦτα λέγων· «Ποτέ μου εἰς ὅλην μου τὴν ζωὴν δὲν ὠλιγώρησα πρὸς Κύριον, οὔτε τινὰ ἐλοιδόρησα, οὔτε ἐξῆλθεν ἄφρων λόγος ἀπὸ τὸ στόμα μου, οὐδέ τινα κατηράσθην, οὔτε μετά τινος τῶν πιστῶν ἦλθον εἰς διενέξεις». Ταῦτα βεβαίως ὅλα εἶναι μεγάλα κατορθώματα καὶ ἐξαίσια· ἦτο δὲ καὶ τὸ δάκρυον εἰς τοὺς ὀφθαλμούς του πάντοτε, ὥστε εἰς ὅλην του τὴν ζωὴν ἔχυσε σχεδὸν ἕνα ποταμὸν σωτηριωδεστάτων δακρύων. Τὰ δάκρυα δὲ ἀκολουθοῦσαν στεναγμοὶ ἐκ βάθους καρδίας, ὡσὰν νὰ ἔβγαινε πῦρ ἀπὸ τὰ σπλάγχνα του, καθὼς ἠμπορεῖ νὰ πιστωθῇ ἕκαστος ἀπὸ τὰ κατανυκτικά του συγγράμματα, εἰς τὰ ὁποῖα διηγεῖται πολλάκις διὰ τὴν δευτέραν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν καὶ τὴν ἀδέκαστον κρίσιν τῆς φοβερᾶς ἐκείνης ἐτάσεως· καὶ τόσον τυπώνει εἰς τὰς διανοίας μας τὸν τρόμον τῆς φρικτῆς ἐκείνης ἡμέρας, ὥστε δειλιᾷ ὁ καθεὶς ἀναγιγνώσκων, πῶς ὠδύρετο ἐλεεινῶς ὁ δίκαιος, ὡς κατάκριτος [1]...


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 


+++

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΑΓΙΟΥ (ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΑΜΦΙΑΛΗΣ)

+++




*  *  *

































+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

 +++

 

 


Ο ΑΣΩΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΩΤΟΙ


«ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΗΓΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ...»


Η ΠΑΤΡΙΚΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΗ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ)

 

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ, ΤΟΝ ΑΓΙΟ, ΠΟΥ "ΕΒΑΖΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΕΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ" (ΘΕΟΔΩΡΟ ΣΤΟΥΔΙΤΗ)



+++


ΤΑΠΕΙΝΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ
ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ

ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ

 ΘΕΟΔΩΡΟ ΤΟΝ ΣΤΟΥΔΙΤΗ
 
 


Μνήμη: 11ῃ Νοεμβρίου
Ἀνακομιδή: 26ῃ Ἰανουαρίου



Τροπάρια ἀπὸ τὸν Ἑσπερινό





+++