+++
Μνήμη: 1ῃ Μαΐου
ΙΕΡΕΜΙΑΣ, ό θαυμάσιος τοῦ Κυρίου Προφήτης, ἦτο ἡγιασμένος ἐκ κοιλίας μητρός του, διότι οὕτω λέγει περὶ αὐτοῦ ὁ Θεός· «Πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ, ἐπίσταμαί σε καὶ πρὸ τοῦ σε ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας, ἡγίακά σε, Προφήτην εἰς ἔθνη τέθεικά σε» (Ἱερεμ. α’ 5)· κατήγετο δὲ ἐκ τῆς Ἀναθὼθ καὶ ἤκμασε χκ’ (620) ἔτη πρὸ Χριστοῦ.
Οὗτος ὁ Ἅγιος Προφήτης μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς Ἱερουσαλὴμ ὑπὸ τοῦ Ναβουγοδονόσορος, βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, κατῆλθεν εἰς τὰς Τάφνας τῆς Αἰγύπτου, τὰς ἑλληνιστὶ ὀνομαζομένας Δάφνας καὶ ἐκεῖ, προφητεύων, ἐλιθοβολήθη ὑπὸ τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰσραήλ, τοῦ καταφυγόντος εἰς Αἴγυπτον, ἀποθανὼν δὲ ἐνεταφιάσθη εἰς τὸν τόπον τοῦ παλατίου τοῦ βασιλέως Φαραώ, ὁπότε οἱ Αἰγύπτιοι ἐδόξασαν καὶ ἐτίμησαν αὐτόν, διότι εὐηργετήθησαν παρ’ αὐτοῦ, ἐπειδή, διὰ προσευχῆς του, ἐνεκρώθησαν αἱ ἀσπίδες, αἱ ὁποῖαι ἐξωλόθρευον τοὺς Αἰγυπτίους, καθὼς ἐνεκρώθησαν ἐπίσης καὶ τὰ θηρία, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν ὑδάτων τῆς Αἰγύπτου καὶ τὰ ὁποῖα οἱ μὲν Αἰγύπτιοι ὀνομάζουσιν ἐφώθ, οἱ δὲ Ἕλληνες κροκοδείλους.
Ἐκ τούτου, ὅσοι Χριστιανοὶ εὑρίσκονται μέχρι σήμερον εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, προσερχόμενοι λαμβάνουν χῶμα ἐκ τοῦ τάφου τοῦ Προφήτου καὶ ἰατρεύουν δι’ αὐτοῦ τὰ δήγματα τῶν ἀσπίδων. Λέγεται δὲ ὅτι καὶ ὁ βασιλὲὺς Ἀλέξανδρος ἐπεσκέφθη τὸν τάφον τοῦ Ἱερεμίου καὶ μαθὼν τὰ περὶ αὐτοῦ, μετέφερε τὰ Λείψανά του ἐκ τῆς Αἰγύπτου εἰς τὴν ὑπ αὐτοῦ κτισθεῖσαν πόλιν τῆς Ἀλεξανδρείας, τὰ ὁποῖα κατέσπειρε πέριξ καὶ εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς πόλεως· διὰ δὲ τούτων ἐδίωξε μὲν ἐκεῖθεν τὰς ἀσπίδας, ἀλλὰ μετέφερεν ἀντὶ ἐκείνων τοὺς ὄφεις, οἱ ὁποῖοι ὀνομάζονται ἀργαλοὶ καὶ τοὺς ὁποίους ἔφερεν ἐκ τοῦ Ἄργους, ἐξ οὗ καὶ τὴν ἐπωνυμίαν ταύτην ἔλαβον.
Εἶπε δὲ ὁ Ἱερεμίας εἰς τοὺς Ἱερεῖς τῆς Αἰγύπτου, ὅτι μέλλει νὰ γίνῃ σημεῖον, ἤτοι ὅτι μέλλουν νὰ σεισθοῦν τὰ εἴδωλα τῆς Αἰγύπτου καὶ νὰ πέσουν κατὰ γῆς ὑπὸ ἑνὸς Σωτῆρος Παιδίου, τὸ ὁποῖον μέλλει νὰ γεννηθῇ ὑπὸ Παρθένου ἐντὸς φάτνης. Ἐκ τούτου ὅθεν οἱ Αἰγύπτιοι θεοποιοῦν καὶ μέχρι τῆς σήμερον παρθένον λεχὼ καὶ θέτοντες βρέφος ἐντὸς φάτνης προσκυνοῦσιν αὐτό. Διὰ τοῦτο καὶ ὅταν ὁ βασιλεὺς Πτολεμαῖος ἠρώτησεν αὐτοὺς διατὶ κάμνουσι τοῦτο, ἀπεκρίθησαν, ὅτι τὸ μυστήριον τοῦτο εἶναι πατροπαράδοτον εἰς αὐτούς, διότι παρέδωκεν αὐτὸ εἰς τοὺς Πατέρας των Προφήτης Ὅσιος· ὅθεν, προσέθετον, προσμένομεν νὰ ἐκπληρωθῇ τοῦτο διὰ τῶν ἔργων.
Λέγεται δὲ περὶ τοῦ Προφήτου τούτου, ὅτι πρὶν ἢ καῇ ὁ Ναὸς τῶν Ἱεροσολύμων ὑπὸ τοῦ Ναβουζαρδᾶν, τοῦ ἀρχιμαγείρου τοῦ Ναβουχοδονόσορος, ἔλαβε τὴν Κιβωτὸν τοῦ Νόμου καὶ τὰ ἐν τῇ Κιβωτῷ Ἅγια καὶ ἐπεμελήθη νὰ τεθῶσιν ὑπὸ πέτραν, εἰπὼν εἰς τοὺς παρεστῶτας· «Ὁ Κύριος ἀπεδήμησεν ἀπὸ τοῦ Σινᾶ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ πάλιν θέλει ἔλθει εἰς τὸ Σινᾶ μὲ δύναμιν καὶ θέλει δοθῆ εἰς ὑμᾶς, τοὺς εἰς Αὐτὸν πιστεύοντας, ὡς σημεῖον τῆς παρουσίας του, τὸ ὅτι τὰ ἔθνη πάντα θὰ προσκυνήσωσι Ξύλον». Εἶπε δὲ καὶ τοῦτο ὅτι τὴν Κιβωτὸν ταύτην καὶ τὰς ἐν αὐτῇ πλάκας οὐδεὶς θέλει ἐκβάλει ἐκ τῆς γῆς, εἰ μὴ ὁ Ἀαρών, οὐδὲ θέλει ἀνοίξει τις αὐτήν, οὕτε Ἱερεύς, οὔτε Προφήτης, εἰ μὴ ὁ Μωϋσῆς, ὁ ἐκλεκτὸς τοῦ Θεοῦ. Εἰς δὲ τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν, πρώτη θέλει ἀναστηθῆ ἡ Κιβωτὸς καὶ ἀφοῦ ἀποκαλυφθῇ ἐκ τῆς γῆς θέλει ἀποτεθῆ εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι θέλουν συναχθῆ εἰς αὐτήν, ὅσοι προσμένουν νὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος καὶ ὅσοι φεύγουν τὸν ἐχθρὸν διάβολον, τὸν ἐπιθυμοῦντα νὰ θανατώσῃ αὐτούς. Ἐπὶ τῆς πέτρας δὲ ἐκείνης, ἥτις ἐδέχθη τὴν Κιβωτόν, ἔγραψεν ὁ Ἱερεμίας διὰ τοῦ δακτύλου του τὸ φοβερὸν ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἤτοι τὸ Ἰεχωβὰ καὶ ἔγιναν τὰ γράμματα ἐκεῖνα ὡς νὰ ἐγλύφησαν μὲ σμίλην καὶ σίδηρον καὶ εὐθὺς νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασε τὸ ὄνομα εκεῖνο καὶ οὐδεὶς θέλει μάθει τὸν τόπον τοῦτον, οὐδὲ θέλει δυνηθῆ νὰ ἀναγνώσῃ τὸ τοῦ Θεοῦ ὄνομα μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης.
Ἡ πέτρα δὲ αὕτη εἶναι εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου τὸ πρῶτον κατεσκευάσθη ἡ
Κιβωτὸς ὑπὸ τοῦ Βεσελεήλ, μεταξὺ τῶν δύο ὀρέων, εἰς τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται
τὰ λείψανα τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρών. Ὅθεν κατὰ τὴν νύκτα φαίνεται εἰς
τὸν τόπον ἐκεῖνον ὡς νεφέλη, κατὰ τὸν ἀρχαῖον τύπον, καθὼς δηλαδὴ
ἐφαίνετο νεφέλη εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας κατὰ τὴν νύκτα καὶ ἐφώτιζεν αὐτούς.
Ἦτο δὲ ὁ Προφήτης Ἱερεμίας γηραλέος κατὰ τοὺς χρόνους, μικρὸς κατὰ τὸ
μέγεθος τοῦ σώματος, ἔχων τὸ γένειον ἄνω πλατὺ καὶ κάτω στενόν. Τελεῖται
δὲ ἡ αὐτοῦ Σύναξις εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Πέτρου, τὸν
εὑρισκόμενον πλησίον τῆς ἁγιωτάτης Μεγάλης Ἐκκλησίας.
