ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΑΚΥΛΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ

 +++

 

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ Μαρτύρων
ΑΚΥΛΑ καὶ ΠΡΙΣΚΙΛΛΗΣ

ΑΚΥΛΑΣ καὶ ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ οἱ ἔνδοξοι Ἀπόστολοι καὶ Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ κατήγοντο ἐκ τοῦ Πόντου τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι τὸ γένος, κατὰ δὲ τὴν τέχνην σκηνοποιοί, ἤτοι κατεσκεύαζον σκηνὰς διὰ δερμάτων, ζῶντες κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Κλαυδίου, τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη μα΄-νδ΄ (41-54). Ἀναχωρήσαντες δὲ ἀπὸ τὴν πατρίδα των, τὸν Πόντον, ἦλθον καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν Ρώμην. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Κλαύδιος ἐδίωξεν ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς καὶ τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τὴν Ρώμην, ἠλθον εἰς τὴν Κόρινθον, ὅπου εἰργάζοντο τὴν τέχνην των. Ἀκούσαντες δὲ διὰ τὸ κήρυγμα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου, ἐπῆγαν πρὸς αὐτόν, ὅταν οὗτος εὑρίσκετο εἰς τὴν Κόρινθον, ἢ μᾶλλον ὁ θεῖος Παῦλος ἐπῆγε πρὸς τὸν Ἀκύλαν, ἐν Κορίνθῳ εὑρισκόμενον. Διότι οὕτω γράφεται εἰς τὰς Πράξεις· «Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον· καὶ εὑρών τινα Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, καὶ Πρίσκιλλαν γυναῖκα αὐτοῦ, διὰ τὸ διατεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τῆς Ρώμης, προσῆλθεν αὐτοῖς, καὶ διὰ τὸ ὁμότεχνον εἶναι ἔμεινε παρ’ αὐτοῖς καὶ εἰργάζετο· ἦσαν γὰρ σκηνοποιοὶ τῇ τέχνῃ» (Πράξ. ιη΄ 1-3).

Ὅθεν, ἀφ’ οὗ ὁ θεῖος Ἀκύλας συνεσχετίσθη μὲ τὸν Ἀπόστολον Παῦλον, ἐβαπτίσθη ὑπ’ αὐτοῦ αὐτός τε καὶ ἡ γυνή του Πρίσκιλλα, ὑπηρέτουν δὲ εἰς τὸ ἑξῆς τὸν Ἀπόστολον Παῦλον καὶ ἠκολούθουν, συγκινδυνεύοντες μετ’ αὐτοῦ, εἰς ὅλους τοὺς πειρασμοὺς ὅσοι ἐγίνοντο εἰς αὐτόν. Τοσοῦτον δὲ ἠγάπησε τοὺς δύο τούτους ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν ἀρετήν των καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν των, ὥστε ἀναφέρει περὶ αὐτῶν εἰς τρεῖς ἐπιστολάς του, διότι ἐν τῇ πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῇ γράφει· «Ἀσπάσασθε Πρίσκιλλαν καὶ Ἀκύλαν» (Ρωμ. ιϛ΄ 3). Ὁμοίως καὶ ἐν τῇ πρώτῃ πρὸς Κορινθίους (ιϛ΄ 19) καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ πρὸς Τιμόθεον (δ΄ 19). Μὲ τοιαύτην λοιπὸν πολιτείαν εὐηρέστησαν οἱ μακάριοι οὗτοι τὸν Χριστὸν καὶ τὸν μακάριον Παῦλον καὶ ἐποίησαν πολλὰ θαύματα· ὕστερον δὲ συλληφθέντες ὑπὸ τῶν ἀπίστων ἀπεκεφαλίσθησαν καὶ οὕτω στεφανηφόροι μετέβησαν ἐκ τῆς γῆς εἰς τοὺς οὐρανούς.

 

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΟΣ (ΕΙΚΟΝΑ-BIOΣ ΣΕ VIDEO-ΣΥΝΑΞΑΡΙ)

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΟΣ

 

(Μνήμη: 13η Φεβρουαρίου)

 

*  *  *

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ ΙΓ΄ (13ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΟΥ

ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΟΣ ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν κατήγετο ἐκ Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης [1], ἦτο δὲ κατὰ τοὺς χρόνους Θεοδοσίου τοῦ Μικροῦ τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ ἔτη υη΄-υν΄ (408-450). Τὴν ἀσκητικὴν αὐτοῦ ζωὴν ἤρχισεν ὁ Ὅσιος, ὅταν ἦτο εἰς τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Ἐγκαταλείψας τότε κόσμον καὶ τὰ τοῦ κόσμου ἀνεχώρησεν εἰς τὰς ἐρήμους καὶ εἰς τὰ ὄρη, εἰς τὰ ὁποῖα διέτριψεν ἐπὶ πολλὰ ἔτη σκληρῶς ἀγωνιζόμενος. Ἀκούσατε ὅμως μετὰ προσοχῆς τὴν κατὰ πλάτος περὶ αὐτοῦ διήγησιν καθὼς εἶναι γεγραμμένη εἰς τὸν χειρόγραφον αὐτοῦ Βίον, ἵνα πολλὴν τὴν ὠφέλειαν λάβητε.

Καθὼς αἱ προλαβοῦσαι ἀσθένειαι δύνανται νὰ δώσουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους ὠφέλειαν, εἰς ἐκείνους μὲν οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἠσθένησαν, λαμβάνοντες γνῶσιν τοῦ κινδύνου, νὰ φυλάγωνται εἰς ἀσφάλειαν, ἀποφεύγοντες τὰς αἰτίας καὶ τὰς ἀφορμάς, αἱ ὁποῖαι φέρουσι τὴν ἀσθένειαν, διὰ νὰ μὴ πάθουν καὶ αὐτοὶ τὰ ὅμοια, εἰς ἐκείνους δὲ πάλιν οἱ ὁποῖοι ἠσθένησαν πολὺν καιρόν, νὰ γνωρίζουν τὰ βότανα καὶ τὰ θεραπευτικὰ φάρμακα, μὲ τὰ ὁποῖα καὶ ἄλλοτε ὠφελήθησαν καὶ θέτοντες αὐτὰ εἰς χρῆσιν εὐκόλως καὶ ταχέως νὰ θεραπεύωνται, οὕτω καὶ εἰς τὰ πάθη τῆς ψυχῆς ὠφελεῖται πᾶς τις μὲ τὰς νίκας καὶ τὰ ἀγωνίσματα τῶν προγενεστέρων καὶ ἐξόχως μὲ τὸ ὑπόδειγμα ἐκείνων τῶν ἐναρέτων, οἱ ὁποῖοι οὐδόλως ἐνικήθησαν, ἀλλ’ ἐφύλαξαν ἕως τέλους τὴν ψυχὴν καθαρὰν καὶ ἀμόλυντον, καθὼς καὶ ὁ Μαρτινιανὸς οὗτος ὁ θαυμάσιος, τοῦ ὁποίου διηγούμεθα ἐνταῦθα τὴν διαγωγὴν πρὸς μίμησιν τοῦ Ὁσίου καὶ ὑπὸ ἄλλων καὶ νουθεσίαν τῶν ἀναγινωσκόντων, ἐπειδὴ εἶναι πολὺ θαυμασία καὶ ἀξιέραστος.

Πλησίον τῆς πόλεως Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης εἶναι ὄρος καλούμενον Κιβωτός. Πλησίον τοῦ ὄρους ἐκείνου εἶναι ἔρημος κατάλληλος δι’ ἡσυχαστὰς καὶ ἐναρέτους ἀνθρώπους, οἵτινες ποθοῦσι νὰ εὐαρεστήσωσι τὸν Θεὸν δι’ ἀσκήσεως. Εἰς ταύτην τὴν ἔρημον κατῴκησεν ὁ Ὅσιος οὗτος Μαρτινιανὸς ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας, ἀγαπήσας δὲ τὸν Θεὸν ἐδούλευεν εἰς αὐτὸν μὲ πολλὴν σκληραγωγίαν καὶ ἄσκησιν καὶ πολλοὺς πολέμους ὑπὸ τῶν δεινῶν δαιμόνων ὑπέμεινε. Δὲν ἐνικήθη ὅμως, μὲ τὴν θείαν βοήθειαν, ἀλλὰ πληγεὶς ἀντέπληξεν ἰσχυρότερον, καθὼς καὶ εἰς τοὺς σωματικοὺς πολέμους συμβαίνει καὶ καθὼς θὰ ἴδωμεν ἀπὸ τὴν συνέχειαν τῆς διηγήσεως τῶν ἀνδραγαθημάτων αὐτοῦ, μὲ τὰ ὁποῖα ἐνίκησε τὸν πειράζοντα, λαβὼν κατ’ αὐτοῦ περιφανέστατον τρόπαιον. Ὁ θαυμάσιος οὗτος εἶχεν ἀπέλθει εἰς τὴν ἔρημον παιδιόθεν, ὡς εἴπομεν, ὅταν ἦτο ἐτῶν δέκα ὀκτώ, ἔκαμε δὲ εἰκοσιὲξ χρόνους πολιτευόμενος τοσοῦτον θεάρεστα, ὥστε δὲν ἔμεινεν εἶδος ἀρετῆς, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶχε κατορθώσει ὁ ἀείμνηστος καὶ τόσον ἀφθόνως ἐπλουτίσθη θείας Χάριτος, ὥστε ἐθεράπευεν ἐν εὐκολίᾳ πᾶσαν ἀσθένειαν...

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

+++

Ο ΓΕΡΩ-ΜΕΛΕΤΙΟΣ Ο ΣΥΚΙΩΤΗΣ (Μέρος γ΄)

+++

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011

+++

Ο ΓΕΡΩ-ΜΕΛΕΤΙΟΣ Ο ΣΥΚΙΩΤΗΣ (Μέρος β΄)

+++

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011

+++

Ο ΓΕΡΩ-ΜΕΛΕΤΙΟΣ Ο ΣΥΚΙΩΤΗΣ (Μέρος α΄)

+++

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011

+++

ΑΓΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

+++

Μνήμη: 12η Φεβρουαρίου

...Οι δε Ορθόδοξοι, διαπιστώνοντας τις Αρετές του,

είχαν εμπιστοσύνη ότι αυτές δεν μπορούσαν να είναι

παρά η έκφραση της καθαρότητας της Πίστεώς του...

...Οι αιρετικοί άρχισαν αμέσως να ραδιουργούν κατά του νέου Επισκόπου

και έπεισαν τον αυτοκράτορα να τον εξορίσει στην Μελιτινή

και να τοποθετήσει στην θεση του έναν αρειανόφρονα.

Ο λαός όμως έτρεφε γι' αυτόν τόση αγάπη, ώστε προσπάθησε

να φονεύσει επί τόπου τον αξιωματούχο που ήλθε να τον συλλάβει.

Ο Άγιος του έσωσε τότε την ζωή καλύπτοντάς τον με τον μανδύα του,

διδάσκοντας με τον τρόπο αυτόν σε όλους

την μεγαθυμία έναντι των εχθρών μας...

...Οιι οπαδοί του μετέβησαν σύσσωμοι μέχρι την Αρμενία

για να επισκεφθούν τον εξόριστο Ιεράρχη 

και να ακούσουν τις διδαχές του.

Στην Αντιόχεια οι Ορθόδοξοι έδιναν το όνομά του στα παιδιά τους,

ζωγράφιζαν την μορφή του στους τοίχους των σπιτιών τους

και συμπεριφέρονταν σαν να ήταν παρών,

αρνούμενοι να έχουν κοινωνία με τον παρείσακτο αιρετικό...

(Αποσπάσματα από το Συναξάρι του Αγίου) 

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

 

Τῇ ΙΒ΄ (12ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ ἑν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν ΜΕΛΕΤΙΟΥ Ἀρχιεπισκόπου Ἀντιοχείας τῆς Μεγάλης

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν, ὁ τῆς Μεγάλης Ἀντιοχείας Ἀρχιεπίσκοπος, ἤκμασεν ἐπὶ Κωνσταιτίνου τοῦ Μεγάλου ἐν ἔτει τλδ΄ (334) καὶ ἔζησε μέχρι τῆς ἐποχῆς τῆς Ἁγίας Β’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς συνελθούσης ἐν ἔτει τπα΄ (381) ἐπὶ Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου. Οὗτος διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν ἀρετήν του καὶ διὰ τὴν εἰς Χριστὸν καθαρὰν ἀγάπην του, ἔγινεν εἰς τοὺς πολλοὺς τοσοῦτον ποθητὸς καὶ ἀξιέραστος, ὥστε ὅτε τὸ πρῶτον εἰσῆλθεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν (ἦτο δὲ τότε ἡ κυρία ἡμέρα τῆς χειροτονίας του), πᾶς Χριστιανὸς ὠθούμενος ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὸν πόθου, τὸν προσεκάλει εἰς τὸν οἶκον του, νομίζων ὁτι μέλλει νὰ ἁγιασθῇ διὰ μόνης τῆς εἰσόδου τοῦ Ἁγίου. Τριάκοντα δὲ μόνον ἡμέρας διατρίψας εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, οὐδὲ αὐτὰς ὁλοκλήρους, ἐδιώχθη ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν τῆς ἀληθείας Ἀρειανῶν, καθότι ἐπείσθη εἰς τὴν κακοδοξίαν των ὁ τότε βασιλεὺς Κωνστάντιος, ὁ υἱὸς τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, συγχωροῦντος ταῦτα τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ, οἷς Αὐτὸς οἶδε κρίμασιν [1].

Ἀφ’ οὗ λοιπὸν ἐδιώχθη παρανόμως ἐκ τῆς ἐπαρχίας του, ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ ἔμεινεν εἰς αὐτὴν περισσότερον τῶν δύο ἐτῶν. Εἶτα ἐκάλεσεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς διὰ γραμμάτων νὰ μεταβῇ ὄχι ἐκεῖ πλησίον, ἀλλὰ εἰς τὴν Θρᾴκην· ὡσαύτως δὲ καὶ ἄλλοι πολλοὶ Ἐπίσκοποι πολλαχόθεν τῆς οἰκουμένης ἐκεῖ συνήχθησαν, κληθέντες καὶ αὐτοὶ διὰ βασιλικῶν γραμμάτων, διότι τότε ἐπλησίαζεν ὁ καιρὸς κατὰ τὸν ὁποῖον ἔμελλε νὰ ἐλευθερωθῶσιν ἀπὸ τὸν πολυχρόνιον χειμῶνα τῶν αἱρέσεων αἱ Ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ λάβωσι τὴν τελείαν γαλήνην. Τότε λοιπὸν ἐθαυμάσθη ὁ μέγας οὗτος Πατὴρ ἡμῶν Μελέτιος ὑφ’ ὅλων τῶν ἐκεῖ συναχθέντων Ἐπισκόπων, τόσον διὰ τὴν ἀρετήν του, ὅσον καὶ διὰ τὴν σύνεσιν τῶν λόγων του· καὶ ἐκεῖ ὀλίγον ἀσθενήσας, παρέδωκεν ἐν εἰρήνῃ τὴν μακαρίαν αὐτοῦ ψυχὴν εἰς χεῖρας Θεοῦ, ἀφήσας τὴν πρόσκαιρον ταύτην ζωὴν εἰς τὴν ξένην γῆν. Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

 

Ὑποσημειώσεις

[1] Περὶ τοῦ Ἁγίου Μελετίου τούτου γράφει ὁ Θεοδώρητος εἰς τὸ λα΄ (31ον) κεφάλαιον τοῦ 2ου βιβλίου τῆς «Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας», ὅτι ἐπειδὴ ἡ Ἀντιόχεια δὲν εἶχε Ποιμένα, ἀφ’ οὗ ἐδιώχθη ἀπὸ τὸν θρόνον ἐκείνης ὁ Ἀρειανὸς Εὐδόξιος, οἱ Ἀρειανοὶ νομίσαντες, ὅτι ὁ θεῖος Μελέτιος ἦτο ὁμόφρων μὲ αὐτούς, ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν Κωνστάντιον νὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν τὸν θρόνον τῆς Ἀντιοχείας, ὡς ὄντα ἱκανὸν εἰς τὸ λέγειν καὶ πείθειν. Ψηφισθεὶς λοιπὸν ὁ Ἅγιος ὑπὸ πάντων τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἔλαβε τὸν θρόνον αὐτῆς, ὤν πρότερον Ἐπίσκοπος τῆς ἐν Ἀρμενίᾳ Σεβαστείας· ὅθεν μετήχθη εἰς Βέροιαν τῆς Συρίας καὶ ἀπὸ τὴν Βέροιαν ἐκλήθη εἰς Ἀντιόχειαν κατὰ τὸν Μελέτιον Ἀθηνῶν. Ὅταν δὲ ἔγινεν Ἐπίσκοπος, παρεκλήθη ὑπὸ τοῦ πλήθους νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς διδασκαλίαν σύντομον περὶ τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ δὲ Ἅγιος ἔδειξε πρῶτον εἰς τὸ πλῆθος τοὺς τρεῖς δακτύλους τῆς χειρός του, ὕστερον δὲ συστείλας τοὺς δύο δακτύλους ἀφῆκε μόνον τὸν ἕνα καὶ τὴν ἀξιέπαινον ταύτην εἶπε φωνήν· «Τρία τὰ νοούμενα, ὡς ἑνὶ δὲ διαλεγόμεθα». Ὅθεν οἱ Ἀρειανοὶ ὀργισθέντες διὰ τοῦτο διέβαλον τὸν Ἅγιον εἰς τὸν βασιλέα Κωνστάντιον, ὅτι φρονεῖ τὰ τοῦ Σαβελλίου καὶ οὕτω πως ἔπεισαν αὐτὸν καὶ τὸν ἐξώρισεν εἰς τὴν πατρίδα του.

 

 

+++

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ (Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΝΩΝ)

 +++

 

 

+++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΑΣ, ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΩΣΑΣΗΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΝ (VIDEO)

--

ΤΡΟΠΑΡΙΑ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΗΝ ΑΥΓΟΥΣΤΑ
ΤΗΝ ΣΤΕΡΕΩΣΑΣΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

+++

ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ

 +++

 

 

1

 

 +++

ΑΝΤΙΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ 2026 (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΥΡΙΝΗΣ) [ΧΡΟΝΙΚΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ]

 ++++

 ΑΝΤΙΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ 2026

*  *  *

 

 

*  *  *

 *  *  *

 

 

 

1

 

  

 
*  *  *

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*  *  *

 

 

 

 

++++