+ + +

+  +  +


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:





Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

ΟΜΙΛΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2026 (ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ...)

 +++

 

ΟΜΙΛΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2026
(ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ...)

 


 

+++

ΑΓΙΟΣ ΛΕΩΝ, ΠΑΠΑΣ ΡΩΜΗΣ

+++




Μνήμη: 18η Φεβρουαρίου
 
 
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
 

Τῇ ΙΗ΄ (18ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη, τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν ΛΕΟΝΤΟΣ Πάπα Ρώμης.

ΕΙΚΟΝΑ

ΛΕΩΝ ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν ἦτο κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου Β΄ τοῦ Μικροῦ καὶ τῶν διαδόχων αὐτοῦ Μαρκιανοῦ καὶ Λέοντος, διὰ δὲ τὴν ὑπερβολικὴν αὐτοῦ σωφροσύνην καὶ καθαρότητα καὶ διὰ τὸ εἰλικρινὲς καὶ ἄμεμπτον τῆς ζωῆς του ἐχειροτονήθη ὑπὸ τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Ἐπίσκοπος τῆς παλαιᾶς Ρώμης ἐν ἔτει υμ΄ (440). Ὁσίως δὲ καὶ ὀρθοδόξως ποιμάνας τὸ ἑαυτοῦ ποίμνιον, ἠφάνισε καθ’ ὁλοκληρίαν τὰς τῶν αἱρετικῶν Μανιχαίων καὶ Πελαγιανῶν βλασφημίας ἐν Ἰταλίᾳ. Ἦτο δὲ ὁ μακάριος Λέων καὶ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς Ἁγίας Τετάρτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῶν ἑξακοσίων τριάκοντα Πατέρων, ἥτις συνεκροτήθη ἐν Χαλκηδόνι ἐν ἔτει υνα΄ (451) καὶ ἡ ὁποία, ἀκολουθοῦσα εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Ἁγίου τούτου Λέοντος, τοῦ Ἁγίου Φλαβιανοῦ καὶ ἄλλων τῆς Ὀρθοδοξίας προμάχων, πολλὰ μὲν ἐξέθετο καὶ ἐδογμάτισε περὶ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, κατὰ κράτος δὲ ἀνέτρεψε τὰ δόγματα τῶν αἱρετικῶν ἐκείνων, οἵτινες ἐφλυάρουν μίαν φύσιν καὶ μίαν ἐνέργειαν καὶ θέλησιν ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

Ἐπειδὴ δὲ οἱ θεοστυγεῖς ἐκεῖνοι ἐμάχοντο κατὰ τῆς ἀληθείας καὶ ἐσπούδαζον να ἀνασκευάσωσι τὰ τῶν θείων Πατέρων θεόπνευστα δόγματα, τούτου ἕνεκα ὁ μακάριος Λέων, καμφθεὶς ὑπὸ τῆς παρακλήσεως, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυναν πρὸς αὐτὸν ὅλοι οἱ Πατέρες, μετεχειρίσθη ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας νηστείαν, ἀγρυπνίαν καὶ προσευχήν· ὅθεν, ἐμπνευσθεὶς ὑπὸ τοῦ ζωοποιοῦ Πνεύματος, ἐγγράφως ἐξέθετο καὶ ὥρισε διὰ τὰ τότε ζητούμενα. Ἀνεκήρυξε δὲ καθαρῶς δύο φύσεις καὶ δύο ἐνεργείας καὶ θελήσεις ἐπὶ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ ταῦτα ἔστειλε δι’ ἐπιστολῆς [1] πρὸς τὸν ἀοίδιμον Πατριάρχην Φλαβιανόν, ταύτην δὲ τὴν ἐπιστολὴν δεξάμενον τὸ πλῆθος τῶν ἐν τῇ Χαλκηδόνι συνηθροισμένων Ἁγίων Πατέρων τῶν συγκροτούντων τὴν Ἁγίαν Δ΄ Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, ἐθεώρησε ταύτην ὡς στήλην Ὀρθοδοξίας καὶ ἐπίστευσεν, ὅτι αὐτὴ ἐξῆλθεν ὡς ἐκ στόματος τοῦ Θεοῦ· ὅθεν, ἐπικυρώσασα ταύτην ἡ Ἁγία ἐκείνη Σύνοδος, ἀντέστη μὲ περισσότερον θάρρος ἐναντίον τοῦ πλήθους τῶν τε Μονοφυσιτῶν καὶ τῶν Μονοθελητῶν καὶ διέλυσε τὰς πολυπλόκους τούτων μηχανορραφίας. Καὶ ἡ μὲν Ἁγία ἐκείνη Σύνοδος μετὰ ταῦτα διελύθη, ὁ δὲ θεσπέσιος Λέων, μείνας ἔτι ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ μέχρι τοῦ ἔτους υοα΄ (471) καὶ ὡς φωστὴρ διὰ τῶν ἀρετῶν διαλάμψας, εἰς γῆρας βαθὺ πρὸς Κύριον ἐξεδήμησε.

  

Ὑποσημειώσεις

[1] Ἡ ἐπιστολὴ αὕτη τοῦ μακαρίου Λέοντος εἶναι μεγίστης σημασίας καθὸ θεωρηθεῖσα ὑπὸ τῆς ἐν Χαλκηδόνι συγκροτηθείσης Ἁγίας Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὡς ὁ θεμέλιος λίθος, ἐφ’ οὗ ᾠκοδομήθη ἡ περὶ τῶν δύο φύσεων τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δογματικὴ διδασκαλία αὐτῆς. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας τόσον ἐν τῇ Ἁγίᾳ ταύτη Δ΄ Οἰκουμενικῇ Συνόδῳ ὅσον καὶ ἐν τῇ προηγηθείσῃ ταύτης Ἁγίᾳ Γ΄ Οἰκουμενικῇ Συνόδῳ. Τὴν ἐπιστολὴν ταύτην τοῦ Ἁγίου Λέοντος ἔγραψεν ὁ θεολόγος Πρόσπερος, ὡς βάσις δὲ αὐτῆς ἐτέθησαν αἱ διατυπώσεις τοῦ Τερτυλλιανοῦ. Ἐν αὐτῇ ἀνεπτύσσετο ἡ ὀρθόδοξος διδασκαλία περὶ τῶν δύο τοῦ Χριστοῦ φύσεων, ἥτις δύναται νὰ συνοψισθῇ εἰς τὴν φράσιν· «δύο φύσεις καὶ οὐσίαι εἰς ἓν πρόσωπον». Τὴν ἐπιστολὴν ταύτην ἀπέστειλεν ὁ Ἅγιος Λέων πρὸς τὸν Ἅγιον Φλαβιανὸν Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλως κατὰ τὸ ἔτος 449, εἰς ἀπάντησιν ἐπιστολῆς τοῦ Ἁγίου Φλαβιανοῦ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ἡ ἐπιστολὴ ἔλυε ἀκανθῶδες ζήτημα, διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην αἱ λέξεις «φύσις» καὶ «πρόσωπον» ἐθεωροῦντο ταυτόσημα.

 



+++

Κυριακή 1 Μαρτίου 2026

«Το χρονικό μιας εκκλησιαστικής τραγωδίας...» (video)

 +++

  «Το χρονικό μιας εκκλησιαστικής τραγωδίας...» 

 


 

 

 

+++

ΚΥΡΙΑΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΑΓ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ (2026)

 +++

 


 




 


 
 

 





 
 





 

 

 


 

+++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΟΡΤΗ, ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

+++




ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΟΡΤΗ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Σχετικές ἀναρτήσεις:
 
 
 
 
 
 
 
















   



 


 


 

 




+++

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΔΩΡΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΩΝ

 +++

 

 

Tῷ Σαββάτῳ τῆς πρώτης ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν σύναξιν ἐτήσιον ἐπιτελοῦμεν εἰς τιμὴν καὶ μνήμην τῶν Ἁγίων καὶ ἐνδόξων Μεγάλων τοῦ Χριστοῦ Μαρτύρων καὶ ὁμωνύμων ΘΕΟΔΩΡΩΝ Τήρωνος καὶ Στρατηλάτου...

 


  ...ἔτι δὲ τὸ διὰ Κολλύβων παράδοξον θαῦμα τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος ΘΕΟΔΩΡΟΥ τοῦ Τήρωνος ἑορτάζομεν


ΘΕΟΔΩΡΟΣ ὁ Τήρων, ὁ ἔνδοξος Μεγαλομάρτυς τοῦ Χριστοῦ, τοῦ ὁποίου τὴν ἀνάμνησιν τοῦ περιλαλήτου διὰ τῶν κολλύβων θαύματος ἑορτάζομεν, ἦτο κατὰ τοὺς χρόνους τῶν ἀσεβῶν βασιλέων Μαξιμιανοῦ τοῦ Γαλερίου (305-311) καὶ Μαξιμίνου (307-313). Καὶ κατήγετο μὲν οὗτος ἐκ τῆς Ἀμασείας, πόλεως τῆς Καππαδοκίας, ἐμαρτύρησε δὲ εἰς τὰ Εὐχάϊτα τῆς Γαλατίας ἐκ τῆς ὁποίας κατήγετο ὁ ἕτερος σύγχρονος καὶ συνώνυμος αὐτοῦ Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ὁ Στρατηλάτης.

Ἐπειδὴ δὲ καὶ οἱ δύο οὗτοι Μεγαλομάρτυρες Θεόδωροι καὶ συνώνυμοι ἦσαν καὶ σύγχρονοι καὶ ἡ ἑκάστου τούτων ἰδιαιτέρα μνήμη συμπίπτει πλησίον πρὸς τὸ σήμερον ἑορταζόμενον θαῦμα τῶν κολλύβων καὶ μάλιστα κατὰ τὸ πλεῖστον ἐν τῇ Μεγάλῃ Τεσσαρακοστῇ, ἔτι δὲ καὶ διότι κοινοὶ εἰς ἀμφοτέρους Ναοὶ παλαιόθεν ἀφιερώθησαν, ἐπεκράτησεν ἀρχαία συνήθεια, ἵνα καὶ ἀμφότεροι κατὰ τὴν σήμερον ἑορτάζωνται. Καὶ καθόσον μὲν ἀφορᾷ τὸν Βίον καὶ τὰ Μαρτύρια αὐτῶν, ἐπειδὴ ἐκτενῶς προεγράφησαν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἰδιαιτέρας ἑκάστου μνήμης, ἤτοι τοῦ μὲν Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος κατὰ τὴν ιζ’ (17ην) Φεβρουαρίου, τοῦ δὲ Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου κατὰ τὴν η’ (8ην) τοῦ Φεβρουαρίου, ἂς μὴ ἐπαναλάβωμεν καὶ ἐνταῦθα, ὁ δὲ βουλόμενος ἂς τὰ ἀναζητήσῃ ἐκεῖ (τόμος Β’, τοῦ ἡμετέρου «Μεγάλου Συναξαριστοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας»), ἂς εἴπωμεν δὲ μόνον περὶ τοῦ παραδόξου διὰ κολλύβων θαύματος, ὅπερ ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ὁ Τήρων ἐπετέλεσε καὶ τοῦ ὁποίου τὴν ἀνάμνησιν, ὡς εἴπομεν, ἐπιτελοῦμεν κατὰ τὴν σήμερον.

Ὁ Μέγας ἐν βασιλεῦσι βασιλεὺς καὶ Ἰσαπόστολος Κωνσταντῖνος (306-337), ὁ τοὺς ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν διωγμοὺς καταπαύσας καὶ τὴν τοῦ Σωτῆρος καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀληθινὴν Πίστιν ὡς ἐπίσημον θρησκείαν τοῦ Κράτους ἀνακηρύξας (313), ἀφοῦ κατενίκησε τῇ δυνάμει τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοὺς ἐχθρούς του, ἦλθεν εἰς τὸ Βυζάντιον, τὸ ὁποῖον ἀνακαινίσας καὶ διὰ νέων οἰκοδομῶν καλλωπίσας καὶ τείχη ἰσχυρὰ οἰκοδομήσας καὶ μὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἤτοι Κωνσταντινούπολιν ὀνομάσας κατέστησεν αὐτὸ πρωτεύουσαν τῆς ἀχανοῦς αὐτοκρατορίας του...

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


 

+++

ΛΟΓΟΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 +++

 ΛΟΓΟΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ
ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


 

 

 

+++

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

Ι.Ν. ΑΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ, ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ

 +++

  Ι.Ν. ΑΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ, ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ

 

 

  



+++

«ΑΛΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΣΤΗΝ ...ΑΥΛΗ!» (ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2018)

+++


ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2018
Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Γαρδικίου κ. Κλήμης








+++

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΑΚΥΛΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ

 +++

 


Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ Μαρτύρων
ΑΚΥΛΑ καὶ ΠΡΙΣΚΙΛΛΗΣ

ΑΚΥΛΑΣ καὶ ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ οἱ ἔνδοξοι Ἀπόστολοι καὶ Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ κατήγοντο ἐκ τοῦ Πόντου τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι τὸ γένος, κατὰ δὲ τὴν τέχνην σκηνοποιοί, ἤτοι κατεσκεύαζον σκηνὰς διὰ δερμάτων, ζῶντες κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Κλαυδίου, τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη μα΄-νδ΄ (41-54). Ἀναχωρήσαντες δὲ ἀπὸ τὴν πατρίδα των, τὸν Πόντον, ἦλθον καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν Ρώμην. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Κλαύδιος ἐδίωξεν ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς καὶ τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τὴν Ρώμην, ἠλθον εἰς τὴν Κόρινθον, ὅπου εἰργάζοντο τὴν τέχνην των. Ἀκούσαντες δὲ διὰ τὸ κήρυγμα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου, ἐπῆγαν πρὸς αὐτόν, ὅταν οὗτος εὑρίσκετο εἰς τὴν Κόρινθον, ἢ μᾶλλον ὁ θεῖος Παῦλος ἐπῆγε πρὸς τὸν Ἀκύλαν, ἐν Κορίνθῳ εὑρισκόμενον. Διότι οὕτω γράφεται εἰς τὰς Πράξεις· «Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον· καὶ εὑρών τινα Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, καὶ Πρίσκιλλαν γυναῖκα αὐτοῦ, διὰ τὸ διατεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τῆς Ρώμης, προσῆλθεν αὐτοῖς, καὶ διὰ τὸ ὁμότεχνον εἶναι ἔμεινε παρ’ αὐτοῖς καὶ εἰργάζετο· ἦσαν γὰρ σκηνοποιοὶ τῇ τέχνῃ» (Πράξ. ιη΄ 1-3).

Ὅθεν, ἀφ’ οὗ ὁ θεῖος Ἀκύλας συνεσχετίσθη μὲ τὸν Ἀπόστολον Παῦλον, ἐβαπτίσθη ὑπ’ αὐτοῦ αὐτός τε καὶ ἡ γυνή του Πρίσκιλλα, ὑπηρέτουν δὲ εἰς τὸ ἑξῆς τὸν Ἀπόστολον Παῦλον καὶ ἠκολούθουν, συγκινδυνεύοντες μετ’ αὐτοῦ, εἰς ὅλους τοὺς πειρασμοὺς ὅσοι ἐγίνοντο εἰς αὐτόν. Τοσοῦτον δὲ ἠγάπησε τοὺς δύο τούτους ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν ἀρετήν των καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν των, ὥστε ἀναφέρει περὶ αὐτῶν εἰς τρεῖς ἐπιστολάς του, διότι ἐν τῇ πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῇ γράφει· «Ἀσπάσασθε Πρίσκιλλαν καὶ Ἀκύλαν» (Ρωμ. ιϛ΄ 3). Ὁμοίως καὶ ἐν τῇ πρώτῃ πρὸς Κορινθίους (ιϛ΄ 19) καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ πρὸς Τιμόθεον (δ΄ 19). Μὲ τοιαύτην λοιπὸν πολιτείαν εὐηρέστησαν οἱ μακάριοι οὗτοι τὸν Χριστὸν καὶ τὸν μακάριον Παῦλον καὶ ἐποίησαν πολλὰ θαύματα· ὕστερον δὲ συλληφθέντες ὑπὸ τῶν ἀπίστων ἀπεκεφαλίσθησαν καὶ οὕτω στεφανηφόροι μετέβησαν ἐκ τῆς γῆς εἰς τοὺς οὐρανούς.

 

+++