ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΝΕΑ ΚΑΙ ...ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΑΠΟ ΤΣΕΧΙΑ!...

 +++

 

 Ευλογείτε, θα γράψω μερικές προτάσεις σε απλά ελληνικά.

Κάθε Τετάρτη κατά τη διάρκεια των διακοπών διοργανώνουμε "καλοκαιρινό εργαστήριο αγιογραφίας". 

Ξεκινάμε με προσευχή στους Τσέχους αγίους. Συνεχίζουμε με τη ζωγραφική διακοσμητικών ταινιών, καθώς και με τη ζωγραφική των Αγίων Βάτσλαβ και Γκοράζντ. Η Αγία Λουντμίλα και ο Άγιος Ροστίσλαβ έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Συνεχίζουμε επίσης τη διακόσμηση των τοιχογραφιών.

 

Σας στέλνω μερικές φωτογραφίες. Σας παρακαλώ για τις προσευχές σας. Βλέπω τα λάθη μου, τις ατέλειές μου, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε... 

π. Hana

 

 +++ 

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ και ΟΙ ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

 +++

 Μνήμη: 8ῃ Ἰουλίου


...Η εμφάνιση του Θεανθρώπου Ιησού στο νεαρό ειδωλολάτρη,
άρχισε να γκρεμίζει μέσα του τον παλαιό ανθρωπο. Μια νέα ζωή ανέτειλλε:
το Φως της Αλήθειας εξαφάνισε το σκότος της πλάνης. Ο Θεός των Χριστιανών
άρχισε να γίνεται πια και δικός του Θεός. Η οπτασία του αφησε
μιά ανείπωτη χαρά, μαζί με μιά αίσθηση ασφάλειας και προστατευτικότητας
από το σημείο του Τιμίου Σταυρού που είδε. Συνεχίζοντας την πορεία του
ο Νεανίας (μετέπειτα Προκόπιος) έφτασε στη Σκυθόπολη.
Εκεί μάζεψε τους χρυσοχόους τής πόλης και τους είπε:
«Θέλω να μου υποδείξετε τόν καλύτερο τεχνίτη,
για να μου κατασκευάσει ένα σκεύος πολύτιμο».
Oι χρυσοχόοι του υπέδειξαν έναν που ονομαζόταν Μάρκος
που όπως είπαν γνώριζε καλά την τέχνη. Τότε ο Νεανίας
κάλεσε το Μάρκο ιδιαιτέρως στο δωμάτιο του και του παράγγειλε
να του κατασκευάσει ένα Σταυρό, όπως τον είδε στη Θεία οπτασία.
Ο Μάρκος αντέδρασε και του είπε: «Φοβούμαι να τόν κατασκευάσω,
γιατί αν τό μάθει ο βασιλιάς θα με θανατώσει». Ο Νεανίας όμως
του υποσχέθηκε ότι θα το κρατήσει μυστικό και δε θα το ομολογήσει σε κανένα.
Πείσθηκε ο Μάρκος και κλειδωμένος μέσα στό σπίτι του Νεανία
κατασκεύαζε κρυφά τό σταυρό. Όταν τον τελείωσε είδε ένα παράδοξο θέαμα: φάνηκαν στο σταυρό τρεις Εικόνες και γράμματα εβραϊκά.
Στό πάνω μέρος έγραφε: «Η μορφή τού Δεσπότη». Στο δεξί μέρος
φαινόταν ένας Άγγελος με την επιγραφή «Μιχαήλ» και στο αριστερό το ίδιο,
με το όνομα «Γαβριήλ». Ο χρυσοχόος προσπάθησε με επιμoνή
να εξαλείψει τις Εικόνες, αλλά δεν τα κατάφερε!
Τη νύχτα έφτασε στο σπίτι ο Νεανίας για να δεί αν τελείωσε.
Μόλις τον είδε τελειωμένο, χάρηκε πολύ και τον προσκύνησε.
Ρώτησε τον Μάρκο για τις Εικόνες, τι σημαίνουν. Αυτός τού απάντησε
ότι δεν γνώριζε, γιατί δεν το κατασκεύασε ο ίδιος, αλλά τυπώθηκαν
μόνες τους! 0 Νεανίας τότε κατάλαβε ότι έγιναν με Θεία ενέργεια
και γονατιστός τις προσκύνησε με πολλή ευλάβεια...

 ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

Τῇ Η΄ (8ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ

Τοιχογραφία ἐκ τοῦ Πρωτάτου Ἁγίου Ὄρους.
Ἔργον Μανουὴλ Πανσελήνου, ΙΓʹ αἰῶνος

 

ΟΤΕ ἐβασίλευεν ὁ ἀσεβέστατος Διοκλητιανός, ἀγριώτατα ἐφέρετο πρὸς τοὺς Χριστιανοὺς καὶ δεινότατος πολέμιος αὐτῶν ἐγένετο. Διότι ἄλλον σκοπὸν δὲν εἶχον ἅπαντες, ἡγεμόνες καὶ ἄρχοντες, εἰμὴ μόνον νὰ ἐκριζώσουν τὴν εὐσέβειαν καὶ νὰ ἀφανίσουν τοὺς Χριστιανούς, οἱ ἄχρηστοι. Ἐπειδὴ ὁ παράνομος αὐτοκράτωρ ἔστειλεν εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην προστάγματα, τὰ ὁποῖα ἔγραφον εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς νὰ φροντίσουν μὲ πᾶσαν ἐπιμέλειαν τὴν τοιαύτην ὑπόθεσιν. Ἐξόχως δὲ ἔγραψε δόγμα κατὰ τῆς πόλεως Αἰλιέων ταῦτα λέγων· «Ὁ μέγας βασιλεὺς καὶ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς προστάσσω ὅλους ἐκείνους, οἵτινες εἰς ἐμὲ ὑποτάσσονται, νὰ σπουδάζουν ἐπιμελῶς νὰ θεραπεύουν τοὺς μεγάλους καὶ ἀνικήτους θεούς, νὰ κτίζουν εἰς αὐτοὺς ναούς, νὰ τοὺς ἑορτάζουν καὶ νὰ θυσιάζουν καθ’ ἑκάστην ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ μὲ τὴν πρέπουσαν παρρησίαν. Καὶ ὅσοι δὲν ὑποταχθοῦν εἰς τοῦτο τὸ πρόσταγμα, νὰ λαμβάνουν κακὸν καὶ ἐπώδυνον θάνατον. Ὅσοι δὲ πάλιν φανῶσι πρὸς ἡμᾶς καὶ πρὸς τοὺς θεοὺς εὐγνώμονες, νὰ ἀπολαμβάνουν πολλῶν δωρεῶν.

Ταῦτα ἀφ’ οὗ ἔγραψεν ὁ τύραννος, ἀπέστειλε τὸν Μαξιμιανὸν εἰς τὰ ἔθνη τὰ ἐκεῖθεν τῶν Ἄλπεων καὶ τὸν Γαλέριον εἰς τὴν Περσίαν. Οὗτος δέ, συνάξας τοὺς ἱκανωτέρους στρατιώτας, ἀπῆλθεν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὅπου εἶχε πόλεμον μετά τινος γενναίου, Ἀχιλλέως ὀνόματι, ὁ ὁποῖος ἐζήτει νὰ γίνῃ βασιλεὺς τυραννικῶς. Ἀλλ’ ὁ Διοκλητιανὸς ἐνίκησεν αὐτόν. Ἔπειτα, ἐρχόμενος εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ἐπληροφορήθη ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν κατοίκων ταύτης τῆς πόλεως ἐπίστευσαν εἰς τὸν Χριστόν, καταφρονοῦντες τὰ εἴδωλα. Οὕτω δὲ γράφει καὶ ὁ θεηγόρος Λουκᾶς εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Ὅτι, δηλαδή, πρότερον ἐξ ὅλων τῶν χωρῶν ὁ Χριστὸς ὠνομάσθη Θεὸς εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ταῦτα καὶ ὁ Διοκλητιανὸς ἀκούσας ἐθυμώθη σφόδρα, ὁ ἀνόητος. Ἀλλὰ δὲν ἠθέλησε τότε νὰ ἐρευνήσῃ ταῦτα, διότι εἶχε πόθον νὰ ὑπάγῃ πρῶτον εἰς τὴν Δάφνην, νὰ προσκυνήσῃ τὸν Ἀπόλλωνα, πρὸς τὸν ὁποῖον ἐθυσίασε βόας χιλίους, ὁ μωρὸς καὶ ἀνόητος. Ἔπειτα, ὡς ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ὑπεδὲχθησαν αὐτὸν ἅπαντες μὲ πολλὴν τιμήν, ἐπειδὴ ἔπρεπε νὰ τὸν τιμήσουν ὡς βασιλέα...

 

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ 

+++ 

Η ΗΡΩΪΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ (ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΣΙΟΥ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔ. ΒΡΥΖΑΚΗ)

 +++

 

 

 1

 

 

 +++ 

ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ-ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ 19.7.2027

 +++

 

 

 

 

+++ 

«ΑΙ, ΑΙ, ΘΑΝΑΤΕ, ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΦΥΓΕΙΝ ΣΕ;» (Όσιος Σισώης)

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΣΙΣΩΗΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Μνήμη: 6ῃ Ιουλίου)

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ Ϛ΄ (6ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν ΣΙΣΩΗ τοῦ Μεγάλου

ΣΙΣΩΗΣ ὁ Ὅσιος καὶ μέγας ἐν ἀσκηταῖς ἐγεννήθη ἐν Αἰγύπτῳ κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς 4ης ἑκατονταετηρίδος, ὅτε ἤκμαζον ἐν Αἰγύπτῳ ὁ μέγιστος τῶν ἀσκητῶν θεῖος Ἀντώνιος, ὁ θαυμάσιος Ὅσιος Ὤρ καὶ πλῆθος ἄλλων μεγάλων Ἁγίων Ἀναχωρητῶν. Τούτων τὰς ἀρετὰς καὶ τὰ ἔνθεα κατορθώματα ἀκούων καὶ ὁ καλὸς Σισώης ἠγάπησεν ἐξ αὐτῆς τῆς βρεφικῆς του ἡλικίας τὸν Κύριον, διὸ καὶ παιδίον ἔτι ὢν ὲλαβεν, εἰς τοὺς ὤμους του τὸν Σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ καὶ ἠκολούθησεν αὐτὸν ἐξελθὼν καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἀγωνιζόμενος μετὰ τῶν ἄλλων ἀσκητῶν τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως.

Κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς ἀναχωρήσεώς του ὁ μακάριος Σισώης ἦλθεν εἰς τὴν ὀνομαστὴν Σκήτην τῆς Νιτρίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἠσκοῦντο τότε περὶ τοὺς χιλίους Μοναχοὺς ἐπάνω εἰς τοὺς ὁποίους ἦτο προεστὼς ὁ Ὅσιος Ὤρ. Εἰς ὀλίγον καιρὸν τοσοῦτον προέκοψεν εἰς τὴν ἀρετὴν καὶ εἰς τὰ πολύμοχθα σκάμματα τῆς ἀσκήσεως, ὥστε ὑπερέβαλε τοὺς μετ’ αὐτοῦ συναγωνιζομένους καὶ κατέστη τύπος καὶ ὑπογραμμὸς τῶν Μοναχῶν. Ἐξαιρέτως ἠγωνίζετο διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς ταπεινοφροσύνης, ἐκτελῶν πᾶσαν ταπεινὴν ἐργασίαν καὶ ἐξουθενῶν ἑαυτὸν ὡς μηδὲν πράττων, διδασκόμενος εἰς τοῦτο ἀπὸ τὸν θαυμάσιον Ὤρ [1]. Ὅσον δὲ προέβαινεν εἰς τὴν ἡλικίαν, τοσοῦτον προέκοπτε καὶ εἰς τὴν ἀρετὴν καὶ ὑφ’ ὅλων ἐθαυμάζετο.

Ἀσκούμενος εἰς τὴν Σκήτην τῆς Νιτρίας ὁ Ὅσιος, ἤκουε τὰ κατορθώματα τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου καὶ ἐφλογίζετο ἡ καρδία του νὰ μεταβῇ καὶ ἐκεῖνος πλησίον του καὶ νὰ μιμηθῇ τοὺς ἀγῶνάς του. Ὅμως δὲν ἐπρόφθασε, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἀπῆλθε πρὸς Κύριον ὁ ὄντως Μέγας Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Σισώης, ἐπιθυμῶν τελειοτέραν καὶ ἡσυχαστικωτέραν πολιτείαν, θέλων δὲ ἔστω καὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ὁσίου Ἀντωνίου νὰ γίνῃ μέτοχος τῆς ἀσκήσεως ἐκείνου, ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὴν Νιτρίαν, ἐπειδὴ εἶχεν αὕτη καταστῆ πολυάνθρωπος καὶ ἤρχοντο πολλοὶ πρὸς αὐτὸν καὶ μετέβη εἰς τὸ ὄρος τοῦ Ὁσίου Ἀντωνίου, τὸ ὁποῖον ἦτο ἡσυχαστικώτερον.

Εἰς τὸ ὄρος τοῦ Ὁσίου Ἀντωνίου ὁ Σισώης διέτριψε χρόνους μακρούς, διερχόμενος πᾶσαν ἀσκητικὴν σκληραγωγίαν καὶ πολεμῶν ἀκαταπαύστως μὲ τοὺς ἀοράτους δαίμονας, τοὺς ὁποίους εἰς τὸ τέλος κατενίκησε. Διὰ τὰς ἀρετάς του αὐτὰς ἐγένετο ὀνομαστὸς ὄχι μόνον εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον, ἀλλὰ καὶ εἰς χώρας μακρινὰς καὶ πολλοὶ Κληρικοί τε καὶ λαϊκοὶ ἀλλὰ καὶ Μοναχοὶ περιώνυμοι ἤρχοντο πρὸς αὐτόν, ἵνα τῆς διδασκαλίας του ἀπολαύσωσι καὶ ὠφεληθῶσι ψυχικῶς...

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

 

+++

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ

Μνήμη: 5η Ἰουλίου

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ Ε΄ (5ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ τοῦ ἐν Ἄθῳ, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἀποκτανθέντων ἓξ μαθητῶν αὐτοῦ

 

Τοιχογραφία ἐκ τοῦ Πρωτάτου Ἁγίου Ὄρους.
Ἔργον Μανουὴλ Πανσελήνου, ΙΓʹ αἰῶνος.

ΧΡΗΣΙΜΟΝ ἦτο πάντοτε νὰ γράφωνται οἱ βίοι τῶν ἐναρέτων καὶ ἁγίων ἀνδρῶν, διὰ τὴν ψυχικὴν ὠφέλειαν τὴν ὁποίαν λαμβάνουν οἱ ἀκούοντες. Μάλιστα τώρα εἰς τὰ τέλη τῶν αἰώνων εἶναι τοῦτο ἔτι ἀναγκαιότερον, ἕνεκα τῆς φοβερᾶς ἀμελείας ἣν δεικνύομεν, εἰς σημεῖον ὥστε μετὰ βίας νὰ δύνανται πολλὰ καὶ μεγάλα παραδείγματα νὰ παρακινήσουν ἡμᾶς πρὸς μικρότατον ἀγῶνα διὰ τὴν τοῦ βίου διόρθωσιν. Ὡς ἐκ τούτου, μετὰ τῶν ἄλλων ψυχωφελῶν διηγήσεων, γράφομεν καὶ τοῦτον τὸν θαυμάσιον βίον τοῦ τρισμάκαρος Ἀθανασίου, ὅστις ἠσκήτευσεν εἰς τὸν Ἄθωνα, τὸν ὁποῖον ἔγραψαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ἀφῆκαν εἰς τοὺς μεταγενεστέρους ὡς κληρονομίαν ἐκ θησαυροῦ πολυτίμου. Ὁ δὲ λόγος δὲν θὰ εἶναι ἐγκωμιαστικός, ἀλλὰ διηγηματικός, μάλιστα πρὸς ὠφέλειαν τῶν ἀκουόντων καὶ ὄχι ἵνα εὐφημήσωμεν καὶ ἐπαινέσωμεν τὸν Ἅγιον, ὅστις, ἐπειδὴ ἐπαινεῖται ὑπὸ τῶν θείων Ἀγγέλων, δὲν χρειάζεται ἀνθρώπων ἐγκώμια.

Τοῦτον τὸν οὐράνιον ἄνθρωπον καὶ ἐπίγειον Ἄγγελον ἐβλάστησε μὲν Τραπεζοῦς ἡ μεγαλόπολις, ηὔξησε δὲ λογικῶς ἡ Κωνσταντινούπολις, τὰ δὲ ὄρη τοῦ Κυμινᾶ καὶ Ἄθωνος προσέφερον τοῦτον εἰς τὸν Θεόν. Οἱ γονεῖς του ἦσαν εὐγενεῖς, πλούσιοι καὶ λίαν περίβλεπτοι. Πλήν, ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐτελεύτησε πρὶν γεννηθῇ ὁ Ἅγιος, ἡ δὲ μήτηρ ἀφοῦ ἐγέννησεν αὐτὸν τὸν ἐβάπτισεν, ὠνομάσασα εἰς τὴν Ἁγίαν κολυμβήθραν Ἀβράμιον. Ἔπειτα, ἀφοῦ ἔζησεν ὀλίγον καιρόν, ἀπεβίωσεν. Ὅθεν ὁ Ἀβράμιος ἔμεινεν ὀρφανός. Ὅμως ἀτὸ τὴν κηδεμονίαν καὶ τὴν πρόνοιαν τοῦ πατρὸς τῶν ὀρφανῶν δὲν ἀπωρφανίσθη, ἀλλ’ ἔγευσεν εἰς τὴν καρδίαν μιᾶς Μοναχῆς, εὐγενοῦς καὶ πλουσίας παρθένου, ἥτις ἦτο γνώριμος καὶ προσφιλὴς εἰς τὴν μητέρα του καὶ παρέλαβεν αὐτόν, ἵνα τὸν ἀναθρέψῃ ὡς τέκνον της. Οὗτος δὲ ἀπὸ μικρᾶς ἡλικίας ἐδείκνυεν ὁποῖος ἔμελλε νὰ γίνῃ κατόπιν, διότι ἦτο κοσμιώτατης καὶ εὔτακτος, συνετὸς καὶ φρόνιμος. Εἰς τὸ φαγητὸν δὲν ἦτο ἀκρατὴς ἢ πείσμων, ἀλλὰ σώφρων καὶ ἐγκρατευόμενος ἀπὸ πᾶσαν ἀταξίαν. Ἁπλῶς δ’ εἰπεῖν, κατὰ τὴν ἐπωνυμίαν αὐτοῦ εἶχεν ὄντως καὶ ἀβραμιαῖον τὸ φρόνημα ὁ Ἀβράμιος. Ὅταν δὲ ἔπαιζε μὲ τοὺς ἄλλους παῖδας, ἐπροφήτευον εἰς αὐτὸν τὰ μέλλοντα. Συνηθροίζοντο δηλαδὴ εἰς ἓν σπήλαιον καὶ ἐψήφιζαν αὐτὸν ἡγούμενον καὶ ὑπετάσσοντο, γεγονὸς ὅπερ μετὰ καιρὸν ἐγένετο πράγματι καὶ πολλὰ ἐξ ἐκείνων τῶν παιδίων μετέπειτα ἐκουρεύθησαν καὶ ἔγιναν Μοναχοί...

 

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++