+++
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011
+++
Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026
Ο ΓΕΡΩ-ΜΕΛΕΤΙΟΣ Ο ΣΥΚΙΩΤΗΣ (Μέρος β΄)
+++
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011
+++
Ο ΓΕΡΩ-ΜΕΛΕΤΙΟΣ Ο ΣΥΚΙΩΤΗΣ (Μέρος α΄)
+++
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011
+++
ΑΓΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ
+++
+++
Μνήμη: 12η Φεβρουαρίου
...Οι δε Ορθόδοξοι, διαπιστώνοντας τις Αρετές του,
είχαν εμπιστοσύνη ότι αυτές δεν μπορούσαν να είναι
παρά η έκφραση της καθαρότητας της Πίστεώς του...
...Οι αιρετικοί άρχισαν αμέσως να ραδιουργούν κατά του νέου Επισκόπου
και έπεισαν τον αυτοκράτορα να τον εξορίσει στην Μελιτινή
και να τοποθετήσει στην θεση του έναν αρειανόφρονα.
Ο λαός όμως έτρεφε γι' αυτόν τόση αγάπη, ώστε προσπάθησε
να φονεύσει επί τόπου τον αξιωματούχο που ήλθε να τον συλλάβει.
Ο Άγιος του έσωσε τότε την ζωή καλύπτοντάς τον με τον μανδύα του,
διδάσκοντας με τον τρόπο αυτόν σε όλους
την μεγαθυμία έναντι των εχθρών μας...
...Οιι οπαδοί του μετέβησαν σύσσωμοι μέχρι την Αρμενία
για να επισκεφθούν τον εξόριστο Ιεράρχη
και να ακούσουν τις διδαχές του.
Στην Αντιόχεια οι Ορθόδοξοι έδιναν το όνομά του στα παιδιά τους,
ζωγράφιζαν την μορφή του στους τοίχους των σπιτιών τους
και συμπεριφέρονταν σαν να ήταν παρών,
αρνούμενοι να έχουν κοινωνία με τον παρείσακτο αιρετικό...
(Αποσπάσματα από το Συναξάρι του Αγίου)
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
Τῇ ΙΒ΄ (12ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ ἑν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν ΜΕΛΕΤΙΟΥ Ἀρχιεπισκόπου Ἀντιοχείας τῆς Μεγάλης
ΜΕΛΕΤΙΟΣ ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν, ὁ τῆς Μεγάλης Ἀντιοχείας Ἀρχιεπίσκοπος, ἤκμασεν ἐπὶ Κωνσταιτίνου τοῦ Μεγάλου ἐν ἔτει τλδ΄ (334) καὶ ἔζησε μέχρι τῆς ἐποχῆς τῆς Ἁγίας Β’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς συνελθούσης ἐν ἔτει τπα΄ (381) ἐπὶ Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου. Οὗτος διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν ἀρετήν του καὶ διὰ τὴν εἰς Χριστὸν καθαρὰν ἀγάπην του, ἔγινεν εἰς τοὺς πολλοὺς τοσοῦτον ποθητὸς καὶ ἀξιέραστος, ὥστε ὅτε τὸ πρῶτον εἰσῆλθεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν (ἦτο δὲ τότε ἡ κυρία ἡμέρα τῆς χειροτονίας του), πᾶς Χριστιανὸς ὠθούμενος ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὸν πόθου, τὸν προσεκάλει εἰς τὸν οἶκον του, νομίζων ὁτι μέλλει νὰ ἁγιασθῇ διὰ μόνης τῆς εἰσόδου τοῦ Ἁγίου. Τριάκοντα δὲ μόνον ἡμέρας διατρίψας εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, οὐδὲ αὐτὰς ὁλοκλήρους, ἐδιώχθη ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν τῆς ἀληθείας Ἀρειανῶν, καθότι ἐπείσθη εἰς τὴν κακοδοξίαν των ὁ τότε βασιλεὺς Κωνστάντιος, ὁ υἱὸς τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, συγχωροῦντος ταῦτα τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ, οἷς Αὐτὸς οἶδε κρίμασιν [1].
Ἀφ’ οὗ λοιπὸν ἐδιώχθη παρανόμως ἐκ τῆς ἐπαρχίας του, ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ ἔμεινεν εἰς αὐτὴν περισσότερον τῶν δύο ἐτῶν. Εἶτα ἐκάλεσεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς διὰ γραμμάτων νὰ μεταβῇ ὄχι ἐκεῖ πλησίον, ἀλλὰ εἰς τὴν Θρᾴκην· ὡσαύτως δὲ καὶ ἄλλοι πολλοὶ Ἐπίσκοποι πολλαχόθεν τῆς οἰκουμένης ἐκεῖ συνήχθησαν, κληθέντες καὶ αὐτοὶ διὰ βασιλικῶν γραμμάτων, διότι τότε ἐπλησίαζεν ὁ καιρὸς κατὰ τὸν ὁποῖον ἔμελλε νὰ ἐλευθερωθῶσιν ἀπὸ τὸν πολυχρόνιον χειμῶνα τῶν αἱρέσεων αἱ Ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ λάβωσι τὴν τελείαν γαλήνην. Τότε λοιπὸν ἐθαυμάσθη ὁ μέγας οὗτος Πατὴρ ἡμῶν Μελέτιος ὑφ’ ὅλων τῶν ἐκεῖ συναχθέντων Ἐπισκόπων, τόσον διὰ τὴν ἀρετήν του, ὅσον καὶ διὰ τὴν σύνεσιν τῶν λόγων του· καὶ ἐκεῖ ὀλίγον ἀσθενήσας, παρέδωκεν ἐν εἰρήνῃ τὴν μακαρίαν αὐτοῦ ψυχὴν εἰς χεῖρας Θεοῦ, ἀφήσας τὴν πρόσκαιρον ταύτην ζωὴν εἰς τὴν ξένην γῆν. Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
Ὑποσημειώσεις
[1] Περὶ τοῦ Ἁγίου Μελετίου τούτου γράφει ὁ Θεοδώρητος εἰς τὸ λα΄ (31ον) κεφάλαιον τοῦ 2ου βιβλίου τῆς «Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας», ὅτι ἐπειδὴ ἡ Ἀντιόχεια δὲν εἶχε Ποιμένα, ἀφ’ οὗ ἐδιώχθη ἀπὸ τὸν θρόνον ἐκείνης ὁ Ἀρειανὸς Εὐδόξιος, οἱ Ἀρειανοὶ νομίσαντες, ὅτι ὁ θεῖος Μελέτιος ἦτο ὁμόφρων μὲ αὐτούς, ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν Κωνστάντιον νὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν τὸν θρόνον τῆς Ἀντιοχείας, ὡς ὄντα ἱκανὸν εἰς τὸ λέγειν καὶ πείθειν. Ψηφισθεὶς λοιπὸν ὁ Ἅγιος ὑπὸ πάντων τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἔλαβε τὸν θρόνον αὐτῆς, ὤν πρότερον Ἐπίσκοπος τῆς ἐν Ἀρμενίᾳ Σεβαστείας· ὅθεν μετήχθη εἰς Βέροιαν τῆς Συρίας καὶ ἀπὸ τὴν Βέροιαν ἐκλήθη εἰς Ἀντιόχειαν κατὰ τὸν Μελέτιον Ἀθηνῶν. Ὅταν δὲ ἔγινεν Ἐπίσκοπος, παρεκλήθη ὑπὸ τοῦ πλήθους νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς διδασκαλίαν σύντομον περὶ τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ δὲ Ἅγιος ἔδειξε πρῶτον εἰς τὸ πλῆθος τοὺς τρεῖς δακτύλους τῆς χειρός του, ὕστερον δὲ συστείλας τοὺς δύο δακτύλους ἀφῆκε μόνον τὸν ἕνα καὶ τὴν ἀξιέπαινον ταύτην εἶπε φωνήν· «Τρία τὰ νοούμενα, ὡς ἑνὶ δὲ διαλεγόμεθα». Ὅθεν οἱ Ἀρειανοὶ ὀργισθέντες διὰ τοῦτο διέβαλον τὸν Ἅγιον εἰς τὸν βασιλέα Κωνστάντιον, ὅτι φρονεῖ τὰ τοῦ Σαβελλίου καὶ οὕτω πως ἔπεισαν αὐτὸν καὶ τὸν ἐξώρισεν εἰς τὴν πατρίδα του.
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026
ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΑΣ, ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΩΣΑΣΗΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΝ (VIDEO)
--
ΤΡΟΠΑΡΙΑ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΗΝ ΑΥΓΟΥΣΤΑ
ΤΗΝ ΣΤΕΡΕΩΣΑΣΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
+++
ΤΡΟΠΑΡΙΑ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΗΝ ΑΥΓΟΥΣΤΑ
ΤΗΝ ΣΤΕΡΕΩΣΑΣΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
+++
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ Ο ΑΝΕΞΙΚΑΚΟΣ
+++
Μνήμη: 9η Φεβρουαρίου
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
Τῇ Θ΄ (9ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ὁ φερωνύμως διπλῆν τὴν νίκην κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῆς ἀσεβείας ἀποκομίσας, ὁ φωτοβόλος ἀστὴρ τοῦ νοητοῦ στερεώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἦτο ἀπὸ τὴν Ἀντιόχειαν τῆς Συρίας, κατὰ τοὺς χρόνους Οὐαλεριανοῦ καὶ Γαλλιηνοῦ τῶν βασιλέων ἐν ἔτει σνγ΄-σξη΄ (253-268), ἰδιώτης κατὰ τὴν ἀξίαν καὶ νέος τὴν ἡλικίαν, ὅταν ἠξιώθη τοῦ διὰ Χριστὸν Μαρτυρίου· ἀκούσατε ὅμως ἀπ’ ἀρχῆς τὴν διήγησιν περὶ αὐτοῦ καθὼς ταύτην μετέφρασεν ὁ Ἱερος Ἀγάπιος ὁ Κρής, ἵνα πολλὴν τὴν ὠφέλειαν λάβητε.
Ἀπὸ πολλὰ ρητὰ τῆς Παλαιᾶς καὶ Νέας Διαθήκης ἠμπορεῖ νὰ βεβαιωθῇ ὁ καθεὶς πόσον ὠφελεῖται ὅστις ἀγαπᾷ τὸν πλησίον κατὰ Θεόν, καθὼς αὐτὸς ὁ ἐλεήμων καὶ πολυεύσπλαγχνος πολλάκις μᾶς παρήγγειλεν. Ὅστις δὲ φυλάξῃ αὐτὴν τὴν ἐντολὴν ἀνελλιπῶς, ἂς ἔχῃ θάρρος, ὅτι ἔτυχε τῆς σωτηρίας του. Ἀντιθέτως δέ, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ νικηθῇ ὑπὸ τῆς ἀθέου μνησικακίας καὶ δὲν συγχωρήσῃ τὸ πταίσιμον τοῦ ἀδελφοῦ του, ἂς γνωρίζῃ, ὅτι ἐὰν καὶ ὅλον τὸν πλοῦτον του δώσῃ ἐλεημοσύνην καὶ παραδώσῃ εἰς πῦρ καὶ θηρία ὅλα τὰ μέλη του διὰ τὴν εὐσέβειαν καὶ ἄλλα μύρια κολαστήρια ἂν ὑπομείνῃ διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, δὲν γίνεται δεκτὸς ἀπὸ τὸν ἀνεξίκακον ὁ μνησίκακος, καθὼς εἶπε πολλάκις πρὸς τοὺς αὐτοῦ Μαθητὰς καὶ ἐξόχως κατὰ τὴν ἐσχάτην ἡμέραν τῆς ἐνσάρκου πρὸς ἡμᾶς παρουσίας του, λέγων· «Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις» (Ἰωάν. ιγ΄ 35). Ὡσαύτως καὶ ὁ ἀγαπῶν καὶ ἠγαπημένος Ἰωάννης μᾶς παρακινεῖ κατὰ πολὺ εἰς τὴν ἀρετὴν αὐτὴν τὴν ἰσάγγελον, ταῦτα γράφων· «Ἐάν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τὸν Θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισεῖ, ψεύστης ἐστὶν» (Α΄ Ἰωάν. δ΄ 20). Καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἐγκωμιάζει ταύτην τὴν ἀρετὴν τῆς ἀγάπης καὶ τὴν εὐφημίζει καὶ τὴν προτιμᾷ ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας, λέγων ὅτι αὐτὴ εἶναι τὸ τέλος τῶν ἐντολῶν καὶ τοῦ νόμου τὸ πλήρωμα· «Πλήρωμα οὖν νόμου ἡ ἀγάπη» (Ρωμ. ιγ΄ 10) καὶ ἡ ταχυτέρα ὁδὸς διὰ νὰ ὑπάγῃ ὁ καθεὶς δι’ αὐτῆς ἐν εὐκολίᾳ εἰς τὸν Παράδεισον.
Ἀλλ’ ἂς ἀφήσωμεν τὰς διαφόρους ρήσεις τῶν Ἀποστόλων καὶ διδασκάλων μας καὶ ἂς ἀναφέρωμεν μόνον τὴν διδακτικὴν παραβολήν, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ Δεσπότης Χριστὸς καὶ τὴν ὁποίαν βλέπομεν εἰς τὸ ιη΄ (18ον) κεφάλαιον τοῦ κατὰ Ματθαῖον ἱεροῦ Εὐαγγελίου, διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὅστις ἐχρεώστει εἰς τὸν βασιλέα μύρια τάλαντα καὶ μὴ ἔχων νὰ τὰ πληρώσῃ, ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ ζητῶν ὀλίγον καιρὸν διορίαν νὰ δώσῃ τὸ δάνειον. Ὁ δὲ βασιλεύς, ἰδὼν τὴν ἀπορίαν αὐτοῦ, τὸν ἐλυπήθη καὶ εὐσπλαγχνισθεὶς ἐπ’ αὐτὸν τοῦ ἀφῆκεν ὅλον τὸ δάνειον...
+++
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)