* * *
+++
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026
Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026
ΣΑΛΟΤΗΤΑ: Η ΘΕΙΑ ΤΡΕΛΛΑ...
+++
ΣΑΛΟΤΗΤΑ: Η ΘΕΙΑ ΤΡΕΛΛΑ...
Μνήμη: 28η Μαΐου
Μνήμη: 21η Ἰουλίου
« Ἡ γάρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου, μωρία παρά τῶν Θεῶ ἐστίν»
Πρός Κορινθίους 3,19.
«Ἡ ζωή καί ἡ ἀλήθεια τοῦ «ἄλλου κόσμου» εἶναι ἀντίθετη ἀπό τή ζωή καί τήν ἀλήθεια τοῦ κόσμου αὐτοῦ. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ «ἄλλου κόσμου», πρέπει μέ τή ζωή του νά δείξει αὐτή τήν ἀντίθεση. Ἔτσι ὁ Σαλός, συνδυάζοντας τή μεγαλύτερη αὐτοεγκατάλειψη καί αὐτοταπείνωση μέ τόν μεγαλύτερο ἡρωισμό, προσπαθεῖ νά ἀνατρέψει τά κατεστημένα ὅταν αὐτά δέν ἐξυπηρετοῦν ἀνώτερους σκοπούς καί καταντοῦν κενό γράμμα μίας φορμαλιστικῆς ἠθικῆς καί ἑνός κοινωνικοῦ εὐπρεπισμοῦ.» (Ernst Benz)
Πόσες φορές σᾶς ἔχει τύχει νά ἀκούσετε τήν φράση «σάλεψες;» ἤ τόν χαρακτηρισμό, «αὐτός εἶναι σαλεμένος», πού σημαίνει ὅτι αὐτός γιά τόν ὁποῖο ἀναφερόμαστε τά ἔχει χαμένα, εἶναι τρελός ἤ δέν ξέρει τί κάνει.
Καί ὅμως, ἡ φράση αὐτή, δηλαδή τό «σαλεμένος», πέρα ἀπό τήν κοινή της καθημερινή χρήση, περιέχει μία ἀπό τίς πιό ἐνδιαφέρουσες καί σημαντικές θρησκευτικές διαστάσεις τῆς ὀρθόδοξης μοναστικῆς ἱστορίας. Ἀναφέρεται στούς λεγομένους κατά «Χριστόν Σαλούς», δηλαδή τούς «τρελούς γιά τόν Θεό», δηλαδή τούς ἰδιότυπους ἁγίους πού χαρακτηρίστηκαν σάν σαλεμένοι, σάν τρελοί, σύμφωνα μέ τά κοινά κατεστημένα πρότυπα. Πίσω ὅμως ἀπό αὐτή τήν τρέλα τους, κρύβονταν καί κρύβεται μία πραγματικά ἐκπληκτική διάσταση τῆς ὀρθόδοξης ταυτότητάς τους, μία διάσταση πού ἦταν πλήρης θείας Χάριτος...
Πρός Κορινθίους 3,19.
«Ἡ ζωή καί ἡ ἀλήθεια τοῦ «ἄλλου κόσμου» εἶναι ἀντίθετη ἀπό τή ζωή καί τήν ἀλήθεια τοῦ κόσμου αὐτοῦ. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ «ἄλλου κόσμου», πρέπει μέ τή ζωή του νά δείξει αὐτή τήν ἀντίθεση. Ἔτσι ὁ Σαλός, συνδυάζοντας τή μεγαλύτερη αὐτοεγκατάλειψη καί αὐτοταπείνωση μέ τόν μεγαλύτερο ἡρωισμό, προσπαθεῖ νά ἀνατρέψει τά κατεστημένα ὅταν αὐτά δέν ἐξυπηρετοῦν ἀνώτερους σκοπούς καί καταντοῦν κενό γράμμα μίας φορμαλιστικῆς ἠθικῆς καί ἑνός κοινωνικοῦ εὐπρεπισμοῦ.» (Ernst Benz)
Πόσες φορές σᾶς ἔχει τύχει νά ἀκούσετε τήν φράση «σάλεψες;» ἤ τόν χαρακτηρισμό, «αὐτός εἶναι σαλεμένος», πού σημαίνει ὅτι αὐτός γιά τόν ὁποῖο ἀναφερόμαστε τά ἔχει χαμένα, εἶναι τρελός ἤ δέν ξέρει τί κάνει.
Καί ὅμως, ἡ φράση αὐτή, δηλαδή τό «σαλεμένος», πέρα ἀπό τήν κοινή της καθημερινή χρήση, περιέχει μία ἀπό τίς πιό ἐνδιαφέρουσες καί σημαντικές θρησκευτικές διαστάσεις τῆς ὀρθόδοξης μοναστικῆς ἱστορίας. Ἀναφέρεται στούς λεγομένους κατά «Χριστόν Σαλούς», δηλαδή τούς «τρελούς γιά τόν Θεό», δηλαδή τούς ἰδιότυπους ἁγίους πού χαρακτηρίστηκαν σάν σαλεμένοι, σάν τρελοί, σύμφωνα μέ τά κοινά κατεστημένα πρότυπα. Πίσω ὅμως ἀπό αὐτή τήν τρέλα τους, κρύβονταν καί κρύβεται μία πραγματικά ἐκπληκτική διάσταση τῆς ὀρθόδοξης ταυτότητάς τους, μία διάσταση πού ἦταν πλήρης θείας Χάριτος...
...Ἡ ἐπικράτηση τούς περασμένους αἰῶνες ἑνός ἄκρατου ὀρθολογισμοῦ, γέννησε ὅλες τίς σύγχρονες ψυχοπάθειες, μέ ἀποτέλεσμα, ὅλη ἡ ἐκσυγχρονισμένη κοινωνία μας νά χαρακτηρίζεται συχνά σάν ψυχικά ἄρρωστη. Στόν ἀντίποδα τοῦ ὀρθολογισμοῦ, μέ τήν ἔννοια τῆς Σαλότητας ἀποδίδεται ἕνα εἶδος «θείας τρέλας», στήν πραγματικότητα μία στάση ζωῆς πού κρατοῦσαν ὁρισμένοι μοναχοί καί Χριστιανοί ἀσκητές, κυρίως τά πρῶτα χρόνια τῆς ἐπικράτησης τοῦ Χριστιανισμοῦ, γιά νά καυτηριάσουν τήν θρησκευτική ὑποκρισία πού εἶχε ἀρχίσει τότε νά κυριαρχεῖ...
...Ἡ σημερινή ἐποχή εἶναι γνωστό πώς ἔχει ἀπορρίψει τά θρησκευτικά, ἀλλά καί κάθε εἴδους ἐσωτερικά ἰδανικά, ἐνῷ ἔχει θεοποιήσει αὐτά ἀκριβῶς γιά τά ὁποία εἶχαν ἀγωνιστεῖ οἱ Σαλοί νά καυτηριάσουν μέ τόν τρόπο τῆς ζωῆς τους. Χλιδή καί πρόκληση, ἀντί προσευχῆς καί κατάνυξης. Ὑποκρισία καί διαφθορά, ἀντί ἁγνότητας καί τιμιότητας. Πολυπλόκαμη πλεονεξία ἀντί τῆς λιτότητας. Ἄκρατος καταναλωτισμός, ἀντί τῆς ἐγκράτειας. Αὐτοπροβολή καί αὐτοεπίδειξη ἀντί τοῦ αἰσθήματος τῆς ταπεινότητας. Καί ὅλα αὐτά μέσα στό πνεῦμα τοῦ σκληροῦ ἀνταγωνισμοῦ πού καταξιώνει τά ἰδανικά τοῦ πολιτισμοῦ μας.
Ὁ «πετυχημένος» τοῦ σημερινοῦ πολιτισμοῦ, ντύνεται μέ τά ἀκριβότερα ροῦχα, λούζεται μέ τά ἀκριβότερα ἀρώματα, κυκλοφορεῖ μέ τήν δερμάτινη τσάντα του καί μέ τά ἀκριβότερα μοντέλα αὐτοκινήτων, κοιτάζοντας συνέχεια τό πανάκριβο χρυσό ρολόι του. Ὁποία τραγική ἀντίθεση μέ τόν ἀχτένιστο, κουρελιάρη, βρώμικο, ξυπόλυτο ἐκεῖνο Σαλό, πού κοιμᾶται στά σκαλοπάτια κάποιας ἐκκλησίας. Ἄραγε, ποιός ἀπό τούς δύο εἶναι πιό εὐτυχισμένος καί τό κυριότερο ποιός θά ἔχει τήν δικαίωση στήν αἰωνιότητα; Ὁ πλούσιος ἤ ὁ φτωχός Λάζαρος ;
Κάποτε, τά παλιά χρόνια, στά ἑλληνικά χωριά ὑπῆρχε ὁ «τρελός» του χωριοῦ. Ἦταν ὁ μόνος πού εἶχε τήν δυνατότητα νά ἀποκαλύπτει φωναχτά τά ἁμαρτήματα τῶν συγχωριανῶν του καί νά καυτηριάζει τά «κακῶς κείμενα». Σήμερα δέν ὑπάρχει ὁ τρελός του χωριοῦ καί ὅσοι μείνανε τούς ἔχουν κάνει τρόφιμους ψυχιατρείων. Ἄλλωστε σέ λίγο καιρό δέν θά ὑπάρχουν οὔτε καί χωριά.
Σήμερα, ἄν ὑπῆρχε κάποιος ἅγιος Σαλός καί κυκλοφοροῦσε στούς δρόμους τῶν μεγαλουπόλεων, σίγουρα θά πίστευε πώς αὐτός εἶναι ὁ λογικός, ἐνῷ ἡ ἴδια ἡ κοινωνία εἶναι μία Σαλότητα τυφλωμένη ἀπό τήν «ἁμαρτία» της, δηλαδή τή θεοποίηση τῆς ἡδονῆς καί τῆς κάθε εἴδους καταναλωτικῆς ἀπόλαυσης. Καί τό χειρότερο, αὐτή ἡ «ἁμαρτία» εἶναι τό ἔμβλημα τοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ», τό πιστοποιητικό της «προόδου», ἡ σημαία τοῦ «πολιτισμοῦ» καί ἔγινε τό καλύτερο ἐμπορικό προϊόν στά «ρεάλιτυ σόου» καί στά δελτία εἰδήσεων ἀπό τίς ὀθόνες τῆς τηλεοράσεως, γεμίζοντας τίς τσέπες τῶν αὐτόκλητων σωτήρων τῆς σύγχρονης ψυχασθένειας. Τό σκάνδαλο, ἡ φυσική ἀνωμαλία καί ἡ κάθε εἴδους διαστροφή προβάλλεται μέ κάθε μέσο σάν πρότυπο μίας ἀρρωστημένης κοινωνίας καί εἶναι προϊόν ἄκρατου πλουτισμοῦ...
Ὁ «πετυχημένος» τοῦ σημερινοῦ πολιτισμοῦ, ντύνεται μέ τά ἀκριβότερα ροῦχα, λούζεται μέ τά ἀκριβότερα ἀρώματα, κυκλοφορεῖ μέ τήν δερμάτινη τσάντα του καί μέ τά ἀκριβότερα μοντέλα αὐτοκινήτων, κοιτάζοντας συνέχεια τό πανάκριβο χρυσό ρολόι του. Ὁποία τραγική ἀντίθεση μέ τόν ἀχτένιστο, κουρελιάρη, βρώμικο, ξυπόλυτο ἐκεῖνο Σαλό, πού κοιμᾶται στά σκαλοπάτια κάποιας ἐκκλησίας. Ἄραγε, ποιός ἀπό τούς δύο εἶναι πιό εὐτυχισμένος καί τό κυριότερο ποιός θά ἔχει τήν δικαίωση στήν αἰωνιότητα; Ὁ πλούσιος ἤ ὁ φτωχός Λάζαρος ;
Κάποτε, τά παλιά χρόνια, στά ἑλληνικά χωριά ὑπῆρχε ὁ «τρελός» του χωριοῦ. Ἦταν ὁ μόνος πού εἶχε τήν δυνατότητα νά ἀποκαλύπτει φωναχτά τά ἁμαρτήματα τῶν συγχωριανῶν του καί νά καυτηριάζει τά «κακῶς κείμενα». Σήμερα δέν ὑπάρχει ὁ τρελός του χωριοῦ καί ὅσοι μείνανε τούς ἔχουν κάνει τρόφιμους ψυχιατρείων. Ἄλλωστε σέ λίγο καιρό δέν θά ὑπάρχουν οὔτε καί χωριά.
Σήμερα, ἄν ὑπῆρχε κάποιος ἅγιος Σαλός καί κυκλοφοροῦσε στούς δρόμους τῶν μεγαλουπόλεων, σίγουρα θά πίστευε πώς αὐτός εἶναι ὁ λογικός, ἐνῷ ἡ ἴδια ἡ κοινωνία εἶναι μία Σαλότητα τυφλωμένη ἀπό τήν «ἁμαρτία» της, δηλαδή τή θεοποίηση τῆς ἡδονῆς καί τῆς κάθε εἴδους καταναλωτικῆς ἀπόλαυσης. Καί τό χειρότερο, αὐτή ἡ «ἁμαρτία» εἶναι τό ἔμβλημα τοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ», τό πιστοποιητικό της «προόδου», ἡ σημαία τοῦ «πολιτισμοῦ» καί ἔγινε τό καλύτερο ἐμπορικό προϊόν στά «ρεάλιτυ σόου» καί στά δελτία εἰδήσεων ἀπό τίς ὀθόνες τῆς τηλεοράσεως, γεμίζοντας τίς τσέπες τῶν αὐτόκλητων σωτήρων τῆς σύγχρονης ψυχασθένειας. Τό σκάνδαλο, ἡ φυσική ἀνωμαλία καί ἡ κάθε εἴδους διαστροφή προβάλλεται μέ κάθε μέσο σάν πρότυπο μίας ἀρρωστημένης κοινωνίας καί εἶναι προϊόν ἄκρατου πλουτισμοῦ...
Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ἄρθρο «Σαλότητα: ἡ Θεία τρέλα καὶ οἱ Ἀναρχικοὶ τῆς Ὀρθοδοξίας»
+++
Τρίτη 9 Ιουνίου 2026
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Ο ΡΩΣΣΟΣ, Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ
+++
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΡΩΣΣΟΣ
Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ
Μνήμη: 27η Μαΐου
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
- Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν ΙΩΑΝΝΟΥ τοῦ Ρώσου τοῦ νέου Ὁμολογητοῦ καὶ σημειοφόρου, ὅστις, πωληθεὶς ὡς αἰχμάλωτος καὶ ἐν Προκοπίῳ τῆς Καππαδοκίας ἀχθεὶς καὶ ἀσκητικῶς ἐκεῖ ἀγωνισάμενος, ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ κατὰ τὸ ἔτος ͵αψλ΄ (1730)
ΙΩΑΝΝΗΣ ὁ Ρῶσος ὁ Ὅσιος καὶ Θεοφόρος Πατὴρ ἡμῶν καὶ νέος Ὁμολογητής, ὁ
φιλόστοργος καὶ ἀναίμακτος τοῦ Χριστοῦ Μάρτυς, συγκαλεῖ σήμερον ἡμᾶς, ὦ
χριστεπώνυμον πλήρωμα, εἰς τὸν πανίερον αὐτοῦ Ναόν, πρὸς ἑορτασμὸν τῆς
ἱερᾶς καὶ χαριτωνύμου αὐτοῦ μνήμης. Διότι διὰ τῆς ἄκρας αὐτοῦ καρτερίας
καὶ τῆς ἀδιστάκτου καὶ εὐσεβοῦς αὐτοῦ πίστεως, ὄχι μόνον μέγας
Ὁμολογητὴς ἀνεδείχθη, ἀλλὰ καὶ θαυματουργὸς μέγιστος, καταπλήξας ἅπαντας
διὰ τῶν ὑπερφυῶν θαυμάτων του καὶ τῆς ὑψοποιοῦ ταπεινώσεως αὐτοῦ καὶ
μετὰ τῶν Ἁγίων Ἁγγέλων πέριξ τοῦ θρόνου τῆς Μεγαλωσύνης παριστάμενος καὶ
ἀοράτως ἐν μέσῳ ἡμῶν εὑρισκόμενος, πλουσιοπαρόχως παρέχει τὰς δωρεὰς
εἰς ἡμᾶς τοὺς τιμῶντας τὴν ἱερὰν μνήμην αὐτοῦ.
Ἕνεκα τούτου εἱς τὸν παρ’ ἡμῶν ἑορταζόμενον Ἅγιον Ἰωάννην μεγάλη τιμὴ ὀφείλεται καὶ βαθεῖα εὐλάβεια. Διότι ὑπὸ τὸν ζυγὸν ἀπηνοῦς δεσπότου εὑρισκόμενος καὶ πολλὰς παρ’ αὐτοῦ προπηλακίσεις καὶ ὕβρεις ὑπομένων καὶ καθ’ ἑκάστην παρ’ αὐτοῦ ἐκβιαζόμενος, ἵνα ἀρνηθῇ τὴν Πίστιν αὐτοῦ, ὄχι μόνον ἀήττητος καὶ ἀμετάτρεπτος ἔμεινεν, ἀλλ’ ἂν καὶ ἐντὸς τοιούτων δεινῶν βασάνων καὶ κινδύνων εὑρισκόμενος, κατώρθωσε νὰ φθάσῃ εἰς τὴν τῆς ἀρετῆς τελειότητα. Τούτου λοιπὸν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσου τὸν βίον καὶ τὰ ἔνθεα κατορθώματα διηγούμεθα σήμερον, ὦ φιλόχριστοι ἀκροαταί, πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην.
Ὁ χαριτώνυμος Ἰωάννης κατῄγετο ἔκ τινος χωρίου τῆς Μικρᾶς Ρωσίας, γονεῖς ἔχων εὐσεβεῖς καὶ Ὀρθοδόξους, οἵτινες κατὰ τὸ Ἅγιον Βάπτισμα ὠνόμασαν αὐτὸν Ἰωάννην. Ἀνατραφεὶς δὲ παρ’ αὐτῶν ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας εἰς τὴν εὐσέβειαν καὶ διδαχθεὶς ἐπιμελῶς τὰ περὶ τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως, ἐσπούδαζε καθ’ ἑκάστην νὰ βελτιώσῃ τὸν βίον αὐτοῦ, ἀπέχων ἀπὸ τὰς κακὰς συναναστροφὰς καὶ συνομιλίας τῶν συνομηλίκων αὐτοῦ. Ἀγαπῶν δὲ καθ’ ὑπερβολὴν τὸν Δημιουργὸν τοῦ παντὸς Θεόν, ἐφρόντιζεν ἵνα φυλάττῃ ἀκριβῶς πάσας τὰς ἐντολὰς Αὐτοῦ. Ὡς δὲ ἔφθασεν εἰς ἡλικίαν, κατετάγη εἰς στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἔμεινεν ἐν αὐτῇ ἕως ὅτου ἐξερράγη ὁ μέγας Ρωσοτουρκικὸς πόλεμος, ὁ ἐπὶ τοῦ αὐτοκράτορος πασῶν τῶν Ρωσιῶν Πέτρου Α’ τοῦ Μεγάλου (1672-1725), ὅτε, ἐκστρατεύσας καὶ ὁ γενναῖος οὗτος νεανίας Ἰωάννης μετὰ τῶν ἄλλων συστρατιωτῶν αὐτοῦ καὶ νικηθέντες, ᾐχμαλωτίσθησαν παρὰ Τατάρων [1], οἵτινες καὶ τὸν ἐπώλησαν εἴς τινα Ὀθωμανόν, ἵππαρχον, ὅστις καὶ ἔφερεν αὐτὸν εἱς τὴν πατρίδα του εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, εἰς κωμόπολιν καλουμένην Προκόπιον, ἀπέχουσαν τῆς Καισαρείας δώδεκα περίπου ὥρας...
+++
Δευτέρα 8 Ιουνίου 2026
Κυριακή 7 Ιουνίου 2026
Σάββατο 6 Ιουνίου 2026
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΡΕΙΤΗΣ
+++
Ἐκ τῶν θαυμασίων βυζαντινῶν ψηφιδωτῶν τῆς Νέας
Μονῆς Χίου. Ἔργον ΙΑʹ αἰῶνος
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ
Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΡΕΙΤΗΣ
Ψηφιδωτὸ ἀπὸ Νέα Μονὴ Χίου
Μνήμη: 24η Μαΐου
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
Τῇ ΚΔ' (24ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν ΣΥΜΕΩΝ τοῦ ἐν τῷ Θαυμαστῷ Ὄρει
Μονῆς Χίου. Ἔργον ΙΑʹ αἰῶνος
ΣΥΜΕΩΝ ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν ό Θαυμαστορείτης ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Ἰουστίνου Β’ τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη φξε΄-φοη΄ (565-578). Τοῦτον ὁ Κύριος ηὐδόκησε νὰ γεννηθῇ διὰ νὰ ἔχωμεν ὄχι μόνον πρεσβευτὴν καὶ μεσίτην παρὰ Θεῷ, ἀλλ’ ἰατρὸν ψυχῶν καὶ σωμάτων, τύπον δὲ τοῦ ἐρημητικοῦ βίου καὶ παράδειγμα φιλοσοφίας πατρικῆς. Διότι ἐκ τῆς βρεφικῆς αὐτοῦ ἡλικίας ἠκολούθησε τὴν ἀρετήν, ἐκ μειρακίου τὴν ἄσκησιν καὶ οὕτω, ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας μέχρι θανάτου, καὶ θείων ὁραμάτων κατέστη ἄξιος καὶ τῆς χάριτος τῶν θαυμάτων ἀπήλαυσε. Ἂς διηγηθῶμεν ὅθεν διὰ τῆς μικρᾶς μας δυνάμεως τὸν βίον αὐτοῦ καὶ τὰ κατορθώματα, ἐπικαλούμενοι εἰς βοήθειαν τὸν κοινὸν ἡμῶν Δεσπότην καὶ τὰς πρεσβείας τοῦ Ὁσίου Συμεών.
Ἄνθρωπός τις, νέος τὴν ἡλικίαν, Ἰωάννης ὀνόματι, καταγόμενος ἀπὸ τὴν Ἔδεσσαν τῆς Μεσοποταμίας [1], μετέβη, μετὰ τῶν γονέων του, μυροποιῶν τὴν τέχνην, ἵνα κατοικήσῃ εἰς Ἀντιόχειαν. Θέλοντες δὲ νὰ ὑπανδρεύσουν τὸν υἱόν των, εὗρον κόρην ὡραίαν, Μάρθαν ὀνόματι, μεθ’ ἧς ὑπάνδρευσαν αὐτόν. Ἡ Μάρθα ἦτο πολὺ εὐλαβὴς καὶ τακτικῶς μετέβαινεν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ θείου Προδρόμου, ἵνα προσεύχεται, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν γάμον της διετήρησε τὴν συνήθειάν της ταύτην. Νηστεύουσα δὲ παρεκάλει τὸν Δεσπότην, ὅπως διὰ πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου δωρήσῃ εἰς αὐτὴν τέκνον, τὸ ὁποῖον, εὐθὺς ὡς ἤθελε γεννηθῆ, ὑπέσχετο νὰ ἀφιερώσῃ εἰς τὸν θεῖον Πρόδρομον. Οὕτω προσευχομένη νύκτα τινὰ εἶδεν ἐν ὀπτασίᾳ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τὸν Πρόδρομον, λέγοντα· «Ἔχε θάρρος, γύναι, διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου. Καὶ ὡς σημεῖον λάβε τοῦτο τὸ εὐῶδες θυμίαμα καὶ θυμίασε πολλάκις τὸν οἶκόν μου». Εὐθὺς ὡς ἐξύπνησεν ἡ γυνή, περιχαρὴς καὶ ἔμφοβος, βλέπει εἰς τὴν δεξιάν της χεῖρα βῶλον ἐξαισίου θυμιάματος, ὤ τῆς Σῆς ἀγαθότητος Χριστέ! Ὅθεν, πεσοῦσα κατὰ γῆς, ηὐχαρίστει μετὰ δακρύων τὸν Κύριον.
Ὡς δὲ ἐξημέρωσεν, ἔθεσε τὸ θυμίαμα ἐπὶ τοῦ θυμιατηρίου καὶ μεταβᾶσα εἰς τὸν Ναὸν ἐθυμίαζε τοῦτον. Τόσον δὲ ἐξαίρετον εὐωδίαν ἀπέπνεε τὸ θυμίαμα ἐκεῖνο, ὥστε οἱ παριστάμενοι ἐξεπλήσσοντο, ἐπειδὴ ἠννόουν, ὅτι ἡ εὐωδία αὕτη ἦτο θεία καὶ οὐχὶ γήϊνος. Ὅτε δὲ ἀπέμεινεν ἐλάχιστον ἐκ τοῦ θυμιάματος, ἔσβεσε τοῦτο ἵνα θυμιάσῃ καὶ πάλιν...
+++
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)