Η ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ, Η ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΣ

+++

Μνήμη: 26η Φεβρουαρίου

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ  

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῆς Ἁγίας ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος ΦΩΤΕΙΝΗΣ τῆς Σαμαρείτιδος, εἰς τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ Χριστὸς ἐν τῷ φρέατι, καὶ τῶν σὺν αὐτῇ (ἤτοι τῶν πέντε αὐτῆς ἀδελφῶν καὶ τῶν δύο αὐτῆς υἱῶν, καὶ Σεβαστιανοῦ τοῦ Δουκός)

ΦΩΤΕΙΝΗ ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυς εἶναι ἡ Σαμαρεῖτις ἐκείνη περὶ τῆς ὁποίας διηγεῖται ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος εἰς τὸ Ἱερὸν αὐτοῦ Εὐαγγέλιον, ὅτι συνωμίλησε μὲ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν εἰς τὸ φρέαρ τοῦ Πατριάρχου Ἰακὼβ καὶ ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν. Αὕτη ἡ μακαρία, μετὰ τὴν εἰς οὐρανοὺς Ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου καὶ τὴν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατάβασιν εἰς τοὺς θείους Ἀποστόλους κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς, ἐβαπτίσθη ὑπὸ τῶν Ἀποστόλων μετὰ τῶν δύο υἱῶν της καὶ τῶν πέντε ἀδελφῶν αὐτῆς, οἵτινες, ὅλοι ὁμοῦ, ἀφοῦ ἠκολούθησαν τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους, ἐκήρυττον τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τόπου εἰς τόπον καὶ ἀπὸ χώρας εἰς χώραν, ἐπιστρέψαντες πολλοὺς εἰδωλολάτρας ἀπὸ τὴν ἀσέβειαν εἰς τὴν Ὀρθόδοξον τοῦ Χριστοῦ Πίστιν.

Κατὰ δὲ τὰς ἡμέρας τοῦ ἀσεβεστάτου βασιλέως τῆς Ρώμης Νέρωνος (54-68) [1] ἐκινήθη μέγας διωγμὸς ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν καὶ μετὰ τὸ Μαρτύριον τῶν Κορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, ἐζητοῦσαν οἱ διῶκται τοὺς μαθητάς των καὶ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπίστευον εἰς τὸν Χριστόν, ἀγωνιζόμενοι, οἱ μάταιοι, νὰ ἐξαλείψουν ἀπὸ τὸν κόσμον τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ἤξευραν ὅμως, οἱ ἀνόητοι, ὅτι ὅσον ἐκεῖνοι κατέτρεχον τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ, τόσον περισσότερον ἐστερεώνετο καὶ ἐπλατύνετο, διότι εἶπεν ὁ Κύριος· «Πύλαι ᾍδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Ματθ. ιϛ’ 18).

Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἡ Ἁγία Φωτεινὴ μαζὶ μὲ τὸν Ἰωσῆν, τὸν μικρότερον υἱόν της, ἦτο εἰς τὴν Καρθαγένην [2], πόλιν τῆς Ἀφρικῆς καὶ ἐκήρυττε μετὰ παρρησίας τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. Ὁ δὲ Βίκτωρ, ὁ μεγαλύτερος υἱός της, ἦτο στρατιώτης εἰς τὸ στράτευμα τῶν Ρωμαίων καὶ ἐπειδὴ ἔκαμνε μεγάλας ἀνδραγαθίας καὶ νίκας εἰς τὸν πόλεμον, τὸν ὁποῖον εἶχον οἱ Ρωμαῖοι ἐναντίον τῶν Ἀβάρων, οἱ ὁποῖοι κατέτρεχον τοὺς τόπους των, ὁ βασιλεὺς Νέρων τὸν ἔκαμε στρατηλάτην καὶ μὴ γνωρίζων, ὅτι ἦτο Χριστιανός, τὸν ἔστειλεν εἰς τὴν Ἰταλίαν διὰ νὰ τιμωρῇ ὅλους τοὺς ἐκεῖ εὑρισκομένους Χριστιανούς. Ὁ δὲ Σεβαστιανός, ὁ δοὺξ τῆς Ἰταλίας, ἀκούσας ταῦτα, εἶπεν εἰς τὸν Βίκτωρα· «Ἐγὼ γνωρίζω πολὺ καλά, στρατηλάτα, ὅτι σὺ εἶσαι Χριστιανός· ὁμοίως ἡ μήτηρ σου καὶ ὁ ἀδελφός σου Ἰωσῆς εἶναι Χριστιανοὶ καὶ ἀκόλουθοι τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου· σὲ συμβουλεύω ὅμως, διὰ νὰ μὴ κινδυνεύσῃ ἡ ζωή σου, νὰ κάμῃς ἐκεῖνο ὅπου σὲ ἐπρόσταξεν ὁ βασιλεύς, δηλαδὴ νὰ τιμωρῇς τοὺς Χριστιανούς». Ὁ στρατηλάτης Βίκτωρ τότε τοῦ ἀπεκρίθη· «Ἐγὼ θέλω κάμει τὸ θέλημα τοῦ ἐπουρανίου καὶ ἀθανάτου Βασιλέως Χριστοῦ, τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ· τὴν δὲ προσταγὴν τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς Νέρων, νὰ τιμωρῶ τοὺς Χριστιανούς, οὔτε κἂν νὰ τὴν ἀκούσω θέλω τελείως, ὄχι νὰ τὴν ἐκτελέσω»...

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ 

 

+++

ΠΟΡΦΥΡΑ ΚΑΙ ΒΥΣΣΟΣ

 +++

 

 

 

Πηγή:hamomilaki.blogspot.com
Ἐπιμέλεια ἡμετέρα

+++

Ο ΑΓΙΟΣ, ΠΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ 7η ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟ (Ταράσιος)

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΣ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

 Μνήμη: 25η Φεβρουαρίου


...Ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς αἱρετικοὺς ἔδειξε θερμῶς καὶ μετὰ θάνατο
τὸν θεῖον ζῆλον, τὸν ὁποῖον εἶχε κατ' αὐτῶν, διότι,
ὅταν ἐβασίλευεν ὁ Λέων Ε΄ ὁ Ἀρμένιος,
ὅστις ἐπροστάτευε τὴν αἵρεσιν τῶν Εἰκονομάχων,
εἶδεν εἰς ὅραμα, καθὼς αὐτὸς τὸ ἐφανέρωσε
μὲ τὸ στόμα του ἔτι ζῶν, ὅτι παρουσιάσθη εἰς αὐτὸν
ὁ μέγας Ταράσιος μὲ ὀργὴν αὐστηρὰν καὶ ἐπρόσταξε
κάποιον Μιχαὴλ τὸ ὄνομα νὰ τὸν φονεύση μὲ τὸ ξίφος
καὶ ὅτι ὁ Μιχαὴλ ὑπακούσας εἰς τὴν προσταγήν του
ἐφόνευσεν οὕτω τὸν Λέοντα· καὶ οὕτως ἔγινεν.
Διότι κατὰ τὴν ἑορτὴν τῶν Γενεθλίων τοῦ Χριστοῦ
ἐφονεύθη ὁ Λέων ὁ Ἀρμένιος ἀπό τὸν Μιχαὴλ τὸν Τραυλὸν
μέσα εἰς τὴν Μεγάλην Ἐκκλησίαν,
καθὼς τοῦ τὸ προεῖπεν ὁ μακάριος Ταράσιος.
Οὗ ταῖς ἁγίαις πεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός,
διαφύλαξον τὴν Ἐκκλησίαν Σου ἀνεπηρέαστον
ἐκ πάσης αἱρέσεως, ἵνα δοξάζῃ Σου τὸ Πανάγιον ὄνομα
σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἀγίῳ Πνεύματι,
εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν!

* * *


Ὁ κατὰ πλάτος Βίος τοῦ Μεγάλου Ἁγίο

 

++

Ο ΑΓΙΟΣ ΡΗΓΙΝΟΣ ΣΚΟΠΕΛΟΥ

 +++

 

 

 Μνήμη: 25η Φεβρουαρίου

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος ΡΗΓΙΝΟΥ
Ἐπισκόπου Σκοπέλου, ξίφει τελειωθέντος

ΡΗΓΙΝΟΣ ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν ἔζησεν ὅτε ἐβασίλευον οἱ υἱοὶ τοῦ θεοστέπτου καὶ πρώτου βασιλέως τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἁγίου Κωνσταντίνου, ὁ μεν Κωνστάντιος τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων Κωνσταντινουπόλεως ἢ Νέας Ρώμης, ὁ δὲ Κώνστας τῆς παλαιᾶς Ρώμης· ἡ δὲ βλαστήσασα αὐτὸν παλαιὰ πατρὶς ὑπῆρχεν ἡ Ἑλλάς, ἡ εὐγενεστάτη καὶ σοφωτέρα χώρα τῆς οἰκουμένης, ἐκ πόλεως Λεβαδείας. Οἱ γεννήτορες αὐτοῦ ἦσαν εὐσεβεῖς καὶ πιστοί, τὸν Θεὸν φοβούμενοι καὶ πολιτευόμενοι ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ τὸ τέκνον των αὐτό, ὁ Ρηγῖνος, ηὐξήθη καὶ ἦλθεν εἰς ἡλικίαν δεκτικὴν γραμμάτων, παρέδωκαν αὐτὸ εἰς τὴν μάθησιν.

Ἀγχίνους δὲ ὢν ὁ παῖς, εἰς ὀλίγον καιρὸν ἔμαθε πᾶσαν ἐπιστήμην καὶ σοφίαν, ὄχι μόνον τὴν Ἑλληνικήν, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἐκκλησιαστικήν, ἔχων σύντροφον καὶ συμβοηθὸν τὴν καθαρὰν πολιτείαν, τὴν ἐγκράτειαν καὶ τὴν ἄσκησιν διότι ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας καὶ ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων ἠγάπησε τὴν ἀσκητικὴν ζωὴν καὶ σκληραγωγίαν, τὴν ὁποίαν ἤσκει μὲ νηστείας, ἀγρυπνίας καὶ χαμαικοιτίας ταλαιπωρῶν καὶ καταδαμάζων τὴν σάρκα αὐτοῦ, ἵνα λαμπρύνῃ τὴν ψυχήν του καὶ ποιήσῃ αὐτὴν οἶκον τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὅθεν ὁ Θεός, βλέπων τὸν πολὺν πόθον καὶ τὸν ἔρωτα, τὸν ὁποῖον εἶχεν εἰς αὐτόν, τὸν ἀντήμειψε μὲ διάφορα χαρίσματα καὶ τὸν ἠξίωσε νὰ ποιῇ θαύματα διὰ τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον ἐνῴκησεν εἰς αὐτὸν καὶ τὸν ἔκαμε περιβόητον καὶ θαυμαστὸν εἰς τὰς νήσους τῶν Κυκλάδων καὶ εἰς πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα· διότι οὕτω ἀντιδοξάζει ὁ Θεὸς τοὺς δοξάζοντας Αὐτὸν διὰ τῶν θεαρέστων ἔργων καὶ διὰ τῆς καθαρᾶς πολιτείας. Ἀλλ’ ἐπειδή, κατὰ τὸ Εὐαγγελικὸν λόγιον, «οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη» (Ματθ. ε’ 14), οὕτω οὐδὲ τοῦ Ἁγίου Ρηγίνου ἡ ἀρετὴ ἠδύνατο νὰ κρυβῇ διότι ὁ λύχνος ἐζήτει τὸ φῶς, διὰ νὰ λάμψῃ εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην, πρὸς ὠφέλειαν ὅλων τῶν ἀνθρώπων.

Λοιπὸν τί γίνεται; Μεταλλάττει τὸν βίον ὁ τῶν Σκοπέλων Ἀρχιερεὺς καί, ψήφῳ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, λαμβάνει τὴν ἐπισκοπικὴν καθέδραν καὶ προστασίαν ὁ Ἅγιος Ρηγῖνος. Πάνδημος δὲ χαρὰ ἐγένετο ἐπὶ τῇ ἀναβάσει αὐτοῦ εἰς τὸν θρόνον καὶ συντρέχουσι τὰ πλήθη τῶν Χριστιανῶν, ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες, νέοι καὶ γέροντες, πλούσιοι καὶ πένητες, διὰ νὰ ἁγιασθῶσι καὶ εὐλογηθῶσιν ὑπὸ τοῦ νέου Ἀρχιερέως καὶ νὰ ἰατρευθῶσιν οἱ ὑπὸ νόσων καὶ διαφόρων ἀσθενειῶν κατεχόμενοι, διὰ τῆς ἐνοικούσης εἰς τὸν Ἅγιον θείας Χάριτος. Καὶ οἱ μὲν φιλόσοφοι εὐφημοῦσαν τὸν φιλόσοφον Ἅγιον, τὸν ἄξιον τῆς Ἀρχιερωσύνης, οἱ δὲ Ἱερεῖς καὶ ὁ Κλῆρος τὸν ἐπαινοῦσαν ὡς ἄξιον καὶ ἰσάγγελον αὐτῶν ποιμένα, ἅπαν δὲ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, μὲ ἐπαίνους καὶ ὕμνους, προέπεμπον αὐτὸν εἰς τὸν θρόνον του, χαίροντες καὶ ἀγαλλόμενοι, διότι ἠξιώθησαν νὰ ἀπολάβουν τοιούτου ἐναρέτου καὶ σοφοῦ ποιμένος. Οἱ ἁμαρτωλοὶ ηὐφράνθησαν διότι εὗρον τὸν προστάτην αὐτῶν καὶ διορθωτήν· οἱ πτωχοὶ ἐπαρηγορήθησαν διότι ἀπέκτησαν θησαυρὸν τὸν Ἅγιον, καὶ ὅσοι ἦσαν εἰς θλίψεις καὶ στενοχωρίας ἔλαβον παραμυθίαν, πιστεύοντες ὅτι ἡ τοῦ Ἁγίου πρόνοια θέλει διασκεδάσει τὰς θλίψεις αὐτῶν...

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟ

+++

ΓΕΝΕΘΛΙΟ: 24η ΙΟΥΝΙΟΥ

 

 ΜΝΗΜΗ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ: 29η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

 

ΜΝΗΜΗ Α΄, Β΄ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΚΕΦΑΛΗΣ: 24η ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ

 

 

Σχετικὲς ἀναρτήσεις

 

«ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ»

ΓΙΑΤΙ Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ ΣΤΟ ΤΕΜΠΛΟ;

Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ, Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΜΑΣ

«ΜΟΝΑΧΑ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΗΣΥΧΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΝΤΟΣ ΣΟΥ...» (ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΑΝΘΙΖΕΙ Η ΧΑΡΑ)

 

Η ΦΥΓΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ
 

 ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ


ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Α.  Β.  Γ.


 ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (ΕΙΚΟΝΑ)
 Α.  Β.  Γ.

*  *  *


ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

 

+++

ΑΔΑΜΑΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ (ΑΓ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ)

 +++

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

 

Τῇ ΚΓ΄ (23ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ Ἐπισκόπου Σμύρνης

 

ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ὁ ἔνδοξος Ἱερομάρτυς τοῦ Χριστοῦ ἦτο γέννημα καὶ θρέμμα τῆς πόλεως Ἐφέσου, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγεννήθη περὶ τὸ ἔτος ξη΄ (68) μ.Χ. Οἱ γονεῖς του ἦσαν πλουσιώτατοι, ἀλλ’ εὐσεβεῖς καὶ ἐλεήμονες· ὁ πατήρ του ὠνομάζετο Παγκράτιος καὶ ἡ μήτηρ του Θεοδώρα. Τούτους διέβαλον εἰς τὸν ἐξουσιαστὴν τῆς Ἐφέσου Μαρκίωνα, ὅτι ἦσαν Χριστιανοί· ὅθεν ἔστειλεν ἐκεῖνος στρατιώτας, οἵτινες τοὺς παρουσίασαν ἔμπροσθέν του, ἦτο δὲ τότε ἡ Θεοδώρα ἔγκυος εἰς τοῦτον τὸν Ἅγιον. Λέγει δὲ τότε πρὸς αὐτοὺς ὁ Μαρκίων· «Διατὶ δὲν ὑπακούετε σεῖς εἰς τοὺς βασιλικοὺς ὁρισμούς, ἀλλὰ καταφρονεῖτε τοὺς μεγάλους θεοὺς καὶ προσκυνεῖτε τὸν Χριστόν;». Οἱ γονεῖς τοῦ Ἁγίου ἀπεκρίθησαν, χωρὶς καθόλου νὰ δειλιάσουν· «Ἡμεῖς, ὦ ἐξουσιαστά, ἐδιδάχθημεν ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου μας νὰ πιστεύωμεν καὶ νὰ προσκυνοῦμεν τὸν ἀληθινὸν Θεόν, τὸν Ποιητὴν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, εἰς τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἐβαπτίσθημεν καὶ αὐτὸν ὁμολογοῦμεν καὶ κηρύττομεν· τὰ δὲ ἄψυχα καὶ ἀναίσθητα εἴδωλα, τὰ ὁποῖα ἔχετε σεῖς διὰ θεούς, ἡμεῖς τὰ ἀποστρεφόμεθα καὶ τὰ ἐξουθενοῦμεν».

Ταῦτα ἀκούσας ὁ ἐξουσιαστὴς καὶ θυμωθεὶς σφόδρα ἐπρόσταξε τοὺς στρατιώτας νὰ ρίψωσιν αὐτοὺς κατὰ γῆς καὶ νὰ τοὺς δείρωσι δυνατά· τούτου δὲ γενομένου τοὺς ἔβαλον εἰς τὴν φυλακὴν ὅπου ἔμειναν καιρὸν πολὺν ἀνεπιμέλητοι ἀπὸ κάθε ἀνθρωπίνην βοήθειαν, ταλαιπωρούμενοι μὲ πεῖναν καὶ δίψαν καὶ κάθε ἄλλην κακοπάθειαν, ἐντὸς δὲ τῆς φυλακῆς ἐγέννησεν ἡ μακαρία Θεοδώρα τὸν Ἅγιον. Ὁ δὲ Πανάγαθος Θεός, ὅστις γινώσκει τὰ πάντα προτοῦ νὰ γίνουν, προβλέπων, ὅτι ὁ ἐξουσιαστὴς μέλλει νὰ ζητήσῃ τὸ βρέφος, διὰ νὰ τὸ ἀναθρέψῃ καὶ νὰ τὸ διδάξῃ τὴν ἰδικήν του πλάνην, ἐξαπέστειλε τὸν Ἄγγελον αὐτοῦ εἰς τὴν φυλακὴν καὶ πρῶτον μὲν ἐθεράπευσε τοὺς γονεῖς τοῦ βρέφους ἐκ τῶν πληγῶν, τὰς ὁποίας εἶχον ἀπὸ τοὺς δαρμούς, κατόπιν δὲ τοὺς ἐνεδυνάμωσε καὶ προεῖπεν εἰς αὐτούς, ὅτι ὁ ἐξουσιαστὴς μέλλει νὰ τοὺς θανατώσῃ καὶ νὰ μὴ δειλιάσωσι τὸν ὑπὲρ Χριστοῦ θάνατον, διότι θέλουν στεφανωθῆ μὲ τὸν στέφανον τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ κληρονομήσωσι τὴν οὐράνιον Βασιλείαν. Ἔπειτα παραλαβὼν τὸ βρέφος τὸ ἐπῆγεν εἰς γυναῖκα τινὰ χήραν πλουσιωτάτην καὶ Χριστιανήν, παραγγείλας εἰς αὐτὴν νὰ τὸ βαπτίσῃ, νὰ τὸ ἀναθρέψῃ μὲ κάθε ἐπιμέλειαν καὶ νὰ μὴ τὸ ὁμολογήσῃ εἰς οὐδένα. Ταῦτα δὲ εἰπὼν ἔγινεν ἄφαντος...

 

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

+++

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά ευχή προς την Θεοτόκον

--

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

ΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ

--