ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

 +++

 

 

 

 

+++ 

3 ΩΡΑΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ

 +++

 3 ΩΡΑΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ

 

 

1. ΦΟΒΕΡΑ Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

 

2. ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΡΕΩ

 

3. ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ 

 

 +++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

--

 

ΜΙΚΡΟ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΣΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ
ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἑορτάζεται 2 Φεβρουαρίου

 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΟΤΟΚΕ, Η ΕΛΠΙΣ...

 

ΥΠΑΠΑΝΤΗ: ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ Ο ΣΚΟΠΟΣ

 

Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ, ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ «ΥΠΑΠΑΝΤΗ» 

 

* * *

 

Μετὰ τὸν Πολυέλεον

 Κάθισμα. Ἦχος δ'. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ

Νηπιάζει δι' ἐμέ, ὁ Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν,

καθαρσίων κοινωνεῖ, ὁ καθαρώτατος Θεός,

ἵνα τὴν σάρκα πιστώσῃ μου, τὴν ἐκ Παρθένου.

Καὶ ταῦτα Συμεὼν μυσταγωγούμενος,

ἐπέγνω τὸν αὐτόν, Θεὸν φανέντα σαρκί,

καὶ ὡς ζωὴν ἠσπάζετο, καὶ χαίρων,

πρεσβυτικῶς ἀνεκραύγαζεν·

Ἀπόλυσόν με· σὲ γὰρ κατεῖδον,

τὴν ζωὴν τῶν ἁπάντων.

Διαβᾶστε ἐδῶ γιὰ τὴν Εἰκονολογία τῆς Ἑορτῆς

--

ΣΤΟ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ (ΔΙΚΑΙΩΝ ΨΥΧΑΙ ΕΝ ΧΕΙΡΙ ΘΕΟΥ...)

+++

ΣΤΟ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ

(Δικαίων ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ...)

Ἐξαποστειλάριον.
Ὁ οὐρανὸν τοῖς ἄστροις.

Ὁ καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων, ἐξουσιάζων ὡς Θεός,

ἀνάπαυσον τοὺς σοὺς δούλους, ἐν ταῖς σκηναῖς τῶν ἐκλεκτῶν·

εἰ γὰρ καὶ ἥμαρτον Σῶτερ, ἀλλ' οὐκ ἀπέστησαν ἐκ σοῦ.

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνείαν ἐπιτελεῖσθαι ΠΑΝΤΩΝ τῶν ἀπ' αἰῶνος ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΩΝ εὐσεβῶν πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν, ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου, οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν.

Τοιχογραφία τῆς Ἱ. Μονῆς Δοχειαρίου Ἁγίου Ὄρους.
Ἔργον ΙϚʹ αἰῶνος.

Τῼ Σαββάτῳ τούτῳ ὅπερ προηγεῖται τῆς κατὰ τὴν αὔριον τελουμένης μνήμης τῆς Δευτέρας τοῦ Κυρίου Παρουσίας, οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν νὰ ἐπιτελῶμεν μνήμην ὅλων τῶν ἀπ’ αἰῶνος εὐσεβῶς τελευτησάντων ἀνθρώπων, ἀπὸ φιλανθρωπίαν εἰς τοῦτο κινούμενοι. Τοῦτο δὲ ἐθέσπισαν ἐπειδὴ μεταξὺ τῶν πολλῶν καὶ διαφόρων θανάτων, οἵτινες συμβαίνουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἴσως πολλοὶ πένητες καὶ ἄποροι δὲν ἠξιώθησαν τῶν ἐκκλησιαστικῶν ψαλμῳδιῶν καὶ μνημοσύνων. Διὰ τοῦτο οἱ θεῖοι Πατέρες διέταξαν, ὅπως ἡ μήτηρ ἡμῶν ἡ μία Ἁγία Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία κάμνῃ μνημόσυνα κοινὰ δι’ ὅλους, διὰ νὰ περιλαμβάνωνται μέσα εἰς τὰ κοινὰ αὐτὰ μνημόσυνα καὶ ὅσοι κατὰ μέρος δὲν ἔτυχον τῶν συνήθων μνημοσύνων, ἕνεκεν αἰτίας τινός [1].

Ταύτην τὴν περὶ τῶν μνημοσύνων διάταξιν ἔλαβον οἱ θεῖοι Πατέρες, κατὰ παράδοσιν, ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς Ἀποστόλους. Ἐδίδασκον δὲ οὗτοι ὅτι τὰ ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων γενόμενα, μεγάλην εἰς αὐτοὺς προξενοῦσιν ὠφέλειαν. Ἐν πρώτοις λοιπόν, ἡ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία ἐπιτελεῖ σήμερον τὰ κοινὰ μνημόσυνα, κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον ὅπου εἴπομεν, κατὰ δεύτερον δέ, ἐπειδὴ κατὰ τὴν αὔριον Κυριακὴν ἐθέσπισαν τὴν ἀνάμνησιν τῆς Δευτέρας τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, οὕτως ἁρμοδίως διώρισαν νὰ γίνωνται σήμερον ὅλων τῶν ψυχῶν τὰ μνημόσυνα, οὕτως ὥστε νὰ δεώμεθα καὶ ἡμεῖς καὶ νὰ παρακαλοῦμεν τὸν φοβερὸν καὶ ἀλάνθαστον Κριτὴν νὰ γένῃ ἵλεως πρὸς αὐτούς, δεικνύων πρὸς αὐτοὺς τὴν φυσικήν του συμπάθειαν, καὶ νὰ τοὺς κατατάξῃ, εἰς ἐκείνην τὴν τρυφήν, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ὑπέσχετο.

Εἶναι δὲ καὶ ἄλλος λόγος ἀκόμη διὰ τὸν ὁποῖον οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἐθέσπισαν τὰ σημερινὰ μνημόσυνα. Ἐπειδὴ δηλαδὴ εἶχον σκοπόν, εἰς τὴν μεθεπομένην Κυριακὴν νὰ βάλουν καὶ τὴν ἐξορίαν τοῦ Ἀδάμ, τρόπον τινὰ προεπινοοῦσιν, ὡς μίαν κατάπαυσιν καὶ τέλος ὅλων τῶν ἀνθρωπίνων μὲ τὴν σημερινὴν κατάπαυσιν, διὰ νὰ ἀρχίσουν ἐκεῖθεν, ἤτοι ἀπὸ τὴν ἐξορίαν τοῦ Ἀδάμ, ὡς ἀπὸ ἀρχήν. Ἐπειδὴ τὸ πλέον τελευταῖον ἀπὸ ὅλα τοῦ κόσμου τούτου εἶναι ἡ ἐξέτασις τῶν ἰδικῶν μας πράξεων, ἥτις μέλλει νὰ γένῃ ἀπὸ τὸν ἀδέκαστον Κριτήν. Ἐν Σαββάτῳ δὲ πάντοτε κοινῶς μνημονεύομεν τῶν ψυχῶν, ἐπειδὴ τὸ Σάββατον, ὅπερ εἶναι ὄνομα Ἑβραϊκόν, ἑρμηνεύεται κατάπαυσις...

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΠΟΙΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ; (π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ)

 +++

 

 

\

 

+++

ΜΙΑ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ...

++++

+++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ

+++


 
Μνήμη: 30η Ἰανουαρίου


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α´.

Τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας
τῆς τρισηλίου Θεότητος,
τοὺς τὴν οἰκουμένην ἀκτῖσι
δογμάτων θείων πυρσεύσαντας∙
τοὺς μελιρρύτους ποταμοὺς τῆς σοφίας,
τούς τὴν κτίσιν πᾶσαν
θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας∙
Βασίλειον τὸν μέγαν,
καὶ τὸν Θεολόγον Γρηγόριον,
σὺν τῷ κλεινῷ Ἰωάννῃ,
τῷ τὴν γλώτταν χρυσορρήμονι∙
πάντες οἱ τῶν λόγων αὐτῶν ἐρασταί,
συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν∙
αὐτοὶ γὰρ τῇ Τριάδι,
ὑπὲρ ὑμῶν ἀεὶ πρεσβεύουσιν.

* * *

...Ο άλλος, ο κάθε άλλος συνάνθρωπος
ήταν για τους τρεις Φωστήρες της Oικουμένης
«εικόνα του Θεού» με θείο σπινθήρα στην ψυχή,
αλλά με το χοϊκό περίβλημα στο σώμα.
Γι’ αυτό και εργάσθηκαν σ’ όλη τους τη ζωή,
και από όποια θέση και αν κατείχαν για τον άνθρωπο.
Mε όλα τα μέσα που διέθεταν και με πρακτικούς τρόπους
βοήθησαν, στήριξαν, παρηγόρησαν,
ενίσχυσαν τους συνανθρώπους τους...


Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ

+++

ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ (14η ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ). ΑΛΗΘΕΙΑ ή ΜΑΡΚΕΤΙΝG;

+++

+++

«ΤΟ ΜΟΝΟ ΦΑΡΜΑΚΟ» (ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΟΣΙΩΝ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΕΦΡΑΙΜ ΤΩΝ ΣΥΡΩΝ)

+++

 

Στην μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών

ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΕΦΡΑΙΜ ΤΩΝ ΣΥΡΩΝ

28η Ιανουαρίου

* * *

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ ΚΗ΄ (28ῃ) τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν ΕΦΡΑΙΜ τοῦ Σύρου

Τοιχογραφία ἐκ τῆς Ἱ. Μονῆς Ξενοφῶντος
Ἁγίου Ὄρους. Ἔργον ΙϚʹ αἰῶνος.

ΕΦΡΑΙΜ ὁ θαυμάσιος πατὴρ ἡμῶν ἦτο τὸ γένος Σύρος γεννηθείς, ὡς πιθανῶς εἰκάζεται, εἰς τὴν πόλιν Νίσιβιν τῆς Μεσοποταμίας ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Διοκλητιανοῦ περὶ τὸ τϛ΄ (306), ἐπὶ τοῦ ὁποίου οἱ γονεῖς αὐτοῦ, εὐσεβεῖς ὄντες Χριστιανοί, ὡμολόγησαν γενναίως τὴν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν πίστιν. Προσληφθεὶς ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας ὑπὸ τοῦ Ἐπισκόπου τῆς πόλεως ταύτης Ἰακώβου ἀνετράφη ὑπ’ αὐτοῦ ἐπιμελῶς, διαγνώσαντος τὴν ἀγαθὴν φύσιν τοῦ παιδός. Ὢν δὲ ὁ Ὅσιος ἐκ νεότητος ἐνάρετος, ἔφευγε τὰς ἐπιβλαβεῖς ὁμιλίας τῶν συνομηλίκων του καὶ δὲν ἔχανε ποτὲ τὸν καιρόν του ἐπὶ ματαίῳ ἀλλ’ ἀνεγίγνωσκε καθ’ ἑκάστην τὰς ἱερὰς βίβλους τῶν Γραφῶν, μελετῶν καὶ σπουδάζων εἰς αὐτὰς ἀκατάπαυστα, εἰς τὰς ὁποίας ἠσθάνετο τόσην γλυκύτητα, ὥστε τοῦ ἥρμοζε τὸ ρητὸν τοῦ Προφήτου· «Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγια σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου» (Ψαλμ. ριη΄ (118), 103). Διὰ τοῦτο κατώρθωσεν ὅλας τὰς ἀρετὰς ὁ μακάριος, νηστείαν, λέγω, ἀγρυπνίαν, χαμευνίαν, χρηστότητα, ἀκτημοσύνην, πρᾳότητα καὶ τὰ τούτων συνακόλουθα· ἐξαιρέτως δὲ τὴν ἄσυλον ταπεινοφροσύνην, ἡ ὁποία θανατοῖ τοὺς δαίμονας. Ἔμαθε δὲ καὶ γράμματα καὶ ἔγινε σοφὸς διδάσκαλος, καθὼς εἰς τὰ θαυμάσια συγγράμματά του φαίνεται, μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς διδάσκει καθ’ ὥραν ἕως τὴν σήμερον, νουθετῶν, παρακαλῶν, συμβουλεύων. Ὅθεν δι’ αὐτοῦ ὀρθοτομοῦμεν τὸν εὐσεβῆ λόγον τῆς πίστεως καὶ πρὸς τὴν ἀπόκτησιν τῆς ἀρετῆς ἐγειρόμεθα πρόθυμοι καὶ ἐξόχως πρὸς τὴν χριστομίμητον καὶ πολυτίμητον ἀγάπην πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον, διὰ τὴν ὁποίαν ἔβαλλε τόσην σπουδὴν καὶ ἐπιμέλειαν ὁ θαυμάσιος καὶ τόσον τὴν ἀπέκτησεν, ὥστε ὅλοι τὸν ἐθαύμαζον.

Ἀκούσατε δὲ πῶς καὶ αὐτὸς ὁ ἴδιος, ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ ὑπάγῃ πρὸς τὸν ποθούμενον, τὸ ὡμολόγησεν, ὄχι διὰ κενοδοξίαν, ἀλλὰ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν ταῦτα λέγων· «Ποτέ μου εἰς ὅλην μου τὴν ζωὴν δὲν ὠλιγώρησα πρὸς Κύριον, οὔτε τινὰ ἐλοιδόρησα, οὔτε ἐξῆλθεν ἄφρων λόγος ἀπὸ τὸ στόμα μου, οὐδέ τινα κατηράσθην, οὔτε μετά τινος τῶν πιστῶν ἦλθον εἰς διενέξεις». Ταῦτα βεβαίως ὅλα εἶναι μεγάλα κατορθώματα καὶ ἐξαίσια· ἦτο δὲ καὶ τὸ δάκρυον εἰς τοὺς ὀφθαλμούς του πάντοτε, ὥστε εἰς ὅλην του τὴν ζωὴν ἔχυσε σχεδὸν ἕνα ποταμὸν σωτηριωδεστάτων δακρύων. Τὰ δάκρυα δὲ ἀκολουθοῦσαν στεναγμοὶ ἐκ βάθους καρδίας, ὡσὰν νὰ ἔβγαινε πῦρ ἀπὸ τὰ σπλάγχνα του, καθὼς ἠμπορεῖ νὰ πιστωθῇ ἕκαστος ἀπὸ τὰ κατανυκτικά του συγγράμματα, εἰς τὰ ὁποῖα διηγεῖται πολλάκις διὰ τὴν δευτέραν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν καὶ τὴν ἀδέκαστον κρίσιν τῆς φοβερᾶς ἐκείνης ἐτάσεως· καὶ τόσον τυπώνει εἰς τὰς διανοίας μας τὸν τρόμον τῆς φρικτῆς ἐκείνης ἡμέρας, ὥστε δειλιᾷ ὁ καθεὶς ἀναγιγνώσκων, πῶς ὠδύρετο ἐλεεινῶς ὁ δίκαιος, ὡς κατάκριτος [1]...

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

+++

Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

 +++

 

 

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

+++

Μνήμη: 13η Νοεμβρίου

Ἀνακομιδή: 27η Ἰανουαρίου

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

● ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ



● ΛΟΓΟΣ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Μέρος Α)



    ● ΛΟΓΟΣ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Μέρος Β)


● ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟΝ

 

+++

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΑΓΙΟΥ (ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΑΜΦΙΑΛΗΣ)

+++

*  *  *

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

 +++

 

 

Ο ΑΣΩΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΩΤΟΙ


«ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΗΓΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ...»


Η ΠΑΤΡΙΚΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΗ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ)

 

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ, ΤΟΝ ΑΓΙΟ, ΠΟΥ "ΕΒΑΖΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΕΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ" (ΘΕΟΔΩΡΟ ΣΤΟΥΔΙΤΗ)

+++


ΤΑΠΕΙΝΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ
ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ
ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ
 ΘΕΟΔΩΡΟ ΤΟΝ ΣΤΟΥΔΙΤΗ

 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

1. Ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν Θεόδωρος ὁ Στουδίτης (Εἰκόνα, Τροπάρια, Βίος)

 

2.Ἕνας Ἅγιος, ποὺ ἔβαζε τὸν Χριστὸ ἐπάνω ἀπ' ὅλα

  3. Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου καὶ Τροπάρια

4.  Κατήχησις τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου
περὶ ἐγκρατείας
καὶ περὶ τῆς Ὁμολογίας τῶν Ἁγίων Εἰκόνων

5. Βίος τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου 

 

6. Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου

 

7. ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ 

Μνήμη: 11ῃ Νοεμβρίου
Ἀνακομιδή: 26ῃ Ἰανουαρίου


Τροπάρια ἀπὸ τὸν Ἑσπερινό





+++

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ (VIDEO)

+++

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

 

+++

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

--

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Μνήμη: 25η Ἰανουαρίου


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α΄.

«Ὁ ποιμενικὸς αὐλὸς τῆς θεολογίας σου,
τὰς τῶν ρητόρων ἐνίκησε σάλπιγγας·
ὡς γὰρ τὰ βάθη τοῦ Πνεύματος ἐκζητήσαντι,
καί τὰ κάλλη τοῦ φθέγματος προσετέθη σοι.
Ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,
Πάτερ Γρηγόριε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν»

--

Η ΟΣΙΑ ΞΕΝΗ, Η ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΗ (ΒΙΟΣ-ΗΧΗΤΙΚΟ)

+++

+++

ΒΡΑΧΟΙ ΠΙΣΤΟΙ! (Ο ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ)

 +++

 

 

 

+++

«ΑΝΤΙΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΗ» 2018 (KAΡΑΓΚΙΟΖΗΣ-ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ)

+++

+++

ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΤΑΝ ΝΑ ΒΛΕΠΗ ΤΑ ΑΤΟΠΑ (ΜΑΣΚΑΡΕΜΑΤΑ κλπ) (ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΠ. ΤΙΜΟΘΕΟ)

 +++

 

 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΙΜΟΘΕΟ

 

 

ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΤΑΝ ΝΑ ΒΛΕΠΗ ΤΑ ΑΤΟΠΑ...  

 

 ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ

 

ΑΓΙΕ ΑΠΟΣΤΟΛΕ ΤΙΜΟΘΕΕ, ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ!

 

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓ. ΤΙΜΟΘΕΟΥ (VIDEO)

 

ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΙΜΟΘΕΟΥ

 

O ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ, Ο ΥΠΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΣΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΕΦΗΒΩΝ 

 

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΩΝ ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ (ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ)

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ

Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

 

 

 

Μνήμη: 21η Ἰανουαρίου

Ἀνακομιδὴ καὶ Μετάθεσις τοῦ Τιμίου Λειψάνου Του: 13η Αὐγούστου

* * *

«Αδελφέ, να καταπονείς το σώμα σου με νηστεία και αγρυπνία

και ν’ ασχολείσαι ακούραστα με την ψαλμωδία και την προσευχή

και θα έρθει σ’ εσένα ο αγιασμός της σωφροσύνης

και θα φέρει την αγάπη».

 

ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

 

ΕΝΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΞΙΜΟ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ

Ἐδῶ μπορεῖτε νὰ διαβάσετε εἰδικὴ Μελέτη

γιὰ τὴν στάση τοῦ Ἁγίου ἔναντι τῶν Αἱρετικῶν

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

 

Τῇ ΚΑ΄ (21ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν ΜΑΞΙΜΟΥ τοῦ Ὁμολογητοῦ

ΜΑΞΙΜΟΣ ὁ θαυμάσιος Πατὴρ ἡμῶν ἔζη κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Ἡρακλείου ἐν ἔτει χμ΄ (640) ἔφθασε δὲ καὶ μέχρι τῶν ἡμερῶν τῶν διαδόχων αὐτοῦ. Ἐγεννήθη εἰς τὴν βασιλίδα τῶν Πόλεων ἀπὸ γονεῖς εὐγενεῖς καὶ εὐσεβεῖς, ἔτυχε δὲ ἐκ νεότητος ἀγαθῆς προαιρέσεως καὶ καλόγνωμος, ἔχων εἰς τὸν ἑαυτόν του τὰ χαρίσματα τῆς ἀρετῆς. Οἱ δὲ γονεῖς του τὸν ἐβάπτισαν ἀπὸ μικρόν, βλέποντες εἰς αὐτὸν καλὰ προμηνύματα, καὶ ὅσον ἐμεγάλωνε τοσοῦτον ἐπρόκοπτεν εἰς τελείωσιν. Ὅθεν δίδοντες αὐτὸν εἰς διδασκάλους, ἔμαθεν εἰς ὀλίγον χρόνον ἀνείκαστον παίδευσιν, διότι ἦτο πολὺ εὐφυὴς εἰς τὸν νοῦν καὶ κατελάμβανε μὲ πολλὴν εὐκολίαν τὰ μαθήματα. Λοιπὸν ἀφοῦ ἔμαθε τὴν γραμματικὴν καὶ ποίησιν, τὸν ἔβαλαν εἰς τὰς ἐπιστήμας καὶ τόσην ἐπιμέλειαν ἔβαλεν εἰς τὴν ρητορικὴν καὶ φιλοσοφίαν, ὥστε οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ τὸν νικήσῃ εἰς τὴν διάλεξιν, διότι εἶχε γνῶσιν πολλὴν καὶ νοὸς ὀξύτητα, προσθέτων εἰς τὴν εὐφυΐαν τὴν ἐπιμέλειαν· ὅθεν ἔγινεν εἰς τὴν φιλοσοφίαν τέλειος, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπῆρεν ὅλον τὸ ὠφέλιμον, ἀφήνων τὸ ψυχοβλαβὲς καὶ ἄχρηστον, διότι ἔχων τὸν πόθον νὰ ἀρέσῃ μόνον εἰς τὸν Θεόν, ἐκαρπώνετο ἀπὸ τὰ μαθήματα ὅλον τὸ ψυχωφελὲς καὶ θεάρεστον· ἦτο δὲ τόσον ταπεινὸς καὶ μέτριος, ὥστε δὲν ἐκενοδόξει ποσῶς διὰ τὴν εὐγένειαν τοῦ γένους του, οὔτε διὰ τὴν σοφίαν καὶ ἀρετήν του, ἀλλὰ ἦτο ἀπὸ ὅλους ταπεινότερος καὶ διὰ τὴν πολλήν του ταύτην μετριότητα τὸν εἶχον ὅλοι εἰς περισσὴν εὐλάβειαν καὶ πάντες τὸν ἐσέβοντο καὶ τὸν ἐθαύμαζον.

Τὴν φήμην τοῦ Μαξίμου ἀκούσας καὶ ὁ Ἡράκλειος, ὅστις ἦτο τότε βασιλεὺς εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, προσέλαβεν αὐτὸν ὡς γραμματέα του καὶ τὸν κατέστησε πρῶτον εἰς τὸ παλάτιον, ἵνα γράφῃ τὰ βασιλικὰ ὑπομνήματα καὶ συντάσσῃ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τοῦ παλατίου, διότι δὲν ἦτο ἄλλος ὅμοιός του νὰ σχεδιάσῃ λόγον ἢ νὰ δώσῃ βουλὴν εἰς πᾶσαν ἀναγκαίαν ὑπόθεσιν. Τοῦτο δὲ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς χωρὶς νὰ θέλῃ τοῦτο ὁ μέγας Μάξιμος, διότι ἐκεῖνος εἶχεν εἰς τὸν νοῦν του νὰ γίνῃ Μοναχός, πλὴν ἐπειδὴ τὸν ἐβίασεν ὁ βασιλεὺς ἔστερξε, μὴ δυνάμενος νὰ τοῦ ἐναντιωθῇ ἀλλὰ ὕστερα πάλιν ἔφυγεν ἀπὸ τὸ παλάτιον, διότι ἔβλεπε τὴν Ἐκκλησίαν συγχυζομένην ἀπὸ τὴν αἵρεσιν τῶν Μονοθελητῶν. Ὅθεν εὑρίσκων αὐτὴν τὴν εὔλογον πρόφασιν καὶ ἐπιθυμῶν βίον ἡσύχιον καὶ ἀτάραχον, ἀπαρνεῖται δόξαν, συγγένειαν καὶ πᾶσαν ἄλλην σωματικὴν ἀπόλαυσιν, καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸ Μοναστήριον, ὅπερ ὠνόμαζον Χρυσόπολιν, ἐκεῖ δὲ κουρεύσας τὰς τρίχας ἐνδύεται ράσα τρίχινα καὶ ἐπέρνα μὲ πολλὴν...

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++