ΑΓΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ Δ΄

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ

Αγ. Σιλουανού Αθωνίτου


«Άγιοι Πάντες, θερμοπαρακαλέστε τον Κύριο για μένα.
Εσείς βλέπετε την δόξα του Κυρίου στους Ουρανούς,
γιατί αγαπήσατε στη γη τον Κύριο με όλη την ψυχή
και όλη την διάνοιά σας.

Εσείς νικήσατε τον κόσμο με τη δύναμη της Χάρης,
που σας εδώρησε ο Κύριος για την ταπείνωσή σας.
Εσείς υποφέρατε όλες τις θλίψεις για την αγάπη του Θεού.

Και το πνεύμα μου επιθυμεί διακαώς να δη πως βλεπετε σεις
την δόξα του Κυρίου και η ψυχή μου νύχτα και μέρα
νοσταλγεί τον Κύριο και ποθεί να απολαύσει την Αγάπη Του...»

(Ἐκ τοῦ βιβλίου «Ὁ Γέρων Σιλουανός»)

Η Ιερά Εικών των Αγίων Πάντων

--

Διαβάστε ολόκληρη την Μελέτη κάνοντας κλικ εδώ

--

Λόγος στην Κυριακή των Αγίων Πάντων

ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

«…Ο Χριστιανός που έχει μέσα του, πάνω απ᾽ όλες τις αγάπες,

την αγάπη του Θεού, έχει αγάπη και για τον κάθε άνθρωπο.

Την αγάπη εκείνη που αποτελεί άφθαρτη και ανεξάντλητη πραγματικότητα.

Την αγάπη που την εκφράζει με όλη του τη ζωή,

με τα έργα του που απορρέουν από την πίστη του,

ή καλύτερα από την προσωπική σχέση του με το Χριστό

μέσα στην Εκκλησία…»

Διαβάστε τον Λόγο στην Κυριακή των Αγίων Πάντων κάνοντας κλικ εδώ

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΕΣ (Σύγχρονου δήθεν Αγιογράφου) 13

+++

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΕΣ
(Σύγχρονου δήθεν Αγιογράφου)

13

...Ὁ ἄνθρωπος, ὁ πιστός, δὲν πρέπει ἁπλῶς νὰ θεωρῆ τὴν Εἰκόνα
ἢ τὴν τοιχογραφία, ἀλλὰ νὰ συνυπάρχη.
Τότε μόνο βρίσκεται στὸ δρόμο τῆς θέωσης,
ποὺ εἶναι καὶ ὁ ἀταλάντευτος, μοναδικὸς στόχος της.

...Ὁ Θεοφάνης ἐκφράζει σαφέστερα τὴν λαχτάρα τῆς ἀνθρώπινης συνειδήσεως
νὰ ἑνωθῆ μὲ τὸ Θεό. Αὐτὴ ἄλλωστε ἡ λαχτάρα ἀποτελεῖ
καὶ τὸ αἴτημα τῆς βυζαντινῆς Τέχνης.

...Ὁ ἄνθρωπος, στὸ ἔργο τοῦ Θεοφάνη παραδίνεται χωρὶς ὅρους, ἀποκαλύπτεται.
Τὸ ἔργο του εἶναι "ψυχογραφήματα" ποὺ δὲν ἀφήνουν περιθώρια
στὶς μορφὲς νὰ ὑποκριθοῦν...

Στὶς μορφές του ἀνακαλύπτουμε τὴν ἔνθεη ὑπαρξιακὴ ὑπόσταση
τοῦ ἀνθρώπου, τὴν "γυμνὴ ψυχή", τὸν ἴδιο μας τὸν ἀτελῆ ἑαυτὸ
μέσα στὴν τελειότητα.

Ἡ σύγκρουση προκαλεῖ τὴν τρικυμία, ποὺ βλέπουμε νὰ σηκώνεται φοβερή,
ἀλλὰ ὁ Θεοφάνης ἦταν ἐχθρός τῆς οὐδετερότητας καὶ τῆς ἀπραξίας
καὶ κατέλυσε τὸ διάστημα ποὺ ὁ ἄνθρωπος δημιούργησε μὲ τὸ θεῖο.

...Ὁ ἄνθρωπος στὸ ἔργο τοῦ Θεοφάνη δίνει τὴν ἀληθινὴ μάχη τῆς τελειότητας.
Δὲν τρέφεται μὲ ψευδαισθήσεις καὶ συνθηματολογίες.
Ὁ σκοπός του εἶναι συγκεκριμένος καὶ ξεκάθαρος...

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο "ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ",
Κ. Σαρδελῆ)

+++

«ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ» (Μέρος Ζ΄) Το παραδεισένιο περιστεράκι της Αγιογραφίας (Μέρος Λ΄)

+++


«ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ»

(Μέρος Ζ´)

...Στὸ στάδιο αὐτὸ τῆς ἐργασίας, εἶναι καλό, ἢ μᾶλλον ἀπαραίτητο νὰ ὑπάρχη
μία ἐπιστημονικὰ ὀργανωμένη μέθοδος σχεδίασης, ἡ ὁποία νὰ εἶναι οἰκεία,
καλὰ ἀφομοιωμένη ἀπὸ τὸν Ἁγιογράφο.

Μόνον ἔτσι γίνεται δυνατὸς ὁ χειρισμὸς ὅλων τῶν δυνατοτήτων,
ὥστε νὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ ζωγραφικοὶ νόμοι τῆς σύνθεσης καὶ τὸ σχέδιο
νὰ ἐκτελεσθῆ σωστά, ἀλλὰ συνάμα ἄνετα καὶ σχετικὰ γρήγορα.

Γιὰ νὰ γίνη κατορθωτό αὐτό, θὰ πρέπει ὁ Ἁγιογράφος νὰ μαθητεύση
σὲ μία καλὴ σχολὴ σχεδίου ἢ σὲ κάποιον ἔμπειρο διδάσκαλο, ὁ ὁποῖος
θὰ τὸν μυήση στὴν ἐπιστήμη τοῦ σχεδίου καὶ τῆς σύνθεσης.

Στὴν συνέχεια γίνεται μία μικρὴ μόνον εἰσαγωγὴ στὸ μεγάλο αὐτὸ
καὶ σημαντικώτατο κεφάλαιο.


ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΗΣ


Πρῶτο, ἁπλό, ἀλλὰ καὶ σημαντικὸ βῆμα εἶναι τὸ νὰ χαραχθοῦν,
μὲ ἐλαφρὲς μολυβιές, δύο κάθετες μεταξύ τους γραμμές.


Ὀνομάζονται κεντρικοὶ ἄξονες καὶ δημιουργοῦν ἕνα μεγάλο σταυρό.
Κύριος ἄξονας θεωρεῖται ὁ μεγαλύτερος ἀπὸ τοὺς δύο.
Μόνον μὲ τὴν βοήθειά τους εἶναι δυνατὸν νὰ ῾῾κτισθῆ᾿᾿ τὸ σχέδιο μὲ στερεότητα
καὶ εὐθύτητα, διότι οἱ δύο κεντρικοὶ αὐτοὶ ἄξονες βοηθοῦν σὰν ἀλφάδια
γιὰ τὸν ἔλεγχο τῆς ἰσορροπίας κάθε ἄλλης γραμμῆς.

Δεύτερο σημαντικὸ βῆμα εἶναι ἡ εἰδικὴ ἐργασία, ἡ ὁποία
στὴν ζωγραφικὴ ὁρολογία ὀνομάζεται σχηματοποίηση.
Αὐτὸ σημαίνει ὅτι παραβλέπουμε τὶς λεπτομέρειες καὶ σχεδιάζουμε
μόνον τὰ γενικὰ σχήματα τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα συναποτελοῦν
τὸ θέμα τῆς Εἰκόνας, σχηματοποιημένα. Τὰ παρομοιάζουμε δηλαδὴ
μὲ κάποιο πολὺ γνωστό μας καὶ ἑπομένως εὔκολο στὸν σχεδιασμό του
γεωμετρικὸ σχῆμα ἢ γράμμα ἢ ἀριθμό, κλπ.

Ἡ σχηματοποίηση εἶναι ἐργασία πολὺ ἐνδιαφέρουσα καὶ εὐχάριστη,
ἐφ’ ὅσον παρέχει ἄνεση δράσης στὸ ἔμφυτο στὸν ἄνθρωπο
χάρισμα τῆς ἐφευρετικότητας.

Ἡ ἐργασία τῆς σχηματοποίησης στὸ σχέδιο τῆς Εἰκόνας τοῦ Καλοῦ Ποιμένος
ἄρχισε μὲ τὴν χρήση τεσσάρων πολὺ οἰκείων τους σχημάτων:
τοῦ παραλληλόγραμμου, τοῦ κύκλου, τῆς ἔλλειψης καὶ τοῦ γράμματος ὕψιλον.



Ὅλα αὐτά, βεβαίως, τακτοποιοῦνται μὲ βάση καὶ θεμέλιο τὸν σταυρό,
τὸν ὁποῖο, ὅπως προαναφέραμε, δημιουργοῦν οἱ δύο κεντρικοὶ ἄξονες,
ὁ κάθετος καὶ ὁ ὁριζόντιος...

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Ἁγιογραφικὸ Ἐγχειρίδιο

«Τὸ Παραδεισένιο Περιστεράκι
τῆς Ἁγιογραφίας»

+++

Περί Αγίου Πνεύματος (Αγ. Σιλουανού του Αθωνίτου)

--

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ

+++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΔΟΞΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΙ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ

Μνήμη: 21η Μαΐου

+++

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΕΣ (Σύγχρονου δήθεν Αγιογράφου) 12

+++

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΕΣ
(Σύγχρονου δήθεν Αγιογράφου)

12

...Τὸ μεγαλεῖο τῆς Βυζαντινῆς Τέχνης ὀφείλεται ἀκριβῶς
σ' αὐτοὺς τοὺς περιορισμούς, ποὺ τῆς ἔδειξαν τὸ σωστὸ δρόμο
ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήση. Ἀπὸ αὐτοὺς πηγάζει ἡ δική της ἐλευθερία,
ἐλευθερία καθαρὰ πνευματική, δηλ. ἀληθινὴ καὶ ὄχι ψεύτικη.
Τὸ ἀπέδειξαν περίτρανα ὁ Θεοφάνης ὁ Ἕλληνας, ὁ Πανσέληνος,
ὁ Θεοφάνης ὁ Κρητικὸς κ.ἄ.

Οἱ πραγματικὰ μεγάλοι ὄχι μόνο δὲν περιφρονοῦν τοὺς νόμους,
ἀλλὰ δημιουργοῦν καὶ δικούς τους. Νομοθετοῦν αὐτοὶ γιὰ τοὺς ἄλλους.



Μεγάλος καλλιτέχνης δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἀσυδοτεῖ,
ποὺ θὰ πῆ ὅτι δὲν ἔχει κανένα "ἰδανικό".
Μεγάλος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ κάνει καλὴ χρήση τῆς ἐλευθερίας του,
ποὺ θὰ πῆ ὅτι ἔχει (ἀνεξάρτητα ἂν δὲν τὸν φθάνει κάποτε)
κάποιον ὑψηλὸ σκοπό.

..."Τὰ ἔργα τοῦ Θεοφάνη καλοῦσαν τοὺς ἀνθρώπους
νὰ παλέψουν γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἐλευθερία"...

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο "ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ",
Κ. Σαρδελῆ)

+++

ΑΓ. ΠΕΤΡΟΣ Ο ΕΝ ΒΛΑΧΕΡΝΑΙΣ

--

«ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ» (Μέρος ΣΤ΄) Το παραδεισένιο περιστεράκι της Αγιογραφίας (Μέρος ΚΘ΄)

+++


«ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ»

(Μέρος ΣΤ´)

...Εἶχε ἔλθει ἡ ὥρα νὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ ζωγραφικοὶ κανόνες σύνθεσης,
οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν βεβαίως καὶ στὴν Ἁγιογραφία,
ὥστε νὰ σχεδιάζεται σωστὰ ὁποιοδήποτε θέμα.

Ὁ εὐσυνείδητος Ἁγιογράφος ὀφείλει νὰ τοὺς γνωρίζη πολὺ καλά.
Μόνον ἔτσι θὰ μπορεῖ νὰ τοὺς ἐφαρμόζη, νὰ τοὺς προσαρμόζη
στὰ ἰδιαίτερα ζητούμενα τῆς Εἰκόνας ἢ καὶ νὰ τοὺς ὑπερβαίνη,
ὅσες φορὲς αὐτὸ ἐπιβάλλεται.

Οἱ Πατέρες τῆς Μονῆς ἔχουν πάντοτε μεγάλη σπουδὴ
καὶ φροντίδα στὸ νὰ συμβουλεύουν, μὲ Πατρικὴ ἀγάπη
καὶ νὰ καθοδηγοῦν τοὺς Ἀδελφοὺς ἁγιογράφους:

«Ἡ ἐργασία σας ὀφείλει καὶ στὸ πρακτικὸ μέρος της, νὰ διέπεται
ἀπὸ ἐξονυχιστικὴ ἐπιμέλεια, ἐπιστημονικὴ σοβαρότητα καὶ ἄρτια τεχνική.
Μόνον ἔτσι θὰ εἶναι δυνατὸν οἱ Εἰκόνες, οἱ ὁποῖες ἁγιογραφοῦνται νὰ ἀποτελοῦν,
ἔστω καὶ μὲ ἀτέλειες, συνέχεια τῆς λαμπρῆς Ἁγιογραφικῆς μας Παράδοσης.
Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ μόνος τρόπος, γιὰ νὰ ἔχετε ἥσυχη τὴν συνείδησή σας,
ὅτι κάνατε σωστὰ τὸ καθῆκον σας, στὰ μέτρα τῶν δυνάμεών σας ».

Μὲ παρόμοιο τρόπο καὶ ὁ ἀείμνηστος Φώτης Κόντογλου
παρώτρυνε τοὺς μαθητές του:

«...Χρειάζεται πολλὴ προσοχή. Ἐξονύχισις, μὲ γνῶσιν,
κάθε λεπτομερείας, καὶ τῆς πιὸ ἐλαχίστης...».

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Ἁγιογραφικὸ Ἐγχειρίδιο

«Τὸ Παραδεισένιο Περιστεράκι
τῆς Ἁγιογραφίας»

+++