Οι Άγιοι Αθανάσιος ο Μέγας και Κύριλλος Πατριάρχης Αλεξανδρείας

--

Μνήμη: 18η Ἰανουαρίου


Στιχηρὸ Προσόμοιο τῶν Αἴνων

Ἦχος πλ. α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων

Ταῖς ἱκεσίαις τῶν θείων
Ἱεραρχῶν Σου Χριστέ,
ἐπίσκεψαι ἐξ ὕψους,
ἐκλογάδα Σου ποίμνην,
ἐν μέσῳ νεμομένην λύκων δεινῶν,
ὧν τὰ θράση κατάβαλε·
οὐ γὰρ ἐπαύσατο ἔτι
καὶ νῦν ἰδού,
τῶν αἱρέσεων τὰ σκάνδαλα.

--

ΑΓΙΟΙ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

+++

Μνήμη: 17η Ἰανουαρίου

+++

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΝ. ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

+++

Πηγή: http://www.synodinresistance.org

+++

«Η Αντιγραφή» (Μέρος Ε΄) Το παραδεισένιο περιστεράκι της Αγιογραφίας (Μέρος ΙΘ΄)

+++


«Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ»
(Μέρος Ε´)

...Τὸ Παραδεισένιο Περιστεράκι, αἰῶνες τώρα, παρακολουθεῖ αὐτὴν
τὴν εὐλογημένη πορεία τῆς ὑπακοῆς, τὴν ὁποία ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι
παλαιοὶ Ἁγιογράφοι βάδισαν γιὰ νὰ φθάσουν στὸ ὕψος ποὺ ἔφθασαν.

Γνωρίζει καλὰ αὐτὴ τὴν ῾῾στενὴ καὶ τεθλιμένη ὁδό᾿᾿, ὅπως, ἀσφαλῶς,
καὶ τὸ ῾῾ἔνδοξο τέλος᾿᾿ της, στὸ ὁποῖο ὁδηγεῖ μὲ βεβαιότητα
τοὺς λίγους ποὺ θὰ τὴν ἀκολουθήσουν.

Ἐπίσης, δὲν τοῦ διαφεύγει πῶς μόνον αὐτοὶ ποὺ ταπεινώνονται
καὶ μαθητεύουν, κάνοντας ἔτσι ὑπακοὴ καὶ δείχνοντας
σεβασμὸ στοὺς παλαιοτέρους, καταφέρνουν, μὲ τὴν Χάρη
καὶ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νὰ τὸ ἀκολουθήσουν κατόπιν μὲ ἐπιτυχία.
Διότι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς,
διὰ μέσου τῆς Ἀμώμου Νύμφης Του Ἐκκλησίας, συχνὰ τοῦ ἀναθέτει
δύσκολες, ἀλλὰ ὡραῖες καὶ σημαντικὲς,
γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, ἀποστολές.
Εἶναι αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ ὁδός, τῆς ὑπακοῆς καὶ τῆς ταπείνωσης,
τῶν δύο αὐτῶν πηγῶν πνευματικῆς δυνάμεως καὶ ἐμπνεύσεως,
τὴν ὁποία ὁφείλουμε μὲ τὴν σειρά μας νὰ βαδίσουμε καὶ ἐμεῖς
οἱ νεώτεροι Ἁγιογράφοι, ἂν φυσικὰ ἐπιθυμοῦμε νὰ συνεχίσουμε
τὸν καλὸ ἀγῶνα, στὰ ἴχνη τῶν μεγάλων Πατέρων μας.


* * *


+++

Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ

+++

Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ

...Ἔτρεφε ξεχωριστή, τρυφερή, παιδικὴ ἀγάπη καὶ ἐμπιστοσύνη
στὴν Ὑπεραγία Μητέρα τοῦ Θεοῦ...

...Τὴν ἴδια εὐλάβεια πρὸς τὴν Παναγία καλλιεργοῦσε
καὶ σ' ἐκείνους ποὺ ζητοῦσαν τὶς νουθεσίες του...

...Τὴν ἀφοσοίωσί του στὴν Παναγία δείχνει καὶ τὸ ἀκόλουθο περιστατικό:
Στὸ κελλί του -αὐτὸ ποὺ πῆρε ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ἔγινε μεγαλόσχημος-
τὸ ὅμοιο μὲ σπηλιά, δὲν ὑπῆρχε παρὰ μόνο ἕνα παράθυρο.
Ἀπ' ἐκεῖ φωτιζόταν. Κάποτε πῆρε τὴν ἀπόφασι νὰ τὸ κλείσει κι αὐτό.
- Τί μοῦ χρειάζεται τὸ αἰσθητὸ φῶς; εἶπε.
Ἡ Πανάχραντος εἶναι τὸ φῶς τῶν ματιῶν καὶ τῆς ψυχῆς μου.
Ἔτσι ἐκάλυψε τὸ ἄνοιγμα τοῦ παραθύρου μὲ τὴν Εἰκόνα Της
καὶ κρέμασε ἐκεῖ μιὰ ἀκοίμητη κανδήλα,
ποὺ τὸ ἀμυδρὸ φῶς της ἐφώτιζε τὸ κελλί.



Ἡ Εἰκόνα αὐτὴ στὴν ὑπόλοιπη ζωή του
ἦταν μάρτυρας τῶν μυστικῶν του ἀναβάσεων.
Προσευχόμενος κάποτε μπροστὰ στὴν Εἰκόνα ζήτησε
ἀπὸ τὴν Δέσποινα νὰ τοῦ ἀποκαλύψη τὴν ἀποστολὴ
ποὺ πῆρε ἐπάνω του μὲ τὸ Σχῆμα. Καὶ ἄκουσε τὴν φωνή Της:
- Τὸ Σχῆμα ποὺ πῆρες σημαίνει, νὰ ἁγιάζης τὸν ἑαυτό σου
μὲ τὴν προσευχή, γιὰ χάρι ὅλου τοῦ κόσμου...

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

Μνήμη: 9η Ἰανουαρίου


...Ὁ Φίλιππος, βλέποντας αὐτὴ τὴν κατάσταση, πῆγε γρήγορα στὸ παλάτι
καὶ σὰν εἶδε τὸν τσάρο, τοῦ μίλησε ἀπότομα γιὰ τὰ κακουργήματά του:
«Ἰσχυρὲ βασιλιά, τοῦ εἶπε, ἔχεις ἀπάνω σου τὴν πιὸ μεγάλη ἐξουσία,
μιὰ ἐξουσία σχεδὸν θεϊκή. Μὰ τὸ σκῆπτρο σου εἶναι πολὺ ἀδύνατο,
ἕνας ἴσκιος μπροστὰ στὸ σκῆπτρο τοῦ Θεοῦ.
Δίνοντάς σου ὁ Θεὸς αὐτὸ τὸ σκῆπτρο,
σὲ κατέστησε ὑποχρεωμένον νὰ διδάσκης τοὺς ἀνθρώπους νὰ ζοῦνε
σύμφωνα μὲ τὴν ἀλήθεια. Νὰ εἶσαι πιστὸς στὸ θεϊκὸ νόμο,
νὰ κυβερνᾶς εἰρηνικά, σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους.
Ἡ θέση σου εἶναι ὑψηλή, ἀλλὰ τὸ σῶμα σου εἶναι
σὰν τὸ σῶμα ὅλων τῶν ἀνθρώπων.
Μπορεῖ νὰ λέγεται αὐτοκράτορας μοναχὰ ἐκεῖνος ποὺ ἐξουσιάζει
τὸν ἑαυτό του, ἐκεῖνος ποὺ δὲν εἶναι δοῦλος στὰ πάθη του,
ἀλλὰ τὰ νικᾶ μὲ τὴν ἀγάπη...


Διαβᾶστε ἐδῶ τὸν συγκλονιστικὸ Βίο τοῦ Ἁγίου,
γραμμένο ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο Φώτη Κόντογλου

+++

«ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΠΙΔΩΝ...» (Εικόνα: Ο Καλός Κυρηναίος 8)

+++

«ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΠΙΔΩΝ...»

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ Ἀδελφοὶ καὶ Ἀδελφές·

Ἀρχίζει τὸ νέο ἔτος καὶ ἐπιστρέφουμε πάλι στὴν θάλασσα,
στὶς ρίζες μας, στὶς ἀπαρχὲς τῆς Ἱστορίας, στὸ Ὕδωρ,
στὸ αἰώνιο αὐτὸ σύμβολο τῆς μητρότητας:
«Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν· καὶ τὰ
συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε θαλάσσας· καὶ
εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν»· «καὶ Πνεῦμα Θεοῦ
ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος» (Γεν. α΄ 10 καὶ 2).
Ἀλλὰ ἐπίσης, ἐπιστρέφουμε στὶς ἀπαρχὲς
τῆς Παλιγγενεσίας μας, τῆς ἀνανεώσεως τῆς
Δημιουργίας καὶ τοῦ Ἀνθρώπου: ἡ δημόσια
δρᾶσις τοῦ Χριστοῦ μας ἐγκαινιάσθηκε στὴν
Λίμνη τῆς Τιβεριάδος καὶ τὸν Ἰορδάνη ποταμό,
ὅπου καὶ πάλι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι παρὸν
ἐν εἴδει Περιστερᾶς.

Ἡ ἄνοδος τοῦ ἡλίου ἀπὸ τὸ ναδὶρ τοῦ Δεκεμβρίου
πρὸς τὸ ζενὶθ τοῦ Ἰουνίου· ἡ αὔξησις τοῦ Φωτός·
ἡ πορεία πρὸς τὴν Ἄνοιξι καὶ τὸ Πάσχα· ἡ ἀνανέωσις τοῦ χρόνου,
σφραγίζονται μὲ τὴν πλησιφαῆ καὶ ἐλπιδοφόρα Ἑορτὴ τῶν Φώτων,
μὲ τὴν Ἀποκάλυψι τῆς Τρισηλίου Θεότητος.

Τώρα φωτίζεται ἡ Κτίσις· ἡ θάλασσα γλυκαίνει· ἡ φύσις ἠμερεύει·
ἀνανεώνονται τὰ Ὁράματα· ξαναρχίζουν τὰ Ταξίδια τῆς Ἐλπίδας
ἐπάνω στὰ ἁγιασμένα ὕδατα, μὲ εὐχὲς χαρούμενες καὶ ἐγκάρδιες.
Ὁ χριστοφώτιστος λαός μας, διαποτισμένος ἀπὸ τὸν θαλασσογέννητο
Πολιτισμό μας, συνηθίζει γιὰ κάθε ταξιδιάρικο καράβι
νὰ τραγουδάη μὲ ἁπλότητα καὶ πίστι:

«Στὴν πλώρη κάθετ᾿ ὁ Χριστός, στὴ μέση ἡ Παναγία μας,
καὶ στὸ τιμόνι στέκεται ὁ Ἅϊ Νικόλας».

Τὰ ἅγια Εἰκονίσματα ἦσαν πάντοτε μαζὶ μὲ τοὺς θαλασσοδαρμένους
καὶ ἁρμυροποτισμένους ναυτικούς μας, μαζὶ μὲ τὸ ἀκοίμητο καντήλι.

* * *

Σήμερα λοιπόν, Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί, σήμερα στὴν ἀρχὴ τοῦ 2012,
ἄς ἀνανεώσουμε τὴν εὐλογημένη Παράδοσί μας!
Μέσα στὸ Ἄκτιστο Φῶς τῆς Ἁγίας Τριάδος, μὲ συντροφιὰ τὴν Θεοτόκο
καὶ τοὺς Ἁγίους, ἄς συνεχίσουμε τὴν ποντοπορία μας πλησίστιοι
στὴν θάλασσα τῶν Ὁραμάτων καὶ τῶν Ἐλπίδων
γιὰ μία ἀνακαινισμένη Ἑλλάδα.
Ἄς ἐξορκίσουμε τὴν μεμψιμοιρία, τὴν ἀρνητικὴ ψυχολογία
καὶ τὴν μοιρολατρικὴ στάσι!
Ἡ κρίσις, ἡ ὁποιαδήποτε κρίσις, ἀποτελεῖ ἱστορικὴ εὐκαιρία
γιὰ μία βαθμιαία, ἀλλὰ ριζικὴ ἀλλαγὴ σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα.

Ἄς ξαναγίνουμε δημιουργικοί!
Ἄς μὴν ἐπιτρέψουμε στὴν πολυεπίπεδη καὶ πολύμορφη κρίσι
νὰ μᾶς ἐξουθενώση καὶ συντρίψη!
Πίσω ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὶς
στατιστικὲς εὑρίσκονται ἄνθρωποι
καὶ αὐτοὶ τελικὰ προσδιορίζουν τοὺς ἀριθμούς:
μὲ τὴν ἀνανέωσι τῆς Δημιουργικότητας
· τὴν ἀναζωογόνησι τῆς Κοινωνίας τῆς Ἀλληλεγγύης·
μὲ τὴν αὐτοθυσία γιὰ νὰ ἐπανιδρυθῆ τὸ Κράτος Δικαίου,
νὰ ἀναστηλωθοῦν οἱ Θεσμοὶ καὶ Κανόνες, νὰ βιωθῆ
μὲ συνέπεια ἡ Ἀξιοπρέπεια τοῦ Ἄλλου.

Ἄς ἐντείνουμε τὶς ἐλπιδοφόρες προσευχές μας
καὶ τὴν δημιουργικὴ μετάνοιά μας!

Ὁ Χριστός μας νὰ φωτίζη τὴν Ἡγεσία τῆς Χώρας μας,
Πνευματικὴ- Πολιτικὴ-Οἰκονομική, ὥστε Αὐτὴ νὰ ἐκπέμπη
Ὅραμα, Ἐλπίδα, Δημιουργικότητα!

Εἶναι πλέον καιρός, ὑπὸ τὸ ἄπλετο Φῶς τῶν Ἁγίων Θεοφανίων,
νὰ περάσουμε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τῆς μιζέριας καὶ τῆς διεθνοῦς ἀναξιοπιστίας,
στὴν Ἑλλάδα τῆς Δημιουργίας, τὴν Ἑλλάδα ποὺ θὰ εἶναι ἀντάξια
τοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τῆς Ἱστορίας της.

Εἴθε ἡ Θεία Πρόνοια νὰ εὐλογήση τώρα νὰ εἰσέλθη ἡ Πατρίδα μας
ὁριστικὰ σὲ μία θετικὴ καὶ κατὰ πάντα ἀνορθωτικὴ πορεία!

«Καὶ ἀντὶ τῆς (θαμνώδους) στοιβῆς, ἀναβήσεται (ὑψίκορμος) κυπάρισσος
· ἀντὶ δὲ τῆς (δυσόσμου) κονίζης, ἀναβήσεται (εὐώδης) μυρσίνη»...

Ἀμήν! Ἀμήν! Ἀμήν!

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ Ἑόρτιο μήνυμα Θεοφανίων 2012)

8


+++

Ο Άγιος Ιωσήφ ο Νέος, ο Καππαδόκης

--

Μνήμη: 1η Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα


...῾Ο ῞Αγιος ᾿Ιωσὴφ ἦταν ἀκριβῶς ὅπως
τὸν εἶχαν περιγράψει οἱ συγγενεῖς του:
ὑψηλός, μὲ ἕνα ἔνδυμα σὰν ρᾶσο καὶ γιλέκο, μὲ τὸ θυμιατὸ στὸ δεξὶ χέρι
καὶ ἕνα κομβοσχοίνι στὸ ἄλλο... Τὸ πρόσωπό του ἦταν ἀγγελικό!...
Τελικά, ἡ εὐσεβὴς αὐτὴ πιστή, μετὰ ἀπὸ διάφορες δοκιμασίες,
κατώρθωσε κατὰ τὸ ἔτος 1989 νὰ ἑτοιμάση
ἕνα πρῶτο σκίτσο τοῦ ῾Αγίου ᾿Ιωσήφ, βάσει τοῦ ὁράματος ποὺ εἶδε,
προκειμένου νὰ ἁγιογραφηθῆ ἐν συνεχείᾳ ἡ Εἰκόνα του.
῾Η αἴσθησις ὅμως τῆς ἱερότητος τοῦ ἔργου αὐτοῦ
καὶ τῆς εὐθύνης της ὠθοῦσαν αὐτὴν νὰ προσεύχεται
μὲ συντριβὴ καὶ ταπείνωσι στὸν ῞Αγιο, ζητώντας νὰ ἐπιβεβαιωθοῦν
καὶ μὲ ἄλλο τρόπο τὰ χαρακτηριστικά του, ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχη
καμμία σχετικὴ ἀμφιβολία. ῾Ο καιρὸς πέρασε...
Καὶ ὁ ἱερὸς ᾿Ιωσὴφ «ἀπάντησε»...

Διαβᾶστε τὸν Βίο τοῦ Ἁγίου ἐδῶ

--

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ
Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ
Ἡγούμενος τῆς Μονῆς τῶν Αὐγάρων

Μνήμη: 9ῃ Ἰανουαρίου

...Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ὁ δυσσεβὴς Λέων ὁ Ἀρμένιος,
μετὰ τὴν νίκη του κατὰ τῶν Βουλγάρων, ἀναρρήθηκε παράνομα
στὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο καὶ ἀναζωπύρωσε τὴν αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας.

Οἱ πιστοὶ Χριστιανοὶ ἐγκατέλειψαν γιὰ μία ἀκόμη φορὰ
ἑστίες καὶ Μονὲς καὶ εὕρισκαν καταφύγιο στὰ ὄρη καὶ τὶς ἐρήμους.

Ὁ Ὅσιος Εὐστράτιος κατέφυγε στοὺς περίφημους
γιὰ τὴν ἄσκηση καὶ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη τους ἐρημίτες
ἐκείνης τῆς ἐποχῆς καὶ ἰδιαιτέρως στὸν φίλο του Μέγα Ἰωαννίκιο.



Φυλακίσθηκε καὶ ὑπέμεινε βάσανα καὶ κακομεταχειρήσεις
στὴν Κωνσταντινούπολη μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους Ὁμολογητές,
ἀλλὰ τελικῶς μπόρεσε νὰ ἐπιστρέψη στὴν πατρίδα του.

Μετὰ τὴν Ἀναστήλωση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων καὶ τὴν ἀποκατάσταση
τῆς Ὀρθοδοξίας κατάφερε νὰ συγκεντρώση τοὺς διασκορπισμένους
Μοναχούς του καὶ νὰ ὀργανώση πάλι τὴν ζωὴ τῆς Μονῆς τους...

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Ὁσίου)

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Ο ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ Ο ΕΝ ΑΤΡΩᾼ

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Ο ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ Ο ΕΝ ΑΤΡΩᾼ

Mνήμη: 3η Ἰανουαρίου



Ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν Πέτρος γεννήθηκε θαυματουργικά,
μετὰ ἀπὸ πολυχρόνιο περίοδο ἀτεκνίας τῶν γονέων του.
Ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας ἀφοσιώθηκε στὴν ἄσκηση καὶ τὴν προσευχὴ
καὶ μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ ἡμέρες ἀσιτίας, νήψεως καὶ προσευχῆς
ἡ Ἴδια ἡ Θεοτόκος τοῦ ἀποκάλυψε τὸ δῶρο τῆς Μοναχικῆς κλίσης
καὶ τὸν ὁδήγησε στὸν ἀσκητὴ Παῦλο, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ τὸν δοκίμασε,
σύμφωνα μὲ τοὺς κανονισμούς, τὸν ἐνέδυσε τὸ Μοναχικὸ Σχῆμα
καὶ τὸν χειροτόνησε Πρεσβύτερο.
Μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ Πνευματικοῦ του Πατρός, ὑποχρεώθηκε
νὰ ἐπωμισθῆ τὴν ἡγουμενία τῆς Ἀδελφότητος, τὴν ὁποία εἶχαν ἱδρύσει,
διδάσκοντας τοὺς Μοναχοὺς κυρίως τὸ «ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε»...
Ἀπὸ τότε αὔξησε τὴν ἄσκησή του καὶ δὲν τρεφόταν παρὰ μόνον μὲ λίγα λαχανικά,
ἐνῶ φοροῦσε κατάσαρκα τρίχινο χιτώνα καὶ ἀλυσίδες.
Ἀγρυπνοῦσε ὅλες τὶς νύχτες καὶ τὶς ἀφιέρωνε
στὴν ἀποστήθιση ὁλόκληρου τοῦ Ψαλτηρίου.
Ὁπλισμένος μὲ τέτοια πνευματικὰ ὅπλα ὁδήγησε τὰ λογικά του πρόβατα
εἰρηνικὰ «εἰς τόπους χλόης», μέχρις ὅτου στὸν θρόνο τοῦ αὐτοκράτορος
ἀναρρήθηκε ὁ δυσσεβὴς Λέων Ε΄ ὁ Ἀρμένιος, ὁ ὁποῖος ἀνανέωσε
τὸν διωγμὸ κατὰ τῶν Ἁγίων Εἰκόνων.


Οἱ Μοναχοὶ τῆς δύσκολης αὐτῆς περιόδου, διωκώμενοι καὶ ὑποφέροντες
μύρια βάσανα ἦταν ἀναγκασμένοι νὰ διασκορπισθοῦν σὲ μικρὲς ὁμάδες
στὰ ὄρη καὶ τὶς ἐρήμους, ἔτοιμοι νὰ μετακινηθοῦν «ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν»
μόλις ἡ ἀπειλὴ γινόταν ψηλαφητή.
Ὁ Ὅσιος τοὺς βοηθοῦσε νὰ ἀποφεύγουν τὴν σύλληψη, ἀλλὰ ταυτόχρονα
τοὺς προετοίμαζε γιὰ τὸ ἐνδεχόμενο μαρτύριο, κυρίως μέσῳ τῆς ταπείνωσης,
τὴν ὁποία ἀποκτοῦσαν μὲ τὴν καλλιέργεια τῆς ἄσκησης,
τῆς σιωπῆς καὶ τῆς προσευχῆς.
Σὲ μία ἀπὸ τὶς προσευχές του, ἐνώπιον τῆς Εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ,
εἶδε τὸ Πρόσωπό Του νὰ λάμπει καὶ νὰ σταλάζη σταγόνες γάλα,
φανερώνοντας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ στὸν Ὅσιο τὴν ἐναργῆ παρουσία Του
στὶς Ἅγιες Εἰκόνες Του.



Ἐνήργησε ἄφθονα θαύματα, μόνον ὅμως στοὺς Ὀρθοδόξους
καὶ σὲ ὅσους ἀπαρνοῦνταν ἐνώπιόν του τὴν εἰκονομαχικὴ αἵρεση.
Δεχόταν ἐπίσης μὲ μεγάλη χαρὰ καὶ μεγαλοψυχία ὅσους εἶχαν μὲν παρασυρθεῖ
στὴν ἄρνηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ἀλλὰ μετανοοῦσαν καὶ ἐπέστρεφαν.
Σὲ μία σύντομη ἀνάπαυλα τοῦ διωγμοῦ, μπόρεσε νὰ ὀργανώση ἐκ νέου
τὸ ἀνδρικὸ Μοναστήρι καὶ νὰ ἱδρύση ἕνα νέο γυναικεῖο.
Τὰ σημεῖα (θαύματα), τὰ ὁποῖα ἐνεργοῦσε ἦταν τόσο πολλά, ὥστε κατηγορήθηκε
ἀπὸ κάποιους φθονεροὺς, ὅπως καὶ ὁ Κύριος, ὅτι τὰ πραγματοποιεῖ
μὲ τὴν βοήθεια τῶν δαιμόνων.
Τότε ὁ Ὅσιος προσέτρεξε στὸν ἐξόριστο Μέγα Θεόδωρο τὸν Στουδίτη,
ὁ ὁποῖος μετὰ ἀπὸ ἁρμόδια ἐξέταση, πῆρε ἀνοικτὰ τὸ μέρος του.




Ὁ διωγμὸς ἐπαναλήφθηκε, καὶ μάλιστα μὲ μεγαλύτερη ἔνταση,
μετὰ τὴν ἐνθρόνιση τοῦ τελευταίου εἰκονομάχου αὐτοκράτορος, Θεοφίλου,
καὶ ὁ Ὅσιος ἀναγκάσθηκε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ νὰ διασκορπίσει
τὸ πνευματικό του ποίμνιο στὶς ἐρήμους, τὰ δάση, τὰ ὄρη καὶ «ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς».
Ἀφοῦ θεραπεύτηκε θαυματουργικὰ ἀπὸ μία ἀσθένεια, μπόρεσε νὰ ἐπισκεφθεῖ
τὸν Μέγα Ἰωαννίκιο καὶ νὰ συνευφρανθοῦν πνευματικά, ἐφ ὅσον
τὰ πνεύματά τους ἦσαν ἑνωμένα ἐν Χριστῷ καὶ ἀκτινοβολοῦσαν
τὴν ἴδια ἀκριβῶς ἀκτινοβολία τῆς θείας Χάριτος.



Ἔζησαν μαζὶ γιὰ λίγες ἡμέρες «ἐν θεωρίᾳ» καὶ ἀφοῦ ἐνεδυνάμωσαν
τοὺς μαθητές τους, ὥστε νὰ μένουν σταθεροὶ στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση
καὶ Πίστη καθὼς καὶ στὸν πνευματικὸ ἀγώνα, ὑπομένωντας μὲ χαρὰ δοκιμασίες
καὶ διωγμούς γιὰ τὴν Ἀγάπη Του, ὁ Ὅσιος Πέτρος παρέδωσε τὴν ψυχή του
στὰ χέρια τοῦ Κυρίου τὴν 1η Ἰανουαρίου τοῦ 837.
Ὁ τάφος του ἔγινε πηγὴ ἰαμάτων καὶ θαυμάτων γιὰ τοὺς προσεγγίζοντας
μὲ μετάνοια, ταπείνωση, πίστη καὶ ἀγάπη.

+++