ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Ἐ.Ἑ.Ε., ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2025 (ΤΜΗΜΑΤΑ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ)

 +++

 

 

* * * 

 

* * *

 

* * *

 

 

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ

Μνήμη: 28η Σεπτεμβρίου

 

*  ***  * 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

 

Τῇ ΚΗ΄ (28ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Οσίου Πατρὸς ἡμῶν
καὶ Ὁμολογητοῦ ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ, διασωθέντος ἀπὸ τοῦ μαρτυρικοῦ τέλους ἐν ἔτει ἀπὸ Χριστοῦ σοϛ΄ (276)

ΧΑΡΙΤΩΝ ὁ Ὅσιος πατὴρ ἡμῶν ἐγεννήθη εἰς τὸ Ἰκόνιον τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἀνετράφη ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου, ἀνδρωθεὶς δὲ ἐγένετο περιβόητος διὰ τὴν εὐσέβειαν καὶ τὴν ἀρετήν του καὶ κατέστη πρῶτος τῆς πόλεως ταύτης. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην σο’-σος’ (270-276) ἐβασίλευεν ἐν Ρώμῃ ὁ Αὐρηλιανός, ὅστις κατ’ ἀρχὰς μὲν τῆς βασιλείας του, ἂν καὶ ἦτο εἰδωλολάτρης, ὅμως δὲν ἠμπόδιζε τοὺς Χριστιανοὺς νὰ προσκυνῶσι τὸν ἀληθινὸν Θεόν· κατόπιν ὅμως παρακινηθεὶς ἀπὸ τοὺς δαίμονας, τοὺς ὁποίους ἐλάτρευεν, ἐκίνησε μέγαν διωγμὸν κατὰ τῶν Χριστιανῶν, καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας τῆς βασιλείας του ἔστειλεν ἀσεβῆ προστάγματα, κελεύοντα τοὺς ἐξουσιαστὰς μεθ᾽ ὅλης τῆς δυνατῆς προσπαθείας νὰ καταπείσωσι τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ἀρνηθῶσι τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἐπιστρέψωσιν εἰς τὴν πλάνην τῆς εἰδωλολατρίας, τοὺς δὲ μὴ ὑποτασσομένους εἰς τὰ ἀσεβῆ προστάγματά του νὰ παιδεύωσι διαφοροτρόπως, καὶ τέλος ἐπονειδίστως νὰ τοὺς θανατώνωσι.

Τὰ βασιλικὰ ταῦτα διατάγματα ἔφθασαν καὶ εἰς τὸ Ἰκόνιον· ὅθεν συλληφθεὶς καὶ ὁ Ἅγιος Χαρίτων ὡδηγήθη ἀπὸ τοὺς στρατιώτας ἔμπροσθεν τοῦ βασιλικοῦ κριτηρίου. Παρασταθεὶς δὲ εἰς τὸν ὕπατον, ἤτοι εἰς τὸν δεύτερον μετὰ τὸν βασιλέα, καὶ ἐρωτώμενος ὑπ’ αὐτοῦ πῶς ὀνομάζεται, καὶ τί πιστεύει, ἀποκρίνεται, ὅτι ὀνομάζεται Χαρίτων καὶ πιστεύει εἰς τὸν Χριστὸν τὸν ἀληθινὸν Θεόν· καὶ πάλιν ἐρωτώμενος, διατί ἐναντιοῦται εἰς τὰ προστάγματα τοῦ βασιλέως καὶ δὲν καταπείθεται νὰ θυσιάσῃ εἰς τοὺς ἀθανάτους θεούς, ἀποκρίνεται εὐπαρρησιάστως· «Ἐγὼ δὲν σέβομαι τὰ σεβάσματά σας, διότι αὐτὰ δὲν εἶναι τῇ ἀληθείᾳ θεοί, ἀλλὰ πονηροὶ δαίμονες καὶ δολερῶς σᾶς καταπείθουσι νὰ τοὺς νομίζετε θεούς, διὰ δύο αἴτια· πρῶτον μέν, διὰ νὰ δοξάζωνται αὐτοὶ οἱ ψεῦσται μὲ τὴν ἔνδοξον ὀνομασίαν τῆς θεότητος, διότι χαίρονται πολὺ νὰ τιμῶνται ὡς θεοί, ὡς φύσει ἄκρως ὑπερήφανοι· δεύτερον δὲ διὰ νὰ σύρουν μαζί των καὶ τοὺς προσκυνητάς των εἰς τὸ ἄσβεστον πῦρ τῆς κολάσεως».

Ἀκούσας ταῦτα ὁ κριτής, τοῦ εἶπεν· «Ἔπρεπεν, ὦ Χαρίτων, νὰ θυμωθῶ τώρα πολλὰ καὶ νὰ σοῦ δώσω παρευθὺς τὴν μεγίστην παίδευσιν, διότι ἐβλασφήμησας εἰς τοὺς θεούς· ὅμως ἐπειδὴ καὶ αὐτοὶ εἶναι μακρόθυμοι καὶ ἀμνησίκακοι, αὐτοὺς μιμούμενος καὶ ἐγώ, σὲ συμβουλεύω νὰ προκρίνῃς τὸ συμφερώτερόν σου καὶ νὰ θυσιάσῃς εἰς τοὺς θεούς, διὰ νὰ ἀπολαύσῃς μεγάλην τιμὴν καὶ εὐτυχίαν ἀπὸ τὸν βασιλέα»...

Ἡ συνέχεια ἐδῶ

 

+++

«ΕΣΕΙΣ ΒΡΩΜΑΤΕ ΕΝΩ ΑΚΟΜΗ ΖΕΙΤΕ!...» (Η ΑΓΙΑ, ΠΟΥ ΝΤΡΟΠΙΑΣΕ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΑΙ «ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ») [Εικόνα - Συναξάρι - Ταινία μεγάλου μήκους]

+++

Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Μνήμη: 27η Σεπτεμβρίου

 

 ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

ΑΚΥΛΙΝΑ ἡ Ἁγία Νέα Παρθενομάρτυς τοῦ Χριστοῦ ἦτο ἐκ Θεσσαλονίκης, ἀπὸ χωρίον καλούμενον Ζαγκλιβέρι, κείμενον ἐν τῇ Ἐπισκοπῇ Ἀρδαμερίου, γεννηθεῖσα ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς· τὸ μαρτύριον αὐτῆς συνέβη ὑπὸ τοιαύτας περιστάσεις. Ἡμέραν τινὰ ὁ πατὴρ τῆς Ἁγίας διεπληκτίσθη μεθ’ ἑνὸς Τούρκου γείτονός του (ἐπειδὴ ἐκεῖ κατῴκουν τότε καὶ Χριστιανοὶ καὶ Τοῦρκοι), κτυπήσας δὲ αὐτὸν ἐκ συνεργείας τοῦ μισοκάλου τὸν ἐφόνευσεν· ὅθεν τὸν συνέλαβον οἱ ἐξουσιασταὶ τοῦ τόπου καὶ τὸν ὡδήγησαν εἰς τὸν πασᾶν τῆς Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ τὸν θανατώσῃ· οὗτος δὲ φοβηθεὶς τὸν θάνατον, καὶ θέλων νὰ ἀπαλλαγῇ, φεῦ τοῦ πτώματος! ἐτούρκευσεν· ὅθεν δὲν τὸν ἐφόνευσαν. Ἦτο δὲ τότε ἡ Ἁγία Ἀκυλῖνα βρέφος θηλάζον τὸ μητρικὸν γάλα· ἀφ’ οὗ δὲ παρῆλθε καιρὸς ἱκανός, οἱ Τοῦρκοι ἔλεγον εἰς τὸν πατέρα της νὰ τουρκεύσῃ καὶ τὴν θυγατέρα του, ὁ δὲ ἀπεκρίθη εἰς αὐτούς· «Μὴ σᾶς μέλῃ διὰ τὴν θυγατέρα μου· αὐτὴ εἶναι ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν μου καὶ ὅταν θελήσω τὴν τουρκεύω». Ἡ δὲ μήτηρ τῆς Ἁγίας, μείνασα εἰς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ, δὲν ἔπαυε καθ’ ἑκάστην ὥραν διδάσκουσα τὴν θυγατέρα της νὰ ἵσταται στερεὰ εἰς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ μὴ ἀρνηθῇ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ὅταν ἔφθασεν ἡ κόρη εἰς ἡλικίαν δεκαοκτὼ ἐτῶν, ἔλεγον πάλιν οἱ Τοῦρκοι τὰ αὐτὰ εἰς τὸν πατέρα της, οὗτος δὲ καλέσας τὴν Ἀκυλῖναν τῆς λέγει· «Τέκνον μου, οἱ ἄλλοι Τοῦρκοι μοῦ λέγουν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν νὰ τουρκεύσῃς· ὅθεν ἢ τώρα ἢ ὀλίγον ὑστερώτερα, σὺ θὰ τουρκεύσῃς, μόνον κάμε τὴν ἀπόφασιν μίαν ἡμέραν πρότερον, διὰ νὰ μὴ μὲ ἐνοχλοῦν οἱ Τοῦρκοι». Ἡ δὲ Ἁγία, φλεγομένη ἀπὸ τὸν τοῦ Χριστοῦ διάπυρον ἔρωτα, μὲ μεγάλην γενναιότητα ἀπεκρίθη· «Μήπως νομίζεις ὅτι εἶμαι ἐγὼ ὀλιγόπιστος ὡς καὶ σύ, διὰ νὰ ἀρνηθῶ τὸν ποιητὴν καὶ πλάστην μου, τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ὑπέμεινε δι’ ἡμᾶς Σταυρὸν καὶ θάνατον; μή μοι γένοιτο τοῦτο ποτέ. Ἐγὼ εἶμαι ἕτοιμος νὰ ὑπομείνω οἵαν δήποτε βάσανον, ἀκόμη καὶ θάνατον, διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ μου». Ὦ λόγοι ἀξιοθαύμαστοι, ὄχι θυγατρὸς ἑνὸς τοιούτου τρισαθλίου πατρός, ἀλλὰ θυγατρὸς ἀληθῶς τοῦ ἐπουρανίου Βασιλέως Χριστοῦ!

Βλέπων τότε ὁ πατὴρ τῆς Ἁγίας τὸ ἀμετάθετον τῆς γνώμης αὐτῆς ἐπῆγεν εἰς τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς λέγει· «Ἐγὼ μὲν δὲν ἠδυνήθην νὰ καταπείσω τὴν θυγατέρα μου εἰς τὸ νὰ τουρκεύσῃ, σεῖς δὲ ὅ,τι θέλετε κάμετε εἰς αὐτήν». Τοῦτο ἀκούσαντες ἐκεῖνοι ἐταράχθησαν, καὶ παρευθὺς στέλλουν ἀνθρώπους τοῦ κριτηρίου, διὰ νὰ φέρουν τὴν Μάρτυρα· ἡ δὲ εὐλογημένη μήτηρ τῆς Ἁγίας, ἰδοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους Τούρκους, παραλαβοῦσα τὴν κόρην της, λέγει πρὸς αὐτὴν τὴν τελευταίαν ταύτην παραγγελίαν· «Ἰδού, τέκνον μου παμφίλτατον, καὶ γλυκυτάτη μου θύγατερ Ἀκυλῖνα· ἰδού, σπλάγχνον μου, ἔφθασεν ἡ ὥρα ἐκείνη, διὰ τὴν ὁποίαν πάντοτε σὲ ἐνουθέτουν· ποίησον λοιπὸν ὡς τέκνον ὑπακοῆς, καὶ ὑπάκουσον εἰς τὰς νουθεσίας μου, δεῖξον ἀνδρείαν εἰς τὰς βασάνους, τὰς ὁποίας ἔχεις νὰ πάθῃς, καὶ μὴ ἀρνηθῇς τὸν Χριστόν».

Ἡ δὲ παρομοίως μετὰ δακρύων ἀπεκρίθη· «Μὴ φοβοῦ, μῆτέρ μου, καὶ ἐγὼ τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἔχω, καὶ ὁ πανάγαθος Θεὸς ἔστω βοηθός μου καὶ εὔχου ὑπὲρ ἐμοῦ»· καὶ οὕτως ἀπεχαιρετίσθησαν μεταξύ των θρηνοῦσαι καὶ δακρύουσαι. Οἱ δὲ ὑπηρέται τοῦ κριτοῦ, δέσαντες, τὴν Μάρτυρα τὴν ὡδήγησαν εἰς τὸ κριτήριον, παρηκολούθει δὲ καὶ ἡ φιλόστοργος μήτηρ τὴν φιλτάτην θυγατέρα της ἀπαγομένην εἰς τὸν τόπον τῆς σφαγῆς· ἐπειδὴ μητρικὰ σπλάγχνα δὲν τὴν ἄφινον νὰ χωρισθῇ· ἀλλ’ οἱ ὑπηρέται τῆς ἐξουσίας τὴν μὲν μητέρα της ἀπέκλεισαν ἔξω τοῦ προαυλίου, τὴν δὲ Ἀκυλῖναν εἰσήγαγον ἐντὸς τοῦ κριτηρίου καὶ παρουσίασαν αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ κριτοῦ, ὅστις μὲ βάναυσον τρόπον τῆς λέγει· «Αἴ, σύ, γίνεσαι Τούρκα;». Ἡ Ἁγία ἀπεκρίθη· «Ὄχι, δὲν γίνομαι· μὴ γένοιτο ποτὲ νὰ ἀρνηθῶ τὴν πίστιν μου καὶ τὸν Δεσπότην μου Χριστόν». Ταῦτα ἀκούσας ὁ κριτὴς ἐθυμώθη· ὅθεν διέταξε καὶ ἐξέδυσαν τὴν Ἁγίαν καὶ τὴν ἀφῆκαν μόνον μὲ τὸ ὑποκάμισον· εἶτα δέσαντες αὐτὴν εἰς ἕνα στῦλον τὴν ἐρράβδισαν δύο ὑπηρέται ἐπὶ ὥραν πολλήν· ἀλλ’ ἡ Μάρτυς ὑπέμεινεν ἀνδρειότατα ταύτην τὴν βάσανον.

Μετὰ ταῦτα ὁ κριτὴς καὶ ἄλλοι Τοῦρκοι φέροντες τὴν Μάρτυρα ἔμπροσθέν των, ἤρχισαν νὰ τὴν κολακεύουν καὶ νὰ τῆς ὑπόσχωνται μεγάλας δωρεάς, ἐὰν ἀρνηθῇ τὴν πίστιν της· ἀλλ’ ἡ τοῦ Χριστοῦ νύμφη ἐγκάρδιον ἔχουσα τὸν ἔρωτα πρὸς τὸν νοητὸν Νυμφίον της Χριστόν, εἰς οὐδὲν ταῦτα ἐλογίζετο· καὶ ἐπειδὴ εἷς μεγιστὰν πλούσιος, θρασύτατος πάντων, τῆς εἶπε· «Τούρκεψε, Ἀκυλῖνα, καὶ ἐγὼ νὰ σὲ κάμω νύμφην εἰς τὸν υἱόν μου»· ἡ τοῦ Χριστοῦ Μάρτυς μετὰ τόλμης ἀνεικάστου ἀπεκρίθη· «Ὁ υἱός σου σὺν σοὶ εἰς τὴν ἀπώλειαν»· ὅπερ ἀκούσαντες ἐκεῖνοι ἤναψαν ἀπὸ τὸν θυμόν, καὶ δέσαντες πάλιν τὴν Ἁγίαν ὡς πρότερον, τὴν ἐρράβδισαν ἐπὶ ὥραν πολλήν· ἔπειτα λύσαντες αὐτήν, πάλιν τὴν ἐξετάζουσιν ἐκ τρίτου· καὶ λέγει πρὸς αὐτὴν ὁ κριτής· «Δὲν ἐντρέπεσαι, δυστυχισμένη, νὰ δέρεσαι γυμνὴ ἐνώπιον τόσων ἀνδρῶν;».

Τοῦτο εἶπε, διότι ἐκ τῶν πολλῶν ραβδισμῶν ἐξεσχίσθη τὸ ὑποκάμισόν της καὶ ἔμεινε γυμνή· τῆς λέγει δὲ πάλιν· «Ἢ τούρκεψε ἢ θὰ συντρίψω τὰ κόκκαλά σου ἓν πρὸς ἕν»· ἡ δὲ ἀποκριθεῖσα τοῦ λέγει· «Καὶ τί ὠρέχθην ἀπὸ τὴν πίστιν σας, διὰ νὰ ἀρνηθῶ ἐγὼ τὸν Χριστόν μου, ἢ ἀπὸ ποῖα θαύματα τῆς πίστεώς σας νὰ πιστεύσω; ἀφοῦ σεῖς βρωμεῖτε ἀκόμη ζῶντες»· ὦ τόλμη μαρτυρική! ὦ μεγαλοψυχία οὐρανίων ἐπαίνων ἀξία! ὦ ἀπόκρισις, οὐχὶ ἑνὸς ἁπαλοῦ κορασίου, ἀλλ᾽ ἑνὸς γίγαντος ἀνδρειοτάτου!

Ταῦτα ἀκούσαντες ἐκεῖνοι κατῃσχύνθησαν ἅπαντες, ἀναγκαζόμενοι ὑπὸ τῆς φαεινοτάτης τῶν λόγων ἀληθείας καὶ μὴ ἔχοντες τί ἄλλο νὰ κάμωσιν, ὀργισθέντες ἐρράβδισαν ἐκ τρίτου τὴν Ἁγίαν τόσον ἀσπλάγχνως, ὥστε τὴν ἀφῆκαν ὡς νεκράν· ἡ δὲ γῆ ἐκοκκίνισεν ἀπὸ τὰ αἵματα καὶ αἱ σάρκες της ἔπιπτον χαμαί. Κατόπιν λύσαντες τὴν Μάρτυρα, τὴν ἐφόρτωσαν εἰς ἕνα Χριστιανὸν παρόντα ἐκεῖ, διὰ νὰ τὴν ὁδηγήσῃ εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρός της. Αὐτὴ δὲ ἐναγκαλισθεῖσα τὴν θυγατέρα της, εὑρισκομένην εἰς τὰς ἐσχάτας ἀναπνοάς, τὴν ἠρώτα· «Τί ἔκαμες, τέκνον μου;» ἡ δὲ Μάρτυς μόλις καὶ μετὰ βίας ἐλθοῦσα εἱς ἑαυτήν, ἀνοίξασα τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ τὴν μητέρα της ἰδοῦσα, εἶπε· «Καὶ τί ἄλλο ἤθελον νὰ κάμω, ὦ μῆτέρ μου, ἐκτὸς ἐκείνου τὸ ὁποῖον μοὶ παρήγγειλας; ἰδοὺ κατὰ τὴν ἐντολήν σου ἐφύλαξα τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεώς μου»· ἡ δὲ μήτηρ της ὑψώσασα τὰς χεῖρας καὶ τοὺς ὀφθαλμούς της εἰς τὸν οὐρανὸν ἐδόξασε τὸν Θεόν· συνομιλοῦσα δὲ ἡ Μάρτυς μετὰ τῆς μητρός της παρέδωκε τὴν ἁγίαν ψυχήν της εἰς χεῖρας Θεοῦ τὴν κζ’ (27ην) Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους ͵αψξδ’ (1764) καὶ ἔλαβε τοῦ Μαρτυρίου τὸν στέφανον. Τὸ δὲ πάντιμον καὶ ἅγιον λείψανόν της, ὢ τοῦ θαύματος! εὐωδίασε παρευθὺς εὐωδίαν θαυμασιωτάτην καὶ τόσην πολλήν, ὥστε ὅλαι αἱ ὁδοί, ὅθεν διέβαινον μετὰ τοῦ μαρτυρικοῦ λειψάνου πρὸς κηδείαν καὶ ἐνταφιασμόν, εὐωδίαζον· τὴν δὲ νύκτα κατῆλθε φῶς οὐρανόθεν καὶ ἔλαμπεν ἐπάνω εἰς τὸν τάφον τῆς Μάρτυρος, ὡς ἄστρον λαμπρότατον· ὅσοι δὲ Χριστιανοὶ τὸ εἶδον, ἐδόξασαν τὸν Θεόν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

 

 *  ***  *

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ

Μνήμη: 27 Σεπτεμβρίου 

 

* *** * 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ ΚΖ΄ (27ῃ) τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου μνήμη τοῦ Ἁγιου Μάρτυρος ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΥ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ τεσσαράκοντα ἐννέα ΜΑΡΤΥΡΩΝ

 

 

ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ ὁ Ἅγιος Μάρτυς κατήγετο ἀπὸ τῆς χώρας τῶν Καρχηδονίων, τῆς ἐν τῇ Ἀφρικῇ εὑρισκομένης, συναριθμούμενος εἰς τὸ στρατιωτικὸν τάγμα, τὸ καλούμενον τῶν Καλανδῶν, ἐν ἔτει σπη΄ (288). Πορευόμενος δὲ εἰς τὴν Ρώμην μεθ’ ὅλου τοῦ στρατιωτικοῦ τάγματος, μόνος αὐτὸς ἔλαμπε μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀπίστων στρατιωτῶν, διὰ τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ, καθὼς καὶ ὁ ἀστὴρ λάμπει ἐν μέσῳ τῆς σκοτεινῆς καὶ ἀσελήνου νυκτός. Ἦτο δὲ ἐκ προγόνων πεφωτισμένος εἰς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ ὁ μακάριος. Διότι εἷς ἐκ πατρὸς προπάππος του, πορευθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα, ὅτε ἦτο ἐπὶ γῆς ὁ Κύριος, καὶ θεωρήσας μὲ τοὺς ἰδίους του ὀφθαλμοὺς τὰ θαυμάσια, ἅπερ ἐποίει, ἐπίστευσεν. Ὅθεν ἐπιστρέψας εἰς τὸν οἶκόν του, ἔδωκεν εἰς ὅλους τοὺς συγγενεῖς καὶ ἀπογόνους του τὴν καλὴν ταύτην πραγματείαν καὶ τὸν φωτισμὸν τῆς θεογνωσίας. Ἐπειδὴ δὲ ὁ τοῦ Χριστοῦ Μάρτυς Καλλίστρατος ἐφανερώθη εἰς τοὺς συστρατιώτας του ὅτι ἦτο Χριστιανός, διαβάλλεται πρὸς Περσεντῖνον τὸν στρατηλάτην, ὅτε Διοκλητιανὸς καὶ Μαξιμιανὸς οἱ βασιλεῖς ἐφέροντο μανικῶς κατὰ τῶν Χριστιανῶν.

Παρασταθεὶς λοιπὸν ἔμπροσθεν τοῦ Περσεντίνου καὶ ἐρωτηθείς, ὁμολογεῖ παρρησίᾳ τὴν εἰς Χριστὸν εὐσέβειαν. Ὅθεν ἐξαπλωθεὶς κατὰ γῆς, τόσον ἄσπλαγχνα ἐδάρη ὁ τρισόλβιος, ὥστε ἔτρεχε τὸ αἷμα του ποταμηδόν. Ἔπειτα σύρεται ὕπτιος ἐπάνω εἰς λεπτὰ τεμάχια τούβλων καὶ καταξεσχίζεται τὰς πρότερον πληγωθείσας σάρκας του. Εἶτα ποτίζεται διὰ χωνίου τὸ ὕδωρ μιᾶς ὁλοκλήρου λεκάνης καὶ φουσκώνεται ὡς ἀσκός. Μετὰ ταῦτα τίθεται ὁ μακάριος μέσα εἰς ἕνα σάκκον καὶ ρίπτεται εἰς τὸ μέσον τῆς θαλάσσης, θεωροῦντος καὶ τοῦ στρατηλάτου. Ἐπειδὴ δὲ ὁ σάκκος ἐσχίσθη κατὰ θείαν δύναμιν, διὰ τοῦτο ὁ Ἅγιος ἐφέρθη ὑπὸ δύο δελφίνων ὑγιὴς ἔξω εἰς τὴν παραλίαν. Τότε οἱ μετ’ αὐτοῦ ὄντες στρατιῶται, τεσσαράκοντα ἐννέα τὸν ἀριθμόν, βλέποντες τὸ τοιοῦτον θαυμάσιον, ἐπίστευσαν καὶ προσφέρονται εἰς τὸν Χριστὸν διὰ μέσου τοῦ Ἁγίου. Ὅθεν ὅλοι αὐτοὶ δέρονται καὶ συντρίβονται τὰ μέλη των. Ἔπειτα ρίπτονται εἰς τὴν φυλακήν, καὶ ἐκεῖ διδάσκονται ἀπὸ τὸν Ἅγιον Καλλίστρατον τὰ δόγματα τῆς θείας τοῦ Χριστοῦ οἰκονομίας καὶ τὰ περὶ κρίσεως καὶ ἀνταποδόσεως, καὶ περὶ ἄλλων ἀξίων μαθήσεως. Καὶ πρὸς τούτοις παρακινοῦνται ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὸ νὰ ὑπομείνωσιν ἀνδρείως τὸ μαρτύριον.

Μετὰ δὲ μίαν ἡμέραν παρασταθέντες πρὸς τὸν στρατηλάτην, καὶ ἀποδειχθέντες πλέον ἄφοβοι ἢ πρότερον, δέρονται πάλιν. Εἶτα δεθέντες τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας, ρίπτονται μέσα εἰς τὴν ἐκεῖ εὑρισκομένην κολυμβήθραν, ἥτις ὠνομάζετο Ὠκεανός. Ὁ δὲ Ἅγιος Καλλίστρατος προσηυχήθη νὰ γίνῃ βάπτισμα εἰς αὐτοὺς ἡ κολυμβήθρα ἐκείνη. Καί, ὢ τοῦ θαύματος! εὐθὺς ἐλύθησαν τὰ δεσμά, καὶ ἐξῆλθον οἱ Ἅγιοι ἀπὸ τοῦ ἁγιάσματος τῆς κολυμβήθρας ἐνδεδυμένοι στολὰς λαμπράς. Ὁ δὲ Μάρτυς Καλλίστρατος ἐφάνη φορῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς του εὐπρεπέστατον στέφανον. Ἤκουσε δὲ καὶ θείαν φωνήν, ἥτις παρεθάρρυνεν αὐτόν. Ἐκ δὲ τῆς φωνῆς τὸ ἐκεῖ πλησίον εὑρισκόμενον εἴδωλον ἔπεσε κατὰ γῆς καὶ διελύθη εἰς κονιορτόν. Διὰ τούτου δὲ τοῦ θαύματος πιστεύουσιν εἰς τὸν Χριστὸν ἄλλοι ἑκατὸν τριάκοντα πέντε στρατιῶται. Φυλακισθέντων δὲ πάλιν τῶν τεσσαράκοντα ἐννέα στρατιωτῶν ὁμοῦ μὲ τὸν Ἅγιον Καλλίστρατον, ἐφοβήθη ὁ στρατηλάτης μήπως κάμωσι καὶ ἄλλα θαυμάσια, καὶ πιστεύσωσιν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ἄλλοι πολλοί· διὰ τοῦτο ἔπεμψε τὴν νύκτα καὶ κατέκοψεν εἰς λεπτὰ τεμάχια τὰ σώματα τῶν Ἁγίων. Τούτων δὲ τὰ ἱερὰ λείψανα κηδεύσαντες οἱ ἑκατὸν τριάκοντα πέντε στρατιῶται, ἔκτισαν εἰς αὐτοὺς καὶ Ναὸν ὡραιότατον.

+++

ΒΟΑΝΕΡΓΕΣ: Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΒΡΟΝΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (ΕΙΚΟΝΕΣ-ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ)

+++

Ο «ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΒΡΟΝΤΗΣ» (ΒΟΑΝΕΡΓΕΣ)

ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ

(Μνήμη: 8η Μαΐου καὶ 26ῃ Σεπτεμβρίου)


 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ ΚϚ΄ (26ῃ) τοῦ Σεπτεμβρίου  μηνὸς ἡ Μετάστασις τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ, φίλου, παρθένου, ἐπιστηθίου καὶ ἠγαπημένου τοῦ Κυρίου, ΙΩΑΝΝΟΥ τοῦ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Θαυ­μα­σί­α φο­ρη­τὴ εἰ­κὼν τοῦ ΙΒʹ καὶ Ι­Εʹ αἰ­ῶ­νος,
εὐ­ρι­σκο­μέ­νη ἐν τῇ ἐν Πά­τμῳ Ἱ­ε­ρᾷ αὐ­τοῦ Μο­νῇ
Ἁ­γί­ου Ἰ­ω­άν­νου τοῦ Θε­ο­λό­γου

ΙΩΑΝΝΗΣ ὁ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς καὶ θεῖος Ἀπόστολος τοῦ Κυρίου κατήγετο ἐκ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, υἱὸς ὢν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τῆς Σαλώμης, ἥτις ἦτο θυγάτηρ Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος τῆς Θεοτόκου. Διότι ὁ Ἰωσὴφ εἶχε τέσσαρας υἱούς, Ἰάκωβον, Ἰωσῆν, Ἰούδαν καὶ Σίμωνα (ἢ Συμεὼν) καὶ θυγατέρας τρεῖς, τὴν Ἐσθήρ, τὴν Μάρθαν καὶ τὴν Σαλώμην, ἥτις ἦτο γυνὴ μὲν τοῦ Ζεβεδαίου, μήτηρ δὲ τοῦ Ἰωάννου τούτου [1]. Ὅθεν ἐκ τούτου ἕπεται ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἦτο θεῖος τοῦ Ἰωάννου, ὡς νομιζόμενος ἀδελφὸς Σαλώμης, τῆς θυγατρὸς Ἰωσήφ, μητρὸς δὲ Ἰωάννου· ὁ δὲ Ἰωάννης ἦτο ἀνεψιὸς τοῦ Κυρίου. Συνεβοήθει δὲ ὁ θεῖος Ἰωάννης τὸν πατέρα του Ζεβεδαῖον εἰς τὴν ἁλιευτικὴν τέχνην ὡς καὶ ὁ ἀδελφός του Ἰάκωβος, διότι ὁ πατήρ των ἦτο ἁλιεὺς καὶ πτωχὸς ἄνθρωπος, ὅτε δὲ ἐκλήθη παρὰ Κυρίου, ἀφῆκε τὸν πατέρα ὁμοῦ καὶ τὸ πλοῖόν του, καὶ ἠκολούθησε τὸν καλέσαντα Κύριον, καὶ τοὺς νόμους αὐτοῦ ἀκριβῶς ἐδιδάχθη. Διὰ τοῦτο ἐγκαταλείψας τὴν ἁλιείαν τῶν ἀφώνων ἰχθύων, ἐδιδάχθη πῶς νὰ ἑλκύσῃ διὰ τῆς διδασκαλίας τὰς λογικὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων.

Μετεχειρίζετο δὲ ὁ θεῖος Ἰωάννης ἄκραν ἐγκράτειαν εἰς ὅλα τὰ βλάπτοντα τὴν ψυχήν, διὰ τοῦτο καὶ ᾠκειώθη ὅλως πρὸς τὴν παρθενίαν. Ἐκ τούτου δὲ ἀπέκτησε καὶ τὸ νὰ ὀνομάζεται παρθένος ἐξαιρέτως καὶ περισσότερον ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ἔτι δὲ καὶ διὰ τοῦτο ἠγαπήθη κατ’ ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὸν Βασιλέα Χριστόν, εἰς τρόπον ὥστε μόνος αὐτὸς ἔλαβε τὴν ὀνομασίαν τοῦ ἠγαπημένου. Ὅθεν καὶ ὅταν ὁ Κύριος ἀνέβη εἰς τὸ Θαβώριον Ὄρος διὰ νὰ μεταμορφωθῇ, ἀνέβη ὁμοῦ καὶ ὁ ἠγαπημένος οὗτος Ἰωάννης, καὶ εἶδε τὴν ἐκεῖσε δειχθεῖσαν ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ Λόγου Θεότητα, καὶ ἤκουσε τὴν φωνὴν τὴν λέγουσαν· «Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ ηὐδόκησα αὐτοῦ ἀκούετε». Καὶ ἐν τῷ Μυστικῷ Δείπνῳ αὐτὸς πλησίον τοῦ ἠγαπημένου του Διδασκάλου ἐκάθισεν. Αὐτὸς καὶ ἐπάνω εἰς τὸ στῆθός του ἀνέπεσε διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν εἶχε πρὸς αὐτόν· αὐτὸς ἠρώτησεν αὐτὸν λέγων· «Κύριε, τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς σε;». Αὐτὸς ἐζήτησε καὶ νὰ καθίσῃ ἐκ δεξιῶν τοῦ Διδασκάλου του, δεικνύων οὕτω φανερῶς τὸ πρὸς αὐτὸν διάπυρον φίλτρον του...

Συνέχεια εδώ

 

 

+++

«Ἐ.Ἑ.Ε.», 7.10.2025 (ΨΗΦΙΔΩΤΟ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ)

 +++

 «Ἐ.Ἑ.Ε.», 7.10.2025

(ΨΗΦΙΔΩΤΟ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ)

 

+++

Παναγία Μυρτιδιώτισσα

--

Παναγία Μυρτιδιώτισσα

Σύναξις: 24ῃ Σεπτεμβρίου

...Κάποιος εὐλαβὴς Χριστιανός, ... ὁδηγηθεὶς ἀπὸ κάποιαν θεωρίαν
ὁποῦ εἶδεν εἰς τὸν ὕπνον του, ἔχωντας περισσὴν εὐλάβειαν
εἰς τὴν Κυρίαν Θεοτόκον, ἐπήγαινε συχνότερα εἰς αὐτὸν τὸν τόπον·
καὶ στέκωντας ἐκεῖ, στοχαζόμενος τοῦ τόπου τὴν ἀγριότητα,
ἤκουσε φωνὴν ἀοράτως ὁποῦ τοῦ ἔλεγεν· ἂν μὲ γυρεύσῃς ἐδῶ σιμὰ
εὑρίσκεις τὴν Εἰκόνα μου, καὶ εἶναι καιρὸς ὁποῦ ἦλθα, καὶ εὑρίσκομαι ἐδῶ,
διὰ νὰ δώσω βοήθειαν ἐτούτου τοῦ τόπου.Ἀκούωντας δὲ τὴν φωνὴν ὁ εὐλαβὴς
ἐκεῖνος Χριστιανός,καὶ στρεφόμενος ἔνθεν κᾀκεῖθεν, τάχα νὰ ἰδῇ ποῖος εἶναι
ὁποῦ ὡμίλησε, καὶ μὴ θεωρῶντας τινά, ἔμεινε περίφοβος...

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες κείμενο

--