+ +++ +

+ + +

+ + +


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:





Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ



+++


Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ
Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ
Ἡγούμενος τῆς Μονῆς τῶν Αὐγάρων



Μνήμη: 9ῃ Ἰανουαρίου


...Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ὁ δυσσεβὴς Λέων ὁ Ἀρμένιος,
μετὰ τὴν νίκη του
κατὰ τῶν Βουλγάρων, ἀναρρήθηκε παράνομα
στὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο καὶ ἀναζωπύρωσε τὴν αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας.

Οἱ πιστοὶ Χριστιανοὶ ἐγκατέλειψαν γιὰ μία ἀκόμη φορὰ
ἑστίες καὶ Μονὲς καὶ εὕρισκαν καταφύγιο στὰ ὄρη καὶ τὶς ἐρήμους.

Ὁ Ὅσιος Εὐστράτιος κατέφυγε στοὺς περίφημους
γιὰ τὴν ἄσκηση καὶ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη τους ἐρημίτες
ἐκείνης τῆς ἐποχῆς καὶ ἰδιαιτέρως στὸν φίλο του Μέγα Ἰωαννίκιο.



Φυλακίσθηκε καὶ ὑπέμεινε βάσανα καὶ κακομεταχειρήσεις
στὴν Κωνσταντινούπολη μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους Ὁμολογητές,
ἀλλὰ τελικῶς μπόρεσε νὰ ἐπιστρέψη στὴν πατρίδα του.

Μετὰ τὴν Ἀναστήλωση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων καὶ τὴν ἀποκατάσταση
τῆς Ὀρθοδοξίας κατάφερε νὰ συγκεντρώση τοὺς διασκορπισμένους
Μοναχούς του καὶ νὰ ὀργανώση πάλι τὴν ζωὴ τῆς Μονῆς τους.
..


(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Ὁσίου)


+++

Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Ο ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ Ο ΕΝ ΑΤΡΩᾼ



+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Ο ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ Ο ΕΝ ΑΤΡΩᾼ

Mνήμη: 3η Ἰανουαρίου



Ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν Πέτρος γεννήθηκε θαυματουργικά,
μετὰ ἀπὸ πολυχρόνιο περίοδο ἀτεκνίας τῶν γονέων του.
Ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας ἀφοσιώθηκε στὴν ἄσκηση καὶ τὴν προσευχὴ
καὶ μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ ἡμέρες ἀσιτίας, νήψεως καὶ προσευχῆς
ἡ Ἴδια ἡ Θεοτόκος τοῦ ἀποκάλυψε τὸ δῶρο τῆς Μοναχικῆς κλίσης
καὶ τὸν ὁδήγησε στὸν ἀσκητὴ Παῦλο, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ τὸν δοκίμασε,
σύμφωνα μὲ τοὺς κανονισμούς, τὸν ἐνέδυσε τὸ Μοναχικὸ Σχῆμα
καὶ τὸν χειροτόνησε Πρεσβύτερο.
Μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ Πνευματικοῦ του Πατρός, ὑποχρεώθηκε
νὰ ἐπωμισθῆ τὴν ἡγουμενία τῆς Ἀδελφότητος, τὴν ὁποία εἶχαν ἱδρύσει,
διδάσκοντας τοὺς Μοναχοὺς
κυρίως τὸ «ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε»...
Ἀπὸ τότε αὔξησε τὴν ἄσκησή του καὶ δὲν τρεφόταν παρὰ μόνον μὲ λίγα λαχανικά,
ἐνῶ φοροῦσε κατάσαρκα τρίχινο χιτώνα
καὶ ἀλυσίδες.
Ἀγρυπνοῦσε ὅλες τὶς νύχτες καὶ τὶς ἀφιέρωνε
στὴν ἀποστήθιση ὁλόκληρου τοῦ Ψαλτηρίου.
Ὁπλισμένος μὲ τέτοια πνευματικὰ ὅπλα ὁδήγησε τὰ λογικά του πρόβατα
εἰρηνικὰ «εἰς τόπους χλόης», μέχρις ὅτου στὸν θρόνο τοῦ αὐτοκράτορος
ἀναρρήθηκε ὁ δυσσεβὴς Λέων Ε΄ ὁ Ἀρμένιος,
ὁ ὁποῖος ἀνανέωσε
τὸν διωγμὸ κατὰ τῶν Ἁγίων Εἰκόνων.


Οἱ Μοναχοὶ τῆς δύσκολης αὐτῆς περιόδου, διωκώμενοι καὶ ὑποφέροντες
μύρια βάσανα ἦταν ἀναγκασμένοι νὰ διασκορπισθοῦν σὲ μικρὲς ὁμάδες
στὰ ὄρη καὶ τὶς ἐρήμους, ἔτοιμοι νὰ μετακινηθοῦν «ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν»
μόλις ἡ ἀπειλὴ γινόταν ψηλαφητή.
Ὁ Ὅσιος τοὺς βοηθοῦσε νὰ ἀποφεύγουν τὴν σύλληψη, ἀλλὰ ταυτόχρονα
τοὺς προετοίμαζε γιὰ τὸ ἐνδεχόμενο μαρτύριο, κυρίως μέσῳ τῆς ταπείνωσης,
τὴν ὁποία ἀποκτοῦσαν μὲ τὴν καλλιέργεια τῆς ἄσκησης,
τῆς σιωπῆς καὶ τῆς προσευχῆς.
Σὲ μία ἀπὸ τὶς προσευχές του, ἐνώπιον τῆς Εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ,
εἶδε τὸ Πρόσωπό Του νὰ λάμπει καὶ νὰ σταλάζη σταγόνες γάλα,
φανερώνοντας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ στὸν Ὅσιο τὴν ἐναργῆ παρουσία Του
στὶς Ἅγιες Εἰκόνες Του.



Ἐνήργησε ἄφθονα θαύματα, μόνον ὅμως στοὺς Ὀρθοδόξους
καὶ σὲ ὅσους
ἀπαρνοῦνταν ἐνώπιόν του τὴν εἰκονομαχικὴ αἵρεση.
Δεχόταν ἐπίσης μὲ μεγάλη χαρὰ καὶ μεγαλοψυχία ὅσους εἶχαν μὲν παρασυρθεῖ
στὴν ἄρνηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως,
ἀλλὰ μετανοοῦσαν καὶ ἐπέστρεφαν.
Σὲ μία σύντομη ἀνάπαυλα τοῦ διωγμοῦ, μπόρεσε νὰ ὀργανώση ἐκ νέου
τὸ ἀνδρικὸ Μοναστήρι καὶ νὰ ἱδρύση ἕνα νέο γυναικεῖο.
Τὰ σημεῖα (θαύματα), τὰ ὁποῖα ἐνεργοῦσε ἦταν τόσο πολλά, ὥστε κατηγορήθηκε
ἀπὸ κάποιους φθονεροὺς, ὅπως καὶ ὁ Κύριος,
ὅτι τὰ πραγματοποιεῖ
μὲ τὴν βοήθεια τῶν δαιμόνων.
Τότε ὁ Ὅσιος προσέτρεξε στὸν ἐξόριστο Μέγα Θεόδωρο τὸν Στουδίτη,
ὁ ὁποῖος μετὰ ἀπὸ ἁρμόδια ἐξέταση, πῆρε ἀνοικτὰ τὸ μέρος του.




Ὁ διωγμὸς ἐπαναλήφθηκε, καὶ μάλιστα μὲ μεγαλύτερη ἔνταση,
μετὰ τὴν ἐνθρόνιση τοῦ τελευταίου εἰκονομάχου αὐτοκράτορος, Θεοφίλου,
καὶ ὁ Ὅσιος ἀναγκάσθηκε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ
νὰ διασκορπίσει
τὸ πνευματικό του ποίμνιο στὶς ἐρήμους,
τὰ δάση, τὰ ὄρη καὶ «ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς».
Ἀφοῦ θεραπεύτηκε θαυματουργικὰ ἀπὸ μία ἀσθένεια, μπόρεσε νὰ ἐπισκεφθεῖ
τὸν Μέγα Ἰωαννίκιο καὶ νὰ συνευφρανθοῦν
πνευματικά, ἐφ ὅσον
τὰ πνεύματά τους ἦσαν ἑνωμένα ἐν Χριστῷ
καὶ ἀκτινοβολοῦσαν
τὴν ἴδια ἀκριβῶς ἀκτινοβολία τῆς θείας Χάριτος.



Ἔζησαν μαζὶ γιὰ λίγες ἡμέρες «ἐν θεωρίᾳ» καὶ ἀφοῦ ἐνεδυνάμωσαν
τοὺς μαθητές τους, ὥστε νὰ μένουν σταθεροὶ στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση
καὶ Πίστη καθὼς καὶ στὸν πνευματικὸ ἀγώνα, ὑπομένωντας μὲ χαρὰ δοκιμασίες
καὶ διωγμούς γιὰ τὴν Ἀγάπη Του,
ὁ Ὅσιος Πέτρος παρέδωσε τὴν ψυχή του
στὰ χέρια τοῦ Κυρίου
τὴν 1η Ἰανουαρίου τοῦ 837.
Ὁ τάφος του ἔγινε πηγὴ ἰαμάτων καὶ θαυμάτων γιὰ τοὺς προσεγγίζοντας
μὲ μετάνοια, ταπείνωση,
πίστη καὶ ἀγάπη.



+++

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Βίος του Οσίου πατρός ημών Βασιλείου του μεγάλου

--

Η ΑΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Ἡ τῆς Εἰκόνος τιμή ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει»




...Η Εικόνα λοιπόν, αποτελεί το αισθητό μέσο ανάμεσα στους πιστούς
και στο πρωτότυπο, το οποίο είναι αθέατο γι' αυτούς.
Ο Μέγας Βασίλειος κάνει ένα διαχωρισμό της Εικόνος
σε «φυσική» και «τεχνητή».
Και τα δύο αυτά είδη Εικόνων έχουν ένα κοινό γνώρισμα,
την ομοιότητα με το πρωτότυπο που εικονίζουν.
.....ο Μέγας Βασίλειος αποφαίνεται:
«α γαρ ο λόγος της ιστορίας δι' ακοής παρίστησι,
ταύτα γραφική σιωπώσα δια μιμήσεως δείκνυσι»...

...Ο Μέγας Βασίλειος διακηρύττει ότι «η της Εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει».
Βεβαίως εδώ ο Άγιος αναφέρεται στην σχέση του Υιού προς τον Θεό Πατέρα,
όμως η θέση αυτή χρησιμοποιήθηκε και από την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο
για τη δικαίωση των αγίων Εικόνων.
Σημειώνει η Ζ' Οικουμενική Σύνοδος, ότι η προσκύνηση των Εικόνων
είναι σχετική και τιμητική, ενώ η λατρευτική προσκύνηση αναφέρεται μόνο στον Θεό.
Έτσι, λοιπόν, συμπερασματικά δεχόμαστε, ότι η τιμή της εικόνας του Αγίου
αναφέρεται στο πρωτότυπό της και μέσω του εικονιζομένου Αγίου
απονέμεται στον ίδιο τον Θεό...


 
Πηγή κειμένου: http://www.impantokratoros.gr



--

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Η ΑΓΙΑ ΜΕΛΑΝΗ, Η ΡΩΜΑΙΑ



+++

Μνήμη: 31η Δεκεμβρίου

+++

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ

+++


Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ
ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΩΝ ΑΚΟΙΜΗΤΩΝ

Μνήμη: 29η Δεκεμβρίου


...Τὴν τοιαύτην οὐράνιον πολιτείαν τῆς Μονῆς τοῦ Μαρκέλλου
πρώτη ἀπ᾽ ὅλας τὰς πόλεις ἔσπευσε νὰ ἐκτιμήσῃ καὶ νὰ μιμηθῇ
ἡ Κωνσταντινούπολις, ἡ ὁποία ἐζήλωσε τὴν τοιαύτην εὐσέβειαν
καὶ τὴν ἀγγελομίμητον τάξιν καὶ ὅταν ἔκτιζαν Ἐκκλησίας
ἢ εὐλαβῶν ἀνδρῶν Ἀσκητήρια, ἐλάμβανον Μοναχοὺς ἀπὸ τὸν Μάρκελλον
καὶ τοὺς ἔκαμναν Ἡγουμένους καὶ Προεστῶτας εἰς ὅλα τὰ Μοναστήρια,
πιστεύοντες ὅτι ὄχι μόνον τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἀσκήσεως, ἀλλὰ καὶ ἁγιασμὸν
παρὰ Θεοῦ διὰ τοῦ Μαρκέλλου ἐλάμβανον, ὁ ὁποῖος ἦτο κοινὸς οἰκιστὴς
καὶ ἐπιμελητὴς τῆς πανταχοῦ θείας Λειτουργίας, καὶ ὡς φιλόστοργος
ἐλυπεῖτο μὲν διότι ἐστερεῖτο τὰ τέκνα του, ὡς εὐσεβὴς ὅμως καὶ ζηλωτὴς
τῆς αὐξήσεως τοῦ κηρύγματος ἔχαιρε, διότι τὰ πρόβατά του
ἐγίνοντο ἄλλων Ποιμένες καὶ Καθηγούμενοι.





Ὅσους δὲ ἔστελλεν εἰς ἄλλον τόπον τοὺς ὑπεχρέωνε νὰ ὑποσχεθοῦν
ἔμπροσθεν τῆς Εἰκόνος τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ,
ὅτι δὲν θὰ ἀλλάξουν οὐδόλως τὴν τάξιν καὶ τὴν δίαιτάν των,
οὔτε θὰ σμικρύνωσι τὸν κανόνα, ἀλλὰ θὰ φυλάττουν ἐπακριβῶς
πάντα ὅσα ἐδιδάχθησαν. Καὶ πράγματι οὕτως ἔζησαν πανταχοῦ,
φυλάττοντες τοὺς κανόνας καὶ τὰς τάξεις πάσας τῆς Μονῆς των
ἀπαρασαλεύτους, τόσον ὥστε σχεδὸν εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην
ἐκέντρισαν πᾶσαν ἀγριελαίαν εἰς καλλιελαίαν, τὴν ὁποίαν
ὁ πάνσοφος Μάρκελλος διὰ τῆς διδασκαλίας του ἔκαμε νὰ πηγάζῃ
ὄντως ἀγαλλιάσεως ἔλαιον...

(Ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Ὁσίου)


+++

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 8

+++


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΕΣ
(Σύγχρονου δήθεν Αγιογράφου)

8




...Ὁ Εἰκονογράφος δὲν ξεκινάει ποτὲ νὰ δημιουργήση ἔργο τέχνης.
Σκοπός του εἶναι νὰ δημιουργήση ἔργο λατρευτικό..
.
Τὸ αἰσθητικὸ ἀποτέλεσμα προκύπτει ἢ ὄχι μετά...

Νὰ λοιπόν, γιατὶ ὁ Εἰκονογράφος δὲν ἀνησυχεῖ,
ὅπως ὁ κοσμικὸς ζωγράφος, γιὰ τὸ τί θὰ ποῦν οἱ ἄλλοι.
Αὐτὸς ἐπιστρατεύει ὅλη τὴ φλόγα τῆς πίστης του
γιὰ νὰ ἱκανοποιήση Ἐκεῖνον. Τίποτ' ἄλλο
...






(Ἀπὸ τὸ βιβλίο "ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ",
Κ. Σαρδελῆ)



+++

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

+++




+++

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

ΓΛΥΚΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ 2011 (Μάθημα ἁγιογραφικοῦ ἤθους)



+++

ΓΛΥΚΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ 2011
(Μάθημα ἁγιογραφικοῦ ἤθους)



Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης:
«Μονόγραμμα ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ πλαστογραφηθεῖ»

Πατῆστε ἐδῶ γιὰ νὰ διαβάσετε τὸ κείμενο



Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2012

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ

+++

Η Νίκη της Θείας Αγάπης




Η Γέννηση του Χριστού περιγράφεται από τον Ευαγγελιστή Ματθαίο
κατά τρόπο που δείχνει, προκαταβολικά, την τύχη του Μεσσία μέσα στον κόσμο:
Ο νεογέννητος Χριστός μόλις εισέρχεται στον παρόντα κόσμο γνωρίζει
την καταδίωξη και εχθρότητα εκ μέρους των αρχόντων.
Η εχθρότητα αυτή βρίσκει τον κύριο εκπρόσωπο της στο βασιλιά Ηρώδη,
η θηριωδία του οποίου μας είναι γνωστή και από τους ιστορικούς της εποχής.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο θάνατος του Χριστού προανακρούεται ήδη
από την στιγμή της γεννήσεως Του. Η όλη πορεία Του μέσα από τον κόσμο
θα είναι ένας σταυρός αγάπης και θυσίας· ένας σταυρός, στον οποίο
θα νικηθεί οριστικά η δαιμονική δύναμη για να λάμψει
το Φως της Αναστάσεως.


Όσο κι’ αν φαίνεται ότι οι κοσμικές σατανικές δυνάμεις κυριαρχούν
πάνω στην ανθρωπότητα, η επικράτησή τους είναι φαινομενική και προσωρινή γιατί βασικά
μέσα στην ιστορία πραγματοποιείται το σωτηριολογικό σχέδιο
της θείας Οικονομίας, το οποίο κανείς δεν μπορεί να ανατρέψει ή να ματαιώσει.
Η θηριωδία του Ηρώδη που εκδηλώθηκε με την απάνθρωπη σφαγή των νηπίων
στη Βηθλεέμ και στη γύρω περιοχή δεν ήταν δυνατό να σταματήσει ήδη
από την αρχή του το έργο του νεογέννητου Μεσσία, που βρισκόταν
κάτω από την προστατευτική πρόνοια του Θεού.

Το ότι η πρόνοια του Θεού προστατεύει το θείο Βρέφος από την απειλητική μανία
του κοσμικού άρχοντα, το ότι το καθοδηγεί σε ασφαλές μέρος
και Το προειδοποιεί τελικά για τη δυνατότητα επιστροφής στην πατρίδα Του
αποτελεί ένα στοιχείο αισιοδοξίας για την αντιμετώπιση των κινδύνων της ζωής.
Καθένας μας διαθέτει ίσως από την προσωπική του ιστορία κάποιο
συγκλονιστικό βίωμα που το χέρι του Θεού ενήργησε προστατευτικά πάνω του
και τον έσωσε από βέβαιο θάνατο, είτε οδηγώντας τα βήματα ενός φίλου
και προστάτη προς βοήθεια, είτε φωτίζοντας τον ίδιο να ενεργήσει σωστά,
είτε με κάποιον άλλο τρόπο. Και η μεγαλύτερη δυσπιστία ή ο τετραγωνικός ορθολογισμός
συντρίβονται μπροστά στην ακατάλυτη δύναμη
του προσωπικού βιώματος.

Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι παρά το φαινομενικό θρίαμβο του κακού,
του μίσους και της θηριωδίας μέσα στην ιστορία των ανθρώπων,τελικά επιβάλλεται
η δύναμη της Αγάπης και της Καλωσύνης.

Ότι ο Θεός γεννιέται σαν άνθρωπος μέσα στην ιστορία αποτελεί ακριβώς
μια απόδειξη για το στοργικό ενδιαφέρον του Θεού να λυτρώσει τον άνθρωπο
από τις δαιμονικές δυνάμεις της καταστροφής και του αφανισμού...

(Ι.Δ.Καραβιδόπουλου, Ομοτ. Καθηγητού Παν/μίου,
«Οδός ελπίδας», σ. 60-61)


+++

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 7

+++


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΕΣ
(Σύγχρονου δήθεν Αγιογράφου)

7




...Ἕνα ἀντικείμενο λατρείας, ὅπως ἡ βυζαντινὴ Εἰκόνα,
ποὺ μετέχει ἐνεργὰ στὰ τελούμενα στὸ Ναό,
πρέπει νὰ εἶναι ὁλοκληρωμένο, τέλειο, καὶ νὰ ἐμπνέει
στὸν πιστὸ ὅτι τὸ εἰκονιζόμενο Πρόσωπο δὲν εἶναι
"ἐκ τοῦ κόσμου τούτου".

Γι' αὐτὸ ἄλλωστε τὸν βυζαντινὸ ζωγράφο δὲν τὸν ἐνδιαφέρουν
τὰ φυσικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ θέματός του
ἀκόμα καὶ ὅταν τὰ γνωρίζει...




(Ἀπὸ τὸ βιβλίο "ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ",
Κ. Σαρδελῆ)



+++