«ΑΝΤΙΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΗ» (VIDEO)

+++

 

B΄ «ΑΝΤΙΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΗ» 2017

 

B antikarnabaliki trailer from agiografikesmeletes on Vimeo.

+++

ΤΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ)

 +++

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+++

ΜΙΚΡΟ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΝΤΩΝΙΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑ

+++

ΜΙΚΡΟ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

-

ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΝΤΩΝΙΟ

Μνήμη: 17η Ἰανουαρίου


* * * 

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΑΣΚΗΣΗ ΣΧΕΔΙΟΥ)

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ, Η ΕΡΜΙΟΝΗ ΚΑΙ Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

Στον Ιδρυτή του Μοναχισμού ΜΕΓΑ ΑΝΤΩΝΙΟ (video)

 
Ὁ Ὅσιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας (κείμενο)

Οἱ Ἅγιοι Ἀντώνιος ὁ Μέγας καὶ Γεώργιος Νεομάρτυς (Εἰκόνα) 

Ἀγαπήσατε τὸν Θεόν... (Εἰκόνα- Σύντομη Διδαχή)

Ἡ ἀναγκαιότητα λόγου στὴν Ἁγιογραφία

 

*  *  *

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

 

Τῇ ΙΖ΄ (17ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου
καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν ΑΝΤΩΝΙΟΥ τοῦ Μεγάλου






Τοιχογραφία ἐκ τῆς Ἱ. Μονῆς Μεγίστης Λαύρας
Ἁγίου Ὄρους. Ἔργον ΙϚʹ αἰῶνος

 

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ὁ Μέγας Πατὴρ ἡμῶν ἐγεννήθη ἐν Αἰγύπτῳ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ ἀσεβεστάτου Δεκίου ἐν ἔτει σνα΄ (251). Οἱ γονεῖς του ἦσαν Χριστιανοὶ καὶ ἀνέθρεψαν αὐτὸν εὐσεβῶς, πλὴν ὅμως γράμματα δὲν ἠθέλησε νὰ μάθῃ, διότι ἦτο ἐκ φύσεως ἀπονήρευτος καὶ δὲν ἐπεθύμει νὰ συναναστρέφεται μὲ ἄλλους παῖδας οὔτε νὰ ἔχῃ φροντίδα καὶ σύγχυσιν. Εἶχε δὲ πόθον νὰ πηγαίνῃ τακτικὰ μὲ τοὺς γονεῖς αὐτοῦ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ὅπου ἠκροάζετο μὲ προσοχὴν τὰ ἱερὰ ἀναγνώσματα φυλάττων νουνεχῶς εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ τὴν ἐκ τούτων ὠφέλειαν. Ποτὲ δὲν ἐζήτησε καλὰ φαγητὰ ἢ ὡραῖα ἐνδύματα ἢ ἄλλα θελήματα ἄκαιρα κατὰ τὴν τῶν νέων συνήθειαν, ἀλλ’ ἐπορεύετο ὡς ἤθελεν εὕρει εἰς τὸν οἶκόν των. Μετὰ τὸν θάνατον τῶν γονέων αὐτοῦ ἔμεινε μὲ τὴν ἀδελφήν του καὶ ἐφρόντιζε τὰς ὑπηρεσίας τῆς οἰκίας εἰς ὅλα μὲ τὴν ἐμπρέπουσαν ἐπιμέλειαν. Ἦτο δὲ τότε χρόνων δέκα ὀκτὼ ἢ καὶ εἴκοσι καὶ ποτὲ δὲν ἔλειπεν ἀπὸ τὴν ἀκολουθίαν, πάντοτε δὲ διελογίζετο τὰ κατορθώματα τῶν Ἁγίων, πῶς ἀφῆκαν ὅλον τὸν βίον των καὶ ἠκολούθησαν τὸν Χριστόν, Ἀπόστολοι, Μάρτυρες καὶ οἱ λοιποὶ ἃπαντες.

Ταῦτα ἐνθυμούμενος εἰσῆλθέ ποτε εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ἤκουσε τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον εἷπεν ὁ Κύριος εἰς τὸν πλούσιον ἐκεῖνον· «Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι». (Ματθ. ιθ΄ 21). Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἅγιος ἔκρινεν, ὅτι ἀποκλειστικὰ δι’ αὐτὸν τὰ ἔλεγε τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον, ἐξελθὼν δὲ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν ἐχάρισεν εἰς τοὺς γείτονάς του, οἵτινες ἦσαν πτωχοί, ὅλα του τὰ κτήματα, τὸν ἀριθμὸν τριακόσια, ἅτινα ἦσαν ἐξαιρετικῶς εὔφορα, διὰ νὰ μὴ ἐμποδίσουν αἱ φροντίδες αὐτὸν καὶ τὴν ἀδελφήν του εἰς τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνας. Τὰ δὲ ἀργύρια, τὰ ὁποῖα ἐπῆρεν, ἔδωκε τὰ περισσότερα εἰς τοὺς πτωχούς, τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἐκράτησε διὰ τὴν ἀδελφήν του. Μετὰ ταῦτα, μεταβὰς καὶ πάλιν εἰς τὸν Ναόν, ἤκουσε τοῦ Εὐαγγελίου λέγοντος· «Μὴ μεριμνήσητε περὶ τὴν αὔριον». Ὅθεν ἔδωκε καὶ τὰ ὑπόλοιπα εἰς τοὺς πτωχούς, τὴν δὲ ἀδελφὴν παρέδωσεν εἰς παρθενῶνα νὰ ἀνατρέφεται, αὐτὸς δὲ ἠσκήτευε πλησίον εἰς τὸν οἶκόν του, ὅτι ἀκόμη δὲν ἦσαν Μοναστήρια εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀλλ’ ὅστις ἤθελε νὰ ἀγωνισθῇ, ἔκτιζε κελλίον εἰς ἀπόκεντρον μέρος πλησίον τοῦ χωρίου του καὶ ἡσύχαζεν...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΠΕΡΙ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΛΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΠ. ΠΕΤΡΟΥ)

 +++

 

  ΠΕΡΙ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΛΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΠ. ΠΕΤΡΟΥ

16 Ἰανουαρίου

 

+++

ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ (Μασκαράς είμαι κάθε μέρα...)

+++

 

 

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, Ο ΕΝ ΑΧΑΡΝΑΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΟΣ

 +++

 

 

 

+++

ΟΙ ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ (ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΝΙΝΑΣ, ΦΩΤΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ)

+++

+++

Η ΑΓΙΑ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΙΝΑ, Η ΕΝ ΓΕΩΡΓΙᾼ

+++

Η ΑΓΙΑ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΙΝΑ

Η ΕΝ ΓΕΩΡΓΙᾼ

Μνήμη: 14η Ἰανουαρίου

+++

ΟΣΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΗΣ

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ, Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΗΣ

Μνήμη: 13η Ἰανουαρίου

Ἡ νοερὰ προσευχὴ

...Ἐξασκεῖς, τίμιε Πάτερ, τὴν νοερὰ προσευχή; ρώτησε τὸν Ὅσιο Μάξιμο

ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης. Διότι αὐτὸ ποὺ τὸν ἐνδιέφερε περισσότερο

ἀπ’ ὅλα ἦταν ἡ καλλιέργεια τῆς προσευχῆς.

-Δὲν θὰ κρύψω ἀπὸ τὴν Ἁγιότητά σου

τὸ θαῦμα τῆς Κυρίας Θεοτόκου,

τὸ ὁποῖο ἔκανε σὲ ἐμένα τὸν ἀνάξιο.

Ἐκ νεότητός μου εἶχα πολλὴν εὐλάβεια σ’ Αὐτὴν

καὶ τὴν παρακαλοῦσα μὲ δάκρυα

νὰ μοῦ δώση ὡς δῶρο τὴν χάρι τῆς νοερᾶς προσευχῆς.

Μία ἡμέρα λοιπόν, ἀφοῦ ἐπισκέφθηκα τὸν Ναό Της,

καθὼς συνήθιζα, Τὴν παρακάλεσα καὶ πάλι

μὲ πολὺ καρδιακὴ θέρμη γιὰ τὸ θέμα αὐτό.

Κι ἐνῶ ἀσπαζόμουν τὴν Ἁγία Εἰκόνα Της μὲ ἄπειρο πόθο,

ἔνοιωσα ξαφνικὰ στὸ στῆθος μου μία φλόγα,

ἡ ὁποία δὲν μὲ ἔκαιγε, ἀλλὰ μὲ δρόσιζε

καὶ μὲ γλύκαινε καὶ προξενοῦσε στὴν ψυχή μου

βαθειὰ κατάνυξι.

Ταυτόχρονα ἀπὸ τὴν καρδιά μου ἄρχισε νὰ ἀναβλύζη ἡ εὐχή:

«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με»...

 

Παράλληλα ὁ νοῦς γλυκαινόταν μὲ τὴν ἐνθύμησι τοῦ Κυρίου

καὶ τῆς Παναγίας Μητέρας Του.

Ἀπὸ τότε δὲν ἔλειψε ἡ προσευχὴ ἀπὸ μέσα μου...

 

 

ΠΛΗΡΕΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ Ὅσιος πατὴρ ἡμῶν ΜΑΞΙΜΟΣ ὁ Καυσοκαλύβης, ὁ ἑν τῷ Ἁγίῳ Ὄρει τοῦ Ἄθω ἀσκήσας, κατὰ τὸ ͵ατκ΄ (1320) ἔτος, ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται

ΜΑΞΙΜΟΣ ὁ Ὅσιος πατὴρ ἡμῶν ἦτο ἀπὸ τὴν Λάμψακον, ἀπὸ γονεῖς εὐγενεῖς, εὐσεβεῖς καὶ ἐναρέτους, οἱ ὁποῖοι, διότι ἦσαν ἄτεκνοι, παρεκάλουν τὸν Θεὸν μετὰ δακρύων νὰ τοὺς δώσῃ τέκνον· καὶ εἰσακούσας ὁ Θεὸς τὴν δέησίν των, ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς τοῦτον τὸν μακάριον Μάξιμον, τὸν ὁποῖον ὠνόμασαν Μανουὴλ εἰς τὸ Ἅγιον Βάπτισμα· λαβόντες δὲ αὐτὸν ὡς δῶρον θεόδοτον, καθὼς ἦτο καὶ τῇ ἀληθείᾳ τὸν ἀνέτρεφον μὲ μεγάλην ἀγάπην καὶ ἐπιμέλειαν, καὶ τὸν ἐμάνθανον τὰ ἱερὰ γράμματα.

Ὅταν δὲ, ἔφθασεν εἰς ἱκανὴν ἡλικίαν τὸ παιδίον, τὸ ἔφεραν εἰς τὸν Ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ τὸ ἀφιέρωσαν εἰς τὸν Θεόν· παραμένων δὲ ὁ Μανουὴλ εἰς τὸν Ναὸν τῆς Παναγίας, ἔψαλλε μὲ μελῳδίαν καὶ θεῖον ἔρωτα παρακαλῶν αὐτὴν καθ’ ἑκάστην μὲ πολλὴν κατάνυξιν διὰ τὴν σωτηρίαν του. Καὶ κατ’ ἀλήθειαν ἄλλος νέος Σαμουὴλ ἐφαίνετο προκόπτων ἡλικίᾳ καὶ χάριτι, καὶ ἦτο ἐπαινετὸς καὶ ἀγαπητὸς εἰς ὅλους, ὅτι δὲν εἶχε παιδαριώδη φρονήματα, ἀλλ’ ἔχων ἐξ ἀρχῆς γηραλέον νοῦν, ἐπήγαινε συχνάκις εἰς Ὁσίους τινὰς γέροντας, οἵτινες ἡσύχαζον ἐκεῖ πλησίον, διὰ νὰ ἀκούῃ τὰς ψυχωφελεῖς νουθεσίας των· καὶ συναναστρεφόμενος μὲ αὐτοὺς καὶ ὑπηρετῶν αὐτούς, ὅταν εἶχεν εὐκαιρίαν (διότι ἀκόμη εὑρίσκετο εἰς τὴν ὑποταγὴν τῶν γονέων), ὡδηγεῖτο ἀπὸ αὐτοὺς εἰς τὴν θεάρεστον πολιτείαν· ὅθεν καὶ ὁ θεῖος πόθος ἤναψεν εἰς τὴν καρδίαν του καὶ τὸν ἐβίαζε νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸν κόσμον, καὶ νὰ ὑπάγῃ εἰς ἡσυχίαν, νὰ ἐνδυθῇ τὸ ἅγιον σχῆμα τῶν Μοναχῶν. Διὰ τοῦτο καὶ ἐξεδύετο πολλάκις τὰ κοσμικὰ φορέματά του, καὶ ἐνέδυε τοὺς πτωχούς, αὐτὸς δὲ ὁ μακάριος ὑπέφερεν ἀπὸ τὸ ψῦχος καὶ ἔτρεμε· ἀλλὰ καὶ ἄρτους ἀκόμη ἔδιδε κρυφὰ εἰς τοὺς πεινασμένους πλουσιοπάροχα, καὶ διὰ νὰ κρύπτῃ τὴν ἀρετήν του ὑπεκρίνετο εἰς τοὺς γονεῖς του καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ὅτι εἶναι μωρός· ὅμως ἡ ἀρετή του δὲν τοὺς ἐλάνθανεν· ὡς τόσον οἱ γονεῖς του, ὡς νὰ ἐλησμόνησαν ὅτι τὸν ἀφιέρωσαν εἰς τὸν Θεόν, ἡτοιμάζοντο νὰ τὸν ὑπανδρεύσουν καὶ νὰ τὸν δέσουν μὲ τὰ δεσμὰ τοῦ κόσμου, διὰ νὰ βλέπουν ἔμπροσθέν των τὸν ποθούμενον καὶ νὰ χαίρωνται, ἕως ὅτου ζοῦν.

Ἀλλ’ ὁ καλὸς Μανουήλ, τρέφων θείους λογισμοὺς μέσα εἰς τὸν νοῦν του, εἰς τοὺς δέκα ἑπτὰ χρόνους τῆς ἡλικίας του ἄφησε τοὺς γονεῖς καὶ πατρίδα καὶ κόσμον καὶ ἀναβαίνων εἰς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον Γάνου [1], ἐφόρεσε τὸ μοναχικὸν σχῆμα, μετονομασθεὶς Μάξιμος, καὶ ὑπετάχθη εἰς ἕνα δόκιμον καὶ πρακτικὸν Γέροντα, Μᾶρκον ὀνόματι, διὰ νὰ διδαχθῇ τὴν μοναχικὴν πολιτείαν· ἀλλ’ ἐπειδὴ αὐτὸς ἦτο καὶ πρωτύτερα ἀκόμη διδαγμένος καὶ συνηθισμένος εἰς τὴν μοναχικήν πολιτείαν, καὶ ἐφαίνετο εἰς τοὺς Γέροντας ἐκείνους προκομμένος καὶ ἄξιος εἰς ὅλα, ἢτοι εἰς τὴν νηστείαν, τὴν ἀγρυπνίαν, τὴν προσευχήν, τὴν χαμαικοιτίαν, τὴν σκληραγωγίαν, καὶ εἰς τὴν καταφρόνησιν ὅλων τῶν ματαίων καὶ αὐτοῦ ἀκόμη τοῦ σώματός του, ἠγαπᾶτο ἀπὸ ὅλους, ὠνειδίζετο ὅμως ἀπὸ τὸν Γέροντά του διὰ τὴν ὑπερβολικὴν καὶ ἀδιάκοπον σκληραγωγίαν τὴν ὁποίαν ἔκαμνεν. Ἀλλὰ δὲν παρῆλθε πολὺς καιρός, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὰς αἰωνίους μονὰς ὁ Γέρων αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος διέλαμψε κατὰ τὴν ἀρετὴν εἰς ὅλην τὴν Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν....

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΝΕΟΣ, Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ (ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΟΥ)

+++

 Μνήμη: 1η Κυριακὴ μετὰ τὰ Θεοφάνια

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Ἁγίου:

Ἐδῶ μπορεῖτε νὰ διαβάσετε τὸν Βίο καὶ τὰ θαύματα τοῦ Νεοφανοῦς Ἁγίου

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ Ο ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΗΣ

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ
Ο ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΗΣ


Μνήμη: 11η Ἰανουαρίου

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

 
Τῇ ΙΑ΄ (11ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ τοῦ Κοινοβιάρχου

Ἐκ τοιχογραφίας Ἱ. Μονῆς Διονυσίου.
Ἔργον 16ου αἰῶνος

ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ὁ Ὅσιος καὶ θεοφόρος πατὴρ ἡμῶν, ὁ καὶ Κοινοβιάρχης καλούμενος, ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους Λέοντος τοῦ μεγάλου ἐν ἔτει υν΄(450), ἔφθασε δὲ καὶ μέχρι τῶν χρόνων Ἀναστασίου τοῦ Δικόρου τοῦ ἐν ἔτει υϟα΄ (491) βασιλεύσαντος, κατήγετο δὲ ἀπὸ τὴν ἰδίαν χώραν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατήγετο καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος, δηλαδὴ τὴν Καππαδοκίαν, ἀπὸ χωρίον Μωγαρισὸς καλούμενον. Εἰς αὐτὸν τὸν ταπεινὸν καὶ εὐτελέστατον τόπον ἐγεννήθη ὁ ὑψηλὸς τὴν ἀρετὴν καὶ θαυμάσιος Θεοδόσιος ἀπὸ γονεῖς φιλοθέους καὶ εὐσεβεῖς. Ὁ μὲν πατὴρ αὐτοῦ ὠνομάζετο Προαιρέσιος καὶ Εὐλογία ἡ μήτηρ του, ἡ ὁποία ἐγένετο Μοναχὴ ὕστερον ἀπὸ τὸν υἱὸν αὐτῶν, ὅστις ἔγινεν οὓτω πνευματικός τις πατήρ. Καὶ καθὼς αὐτὴ ἔδωκεν εἰς ἐκεῖνον τὸ εἶναι κατὰ τὴν σάρκα, οὕτω καὶ αὐτὸς τῆς ἐπροξένησε τὸ κατὰ πνεῦμα εὖ εἶναι, καὶ τῆς ἔδωκε πνευματικὴν ἀναγέννησιν.

Ἀνετράφη λοιπὸν καὶ ηὔξησε κατὰ τὴν σωματικὴν καὶ πνευματικὴν ἡλικίαν τοῦτο τὸ εὐγενὲς καὶ μακάριον φυτὸν μὲ πολιτείαν θαυμαστὴν ἐκ νεότητος, δεικνύων ὁποῖος ἔμελλε νὰ κατασταθῇ εἰς τὸ ὕστερον. Ἐπειδὴ δὲν ἐπεθύμησε οὐδεμίαν σωματικὴν ἀπόλαυσιν, οὔτε κανένα θέλημα ἄπρεπον, ἀλλὰ μόνον τοὺς Ἁγίους Τόπους ἐπόθησε νὰ ἰδῇ· καὶ ὁ θεῖος οὗτος ἔρως εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐρρίζωσε τόσον, ὥστε ἄλλο δὲν ἐσυλλογίζετο. Ἦτο δὲ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῆς θείας Γραφῆς πολλὰ ἐπιδέξιος, καὶ ἀναγινώσκων εἰς τὴν Γένεσιν ὅτι ἐπρόσταξεν ὁ Κύριος τὸν Ἀβραὰμ νὰ ξενιτευθῇ ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς καὶ φίλους του, ἔτι δὲ καὶ τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον, ὅπου μᾶς παραγγέλλει ὁ Δεσπότης νὰ ἀφήνωμεν ἀδελφοὺς καὶ γονεῖς, καὶ ὅλα τὰ πράγματα διὰ τὴν ἀγάπην του, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀξιωθῶμεν τῆς αἰωνίου μακαριότητος, ἀνεφλέγετο μᾶλλον ἡ καρδία του πρὸς τὴν στενὴν ὁδόν, διὰ νὰ εὕρῃ εὐρυχωρίαν εἰς τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα.

Ὅθεν ἔκαμε προσευχὴν εἰς τὸν Κύριον, νὰ τὸν ὁδηγήσῃ πρὸς σωτηρίαν, ἐκίνησε δὲ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμια, ὅταν ἦτο εἰς τὰ ἔσχατα τῆς ζωῆς του ὁ βασιλεὺς Μαρκιανὸς καὶ συνηθροίζετο κατὰ τοῦ ἀσεβοῦς Νεστορίου καὶ τῶν ἄλλων αἱρετικῶν ἡ τετάρτη Ἁγία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος. Φθάσας λοιπὸν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν ὁ καλὸς Θεοδόσιος, ἐπῆγε νὰ προσκυνήσῃ τὸν Ἅγιον Συμεὼν τὸν Στυλίτην, νὰ λάβῃ τὴν εὐλογίαν του καὶ νὰ τὸν συμβουλευθῇ τὰ σωτήρια, ὅταν δὲ ἐπλησίαζεν εἰς τὸν στῦλον, πρὶν νὰ χαιρετήσῃ ποσῶς οὗτος, ἐφώναξεν ὁ Συμεὼν ἀπὸ τὸν στῦλον καὶ τοῦ λέγει· «Καλῶς ἦλθες, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ Θεοδόσιε». Θαυμάζων δὲ ὁ Θεοδόσιος ἔπεσε κατὰ γῆς καὶ ἐπροσκύνησε τὸν Ὅσιον μὲ ταπείνωσιν· ἔπειτα ἀνέβη εἰς τὸν στῦλον, καὶ ἐφίλησαν ὁ εἷς τὸν ἄλλον, καὶ τότε τοῦ ἐπροφήτευσεν ὁ μέγας Συμεὼν ὅσα ἔμελλε νὰ κατορθώσῃ ἕως τὸ ὕστερον, ἤτοι πῶς εἶχε νὰ ἐξουσιάσῃ τόσα Κοινόβια, νὰ ἁρπάσῃ πολλὰς ψυχὰς ἀπὸ τοῦ διαβόλου τὸν φάρυγγα καὶ τ’ ἄλλα ὅσα τοῦ συνέβησαν. Λοιπὸν πτερωθεὶς τὴν διάνοιαν καὶ δυναμωθεὶς τὴν ψυχὴν μὲ τὰς ἱερὰς εὐχὰς τοῦ Συμεῶνος ὁ Θεοδόσιος, ἀπῆλθεν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ προσκυνήσας ἁγίως τὰ Ἅγια, ἐσυλλογίζετο πῶς νὰ ἀρχίσῃ τὴν ἄσκησιν τῆς θείας φιλοσοφίας· ἀπὸ τὴν ἐρημιτικὴν ζωήν, ἢ νὰ κάμῃ μὲ συνοδείαν πρότερον· καὶ ἔλεγε ταῦτα κατὰ διάνοιαν ὁ πάνσοφος· «Ἐὰν οἱ στρατιῶται τοῦ ἐπιγείου βασιλέως δὲν τολμῶσι νὰ ὑπάγουν κατὰ τῶν ἐχθρῶν των εἰς τὸν πόλεμον, ἐὰν δὲν γυμνασθοῦν ἀπὸ τοὺς πεπαιδευμένους στρατηγοὺς αὐτῶν, νὰ μάθουν τὴν τέχνην τῆς μάχης πρότερον, πῶς νὰ ὑπάγω ἐγὼ ἀμαθὴς καὶ ἄπειρος, νὰ προσπαλαίσω μὲ τοὺς ἀσάρκους καὶ πονηροὺς δαίμονας; Λοιπὸν ἂς ὑπάγω νὰ εὕρω πνευματικοὺς Πατέρας, νὰ διαγάγω ἀρκετὸν καιρόν, νὰ μάθω τὰς τάξεις καὶ τότε θέλω κατοικήσει εἰς τὴν ἔρημον»...

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

 

+++

ΑΓΙΟΙ ΠΕΤΡΟΣ ΣΕΒΑΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ

+++

  ΟΙ ΑΓΙΟΙ 

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ

ΚΑΙ 

ΠΕΤΡΟΣ ΣΕΒΑΣΤΕΙΑΣ

Μνήμη Ἁγ. Πέτρου Σεβαστείας: 9η Ἰανουαρίου

Μνήμη Ἁγ. Γρηγορίου Νύσσης: 10η Ἰανουαρίου

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ Ι΄ (10ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ τοῦ Νύσσης

Τοιχογραφία ἐκ τοῦ καθολικού τῆς
Ἱ. Μονῆς Σταυρονικήτα, Ἁγίου Ὄρους.
Ἔργον Θεοφάνους τοῦ Κρητός, ΙϚʹ αἰῶνος

 

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ὁ Ἐπίσκοπος Νύσσης καὶ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν ἦτο ἀδελφὸς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, νεώτερος αὐτοῦ, λαμπρὸς καὶ οὗτος εἰς τοὺς λόγους καὶ ζηλωτὴς ἔνθερμος τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Ἐγεννήθη κατὰ τὸ ἔτος τλα΄(331), ἐγένετο δὲ τῷ τοβ΄ (372) Ἐπίσκοπος Νύσσης (ἥτις κοινῶς Νύσι ὀνομάζεται, πόλις μὲ θρόνον Ἐπισκόπου, ὑπὸ τὸν Καισαρείας, ἀπέχουσα ταύτης ἑξήκοντα μίλια). Ἐξωρίσθη ὑπὸ τοῦ ἀρειανόφρονος Οὐάλεντος τῷ 374, ἀνεκλήθη δὲ εἰς τὸν θρόνον αὐτοῦ τῷ 378 ὑπὸ Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου. Παρέστη εἰς τὴν ἐν Ἀντιοχείᾳ τοπικὴν Σύνοδον, ὑπὸ τῆς ὁποίας ἀπεστάλη πρὸς ἐπίσκεψιν τῶν τῆς Ἀραβίας καὶ Παλαιστίνης Ἐκκλησιῶν, ὑπὸ τοῦ Ἀρειανισμοῦ μολυνομένων καὶ σπαραττομένων διὸ καὶ προστάτης ἐχρημάτισε τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.

Ὁ θεῖος Γρηγόριος ἦτο παρὼν καὶ αὐτὸς μετὰ τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι συνήχθησαν εἰς τὴν ἐν Κωνσταντινουπόλει γενομένην Οἰκουμενικὴν δευτέραν Σύνοδον κατὰ τῶν πνευματομάχων ἐν ἔτει τπα’ (381) καὶ ὑπῆρξεν ὑπέρμαχος μὲν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, ἀντίμαχος δὲ τῆς δυσσεβοῦς αἱρέσεως τῶν πνευματομάχων, κατατροπώσας αὐτοὺς μὲ γραφικὰς ἀποδείξεις καὶ μὲ τὴν δύναμιν τῶν λόγων του, διότι μετελθὼν πᾶν εἶδος λόγου καὶ εὐδοκιμήσας κατὰ τὴν ἀρετήν, ἔλαβε καὶ τὴν νίκην. Ζήσας δὲ ἔτη ξε’ (65) ἀπεδήμησε πρὸς τὸν Κύριον ποιμάνας καλῶς τὸ ποίμνιόν του, καταλιπὼν πολλὰ καὶ ἀξιόλογα συγγράμματα· ἐτελεύτησε δὲ τὸ ἔτος τϟϛ’ (396). Ἦτο κατὰ τὸν χαρακτῆρα τοῦ σώματος κατὰ πάντα ὅμοιος μὲ τὸν ἀδελφόν του Μέγαν Βασίλειον, διέφερε δὲ μόνον κατὰ τὸ λευκὸν τῆς κόμης καὶ ἦτο ὀλίγον τι χαριέστερος ἐκείνου. Τελεῖται δὲ ἡ αὐτοῦ σύναξις ἐν τῇ ἁγιωτάτῃ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ.

  

+++

Ikonopisecký seminář „Sv. Basil Veliký“ (Trailer)

 +++

Ikonopisecký seminář „Sv. Basil Veliký“

Εικονολογικό Σεμινάριο "Άγιος Βασίλειος ο Μέγας" 

 

 

+++ 

ΠΑΡΘΕΝΑ: Η ΓΕΝΝΑΙΑ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ

 +++

 

 

 

 

 

+++

ΑΛΛΑ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 +++

 

 

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟ

+++

ΓΕΝΕΘΛΙΟ: 24η ΙΟΥΝΙΟΥ

 

 ΜΝΗΜΗ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ: 29η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

 

ΜΝΗΜΗ Α΄, Β΄ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΚΕΦΑΛΗΣ: 24η ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ

 

 

Σχετικὲς ἀναρτήσεις

 

«ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ»

ΓΙΑΤΙ Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ ΣΤΟ ΤΕΜΠΛΟ;

Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ, Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΜΑΣ

«ΜΟΝΑΧΑ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΗΣΥΧΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΝΤΟΣ ΣΟΥ...» (ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΑΝΘΙΖΕΙ Η ΧΑΡΑ)

 

Η ΦΥΓΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ
 

 ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ


ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Α.  Β.  Γ.


 ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (ΕΙΚΟΝΑ)
 Α.  Β.  Γ.

*  *  *


ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

 

+++