+++
...Η εμφάνιση του Θεανθρώπου Ιησού στο νεαρό ειδωλολάτρη,
άρχισε να γκρεμίζει μέσα του τον παλαιό ανθρωπο. Μια νέα ζωή ανέτειλλε:
το Φως της Αλήθειας εξαφάνισε το σκότος της πλάνης. Ο Θεός των Χριστιανών
άρχισε να γίνεται πια και δικός του Θεός. Η οπτασία του αφησε
μιά ανείπωτη χαρά, μαζί με μιά αίσθηση ασφάλειας και προστατευτικότητας
από το σημείο του Τιμίου Σταυρού που είδε. Συνεχίζοντας την πορεία του
ο Νεανίας (μετέπειτα Προκόπιος) έφτασε στη Σκυθόπολη.
Εκεί μάζεψε τους χρυσοχόους τής πόλης και τους είπε:
«Θέλω να μου υποδείξετε τόν καλύτερο τεχνίτη,
για να μου κατασκευάσει ένα σκεύος πολύτιμο».
Oι χρυσοχόοι του υπέδειξαν έναν που ονομαζόταν Μάρκος
που όπως είπαν γνώριζε καλά την τέχνη. Τότε ο Νεανίας
κάλεσε το Μάρκο ιδιαιτέρως στο δωμάτιο του και του παράγγειλε
να του κατασκευάσει ένα Σταυρό, όπως τον είδε στη Θεία οπτασία.
Ο Μάρκος αντέδρασε και του είπε: «Φοβούμαι να τόν κατασκευάσω,
γιατί αν τό μάθει ο βασιλιάς θα με θανατώσει». Ο Νεανίας όμως
του υποσχέθηκε ότι θα το κρατήσει μυστικό και δε θα το ομολογήσει σε κανένα.
Πείσθηκε ο Μάρκος και κλειδωμένος μέσα στό σπίτι του Νεανία
κατασκεύαζε κρυφά τό σταυρό. Όταν τον τελείωσε είδε ένα παράδοξο θέαμα: φάνηκαν στο σταυρό τρεις Εικόνες και γράμματα εβραϊκά.
Στό πάνω μέρος έγραφε: «Η μορφή τού Δεσπότη». Στο δεξί μέρος
φαινόταν ένας Άγγελος με την επιγραφή «Μιχαήλ» και στο αριστερό το ίδιο,
με το όνομα «Γαβριήλ». Ο χρυσοχόος προσπάθησε με επιμoνή
να εξαλείψει τις Εικόνες, αλλά δεν τα κατάφερε!
Τη νύχτα έφτασε στο σπίτι ο Νεανίας για να δεί αν τελείωσε.
Μόλις τον είδε τελειωμένο, χάρηκε πολύ και τον προσκύνησε.
Ρώτησε τον Μάρκο για τις Εικόνες, τι σημαίνουν. Αυτός τού απάντησε
ότι δεν γνώριζε, γιατί δεν το κατασκεύασε ο ίδιος, αλλά τυπώθηκαν
μόνες τους! 0 Νεανίας τότε κατάλαβε ότι έγιναν με Θεία ενέργεια
και γονατιστός τις προσκύνησε με πολλή ευλάβεια...
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
Τῇ Η΄ (8ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ
Ἔργον Μανουὴλ Πανσελήνου, ΙΓʹ αἰῶνος
ΟΤΕ ἐβασίλευεν ὁ ἀσεβέστατος Διοκλητιανός, ἀγριώτατα ἐφέρετο πρὸς τοὺς Χριστιανοὺς καὶ δεινότατος πολέμιος αὐτῶν ἐγένετο. Διότι ἄλλον σκοπὸν δὲν εἶχον ἅπαντες, ἡγεμόνες καὶ ἄρχοντες, εἰμὴ μόνον νὰ ἐκριζώσουν τὴν εὐσέβειαν καὶ νὰ ἀφανίσουν τοὺς Χριστιανούς, οἱ ἄχρηστοι. Ἐπειδὴ ὁ παράνομος αὐτοκράτωρ ἔστειλεν εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην προστάγματα, τὰ ὁποῖα ἔγραφον εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς νὰ φροντίσουν μὲ πᾶσαν ἐπιμέλειαν τὴν τοιαύτην ὑπόθεσιν. Ἐξόχως δὲ ἔγραψε δόγμα κατὰ τῆς πόλεως Αἰλιέων ταῦτα λέγων· «Ὁ μέγας βασιλεὺς καὶ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς προστάσσω ὅλους ἐκείνους, οἵτινες εἰς ἐμὲ ὑποτάσσονται, νὰ σπουδάζουν ἐπιμελῶς νὰ θεραπεύουν τοὺς μεγάλους καὶ ἀνικήτους θεούς, νὰ κτίζουν εἰς αὐτοὺς ναούς, νὰ τοὺς ἑορτάζουν καὶ νὰ θυσιάζουν καθ’ ἑκάστην ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ μὲ τὴν πρέπουσαν παρρησίαν. Καὶ ὅσοι δὲν ὑποταχθοῦν εἰς τοῦτο τὸ πρόσταγμα, νὰ λαμβάνουν κακὸν καὶ ἐπώδυνον θάνατον. Ὅσοι δὲ πάλιν φανῶσι πρὸς ἡμᾶς καὶ πρὸς τοὺς θεοὺς εὐγνώμονες, νὰ ἀπολαμβάνουν πολλῶν δωρεῶν.
Ταῦτα ἀφ’ οὗ ἔγραψεν ὁ τύραννος, ἀπέστειλε τὸν Μαξιμιανὸν εἰς τὰ ἔθνη τὰ ἐκεῖθεν τῶν Ἄλπεων καὶ τὸν Γαλέριον εἰς τὴν Περσίαν. Οὗτος δέ, συνάξας τοὺς ἱκανωτέρους στρατιώτας, ἀπῆλθεν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὅπου εἶχε πόλεμον μετά τινος γενναίου, Ἀχιλλέως ὀνόματι, ὁ ὁποῖος ἐζήτει νὰ γίνῃ βασιλεὺς τυραννικῶς. Ἀλλ’ ὁ Διοκλητιανὸς ἐνίκησεν αὐτόν. Ἔπειτα, ἐρχόμενος εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ἐπληροφορήθη ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν κατοίκων ταύτης τῆς πόλεως ἐπίστευσαν εἰς τὸν Χριστόν, καταφρονοῦντες τὰ εἴδωλα. Οὕτω δὲ γράφει καὶ ὁ θεηγόρος Λουκᾶς εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Ὅτι, δηλαδή, πρότερον ἐξ ὅλων τῶν χωρῶν ὁ Χριστὸς ὠνομάσθη Θεὸς εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ταῦτα καὶ ὁ Διοκλητιανὸς ἀκούσας ἐθυμώθη σφόδρα, ὁ ἀνόητος. Ἀλλὰ δὲν ἠθέλησε τότε νὰ ἐρευνήσῃ ταῦτα, διότι εἶχε πόθον νὰ ὑπάγῃ πρῶτον εἰς τὴν Δάφνην, νὰ προσκυνήσῃ τὸν Ἀπόλλωνα, πρὸς τὸν ὁποῖον ἐθυσίασε βόας χιλίους, ὁ μωρὸς καὶ ἀνόητος. Ἔπειτα, ὡς ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ὑπεδὲχθησαν αὐτὸν ἅπαντες μὲ πολλὴν τιμήν, ἐπειδὴ ἔπρεπε νὰ τὸν τιμήσουν ὡς βασιλέα...
+++
