Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Ο ΡΩΣΣΟΣ, Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ο ΡΩΣΣΟΣ

Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

Μνήμη: 27η Μαΐου

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν ΙΩΑΝΝΟΥ τοῦ Ρώσου τοῦ νέου Ὁμολογητοῦ καὶ σημειοφόρου, ὅστις, πωληθεὶς ὡς αἰχμάλωτος καὶ ἐν Προκοπίῳ τῆς Καππαδοκίας ἀχθεὶς καὶ ἀσκητικῶς ἐκεῖ ἀγωνισάμενος, ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ κατὰ τὸ ἔτος ͵αψλ΄ (1730)





ΙΩΑΝΝΗΣ ὁ Ρῶσος ὁ Ὅσιος καὶ Θεοφόρος Πατὴρ ἡμῶν καὶ νέος Ὁμολογητής, ὁ φιλόστοργος καὶ ἀναίμακτος τοῦ Χριστοῦ Μάρτυς, συγκαλεῖ σήμερον ἡμᾶς, ὦ χριστεπώνυμον πλήρωμα, εἰς τὸν πανίερον αὐτοῦ Ναόν, πρὸς ἑορτασμὸν τῆς ἱερᾶς καὶ χαριτωνύμου αὐτοῦ μνήμης. Διότι διὰ τῆς ἄκρας αὐτοῦ καρτερίας καὶ τῆς ἀδιστάκτου καὶ εὐσεβοῦς αὐτοῦ πίστεως, ὄχι μόνον μέγας Ὁμολογητὴς ἀνεδείχθη, ἀλλὰ καὶ θαυματουργὸς μέγιστος, καταπλήξας ἅπαντας διὰ τῶν ὑπερφυῶν θαυμάτων του καὶ τῆς ὑψοποιοῦ ταπεινώσεως αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν Ἁγίων Ἁγγέλων πέριξ τοῦ θρόνου τῆς Μεγαλωσύνης παριστάμενος καὶ ἀοράτως ἐν μέσῳ ἡμῶν εὑρισκόμενος, πλουσιοπαρόχως παρέχει τὰς δωρεὰς εἰς ἡμᾶς τοὺς τιμῶντας τὴν ἱερὰν μνήμην αὐτοῦ.
Ἕνεκα τούτου εἱς τὸν παρ’ ἡμῶν ἑορταζόμενον Ἅγιον Ἰωάννην μεγάλη τιμὴ ὀφείλεται καὶ βαθεῖα εὐλάβεια. Διότι ὑπὸ τὸν ζυγὸν ἀπηνοῦς δεσπότου εὑρισκόμενος καὶ πολλὰς παρ’ αὐτοῦ προπηλακίσεις καὶ ὕβρεις ὑπομένων καὶ καθ’ ἑκάστην παρ’ αὐτοῦ ἐκβιαζόμενος, ἵνα ἀρνηθῇ τὴν Πίστιν αὐτοῦ, ὄχι μόνον ἀήττητος καὶ ἀμετάτρεπτος ἔμεινεν, ἀλλ’ ἂν καὶ ἐντὸς τοιούτων δεινῶν βασάνων καὶ κινδύνων εὑρισκόμενος, κατώρθωσε νὰ φθάσῃ εἰς τὴν τῆς ἀρετῆς τελειότητα. Τούτου λοιπὸν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσου τὸν βίον καὶ τὰ ἔνθεα κατορθώματα διηγούμεθα σήμερον, ὦ φιλόχριστοι ἀκροαταί, πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην.
Ὁ χαριτώνυμος Ἰωάννης κατῄγετο ἔκ τινος χωρίου τῆς Μικρᾶς Ρωσίας, γονεῖς ἔχων εὐσεβεῖς καὶ Ὀρθοδόξους, οἵτινες κατὰ τὸ Ἅγιον Βάπτισμα ὠνόμασαν αὐτὸν Ἰωάννην. Ἀνατραφεὶς δὲ παρ’ αὐτῶν ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας εἰς τὴν εὐσέβειαν καὶ διδαχθεὶς ἐπιμελῶς τὰ περὶ τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως, ἐσπούδαζε καθ’ ἑκάστην νὰ βελτιώσῃ τὸν βίον αὐτοῦ, ἀπέχων ἀπὸ τὰς κακὰς συναναστροφὰς καὶ συνομιλίας τῶν συνομηλίκων αὐτοῦ. Ἀγαπῶν δὲ καθ’ ὑπερβολὴν τὸν Δημιουργὸν τοῦ παντὸς Θεόν, ἐφρόντιζεν ἵνα φυλάττῃ ἀκριβῶς πάσας τὰς ἐντολὰς Αὐτοῦ. Ὡς δὲ ἔφθασεν εἰς ἡλικίαν, κατετάγη εἰς στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἔμεινεν ἐν αὐτῇ ἕως ὅτου ἐξερράγη ὁ μέγας Ρωσοτουρκικὸς πόλεμος, ὁ ἐπὶ τοῦ αὐτοκράτορος πασῶν τῶν Ρωσιῶν Πέτρου Α’ τοῦ Μεγάλου (1672-1725), ὅτε, ἐκστρατεύσας καὶ ὁ γενναῖος οὗτος νεανίας Ἰωάννης μετὰ τῶν ἄλλων συστρατιωτῶν αὐτοῦ καὶ νικηθέντες, ᾐχμαλωτίσθησαν παρὰ Τατάρων [1], οἵτινες καὶ τὸν ἐπώλησαν εἴς τινα Ὀθωμανόν, ἵππαρχον, ὅστις καὶ ἔφερεν αὐτὸν εἱς τὴν πατρίδα του εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, εἰς κωμόπολιν καλουμένην Προκόπιον, ἀπέχουσαν τῆς Καισαρείας δώδεκα περίπου ὥρας...
• 
  
• 
  
• Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  

+++

Η ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟ-ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ-ΕΙΚΟΝΑΣ

 +++

 

+++

«ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΜΟΝΟ, ΑΡΚΕΙ» (ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ)

+++

+++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ Α΄ (Η ΙΕΡΑ ΕΙΚΩΝ ΤΩΝ ΑΓ. ΠΑΝΤΩΝ, ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΙ)

+++

 

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΡΕΙΤΗΣ

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΡΕΙΤΗΣ

 Ψηφιδωτὸ ἀπὸ Νέα Μονὴ Χίου

Μνήμη: 24η Μαΐου

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ ΚΔ' (24ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν ΣΥΜΕΩΝ τοῦ ἐν τῷ Θαυμαστῷ Ὄρει

Ἐκ τῶν θαυμασίων βυζαντινῶν ψηφιδωτῶν τῆς Νέας
Μονῆς Χίου. Ἔργον ΙΑʹ αἰῶνος

 

ΣΥΜΕΩΝ ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν ό Θαυμαστορείτης ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Ἰουστίνου Β’ τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη φξε΄-φοη΄ (565-578). Τοῦτον ὁ Κύριος ηὐδόκησε νὰ γεννηθῇ διὰ νὰ ἔχωμεν ὄχι μόνον πρεσβευτὴν καὶ μεσίτην παρὰ Θεῷ, ἀλλ’ ἰατρὸν ψυχῶν καὶ σωμάτων, τύπον δὲ τοῦ ἐρημητικοῦ βίου καὶ παράδειγμα φιλοσοφίας πατρικῆς. Διότι ἐκ τῆς βρεφικῆς αὐτοῦ ἡλικίας ἠκολούθησε τὴν ἀρετήν, ἐκ μειρακίου τὴν ἄσκησιν καὶ οὕτω, ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας μέχρι θανάτου, καὶ θείων ὁραμάτων κατέστη ἄξιος καὶ τῆς χάριτος τῶν θαυμάτων ἀπήλαυσε. Ἂς διηγηθῶμεν ὅθεν διὰ τῆς μικρᾶς μας δυνάμεως τὸν βίον αὐτοῦ καὶ τὰ κατορθώματα, ἐπικαλούμενοι εἰς βοήθειαν τὸν κοινὸν ἡμῶν Δεσπότην καὶ τὰς πρεσβείας τοῦ Ὁσίου Συμεών.

Ἄνθρωπός τις, νέος τὴν ἡλικίαν, Ἰωάννης ὀνόματι, καταγόμενος ἀπὸ τὴν Ἔδεσσαν τῆς Μεσοποταμίας [1], μετέβη, μετὰ τῶν γονέων του, μυροποιῶν τὴν τέχνην, ἵνα κατοικήσῃ εἰς Ἀντιόχειαν. Θέλοντες δὲ νὰ ὑπανδρεύσουν τὸν υἱόν των, εὗρον κόρην ὡραίαν, Μάρθαν ὀνόματι, μεθ’ ἧς ὑπάνδρευσαν αὐτόν. Ἡ Μάρθα ἦτο πολὺ εὐλαβὴς καὶ τακτικῶς μετέβαινεν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ θείου Προδρόμου, ἵνα προσεύχεται, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν γάμον της διετήρησε τὴν συνήθειάν της ταύτην. Νηστεύουσα δὲ παρεκάλει τὸν Δεσπότην, ὅπως διὰ πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου δωρήσῃ εἰς αὐτὴν τέκνον, τὸ ὁποῖον, εὐθὺς ὡς ἤθελε γεννηθῆ, ὑπέσχετο νὰ ἀφιερώσῃ εἰς τὸν θεῖον Πρόδρομον. Οὕτω προσευχομένη νύκτα τινὰ εἶδεν ἐν ὀπτασίᾳ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τὸν Πρόδρομον, λέγοντα· «Ἔχε θάρρος, γύναι, διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου. Καὶ ὡς σημεῖον λάβε τοῦτο τὸ εὐῶδες θυμίαμα καὶ θυμίασε πολλάκις τὸν οἶκόν μου». Εὐθὺς ὡς ἐξύπνησεν ἡ γυνή, περιχαρὴς καὶ ἔμφοβος, βλέπει εἰς τὴν δεξιάν της χεῖρα βῶλον ἐξαισίου θυμιάματος, ὤ τῆς Σῆς ἀγαθότητος Χριστέ! Ὅθεν, πεσοῦσα κατὰ γῆς, ηὐχαρίστει μετὰ δακρύων τὸν Κύριον.

Ὡς δὲ ἐξημέρωσεν, ἔθεσε τὸ θυμίαμα ἐπὶ τοῦ θυμιατηρίου καὶ μεταβᾶσα εἰς τὸν Ναὸν ἐθυμίαζε τοῦτον. Τόσον δὲ ἐξαίρετον εὐωδίαν ἀπέπνεε τὸ θυμίαμα ἐκεῖνο, ὥστε οἱ παριστάμενοι ἐξεπλήσσοντο, ἐπειδὴ ἠννόουν, ὅτι ἡ εὐωδία αὕτη ἦτο θεία καὶ οὐχὶ γήϊνος. Ὅτε δὲ ἀπέμεινεν ἐλάχιστον ἐκ τοῦ θυμιάματος, ἔσβεσε τοῦτο ἵνα θυμιάσῃ καὶ πάλιν...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ 

+++

Ο ΑΓΙΟΣ, ΠΟΥ ΥΠΕΛΟΓΙΣΕ «ΕΙΣ ΟΥΔΕΝ» (ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ) ΤΑ ΑΘΕΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΥΡΑΝΝΩΝ... (ΜΙΧΑΗΛ ΣΥΝΑΔΩΝ)

--

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ ΚΓ΄ (23ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν
καὶ Ὁμολογητοῦ ΜΙΧΑΗΛ Ἐπισκόπου Συννάδων

ΜΙΧΑΗΛ ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν ὁ Ὁμολογητής, ὁ Ἐπίσκοπος Συννάδων, ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Λέοντος Ε΄ τοῦ Ἀρμενίου τοῦ βασιλεύσαντος κατὰ τὰ ἔτη ωιγ΄-ωκ΄ (813-820). Ἡ ζωὴ τοῦ Ὁσίου τούτου ὑπῆρξε τόσον λαμπρὰ καὶ διαυγής, ὥστε ὀλίγοι ἔχουσι νὰ ἐπιδείξωσι τοιαύτην. Διότι πράγματι πολλοὶ ἐξ ἐκείνων ὅσοι ἔζησαν ἐν τῷ παρόντι βίῳ τὴν κατὰ Θεὸν ζωὴν καὶ πάσῃ δυνάμει ἐσπούδασαν τὴν ἀρετήν, ἵνα εὐαρεστήσωσι τῷ Θεῷ διὰ παντὸς τρόπου ἀπέδειξαν εἰς τοὺς πολλοὺς ταύτην καὶ ἐπίζηλοι ἐγένοντο. Καὶ ἄλλοι μὲν ἐκ τούτων, καθαρίσαντες ἑαυτοὺς διὰ τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς ἐγκρατείας, ἀπέβησαν σκεύη ἐκλεκτὰ καὶ ἱερὰ κατασκηνώματα τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἄλλοι δέ, πιστῶς ἀκολουθοῦντες τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἐλεημοσύνην ὡς πρᾶξιν εὐάρεστον εἰς τὸν Θεὸν ἀσκοῦντες, ἀπήλαυσαν τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἀρετῆς αὐτῶν παρὰ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ τοῦ ὑποσχομένου τὰ ἴσα εἰς ἅπαντας.

Ἕτεροι πάλιν, ἐκ τῶν θερμοτέρων τοῦ Θεοῦ φίλων, μιμούμενοι τὰ πάθη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὡμολόγησαν τὸ ὄνομα Αὐτοῦ ἐνώπιον βασιλέων καὶ τυράννων, ἀνεχόμενοι ἐν ἄκρᾳ ὑπομονῇ φυλακάς, ἐξορίας, ταλαιπωρίας, κακώσεις, ἀπειλὰς καὶ πληγὰς παρὰ τῶν σκληρῶν ἐκείνων καὶ θεοστυγῶν βασιλέων καὶ ἀρχόντων, τέλος δὲ καὶ τὸ αἷμα αὐτῶν προσέφερον ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Σωτῆρος, εἰς οὐδὲν ἕτερον ἀποβλέποντες, εἰ μὴ ὅπως γίνωσι κληρονόμοι τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Πάντα δὲ τὰ τοῦ κόσμου τούτου πράγματα, ἤτοι ἀρχάς, ἀξιώματα καὶ ὅ,τι ὠθεῖ τὸν ἄνθρωπον πρὸς τὸ ἀποβλέπειν καὶ ἐλπίζειν εἰς τὸν πλάνον τοῦτον κόσμον, οὐδόλως ἐσκέφθησαν οἱ θεοφιλεῖς καὶ θεόσοφοι οὗτοι ἄνθρωποι, ἀλλ’ ἀπέρριψαν ταῦτα, ὡς τελείως ἄχρηστα καὶ ἄξια περιφρονήσεως.

Εἷς ἐκ τῶν γενναίων τούτων προμάχων τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ὑπῆρξε καὶ ὁ ἐν Ἁγίοις οὗτος Πατὴρ ἡμῶν καὶ Ὁμολογητὴς τοῦ Χριστοῦ Ἅγιος Μιχαήλ, ὁ τῶν Ἀγγέλων ὁμώνυμος, ὅστις οὐδενὸς ἐκ τῶν ἀποκτωμένων μετὰ κόπου καὶ μόχθου, ἀρεστῶν δὲ καὶ ἐντίμων ἐνώπιον Θεοῦ, ἦτο αμέτοχος. Ἀλλὰ πάντα ταῦτα ἀπέκτησε καὶ διετήρησε, τὰ πάντα ἔπαθε, τὰ πάντα ὑπέμεινε. Φέρων δὲ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ, ἐθεώρει ταῦτα ὡς καύχημα, μετὰ τοῦ οὐρανοβάμονος Παύλου. Τῶν δὲ βδελυκτῶν καὶ παρὰ Θεοῦ ἀποστρεφομένων οὐδενὸς μετεῖχεν, ἀλλ’ ἐβδελύσσετο πάντα καὶ ἀπέφευγε, διατηρήσας οὕτω, ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων, τὸ κατ’ εἰκόνα Θεοῦ καθαρὸν καὶ ἀλώβητον...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 
--

ΠΕΡΙ ΑΓΧΟΥΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΝ ΚΑΙΡῼ ΔΙΩΓΜΟΥ, ΔΟΚΙΜΑΣΙΩΝ, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ κ.α.

+++

+++

Α/Ι (Τεχνητή Νοημοσύνη): Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ...

 +++

 

 

 +++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ

+++

 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

 

1. Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΕΙΚΟΝΑ) 

 

2. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ (ΕΙΚΟΝΑ) 

 

3. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ: ΜΟΝΑΧΑ ΑΥΤΗ...  

 

4. O AΓΙΟΣ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ 

 

5. ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΑΥΜΑ ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Μνήμη: 21η Μαΐου

Κοντάκιον

 Κωνσταντῖνος σήμερον, σύν τή μητρί τή Ἑλένη,

τόν Σταυρόν ἐμφαίνουσι, τό πανσεβάσμιον Ξύλον,

πάντων μέν τῶν Ἰουδαίων, αἰσχύνην ὄντα,

ὅπλον δέ, πιστῶν ἀνάκτων κατ’ ἐναντίων∙
δί’ ἠμᾶς γάρ ἀνεδείχθη, σημεῖον μέγα,

καί ἐν πολέμοις φρικτόν. 

 

 

 

+++

HELEN KELLER: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ

+++

Έλεν Κέλλερ

 Η μεγαλύτερη διάψευση της απαισιοδοξίας στα χρόνια μας

Αγίου Νικολάου Αχρίδος

 
 

Μήπως γνωρίζετε ποιά είναι ή Ελεν Κέλλερ; Είναι ή μεγαλύτερη διάψευση της απαισιοδοξίας στα χρόνια μας. Μια κοπέλα τυφλή και κωφάλαλη από το δεύτερο έτος της ζωής της. Ένα δυστυχισμένο πλάσμα θα πείτε. Σε καμιά περίπτωση. Ή Ελεν Κέλλερ είχε την πιο αισιόδοξη ψυχή. Με την τιτάνια προσπάθεια της κατάφερε, παρόλα τα προβλήματα της, να ανυψωθεί σε τέτοιο διανοητικό και ηθικό ύφος, ώστε να ανήκει στην αφρόκρεμα’ της σύγχρονης παγκόσμιας διανόησης. Ή Ελεν Κέλλερ, ή τυφλή, έγινε ηγέτης, οδηγός σε πολλούς πού βλέπουν. Αυτή πού ήταν κωφάλαλη, υπήρξε λαλίστατη ιεροκήρυκας της αισιοδοξίας, από την άλλη ακτή του Ατλαντικού ωκεανού. Τυφλή και κωφάλαλη κατάφερε να υπομείνει τη ζωή. Κάποιοι όμως από εσάς, πού αντικρίζουν τον ήλιο και τα αστέρια, πού ακούνε τη μουσική, πού έχουν τη δυνατότητα να μιλούν, για να εκφράσουν τη χαρά και τη λύπη, δεν μπορούν να υπομείνουν τη ζωή και για αυτό τούς περνούν από το μυαλό σκέψεις για αυτοκτονία.

Ή τυφλή και κωφάλαλη Ελεν Κέλλερ από την Αμερική, όχι μόνο υπομένει τη ζωή, αλλά καταφέρνει και περισσότερα: αγαπά τη ζωή. Μήπως κάποιος από εσάς δεν αγαπά τη ζωή; Ας φανταστείτε τον εαυτό σας τυφλό και κωφάλαλο για είκοσι χρόνια και ας φανταστείτε πώς στα ξαφνικά κάποιος σάς βγάζει από αυτή τη νύχτα και σάς οδηγεί στην ήμερα, σάς δίνει φως στα μάτια, σάς χαρίζει ακοή στα αυτιά και σάς ‘ξεδένει’ τη γλώσσα. Θα αγαπούσατε τότε τη ζωή ή θα ήσασταν απαισιόδοξοι;

Ή Έλεν Κέλλερ αγαπάει τη ζωή, παρόλο πού ζει σε μία αιώνια νύχτα. Αυτή τη νύχτα φωτίζει μόνο το πνεύμα της. Τουλάχιστον να έβλεπε, για να αγαπήσει περισσότερο τη ζωή για μία στιγμή να μπορούσε να δει και να ακούσει, αυτό πού εσείς βλέπετε και ακούτε.
Ή τυφλή και κωφάλαλη Έλεν Κέλλερ όχι μόνο υπομένει και αγαπάει τη ζωή, αλλά επιθυμεί και να θυσιάζει τη ζωή της. Ή Έλεν Κέλλερ ήδη θυσιάζει τη ζωή της, επειδή αφιέρωσε τη ζωή της για το καλό των άλλων ανθρώπων. Για το καλό των υποτιμημένων, ταπεινών και προσβεβλημένων ανθρώπων, για το καλό των αποθαρρημένων ανθρώπων και απελπισμένων.
Θα μπορούσατε εσείς να αφιερώνατε τη ζωή σας, για το καλό των άλλων ανθρώπων; Για το φίλο σας, για παράδειγμα; Η για την οικογένεια σας; Η για την πατρίδα; Η για την ανθρωπότητα; Εάν είστε απαισιόδοξοι, δεν μπορείτε, επειδή κυρίως δεν έχετε τί να θυσιάσετε. Επειδή για σάς, ή ζωή σας είναι χωρίς αξία. Δεν μπορείτε λοιπόν, επειδή θεωρείτε πώς ή ζωή δεν αξίζει. Γι’ αυτό το λόγο δεν είναι για σάς σημαντικό να βοηθήσετε και να στηρίξετε κάποιον.
Αν ήσασταν ή είστε αισιόδοξοι, θα σάς είναι εύκολο και να αγαπάτε και να υπομένετε και να θυσιάζετε τη ζωή σας.

Αισιόδοξος είναι ό άνθρωπος πού εργάζεται έχοντας πίστη και ελπίδα. Εάν θέλετε να είστε αισιόδοξοι, εργαστείτε. Ή απαισιοδοξία είναι αρρώστια και το φάρμακο της είναι ή εργασία. Ποτέ ή ιατρική δεν θα βρει πιο τέλειο φάρμακο εναντίον της απαισιοδοξίας, από την εργασία και την ενεργητικότητα. Ό Κάρλειλ, ό μεγάλος αισιόδοξος στοχαστής και συγχρόνως σημαντικός ιεροκήρυκας της συνεχούς εργασίας λέει: ‘Δούλεψε και μην απελπίζεσαι’. Αυτό είναι το ρητό, πού πίστεψε και διακήρυξε στους άλλους.
Ό Ναπολέων δεν είχε χρόνο να είναι απαισιόδοξος, γιατί χρειάζεται να έχεις χρόνο να τεμπελιάζεις για να είσαι απαισιόδοξος. Δούλευε δεκαοκτώ ώρες
κάθε μέρα. Εσείς, αν εργαζόσασταν τις μισές ώρες καθημερινά και συστηματικά, θα ήσασταν τυχεροί. Ό Ντοστογιέφσκι ενώ ήταν άρρωστος και είχε κακή υγεία, κάθε μήνα έγραφε τέσσερα φύλλα τυπογραφείου. Αυτά πού έγραφε ήταν τα πιο ωραία λογοτεχνικά και ουσιώδη πεζογραφήματα πού υπάρχουν στη ρώσικη γλώσσα. Και παρόλο πού ήταν φτωχός και άρρωστος, ήταν αισιόδοξος.

Αισιόδοξοι ήταν όλοι εκείνοι οι μεγάλοι και μικροί άνθρωποι, πού δημιούργησαν σ’ αυτόν τον κόσμο όλα όσα ήταν καλά και χρήσιμα. Όλος ό πολιτισμός τον όποιο απολαμβάνετε εσείς, δημιουργήθηκε από αισιόδοξους ανθρώπους. Τα έργα των απαισιόδοξων είναι άγνωστα σ’ αυτόν τον κόσμο. Ό κόσμος αυτός γνωρίζει μόνο τούς αναστεναγμούς, τις κραυγές των απαισιόδοξων και όχι τα έργα τους. 

ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ

Πηγή: kantonopou's blog

+++