ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΕΦΗΒΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΩΫΣΗ ΤΟΝ ΑΙΘΙΟΠΑ

 +++

 ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΕΦΗΒΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΜΑΣ,
ΜΕ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΩΫΣΗ ΤΟΝ ΑΙΘΙΟΠΑ,
ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΘΩΝΗΣ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ 

(Κυριακή, 22.9/5/10.2025)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+++ 

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΩΝΑΣ

 +++

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ 21ῃ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου μνήμη τοῦ Ἁγίου Προφήτου ΙΩΝΑ

 

Τοιχογραφία ἐκ τῆς Ἱ. Μονῆς Διονυσίου, Ἁγίου Ὄρους
Ἔργον ΙϚʹ αἰῶνος

 

ΙΩΝΑΣ ὁ Προφήτης ἦτο υἱὸς τοῦ Ἀμαθί, καταγόμενος ἀπὸ Γιέτ [1] Καριαθμαοὺς καὶ κατοικῶν πλησίον εἰς τὴν Ἄζωτον, ἥτις ἦτο πόλις τῶν Ἑλλήνων παραθαλάσσιος· προεφήτευσε δὲ περὶ τὰ ἔτη ωλη’-ωι’ (838-810) πρὸ Χριστοῦ [2]. Μήτηρ αὐτοῦ ἦτο ἡ χήρα ἐκείνη, πρὸς τὴν ὁποίαν ἐπέμφθη ὁ Ἠλίας, ὅταν διὰ προσευχῆς του ἐγένετο πεῖνα εἰς τὴν Σαμάρειαν, καὶ εἰς ὅλην τὴν ἐπικράτειαν τῶν δέκα φυλῶν. Ὅθεν καὶ διὰ τὴν φιλοξενίαν ἐκείνην ηὐλόγησε τὸν καμψάκην, ἤτοι τὸ ἀγγεῖον τοῦ ἐλαίου καὶ τὴν ὑδρίαν τοῦ ἀλεύρου, ὥστε οὔτε ἐκενώθη, οὔτε ὠλιγόστευσεν ἐν ὅσῳ ἐπεκράτει ἡ πεῖνα. Οὗτος δὲ ὁ Ἰωνᾶς εἶναι ὁ υἱὸς τῆς προρρηθείσης χήρας, τὸν ὁποῖον παραδόξως ἀνέστησεν ὁ Προφήτης Ἠλίας ἐκ τῶν νεκρῶν [3].

Ἀφοῦ δὲ ἐπέρασεν ὁ καιρὸς τῆς πείνης, ἠγέρθη καὶ ἐπῆγεν εἰς γῆν Ἰούδα καὶ ἐκεῖ προεφήτευε μὲ τὴν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Προσταχθεὶς δὲ ἀπὸ τὸν Θεόν, διὰ νὰ ὑπάγῃ νὰ κηρύξῃ εἰς τὴν Νινευῒ τὴν καταστροφήν, τὴν ὁποίαν ἔμελλε νὰ πάθῃ μετ’ ὀλίγον, δὲν ὑπήκουσεν. Ὅθεν φεύγων ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ περιέπεσεν εἰς μεγάλην τρικυμίαν τῆς θαλάσσης καὶ γνωρισθεὶς ὑπὸ τῶν ναυτῶν, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ αἴτιος τῆς τρικυμίας, ρίπτεται εἰς τὴν θάλασσαν· εὐθὺς δὲ ἀπὸ προσταγῆς Θεοῦ κατέπιεν αὐτὸν κῆτος μέγα· μετὰ δὲ τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας ἐξήμεσεν αὐτὸν τὸ κῆτος εἰς τὴν ξηρὰν· καὶ οὕτω προετύπωσε τὴν τριήμερον Ταφὴν καὶ Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Πορευθεὶς λοιπὸν καὶ ἄκων εἰς Νινευΐ, ἐκήρυξεν ὅτι μετὰ τρεῖς ἡμέρας μέλλει νὰ καταστραφῇ ἡ πόλις ἐκείνη. Ἐπειδὴ δὲ μετενόησαν οἱ Νινευῖται, δὲν ἠφάνισεν αὐτοὺς ὁ Θεός [4].

Ὅθεν ὁ Ἰωνᾶς, ἐπανελθὼν εἰς τὴν πατρίδα του, δὲν ἔμεινεν εἰς αὐτήν· ἀλλὰ παραλαβὼν τὴν μητέρα του, ὑπῆγεν εἰς Ἀσσούρ, χώραν τῶν ἀλλοφύλων, ἐπιλέγων τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι οὕτω θὰ ἀπαλλάξω τὸν ἑαυτόν μου ἀπὸ τὸν ὀνειδισμὸν καὶ τὴν ἀτιμίαν, ὅτι ἐφάνην ψεύστης, προφητεύσας μὲν ἐναντίον τῆς πόλεως Νινευΐ, χωρὶς ὅμως ἡ προφητεία μοι νὰ ἀληθεύσῃ. Ἀφοῦ δὲ ἀπέθανεν ἡ μήτηρ του καὶ ἔθαψεν αὐτήν, τότε ἐπῆγε καὶ κατῴκησεν εἰς γῆν Σαραὰρ παρὰ τὴν Βάλανον τῆς Δεβόρρας, ὅπου ἀποθανὼν ἐνεταφιάσθη ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ Κενεζαίου.

Οὗτος ἔγινε κριτὴς εἰς μίαν φυλὴν τῶν Ἑβραίων κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ἀναρχίας. Προφητεύων δὲ εἶπεν, ὅτι μέλλει νὰ γίνῃ ἓν σημεῖον θαυμάσιον καὶ τερατῶδες ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅλης τῆς γῆς· ἤτοι ὅταν ἴδουν οἱ ἄνθρωποι μίαν πέτραν νὰ φωνάζῃ ἐλεεινῶς μὲ μίαν λεπτὴν φωνὴν καὶ ἕνα κάνθαρον νὰ φωνάζῃ ἀπὸ τὸ ξύλον πρὸς τὸν Θεόν, τότε ἂς ἠξεύρουν, ὅτι εἶναι ἐγγὺς ἡ σωτηρία. Τότε θὰ ἴδουν καὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ κατακρημνισμένην ἕως εἰς τὰ θεμέλια καὶ ἐπελθόντα εἰς αὐτὴν ὅλα τὰ ἔθνη νὰ προσκυνήσουν τὸν Κύριον, θὰ μεταθέσουν τὰς πέτρας αὐτῆς κατὰ τὰς δυσμὰς τοῦ ἡλίου. Καὶ τότε μέλλει νὰ γίνῃ ἡ προσκύνησις τοῦ Ἠλειμμένου, ἤτοι τοῦ Μεσσία· καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ γίνῃ μισητή, διότι θὰ ἐρημωθῇ καὶ θὰ κατοικήσουν εἰς αὐτὴν θηρία. Καὶ τότε θὰ ἐπέλθῃ τὸ τέλος πάσης πνοῆς [5].

Ὑποσημειώσεις

[1] Ἐν δὲ τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ γράφεται Γεχθοφὲρ ἢ Γὲθ Ὀφὲρ (Δʹ Βασιλ. ιδʹ 25).

[2] Ἡ Προφητεία τοῦ Ἰωνᾶ εἰς 4 κεφάλαια διῃρημένη τάττεται πέμπτη τῶν ΙΒʹ ἐλασσόνων Προφητῶν.

[3] Περὶ τοῦ Προφήτου Ἰωνᾶ ὁ Ἀλέξανδρος Μαυροκορδᾶτος λέγει εἰς τὰ Ἰουδαϊκά, ὅτι ἂν καὶ ὁ ἱερὸς Ἐπιφάνιος λόγοις Ἑβραίων πειθόμενος ὑπέλαβεν ὅτι ὁ Ἰωνᾶς ἦτο ὁυἱὸς τῆς χήρας, ἀλλ’ ὅμως οὗτος δὲν ἦτο Τύριος οὔτε Σιδώνιος, ἀλλ’ Ἰουδαῖος, ἀκμάσας κατὰ τοὺς χρόνους τῶν βασιλέων Ἀσσίου καὶ Ἱεροβοάμ· τὸν ὁποῖον ἀποκαμόντα ἀπὸ τὰ δεινά, διήγειρεν ὁ Ἰωνᾶς καὶ θάρρος ἐνέθηκεν εἰς αὐτὸν κατὰ τῶν Σύρων, ὡς ἱστορεῖ ὁ Ἰώσηπος. Ἐξέβρασε δὲ αὐτὸν τὸ κῆτος εἰς τὰς ὄχθας τῆς Παλαιστίνης ἢ εἰς τὴν Μαύρην Θάλασσαν, ὡς λέγει ὁ Ἰώσηπος, καθότι καὶ ἀπὸ τὴν Παλαιστίνην καὶ ἀπὸ τὴν Μαύρην Θάλασσαν ὑπάγει τις εἰς τὴν Νινευΐ. Προέλαβε δὲ οὗτος τὴν τοῦ Κυρίου σάρκωσιν ἔτη, σχεδὸν ὀκτακόσια, κατά τινας. Ἰωνᾶς δὲ θέλει νὰ εἰπῇ ἑλληνιστὶ περιστερά. (Ὅρα περὶ τούτου καὶ ὅσα γράφονται εἰς τὸ βιβλίον «Κῆπος Χαρίτων» εἰς τὴν ἑρμηνείαν τῆς ϛʹ ᾠδῆς τῆς στιχολογίας).

[4] Ὅτι δὲ οἱ Νινευῖται ἐπανῆλθον πάλιν εἰς τὰς προτέρας ἁμαρτίας, καὶ διὰ τοῦτο κατεποντίσθη ἡ πόλις αὐτῶν, ἐπροφήτευσεν ὁ Προφήτης Ναούμ, ὀνομάζων αὐτὴν πόλιν αἱμάτων, ὅλην ψευδῆ καὶ ἀδικίας πλήρη (κεφ. γʹ 1), ὅστις ἀκολούθως λέγει· «Πᾶς ὁ ὁρῶν σε καταβήσεται ἀπὸ σοῦ καὶ ἐρεῖ δειλαία Νινευί τὶς στενάξει αὐτήν; οὐκ ἔστιν ἴασις τῇ συντριβῇ σου, ἐφλέγμανεν ἡ πληγή σου». Καὶ ὁ Τωβὶτ εἶπε πρὸς τὸν υἱὸν αὑτοῦ Τωβίαν· «Ἄπελθε εἰς τὴν Μηδίαν, τέκνον, ὅτι πέπεισμαι ὅσα ἐλάλησεν Ἰωνᾶς ὁ Προφήτης περὶ Νινευί, ὅτι καταστραφήσεται· ἐν δὲ τῇ Μηδίᾳ ἔσται εἰρήνη μᾶλλον ἕως καιροῦ» (Τωβὶτ ιδʹ 4). Ἐκήρυξε δὲ οὗτος πρὸς τοὺς Νινευίτας διὰ τῆς ἐγχωρίου γλώσσης. Ἡ τῆς Νινευῒ δὲ διάλεκτος ἦτο ἡ ἀσσυριακή, ἥτις ὀλίγον διαφέρει τῆς ἑβραϊκῆς, ὡς λέγει Κλήμης ὁ Κανόνικος. Βλέπε καὶ τὰς ὑποσημειώσεις εἰς τὸ Συναξάριον τοῦ Προφήτου Ναοὺμ εἰς τὴν αʹ (1ην) Δεκεμβρίου ἐν τόμῳ ΙΒʹ τοῦ ἡμετέρου «Μεγάλου Συναξαριστοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».

[5] Σημείωσαι ὅτι τὸ σημεῖον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ὁ Προφήτης Ἰωνᾶς ἐπροφήτευσε, δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν· φαίνεται ὅμως ὅτι καὶ ἄλλας προφητείας ἐποίησεν, αἵτινες δὲν σῴζονται τώρα, κατὰ τὸν Θεοδώρητον καὶ Θεοφύλακτον Βουλγαρίας, συμπεραίνοντας τοῦτο ἀπὸ ἐκεῖνο ὅπερ γράφεται εἰς τὰς Βασιλείας περὶ αὐτοῦ· «Αὐτὸς (ὁ Ἱεροβοὰμ) ἀπέστησε τὸ ὅριον Ἰσραὴλ ἀπὸ εἰσόδου Αἰμὰθ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς Ἄραβα κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου Θεοῦ Ἰσραήλ, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ Ἰωνᾶ υἱοῦ Ἀμαθὶ τοῦ Προφήτου τοῦ ἐκ Γεθχοφέρ». (Δʹ Βασιλειῶν, ιδʹ 25)· καὶ οὗτος ὁ λόγος δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν προφητείαν τοῦ Ἰωνᾶ.

 

 

 

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ

Μνήμη: 20η Σεπτεμβρίου

 

* * *

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 Τῇ Κ΄ (20ῇ) τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὸς μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ καὶ τῆς συνοδείας αὑτοῦ, ΘΕΟΠΙΣΤΗΣ τῆς αὑτοῦ συζύγου, ΑΓΑΠΙΟΥ τε καὶ ΘΕΟΠΙΣΤΟΥ τῶν υἱῶν αὐτῶν

Τοι­χο­γρα­φί­α ἐκ τοῦ κα­θο­λι­κοῦ τῆς Ἱ. Μονῆς
Ξε­νο­φῶ­ντος Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους. Ἔρ­γον Ι­Εʹ αἰ­ῶ­νος

 

ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ὁ καλλίνικος τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυς ἦτο Στρατηλάτης ἐν Ρώμῃ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Τραϊανοῦ τοῦ ἐν Ρώμῃ βασιλεύσαντος κατὰ τὸ ἔτος ϟη’ (98) μ.Χ. Ἦτο δὲ οὖτος ὀνομαστὸς καὶ περιφανέστατος διὰ τὰς ἐπιτυχεῖς νίκας του ἐν πολέμοις καὶ διὰ τὰ ἔξοχα καὶ μεγάλα ἀνδραγαθήματά του. Καὶ πλοῦτον δὲ εἶχεν οὐκ ὀλίγον καὶ ἐξ εὐγενῶν κατήγετο γονέων, καὶ ἀνδρειότατος ἦτο καὶ πολὺ ἐμβριθὴς εἰς τὰς σκέψεις καὶ πράξεις του· ὠνομάζετο δὲ Πλακίδας πρὶν βαπτισθῇ καὶ γίνῃ ὀπαδὸς τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν στρατιωτικῶν προτερημάτων του εἶχε καὶ πολλὰς ἄλλας ἀρετάς· ἦτο ἐγκρατὴς εἰς τὰς ὀρέξεις καὶ ἐπιθυμίας τῆς σαρκός, σώφρων, φιλοδίκαιος, φιλελεήμων καὶ μὲ ἕνα λόγον ἐνάρετος. Εἶχε δύο ἄρρενα τέκνα, τὰ ὁποῖα καθ’ ὅλα ὡμοίαζον μὲ αὐτόν, καὶ εἰς τὰ σωματικὰ καὶ εἰς τὰ πνευματικὰ χαρίσματα· καὶ ἡ σύζυγός του δέ, ἥτις ὠνομάζετο Τατιανή, εἰς ὅλας τὰς ἐναρέτους πράξεις ὡμοίαζε πρὸς αὐτόν. Ἐν καιρῷ δὲ εἰρήνης, ἵνα μὴ μένῃ ὁ στρατὸς ἄεργος καὶ συνηθίζῃ εἰς τὴν ἀνανδρίαν καὶ ὀκνηρίαν, ἐγύμναζε τοὺς στρατιώτας εἰς τὸ κυνήγιον διαφόρων ζῴων, συναγωνιζόμενος ὁ ἴδιος μετ’ αὐτῶν καὶ διαγωνιζόμενος περὶ τὴν κυνηγετικὴν τέχνην.

Ἐν ᾧ λοιπὸν ἡμέραν τινὰ κατεγίνετο εἰς ἓν δάσος περὶ τὸ κυνήγιον, βλέπει μακρόθεν μίαν ἔλαφον μεγαλόσωμον, ἡ ὁποία φεύγουσα ἔστρεφε καὶ τὸν παρετήρει εἰς τοὺς ὀφθαλμούς· ὁ δὲ Ἅγιος, ἰδὼν αὐτήν, ὥρμησεν ἔφιππος κατ’ αὐτῆς νὰ τὴν φθάσῃ, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθη νὰ τὴν πλησιάσῃ· ἔτρεξαν δὲ τότε καὶ ἄλλοι τινὲς εἰς βοήθειάν του, πλὴν καὶ τούτων οἱ ἵπποι ἀπέκαμον, αὐτοὶ δὲ ἀπελπισθέντες πλέον νὰ τὴν φθάσωσιν, ἐστάθησαν· μόνος δὲ ὁ Ἅγιος, χωρὶς νὰ ἀγανακτήσῃ διὰ τοῦτο, ἐξηκολούθει νὰ τὴν κυνηγᾷ, ἕως οὗ κάθιδρως καὶ αὐτὸς καὶ ὁ ἵππος του ἔφθασαν εἰς μέγα χάσμα τῆς γῆς· καὶ ἡ μὲν ἔλαφος, πηδήσασα τὸ χάσμα, ἐστάθη ἀντίκρυ καὶ τὸν ἔβλεπεν, ὁ δὲ ἵππος τοῦ Ἁγίου ἦτο τῶν ἀδυνάτων νὰ τὸ πηδήσῃ· διὰ τοῦτο παρετήρει ὁ Ἅγιος νὰ εὕρῃ κανὲν μέρος κατάλληλον, ἵνα διέλθῃ τὸ χάσμα. Αἴφνης στραφεὶς βλέπει ὅτι ἐν τῷ μέσῳ τῶν κεράτων τῆς ἐλάφου ὑπῆρχε σταυρὸς λαμπρότερος τοῦ ἡλίου, φέρων τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐσταυρωμένον,...

 
Ἡ συνέχεια ἐδῶ

 

+++

Η ΧΑΡΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΣΕ ...ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ!

 +++

 

 

Terezie (Τσεχία)

 Χρίστος - Καλομαρία (Ἑλλάδα)

+++

ΤΜΗΜΑ ΕΦΗΒΩΝ - ΣΥΝΕΧΙΣΗ «ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ»

 +++

 

 

 

+++

Αγιες Σοφία, Πίστις, Ελπίς, Αγάπη

--

Οἱ Ἁγίες Παρθενομάρτυρες Πίστις, Ἐλπὶς καὶ Ἀγάπη
καὶ ἡ μητέρα τους Σοφία

Μνήμη: 17ῃ Σεπτεμβρίου

 

 

*  ***  *

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ ΙΖ΄ (17ῃ) τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου μνήμῃ τῶν Ἁγίων Μαρτύρων καὶ Καλλινίκων Παρθένων ΠΙΣΤΕΩΣ, ΕΛΠΙΔΟΣ καὶ ΑΓΑΠΗΣ, καὶ τῆς μητρὸς αὐτῶν ΣΟΦΙΑΣ

ΣΟΦΙΑ ἡ Ἁγία Μάρτυς καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ΠΙΣΤΙΣ, ΕΛΠΙΣ καὶ ΑΓΑΠΗ ἔζων εἰς τὴν Ρώμην κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ δυσσεβοῦς αὐτοκράτορος Ἀδριανοῦ, ὅστις ἐβασίλευεν ἐκεῖ, παραχωρήσει Θεοῦ, κατὰ τὰ ἔτη ριζ΄-ρλη΄(117-138). Οὗτος, ἔχων ζῆλον διάπυρον εἰς τὴν λατρείαν τῶν εἰδώλων τῶν ψευδωνύμων θεῶν, προσεπάθει νὰ πείσῃ τοὺς Χριστιανούς, ἄλλους μὲ κολακείας καὶ ἄλλους μὲ ἀπειλάς, ὅπως θυσιάζωσιν εἰς τοὺς δαίμονας. Ἡ δὲ Σοφία ἦτο γυνὴ εὐσεβὴς εἰς τὴν πίστιν, εὐγενὴς εἰς τὸ γένος, καὶ εἰς τὴν πολιτείαν σεμνὴ καὶ σωφρονεστάτη, καταγομένη ἀπὸ μεγάλην τινὰ πόλιν τῆς Ἰταλίας· παραμείνασα δὲ χήρα ἐκ νεότητος εἶχε μεθ’ ἑαυτῆς τὰς τρεῖς θυγατέρας της, μὲ τὰς ὁποίας ἔτυχεν ἐξ ἀνάγκης νὰ ὑπάγουν εἰς τὴν μεγαλόπολιν Ρώμην· διαμείνασα δὲ ἐκεῖ διῆγε ζωὴν ἐνάρετον, διδάσκουσα καὶ τὰς θυγατέρας της νὰ μιμῶνται τὴν μητέρα αὐτῶν, στολίζουσαι τὰ ἤθη των μὲ τὸν φόβον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν πόθον τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν.

Προσεῖχε δὲ ἡ μακαρία Σοφία, κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῶν νὰ συμφωνῇ καὶ ἡ πολιτεία· διὰ τοῦτο καὶ εἰς τοὺς λόγους καὶ εἰς τὰ ἔργα της ἐφαίνετο τῆς σοφίας ὁ καρπός, μὲ τὸν ὁποῖον ἀνέτρεφε καὶ τὰ γεννήματα αὐτῆς, ἤτοι τὰς θυγατέρας, αἱ ὁποῖαι ηὔξανον μὲ τὸ κάλλος τῆς ψυχῆς, διὰ μέσου τοῦ ὁποίου ἐδόθη εἰς αὐτὰς καὶ ἡ ὡραιότης τοῦ σώματος. Τούτου ἕνεκεν ἔφθασεν ἡ φήμη τῶν μακαρίων εἰς τὸ περισσότερον μέρος τῆς πόλεως, καὶ ἐπαινοῦσαν τὰ χαρίσματα τὰ ὁποῖα εἶχον ψυχῆς τε καὶ σώματος, καὶ διὰ τὸ ὀρθόδοξον σέβας, καὶ διὰ τὴν κοσμιότητα τῶν ἠθῶν, δι’ ὧν καὶ τὰ σωματικὰ χαρίσματα ὡραΐζονται.

Δὲν ἠδυνήθη ὅμως ὁ πατὴρ τοῦ φθόνου νὰ βλέπῃ εἰς γυναικείαν ἀσθένειαν ἀνδρικὰ φρονήματα καὶ γενναῖα ἐπιτεύγματα, ἐπιτελούμενα διὰ μέσου τῆς χάριτος τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως· ὅθεν ὑπεκίνησεν ὁ μιαρὸς τὸν ἐπιστάτην τῆς πόλεως, Ἀντίοχον ὀνόματι, ὁ ὁποῖος καὶ ἐφανέρωσεν εἰς τὸν βασιλέα τὴν εὐσέβειαν τούτων τῶν ἀοιδίμων, καὶ διέβαλεν αὐτὰς ὡς καταφρονητρίας τῶν θεῶν καὶ ἀπειθεῖς εἰς τὰ βασιλικὰ προστάγματα. Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἀδριανός, εὐθὺς μὲ θηριώδη θυμὸν ἔστειλε νὰ φέρουν εἰς τὸ δικαστήριον αὐτάς· αἱ ὁποῖαι, καθὼς ἤκουσαν τὸ πρόσταγμα τοῦ τυράννου, ἡτοιμάσθησαν μετὰ προθυμίας εἰς τὸν κατὰ Χριστὸν ἀγῶνα, ἔχουσαι μίαν καὶ τὴν αὐτὴν γνώμην καὶ ἀπόφασιν, καθὼς καὶ ἕνα φυτὸν ἔχει τὴν ρίζαν καὶ τοὺς κλώνους τῆς αὐτῆς φύσεως. Τὸ φρόνημα τῆς μητρὸς εὑρίσκετο εἰς τὰ τέκνα καὶ ἐκεῖναι πάλιν ὡς γνήσιαι ἀδελφαὶ δὲν διέφερον ἡ μία ἀπὸ τὴν ἄλλην, καθὼς ἀπεδείχθη ὅταν ἦλθον εἰς τοὺς ἀγῶνας...

 Ἡ συνέχεια ἐδῶ

--

Ο ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΜΑΣ (14.9.2025)

 +++

 Ο ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΜΑΣ

(14.9.2025)

 

 

 

 *  *  *

 

 

+++

Η ΤΡΊΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ

+++

Η ΤΡΙΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ

ΕΔΩ, ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΧΡΟΝΙΚΟ

+++

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ

+++

 ΣΤΗΝ ΥΨΩΣΗ

ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

(14η Σεπτεμβρίου)

 

+++

«ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΣΟΥ!»

 +++

 

 

+++