Ἁγ. Σιλουανοῦ Ἀθωνίτου
῾῾Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν᾿᾿.
Καὶ εὐθὺς εἶδον εἰς τὴν θέσιν τῆς Εἰκόνος τὸν Ζῶντα Κύριον,
καὶ ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπλήρωσε
τὴν ψυχὴν καὶ ὅλο τὸ σῶμα μου.
Καὶ οὕτως ἐγνώρισα ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι Θεός...»
(Ἐκ τοῦ βιβλίου «Ὁ Γέρων Σιλουανός»)
--
ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ
ΔΙΑ ΠΑΣΑΝ ΑΡΧΟΜΕΝΗΝ ΔΙΑΚΟΝΙΑΝ
Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός μου, ὁ ἐπισκεπτόμενος τὴν κτίσιν Σου,
Σοι εἶναι γνωστὰ τὰ πάθη καὶ ἡ ἀσθένεια τῆς φύσεως ἡμῶν
καὶ ἡ δύναμις τοῦ ἀντιπάλου.
Σὺ Αὐτὸς σκέπασόν με ἐκ τῆς κακίας αὐτοῦ˙
διότι ἡ δύναμις αὐτοῦ ὑπάρχει κραταιά,
καὶ ἡ φύσις ἡμῶν ταλαίπωρος, καὶ ἡ δύναμις ἀσθενής˙
Σὺ λοιπόν, Ἀγαθέ, ὅστις γνωρίζεις τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν,
καὶ ἀφαιρεῖς τὴν δυσκολίαν τῆς ἀδυναμίας ἡμῶν,
φύλαξόν με ἐκ τῆς ταραχῆς τῶν λογισμῶν,
καὶ ἐκ τοῦ κατακλυσμοῦ τῶν παθῶν,
καὶ ποίησόν με ἄξιον ταύτης τῆς ἁγίας διακονίας,
ἵνα μὴ τυχὸν διὰ τῶν παθῶν μου
φθείρω τὴν γλυκύτητα αὐτῆς,
καὶ εὐρεθῶ ἀναιδῆς καὶ τολμηρὸς ἐνώπιόν Σου.
Ἀμήν!
--
Ἡ λογικὴ τοῦ κολιμπρὶ
(καὶ τῆς συζητήσεώς μας)
Κατὰ τὴν διάρκεια μιᾶς πυρκαϊᾶς στὸ δάσος,
ὅπως λέει ἕνα Ἀφρικανικὸ παραμύθι,
ὅλα τὰ ζῶα ἔτρεχαν νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὸν κίνδυνο τῆς φωτιᾶς,
ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα μικρὸ κολιμπρί.
Αὐτὸ πῆρε μία σταγόνα νερὸ μὲ τὸ ράμφος του
καὶ μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς του τὴν ἔριξε στὴν φωτιά!
- «Εἶσαι τρελό, δὲν μπορεῖς νὰ σταματήσης τὴν πυρκαϊά»,
τοῦ λέει κάποιο ζῶο ἀπ’ αὐτὰ ποὺ ἔτρεχαν πανικόβλητα νὰ σωθοῦν.
- «Τὸ ξέρω», ἀπαντᾶ τὸ κολιμπρί,
«ὅμως κάνω ἐκεῖνο ποὺ μοῦ ἀναλογεῖ»...
