* * *

* * *
* * *

Translation



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:







ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΟΣ


Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Ο Βιολιστής του Μετρό

Ο ΒΙΟΛΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ




(Μετάφραση από Α.Σ.)

Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007.

Ενας βιολιστής επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά.
Στο διάστημα αυτό, περίσσοτερα απο 2 χιλιάδες άτομα
πέρασαν από το σταθμό,
οι περισσότεροι καθ' οδόν για τη δουλειά τους.

Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική.
Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα
και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.

4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο:
μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει
συνέχισε το δρόμο της.

6 λεπτά: ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει,
μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά: ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά
να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή.
Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω.
Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά.
Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει.
Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει.
Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους.

Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.

Τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού.
Κανείς δεν το πρόσεξε.
Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.

Κανείς δεν το 'ξερε...




Ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ,
ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου!

Επαιξε από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί,
με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολλαρίων!!





Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολλάρια!!!

Πρόκειται για πραγματικό γεγονός.
Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό
στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε
η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο
και τις προτεραιότητες των ανθρώπων.

(Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο της εφημερίδας.)

Το ερώτημα που προέκυψε:
σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα,
μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται
σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;

Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί
από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:

Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν' ακούσουμε
έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου
να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ,
με ένα από τα ομορφότερα και ακριβότερα μουσικά όργανα...
πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

--

4 σχόλια:

  1. Eγω ειμε ενας φτοχος αγιογραφος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωρέα!
    Χάρικα γιά την γνωρίμήα σου φίλαι μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γυναικα αγιογραφος,καποιες αναρτησεις σου με βοηθουν στην εργασεια που κανω, ευχαριστω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τον Θεό ας ευχαριστούμε γιά όλα. Ευχαριστώ και εγώ με την σειρά μου για την δική Σου βοήθεια. Ένας καλός λόγος μας δίνει ώθηση να προχωρήσουμε.
    Αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι, ευχαρίστως.
    Εμένα θα με βοηθούσε να μου έγραφες ποιές είναι οι αναρτήσεις που Σε βοηθάνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή