+ +++ +

+ + +

+ + +


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:





Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

ΑΓΙΟΙ ΤΕΡΕΝΤΙΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΝΙΛΛΗ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΑΥΤΩΝ

 +++

 

Ἅγιοι Μαρτύρες ΤΕΡΕΝΤΙΟΣ καὶ ΝΕΟΝΙΛΛΗ οἱ ὁμόζυγοι, καὶ τὰ τέκνων αὐτῶν ΣΑΡΒΗΛΟΣ, ΝΙΤΑΣ, ΙΕΡΑΞ, ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ, ΦΩΤΙΟΣ, ΒΗΛΗ καὶ ΕΥΝΙΚΗ
 
 
 
 
Μνήμη: 28ῃ Ὀκτωβρίου
 
 
ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ ΚΗ΄ (28ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ΤΕΡΕΝΤΙΟΥ καὶ ΝΕΟΝΙΛΛΗΣ τῶν ὁμοζύγων, καὶ τῶν τέκνων αὐτῶν ΣΑΡΒΗΛΟΥ, ΝΙΤΑ, ΙΕΡΑΚΟΣ, ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ, ΦΩΤΙΟΥ, ΒΗΛΗΣ καὶ ΕΥΝΙΚΗΣ

ΤΕΡΕΝΤΙΟΣ ὁ Ἅγιος Μάρτυς καὶ ἡ τούτου ὁμόζυγος Νεονίλλη κατῴκουν μετὰ τῶν τέκνων αὐτῶν ἅπαντες εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν οἰκίαν, καθὸ μία οἰκογένεια καὶ ἐλάτρευον κρυφίως τὸν Θεόν· ὅθεν διαβάλλονται εἰς τὸν ἡγεμόνα καὶ παρίστανται εἰς τὸ κριτήριον. Ἐπειδὴ δὲ ὡμολόγησαν μὲν τὸν Χριστὸν Θεὸν ἀληθινόν, τὰ δὲ εἴδωλα περιεγέλασαν, διὰ τοῦτο κρεμασθέντες καταξεσχίζονται ἀσπλάγχως καὶ καταρραντίζονται ἄνωθεν αἱ πληγαί των μὲ ὄξος δριμύτατον καὶ μὲ ἅλας, κάτωθεν δὲ φλογίζονται μὲ πῦρ. Οἱ δὲ Ἅγιοι, ταῦτα πάσχοντες, προσηύχοντο καὶ μὲ σιωπηλὴν φωνὴν παρεκίνουν ἀλλήλους εἰς τὸ Μαρτύριον. Ὁ δὲ Κύριος δὲν παρέβλεψε τὴν προσευχήν των, ἀλλὰ Ἄγγελοι ἀοράτως ἠλευθέρωσαν αὐτοὺς ἀπὸ τὰ δεσμὰ καὶ ἰάτρευσαν τὰς πληγάς των· οἱ δὲ ἀσεβεῖς βλέποντες τοῦτο ἐξεπλάγησαν ὁμοῦ καὶ ἐφοβήθησαν. Ἔπειτα ρίπτονται οἱ Ἅγιοι εἰς τὴν φυλακὴν καὶ τὴν ἐπιοῦσαν δέρονται μὲ ρόπαλα, ἤτοι μὲ χονδρὰ ραβδία μετὰ ταῦτα δένονται εἰς τροχοὺς καὶ δέρονται ἀνελεημόνως. Ἀβλαβεῖς δὲ διατηρηθέντες μὲ τὴν Χάριν τοῦ Θεοῦ, παραδίδονται τροφὴ εἰς τὰ θηρία. Διαφυλαχθέντες δὲ πάλιν ἀβλαβεῖς, τίθενται ἐντὸς μεγάλων λεβήτων γεμάτων ἀπὸ πίσσαν βεβρασμένην· ὁ δὲ βρασμὸς τῆς πίσσης, ὤ τοῦ θαύματος! μετεβλήθη εὐθὺς εἰς ὕδωρ. Βλέποντες δὲ οἱ ἀσεβεῖς, ὅτι διαφυλάττονται οἱ Ἅγιοι ἀβλαβεῖς ἀπὸ τὰ βάσανα, ἀπέκοψαν μὲ τὸ ξίφος τὰς τιμίας αὐτῶν κεφαλάς, καὶ οὕτως ἔλαβον οἱ μακάριοι τοὺς στεφάνους τοῦ Μαρτυρίου.

 

+++

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ (ΤΜΗΜΑ ΑΝΔΡΩΝ, ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ, 27η ΟΚΤ.)

+++





 
 
ΣΥΝΑΞΑΡΙ 
 

Τῇ ΚΖ΄ (27ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος ΝΕΣΤΟΡΟΣ

ΝΕΣΤΩΡ ὁ Ἅγιος Μάρτυς ἦτο ἀπὸ τὴν μεγαλόπολιν Θεσσαλονίκην, ἔζη δὲ κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν δυσσεβῶν βασιλέων Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος κατὰ τὸ ὁποῖον ἐμαρτύρησεν ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Δημήτριος. Ἦτο δὲ τότε ὁ μακάριος οὗτος Νέστωρ πολὺ νέος, ἄγων τὴν ἡλικίαν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀρχίζουσι νὰ φύωνται αἱ τρίχες τοῦ πώγωνος, γλυκὺς εἰς τὴν θεωρίαν, ὡραῖος εἰς τὸ κάλλος καὶ γνώριμος τοῦ Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου.

Βλέπων δὲ ὁ μακάριος Νέστωρ ὅτι ὁ βασιλεὺς Μαξιμιανὸς ἔχαιρε καὶ ἠγάπα βάρβαρόν τινα, Λυαῖον ὀνομαζόμενον, καὶ ὅτι ἐκαυχᾶτο μεγάλως εἰς τὴν ἀνδρείαν τοῦ βαρβάρου ἐκείνου καὶ εἰς τὰς νίκας, τὰς ὁποίας ἔκαμνε μὲ ὅσους ἐπάλαιεν, ὅστις καὶ πολλοὺς Χριστιανοὺς ἐθανάτωσεν, ἐμίσησε τὴν τοιαύτην ὑπερηφάνειαν τοῦ Λυαίου. Βλέπων δὲ καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ἔλαβε θάρρος, ὅτι ἂν μόνον θωρακισθῇ μὲ τὰς εὐχὰς ἐκείνου καὶ πολεμήσῃ τὸν βάρβαρον Λυαῖον, θέλει βεβαίως τὸν νικήσει. Ὅθεν προστρέχει εἰς τὸν Μέγαν Δημήτριον, εἰς τὴν φυλακὴν τότε εὑρισκόμενον, καὶ πεσὼν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ λέγει· «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε, ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸν Λυαῖον· διὰ τοῦτο εὖξαι ὑπὲρ ἐμοῦ ἐπικαλούμενος τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ». Ὁ δὲ Ἅγιος, σφραγίσας αὐτὸν μὲ τὸ σημεῖον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τοῦ εἶπε· «Καὶ τὸν Λυαῖον θέλεις νικήσει καὶ διὰ τὸν Χριστὸν θέλεις μαρτυρήσει». Οὕτω λοιπὸν μὲ τὰς εὐχὰς τοῦ Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου καθοπλισθεὶς ὁ γενναῖος Νέστωρ εἰσῆλθεν ἐντὸς τοῦ σταδίου ἀφόβως, καὶ ἀφ’ οὗ ἐξέπληξε τὸν Μαξιμιανὸν διὰ τῆς ὡραίας του ὄψεως, συνωμίλησε μετ’ αὐτοῦ εἰπὼν ὅσα εἰς τὸν Βίον τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου εἴδομεν, εἶπεν· «Ὁ Θεὸς τοῦ Δημητρίου βοήθει μοι»· καὶ πολεμήσας μὲ τὸν Λυαῖον, κτυπᾷ τοῦτον κατάκαρδα μὲ τὴν μάχαιράν του καὶ τὸν φονεύει πάραυτα, πληγώνει δὲ ἐν ταὐτῷ καὶ τὸν βασιλέα μὲ πληγὴν ψυχικήν, διότι προὐξένησεν εἰς αὐτὸν λύπην ἀπαρηγόρητον· ἕνεκα τοῦ ὁποίου ὀργισθεὶς ὁ τύραννος προσέταξεν ὁ μὲν Ἅγιος Δημήτριος νὰ κατατρυπηθῇ μὲ λόγχας, ὁ δὲ Ἅγιος Νέστωρ νὰ θανατωθῇ μὲ ξίφος. Καὶ οὕτως ἔλαβον ἀμφότεροι παρὰ Χριστοῦ τοὺς στεφάνους τοῦ Μαρτυρίου. 

Ἀμήν.

 +++

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΣΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΟΝ ΜΥΡΟΒΛΗΤΗ


+++


ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ
ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ
ΤΟΝ ΜΥΡΟΒΛΥΤΗ

(Μνήμη: 26η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ)
 
 
 




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   
   





+++

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΣΒΑΑΝ

+++



Μνήμη: 24η Ὀκτωβρίου
 
 
ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ ΚΔ΄ (24ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος ΑΡΕΘΑ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ


ΕΙΚΟΝΑ

ΑΡΕΘΑΣ ὁ Ἅγιος Μάρτυς ἦτο πρῶτος τῆς πόλεως Νεγρᾶς ἐν Αἰθιοπίᾳ [1], ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ εὐσεβεστάτου Ἰουστίνου. Κατὰ δὲ τὸν πέμπτον χρόνον τῆς βασιλείας τούτου, ἤτοι ἐν ἔτει φκγ’ (523), ὅτε ἐβασίλευεν εἰς τὴν Αἰθιοπίαν Ἐλεσβαὰν ὁ περιβόητος καὶ ὀνομαστὸς διὰ τὴν δικαιοσύνην καὶ εὐσέβειαν, ὅστις εἶχε τὰ βασίλειά του κατεσκευασμένα εἰς πόλιν τινὰ καλουμένην Αὔξουσαν [2], Ἑβραῖος τις, ὀνόματι Δουνουάν, δυσσεβὴς λίαν καὶ πολέμιος ἐχθρὸς τῶν Χριστιανῶν, ἐξουσίαζε τὴν Εὐδαίμονα Ἀραβίαν (ἥτις πάλαι ἐλέγετο Σαβᾶ καὶ κατόπιν Ὁμηρῖτις) [3].

Ὁ δὲ χριστιανικώτατος Ἐλεσβαὰν ἐχθρεύετο πολλὰ τὸν δυσσεβῆ Δουνουάν, ἐπειδὴ εἰς ὅλον σχεδὸν τὸν κόσμον ἐκηρύττετο ὁ Χριστὸς Θεὸς ἀληθέστατος καὶ αὐτὸς ὁ παμμίαρος ἠρνεῖτο τὴν Σάρκωσιν αὐτοῦ καὶ ὡμοφρόνει καὶ συνεκοινώνει μὲ τοὺς προγόνους του, οἵτινες ἐσταύρωσαν τὸν Χριστόν, ἔχων καὶ αὐτὸς ὁμοίαν πρὸς αὐτοὺς γνώμην μισόχριστον. Πολλάκις λοιπὸν ὁ εὐσεβὴς βασιλεὺς Ἐλεσβαὰν ἐπολέμησε τὸν Ἑβραῖον καὶ τὸν ἐνίκησε τοσοῦτον, ὥστε, ἵνα μὴ τὸν πολεμῇ ἔστερξε καὶ τοῦ ἐπλήρωνε κεφαλικὸν φόρον, ἀλλὰ πάλιν ὕστερον ἐψεύσθη εἰς τὰς ὁμολογίας του ὁ ἄνομος· ὅθεν ὁ βασιλεὺς συνήθροισε πολὺ στράτευμα καὶ τελείως τὸν ἐξησθένισε καὶ τὴν φυγὴν αὐτοῦ προὐκάλεσεν. Ἔπειτα ἀφῆκεν εἰς τὴν πόλιν πολλὴν φρουράν, νὰ τὴν φυλάττωσι ἀπὸ τὰς πανουργίας τοῦ Ἑβραίου, καὶ ἔστρεψεν εἰς τὴν βασιλείαν του, ἀλλὰ πάλιν ὁ τρισκατάρατος ἐκεῖνος δὲν ἔπαυσεν, ἀλλὰ συνήγαγε λαὸν ἀπὸ διαφόρους τόπους, καὶ πολεμήσας τὴν Ὁμηρίτιδα, ἐφόνευσε τοὺς φύλακας καὶ ἔλαβε τυραννικῶς τὴν ἀρχήν, καὶ ὅσους δὲν ἤθελον νὰ ἀρνηθῶσι τὸν Χριστὸν τοὺς ἐθανάτωνε μὲ τόσην ἀπανθρωπίαν καὶ σκληρότητα, ὥστε ὅλοι τοῦ ὑπετάσσοντο, τρέμοντες τὴν ἄμετρον αὐτοῦ ἀγριότητα.

Ἡ δὲ Νεγρά, ἥτις ἦτο πόλις πολυάνθρωπος καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἦτο πρῶτος ὁ Ἀρέθας, ὡς εἴπομεν, ὑπέκειτο εἰς τὴν Ὁμηρίτιδα, τὴν ὁποίαν ἐξουσίαζεν ὁ Ἑβραῖος, οἱ πολῖται ὅμως αὐτῆς ἦσαν Χριστιανοὶ ἀπὸ τὸν καιρὸν τοῦ βασιλέως Κωνσταντίου υἱοῦ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου, ὅστις ἔστειλε τότε πρὸς τοὺς Ὁμηρίτας μεσίτας, μὲ χαρίσματα πρὸς τὸν βασιλέα των, καὶ τοὺς ἐπέτρεψε νὰ κτίσωσιν Ἐκκλησίαν εἰς τὴν Νεγράν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔστειλεν ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολιν ἱερὸν καὶ ἐνάρετον Ἀρχιερέα, τὴν κλῆσιν Θεόφιλον, διὰ νὰ κυβερνᾷ τοὺς εὐσεβεῖς καὶ νὰ τοὺς ποιμαίνῃ θεαρέστως μὲ τὴν ἀρετὴν καὶ σοφίαν του...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ



+++

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

+++



ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΑΚΩΒΟ, ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟ




Μνήμη 23ῃ Ὀκτωβρίου


*  *  *
 


*  *  *
 
...Ο Άγιος στην περίφημη Eπιστολή του διδάσκει, επίσης,

πρώτον, την διαφορά που έχουν οι πειρασμοί.
Ποιός πειρασμός γίνεται στον άνθρωπο κατά παραχώρηση του Θεού
και ποιός προξενείται από την επιθυμία του ανθρώπου.

Δεύτερον, ότι οι Χριστιανοί πρέπει να δείχνουν την πίστη τους
όχι μόνον με λόγια αλλά κυρίως με έργα.

Τρίτον, παραγγέλλει να μη προτιμώνται στην Εκκλησία
οι πλούσιοι περισσότερον από τους πτωχούς,
αλλά μάλλον να επιπλήττονται οι πλούσιοι ως υπερήφανοι.

Τέταρτον δε και τελευταίο, αφού παρηγορεί ο Άγιος εκείνους
που αδικούνται και τους παρακινεί να μακροθυμούν
και να υπομένουν μέχρι την Δευτέρα παρουσία του Χριστού,
δείχνοντάς τους με το παράδειγμα του Ιώβ
το πόσο χρήσιμη είναι η υπομονή,
παραγγέλλει στους ασθενείς να προσκαλούν
τους ιερείς να τους χρίουν με έλαιο.

Και όλοι οι πιστοί να προσπαθούν να επαναφέρουν
στο δρόμο της αλήθειας αυτούς που έχουν πλανηθεί από αυτή,
επειδή σε αυτούς δίδεται μισθός από τον Κύριο,
η άφεση των αμαρτιών τους...
(Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου,
Επτά Καθολικαί Επιστολαί, σελ. 2
).


+++

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΕΡΚΙΟΣ, Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

+++




Μνήμη: 22α Ὀκτωβρίου
 
 
Δοὺς Ἀβέρκιος χοῦν χοῒ θνητῶν νόμῳ,
Θεὸς Θεῷ πρόσεισι τῷ φύσει θέσει.
Εἰκάδι δευτερίῃ Ἀβέρκιος ᾤχετο γαίης.

Τῇ ΚΒ΄ (22ᾳ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν καὶ Ἰσαποστόλου ΑΒΕΡΚΙΟΥ Ἐπισκόπου Ἱεραπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ

ΑΒΕΡΚΙΟΣ ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν ἦτο Ἀρχιερεὺς εἰς πόλιν τινὰ τῆς Φρυγίας Σαλουταρίας καλουμένην Ἱεράπολιν [1], κατὰ τοὺς χρόνους Μάρκου Ἀντωνίνου [ρξα΄-ρπ΄ (161-180)] καὶ Λευκίου τῶν ἀσεβῶν βασιλέων [2], ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐγράφησαν διατάγματα καὶ ἐπέμφθησαν εἰς ὅλα τὰ φρούρια καὶ τὰς πόλεις τῶν Ρωμαίων, προστάσσοντα νὰ προσκυνῶσιν ὅλοι τοὺς θεοὺς τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ θυσιάζωσιν ἐπιμελῶς εἰς αὐτούς.

Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἦτο ἡγεμὼν εἰς τὴν Φρυγίαν ἄρχων τις, ὀνόματι Πούπλιος, ὅστις ἰδὼν τὰ τῶν βασιλέων δόγματα, προσέταξε νὰ τελέσωσιν ὅλοι τῆς ἐπαρχίας αὐτοῦ κοινὴν ἑορτήν, προσφέροντες κατὰ τὴν συνήθειαν αὐτῶν σπονδὰς καὶ θυσίας εἰς τοὺς δαίμονας. Τὸ πρόσταγμα τοῦτο ἔφθασε καὶ εἰς τὴν Ἱεράπολιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἦτο Ἀρχιερεὺς ὁ Ἀβέρκιος [3], ὅστις ὡς ἐνάρετος καὶ ἁγιώτατος ἄνθρωπος, βλέπων τοὺς πολίτας λευχειμονοῦντας, πανηγυρίζοντας καὶ προσκυνοῦντας κωφὰ καὶ ἀναίσθητα εἴδωλα καὶ καταφρονοῦντας τὸν ἀληθῆ Θεὸν καὶ Δημιουργὸν ἁπάσης τῆς κτίσεως, ἐλυπεῖτο ἐν τῇ ψυχῇ του διὰ τὴν ἀπώλειαν αὐτῶν καὶ μετὰ δακρύων κατὰ μόνας ταῦτα τῷ Κυρίῳ προσηύχετο· «Θεὲ τῶν αἰώνων καὶ Κύριε τοῦ ἐλέους, ὁ δι’ ἡμᾶς γεννηθῆναι εὐδοκήσας τὸν Μονογενῆ σου Υἱόν, εὐσπλαγχνίσθητι τὸν κόσμον, ὅνπερ ἐδημιούργησας. Λυπήθητι ταύτην τὴν πόλιν σου, εἰς τὴν ὁποίαν ἐχειροτόνησας ποιμένα ἐμὲ τὸν ἀνάξιον καὶ μὴ ἀφήσῃς τὸν λαόν σου νὰ προσκυνῶσι βδελύγματα, ἀλλὰ φώτισον αὐτοὺς νὰ λυτρωθῶσιν ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἀγνωσίας καὶ νὰ γνωρίσωσι τὸ φῶς τῆς σῆς Χάριτος».

Ταῦτα πολλάκις εὐξάμενος ἀπεκοιμήθη καὶ βλέπει εἰς τὸ ὅραμά του νεανίαν τινὰ ὡραῖον εἰς τὸ εἶδος καὶ εὔμορφον, ὅστις τοῦ ἔδωκε ράβδον εἰς τὰς χεῖρας λέγων πρὸς αὐτόν. «Ὕπαγε, Ἀβέρκιε, εἰς τὸ ὄνομά μου καὶ σύντριψον μὲ τὴν ράβδον σου τοὺς αἰτίους τῆς πλάνης». Ἐγερθεὶς λοιπὸν ὁ Ἀβέρκιος τὴν ἐνάτην ὥραν τῆς νυκτὸς ἔλαβε θάρρος ἀπὸ τὴν θείαν ταύτην ὀπτασίαν, γνωρίσας ὅτι ὁ Δεσπότης Χριστὸς ἦτο ἐκεῖνος ὅστις ἐφάνη εἰς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπε νὰ συντρίψῃ τὰ εἴδωλα, λαβὼν δὲ ράβδον μεγάλην ἀπῆλθεν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Ἀπόλλωνος, ὅτε ἐποίουν οἱ ἀσεβεῖς τὰς περισσοτέρας αὐτῶν θυσίας καὶ εὐθὺς ὡς ἥπλωσε τὰς χεῖρας του εἰς τὴν θύραν, συνετρίβησαν οἱ μοχλοὶ καὶ αἱ θύραι ἠνεῴχθησαν μόναι των·...

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ 




+++