Θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (VIDEO)

+++

ΤΟ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧ. ΜΙΧΑΗΛ

Ἑορτάζεται: 6η Σεπτεμβρίου

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ Ϛ΄ (6ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ ἐν Κολασσαῖς τῆς Φρυγίας γενομένον θαύματος παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου ΜΙΧΑΗΛ.

 

Φορητὴ εἰκὼν ἐκ τῆς Ἱ. Μο­νῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης
τοῦ θε­ο­βα­δί­στου ὄ­ρους Σινᾶ. Ἔργον ΙΒʹ αἰῶνος.

ΜΙΧΑΗΛ ὁ μέγας Ἀρχιστράτηγος τοῦ Θεοῦ καὶ πάλαι μέν, πρὸ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας, εἶχεν εὐσπλαγχνίαν καὶ κηδεμονίαν πρὸς τὸ ἀνθρώπινον γένος καὶ πολλὰς εὐεργεσίας ἔδειξεν εἰς αὐτό, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἐπὶ γῆς ἔνσαρκον παρουσίαν τοῦ Θεοῦ Λόγου πολὺ μεγαλυτέραν εὐσπλαγχνίαν καὶ ἀγάπην ἔδειξεν εἰς ἡμᾶς τοὺς Χριστιανούς, τοὺς καυχωμένους εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Ὅθεν ἀπὸ τότε καὶ περισσοτέρας εὐεργεσίας ἔκαμεν εἰς ἡμᾶς, μία τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ ἐν Κολασσαῖς τῆς Φρυγίας γενομένη, τῆς ὁποίας τὴν ἀνάμνησιν ἑορτάζομεν σήμερον. Ἀκούσατε ὅμως ἀπ’ ἀρχῆς τὴν ὑπόθεσιν πρὸς ὄφελος μὲν ἰδικόν σας, πρὸς τιμὴν δὲ καὶ ἔπαινον τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ.

Καὶ διὰ τοὺς ἄλλους Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ διηγῆταί τις, εὐλογημένοι Χριστιανοί, καὶ τὰ ἔργα των τὰ θεάρεστα νὰ ἀναφέρῃ εἰς ἐνθύμησιν, ὄχι μόνον εἶναι καλὸν πρὸς τὸν Θεόν, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς εἶναι πολὺ ὡφέλιμον, ἐπειδὴ ἡ ἐνθύμησις τῶν Ἁγίων εἶναι σημεῖον τῆς ἀγάπης, τὴν ὁποίαν ἔχομεν εἰς αὐτούς, ἡ δὲ ἀγάπη αὐτή, τὴν ὁποίαν ἔχομεν εἰς τοὺς Ἁγίους, πρὸς αὐτὸν τὸν Χριστὸν τὸν ἀληθῆ Θεὸν διαβαίνει, τὸν ὁποῖον αὐτοὶ οἱ Ἅγιοι ἐσπούδασαν νὰ εὐχαριστήσουν μὲ τὰ ἔργα των, ἀπὸ τὸν ὁποῖον καὶ αὐτοὶ πάλιν ἀντιδοξάσθησαν.

Καλὸν ὅθεν εἶναι, καὶ ὠφέλιμον, νὰ διηγῆταί τις καὶ διὰ τοὺς ἄλλους Ἁγίους· ἀλλὰ τὸ νὰ διηγῆται περὶ τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, νὰ ἀναφέρῃ καὶ τὰ θαύματά των, εἶναι πλέον ὠφελιμώτερον δι’ ἕκαστον Χριστιανόν, διότι ὅσον αὐτοὶ ἔχουν περισσοτέραν παρρησίαν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ἐγγύτατα, ὡς ἄϋλοι καὶ ἀσώματοι ὅπου εἶναι, τόσον καὶ ἡμεῖς περισσοτέραν ὠφέλειαν ψυχικὴν ἀπολαμβάνομεν ἀπὸ τὰς διηγήσεις τῶν θαυμάτων των. Ἀλλὰ τῶν μὲν ἄλλων Ἀρχαγγέλων, τοῦ Γαβριὴλ δηλαδὴ καὶ τοῦ Ραφαήλ εἰς ἄλλας ἡμέρας εἶναι αἱ διηγήσεις τῶν θαυμάτων των, σήμερον δὲ βούλομαι νὰ διηγηθῶ πρὸς ἡμᾶς τὸ θαῦμα τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν εἰς τὰς Χώνας, καὶ περὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ πανήγυρίς μας. Ἀλλὰ πρὶν νὰ ἀρχίσω τὴν ὑπόθεσιν, σᾶς παρακαλῶ, εὐλογημένοι Χριστιανοί, ἵνα μετὰ πάσης προθυμίας ἀκούσητε τοὺς λόγους μου· διότι ἐγὼ μὲν βούλομαι νὰ διηγηθῶ ἀπ’ ἀρχῆς καταλεπτῶς πῶς ἔγινε τὸ τοιοῦτον παράδοξον θαῦμα παρὰ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, διὰ νὰ μὴ γίνῃ ἐλλιπὴς ὁ λόγος μου· ὑμεῖς δὲ ἀκούσατε προθύμως, ἵνα λάβητε καὶ τέλειον τὸν μισθὸν παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ...

 
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2026-2027

 +++

 

1

 

 

 

 

 

 

+++

«Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ, ΠΟΥ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΡΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» (ΕΝΑΣ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΝΑΟΣ, ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΣΕ ΔΙΩΓΜΟ, ΜΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΟΜΙΛΙΑ)

 +++

 

«Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ, ΠΟΥ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΡΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

(ΕΝΑΣ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΝΑΟΣ, ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΣΕ ΔΙΩΓΜΟ, ΜΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΟΜΙΛΙΑ)

 

+++

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΩΫΣΗΣ, Ο ΘΕΟΠΤΗΣ

+++

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΩΥΣΗΣ

Ο ΘΕΟΠΤΗΣ

 Μνήμη: 4η Σεπτεμβρίου

 

 

 

*  *  *

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

 

Τῇ 4ῃ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου μνήμη
τοῦ Ἁγίου Προφήτου καὶ Θεόπτου ΜΩΫΣΕΩΣ

 

Φορητὴ εἰκὼν ἐκ τῆς Ἱ. Μο­νῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης
τοῦ θε­ο­βα­δί­στου ὄ­ρους Σινᾶ. Ἔργον ΙΓʹ αἰῶνος

 

ΜΩΫΣΗΣ ὁ Προφήτης καὶ θεόπτης, ὁ ὑπέρτατος τῶν φιλοσόφων καὶ ὁ σοφώτατος τῶν νομοθετῶν καὶ τῶν ἱστοριογράφων ἁπάντων ὁ ἀρχαιότατος, κατήγετο ἐκ φυλῆς Λευΐ· ὁ πατήρ του ὠνομάζετο Ἀμρὰμ καὶ ἡ μήτηρ του Ἰωχαβέδ, ἐγεννήθη δὲ εἰς τὴν Αἴγυπτον τὸ ͵αφοα’ (1571) π.Χ. Εἰς τὴν Αἴγυπτον οἱ Ἰσραηλῖται εἶχον ἐγκατασταθῆ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἰωσήφ, ὅστις εἶχεν ἀναγορευθῆ ὑπὸ τοῦ Φαραὼ ἀντιβασιλεύς. Ὁ Ἰωσὴφ ἐκάλεσεν εἰς τὴν Αἴγυπτον τὸν πατέρα του Ἰακὼβ καὶ τοὺς ἀδελφούς του. Ἔκτοτε αὐτοὶ καὶ οἱ ἀπόγονοί των παρέμενον εἰς τὴν Αἴγυπτον. Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἰακὼβ οἱ Ἰσραηλῖται ἐπληθύνθησαν τόσον, ὥστε ἀπετέλεσαν ἔθνος μέγα. Ὁ ἀγαθὸς ἐκεῖνος Φαραὼ τῆς Αἰγύπτου, ὅστις εἶχεν ἀνυψώσει τὸν Ἰωσὴφ εἰς τὸ ἀξίωμα τῆς ἀντιβασιλείας, ἀπέθανεν, ἀνέβησαν δὲ εἰς τὸν θρόνον ἄλλοι Φαραώ, οἱ ὁποῖοι οὐδὲν ἐγνώριζον περὶ τοῦ Ἰωσήφ.

Φοβούμενος λοιπὸν ἕνας νέος Φαραὼ τὴν αὔξησιν, τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐσκέφθη νὰ καταστρέψῃ αὐτοὺς διὰ παντὸς τρόπου. Ὅθεν κατέθλιβεν αὐτοὺς καὶ ἐπέβαλλε διαφόρους σκληρὰς καὶ ἀπανθρώπους ἐργασίας. Ἀλλ’ ὅσῳ περισσότερον κατεθλίβοντο οἱ Ἰσραηλῖται, τόσῳ περισσότερον ἐπληθύνοντο. Τότε ὁ Φαραὼ διέταξε τὰς μαίας τῶν Ἑβραίων νὰ ἀφήνωσι μόνον τὰ θηλυκὰ παιδία τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅσα μαιεύουσι, τὰ δὲ ἀρσενικὰ νὰ φονεύωσιν. Ἀλλ’ αἱ μαῖαι, φοβούμεναι τὸν Θεόν, δὲν ἐξετέλεσαν τὴν σκληρὰν ταύτην διαταγήν. Διὰ τοῦτο ὁ Φαραὼ ὀργισθεὶς διέταξε νὰ ρίπτωνται εἰς τὸν ποταμὸν τῆς Αἰγύπτου Νεῖλον ὅλα τὰ ἄρρενα βρέφη τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Τότε λοιπὸν ἡ Ἰωχαβὲδ ἐγέννησε τὸν Μωϋσῆν, ὅστις ἦτο παιδίον ὡραιότατον, ἡ δὲ μήτηρ του μετὰ φόβου καὶ ἀγωνίας ἔκρυπτεν αὐτὸ τρεῖς ὅλους μῆνας. Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ κρύπτῃ περισσότερον, τὸ ἔβαλε μέσα εἰς ἓν κιβώτιον σπάρτινον τὸ ὁποῖον ἐπίσσωσε, λαβοῦσα δὲ τοῦτο ἡ ἀδελφὴ τοῦ παιδίου Μαριάμ, ἔθεσεν εἰς τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ καὶ περιέμενεν ἐκεῖ πλησίον διὰ νὰ ἴδῃ τί θὰ ἀπογίνῃ.

Μετ’ ὀλίγον ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραὼ Θέρμουθιν κατέβη μετὰ τῶν δούλων της εἰς τὸν ποταμὸν διὰ νὰ λουσθῇ. Εἶδε τὸ κιβώτιον, καὶ ἔστειλε μίαν δούλην της καὶ τὸ ἔφερεν. Ἀνοίξασα τὸ κιβώτιον, εἶδεν ἐντὸς αὐτοῦ παιδίον, τὸ ὁποῖον ἔκλαιε. Τὸ ἐλυπήθη καὶ εἶπε· «Θὰ εἶναι ἀπὸ τὰ παιδία τῶν Ἑβραίων»...

 

 Ἡ συνέχεια ἐδῶ

 

+++

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ

 +++

 Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ

1

 

Μνήμη: 3η Σεπτεμβρίου

 

 

*  *  * 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Τῇ 3ῃ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ, συνασκητοῦ τοῦ Μεγάλου Εὐθυμίου

 

ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ, ὁ Ὅσιος καὶ μέγας πατὴρ ἡμῶν, ἐπειδὴ παιδιόθεν ἠγάπησε, τὸν Θεόν, διὰ τοῦτο, ἀφῆκε τὴν πατρίδα καὶ τοὺς συγγενεῖς του, καὶ μετέβη εἰς τοὺς ἱεροὺς καὶ Ἁγίους Τόπους τῆς Ἱερουσαλήμ· φθάσας δὲ εἰς τὴν Λαύραν τὴν ἐπονομαζομένην Φαράν, ἥτις ἦτο μακρὰν ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα ἓξ μίλια, εὗρεν ἓν κελλίον, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον κλείσας τὸν ἑαυτόν του, ἀνδρείως ἠγωνίζετο ἐναντίον τῶν παθῶν καὶ δαιμόνων· τότε δὲ καὶ ὁ μέγας Εὐθύμιος ἀφήσας τὸν κόσμον ἦλθε καὶ κατῴκησε μετὰ τοῦ Ὁσίου τούτου Θεοκτίστου καὶ ἡσύχαζεν· ὁ ἔρως ὅθεν, ὃν εἶχον καὶ οἱ δύο διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὰς αὐτὰς ἀρετάς, καὶ ἡ κοινωνία τῶν αὐτῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων, τόσον ἥνωσαν μὲ τὸν δεσμὸν τῆς ἀγάπης τοὺς δύο τούτους Ὁσίους, ὥστε ὁ εἷς εὑρίσκετο μέσα εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἄλλου καὶ εἰς ὅλα τὰ πράγματα καὶ οἱ δύο εἶχον τὰ αὐτὰ φρονήματα, καὶ οἱ δύο ἐποίουν τὰ αὐτὰ ἔργα. Διὰ τοῦτο καὶ μετὰ τὴν ἀπόδοσιν τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων εἶχον συνήθειαν καὶ οἱ δύο νὰ ἀπέρχωνται εἰς τὴν ἔνδον βαθυτέραν ἔρημον καὶ ἐκεῖ ἔμενον ἡσυχάζοντες ἕως εἰς τὴν ἑορτὴν τῶν Βαΐων· καὶ τότε ἐπέστρεφον πάλιν ἕκαστος εἰς τὸ κελλίον του.

Ἀφ’ οὗ δὲ διῆλθον οὕτω ἐπὶ πέντε ἔτη, ἐξῆλθον καὶ πάλιν, τὸν πέμπτον χρόνον εἰς τὴν ἔρημον κατὰ τὸν συνηθισμένον καιρόν, καὶ εὑρόντες μέγα σπήλαιον κατὰ τὸν βορεινὸν κρημνὸν τοῦ ἐκεῖσε εὑρισκομένου Ξηροποτάμου, ἔκαμαν ἐκεῖ τὴν κατοικίαν των καὶ εἰς πολὺ διάστημα καιροῦ ἔζων μόνον μὲ ἀγρίας βοτάνας, ἕως οὗ ἡ ἀρετή των καὶ ἄσκησις κατέστησαν αὐτοὺς φανεροὺς εἰς τοὺς ἀνθρώπους· ὅθεν καὶ παρεκινήθησαν τινὲς καὶ ἔφερον εἰς αὐτοὺς τὰς ἀναγκαίας τροφάς. Ἐπειδὴ δὲ προσέτρεξαν πολλοὶ ἀδελφοὶ ἀπὸ διαφόρους τόπους καὶ ἐπεθύμουν νὰ ζήσουν ὁμοῦ μὲ τοὺς Ὁσίους, τούτου ἕνεκα ἔγινεν ἐκεῖ Κοινόβιον, τοῦ ὁποίου ἦτο προεστὼς ὁ μέγας Θεόκτιστος ἕως τέλους τῆς ζωῆς του.

Ὅθεν καὶ ἔγινεν αἴτιος σωτηρίας εἰς πολλοὺς ἀνθρώπους, τόσον μὲ τὴν πειθὼ τῶν γλυκυτάτων λόγων του, ὅσον καὶ μὲ τὸν καθαρὸν καὶ ἀσκητικὸν βίον του· ὁ δὲ Ἅγιος Εὐθύμιος ἡσύχαζεν εἰς ἓν κελλίον, τὸ ὁποῖον ἦτο ὀλίγον μακρὰν ἀπὸ τὸ Κοινόβιον τοῦ Θεοκτίστου· πλησίον δὲ εἰς τὸ κελλίον ἔκτισε καὶ ὁ θεῖος Εὐθύμιος μεγάλην Λαύραν· καὶ ὅσοι ἤρχοντο εἰς αὐτὸν διὰ νὰ γίνουν Μοναχοί, τοὺς ἔστελλεν εἰς τὸ Κοινόβιον τοῦ μεγάλου Θεοκτίστου, καθὼς ὕστερα ἀπὸ πολλοὺς χρόνους ἔστειλεν εἰς αὐτὸ καὶ τὸν Ὅσιον καὶ Ἡγιασμένον Σάββαν, ὅστις προσελθὼν εἰς τὸν Εὐθύμιον παρεκάλει αὐτὸν νὰ τὸν δεχθῇ· ἔστειλε δὲ τοῦτον ὁ Εὐθύμιος εἰς τὸν μέγαν Θεόκτιστον, διότι ὁ Σάββας ἦτο ἀκόμη νέος καὶ ἀγένειος· ὅθεν τὸν διώρισε νὰ ζῇ εἰς τὴν ὑποταγὴν τοῦ Θεοκτίστου
καὶ νὰ μανθάνῃ παρ’ αὐτοῦ τὰ τῆς μοναδικῆς φιλοσοφίας μαθήματα.

Ἐγένετο ὅθεν καὶ ὁ Ἅγιος οὗτος Θεόκτιστος μέγας καὶ ὀνομαστὸς εἰς ὅλους, καθὼς ἐγενέτο μέγας καὶ ὁ Ἅγιος Εὐθύμιος, καὶ ἐδείχθη εἰς τοὺς ἀνθρώπους τύπος καὶ κανὼν πάσης ἀρετῆς· φθάσας δὲ εἰς βαθὺ γῆρας, καὶ πλήρης ἡμερῶν γενόμενος, ἔπεσεν εἰς βαρεῖαν ἀσθένειαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀπῆλθε πρὸς Κύριον· ἐκηδεύθη δὲ καὶ ἐτάφη ὁσίως τὸ ὅσιον αὐτοῦ λείψανον ἀπὸ χεῖρας Ὁσίων, δηλαδὴ τόσον τοῦ μεγάλου Εὐθυμίου, ὅστις τότε ἦτο ἐνενήκοντα ἐτῶν, ὅσον καὶ τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Ἀναστασίου, κατὰ τὴν τρίτην τοῦ παρόντος μηνὸς ἐν ἔτει υνα΄ (451).

 

 

 

 

+++