ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΙ ΚΑΙ ...ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΑ «ΣΤΕΦΑΝΙΑ». MIA ΦΟΒΕΡΗ ΠΛΑΝ...

+++

+++

OI ΕΝΔΟΞΟΙ, ΑΝΔΡΕΙΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΣΕΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΒΑΚΧΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ: «ΜΗ ΠΛΑΝΑΣΘΕ...»

 +++

 

 

 

 

   +++

Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ

Μνήμη: 6η Ὀκτωβρίου

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ Ϛ΄ (6ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου ΘΩΜΑ

Φορητὴ εἰκὼν Κρητικῆς Τέχνης, ἀποτεθησαυρισμένη
ἐν τῷ ἐν Μόσχᾳ Ἱστορικῷ Μουσείῳ. Ἔργον ΙΔʹ αἰῶνος.

ΘΩΜΑΣ ὁ ἔνδοξος τοῦ Κυρίου Ἀπόστολος ἦτο εἷς ἐκ τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων καὶ Μαθητῶν τοῦ Κυρίου, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν φρικτὴν καὶ ἔνδοξον τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ Ἀνάληψιν διεσπάρησαν εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην κηρύττοντες τὸν σωτήριον λόγον τοῦ Εὐαγγελίου καὶ οἱ ὁποῖοι μὲ πολλοὺς κόπους καὶ πόνους καὶ βασάνους, τὰ ὁποῖα ἔπαθον ἀπὸ τοὺς ἀσεβεῖς, ἔφεραν ἡμᾶς εἰς τὴν εὐσέβειαν καὶ εἴμεθα χρεῶσται νὰ πανηγυρίζωμεν αὐτοὺς περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ἁγίους, ὡς ὑπὲρ ἅπαντας κοπιάσαντας, ἵνα ἔχωμεν αὐτοὺς καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν ζωὴν μεσίτας πρὸς τὸν Δεσπότην, νὰ μᾶς συγχωρήσῃ τὰ ἁμαρτήματα. Ἐξόχως δὲ τὸν περιφανέστατον μεταξὺ τῶν Ἀποστόλων καὶ φιλαληθέστατον τοῦτον Ἀπόστολον Θωμᾶν, τὸν ἀκριβῆ μηνυτὴν τῆς ἀληθείας, ὅστις μὲ τὴν κατ’ οἰκονομίαν ἀπιστίαν αὐτοῦ καὶ ψυχωφελῆ ἀμφιβολίαν μετέβαλε τὴν ἀπιστίαν ἡμῶν εἰς πίστωσιν, καὶ μὲ τὸν δισταγμόν του ὡλοκλήρωσε τὴν πίστιν τῶν ἄλλων Ἀποστόλων, καὶ τὴν ἔκαμε βεβαιοτέραν καὶ ἀναντίρρητον· ὅθεν ἔφραξε τὰ στόματα τῶν ἀπίστων διωκτῶν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπη τις, Ἰουδαῖος ἢ εἰδωλολάτρης, ὅτι ὁ Δεσπότης δὲν ἀνεστήθη ἐπειδὴ αὐτὸς ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ μάρτυς ἀκριβέστατος τῆς Ἀναστάσεως ἐτόλμησε νὰ ψηλαφήσῃ τὸν ἀναφῆ καὶ ἀόρατον, διὰ νὰ μὴ ἀμφιβάλλῃ τις ἄλλος ὕστερον. Ἀλλ’ ἄς εἴπωμεν ἐξ ἀρχῆς τὴν διήγησιν μὲ βραχύτητα...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΑΓΙΕΣ ΧΑΡΙΤΙΝΗ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΑ

+++

Μνήμη: 5η Σεπτεμβρίου

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ

Τῇ Ε΄ (5ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς τῆς Ἁγίας Μάρτυρος ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ

XΑΡΙΤΙΝΗ ἡ Ἁγία Μάρτυς ἦτο κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Διοκλητιανοῦ καὶ Δομετίου κόμητος ἐν ἔτει σϟ΄ (290), δούλη Κλαυδίου τινός. Ἀκούσας δὲ ὁ κόμης Δομέτιος περὶ αὐτῆς, ὅτι εἶναι Χριστιανὴ καὶ ὅτι καὶ ἄλλους πολλοὺς ἐπιστρέφει εἰς τὴν πίστιν της, τοὺς δὲ λοιποὺς Χριστιανοὺς στερεώνει περισσότερον εἰς αὐτήν, γράφει εἰς τὸν αὐθέντην αὐτῆς Κλαύδιον νὰ ἀποστείλῃ τὴν Χαριτίνην εἰς αὐτὸν διὰ νὰ τὴν ἐξετάσῃ. Λαβὼν ὁ Κλαύδιος τὰ γράμματα ἐλυπήθη καὶ ἐνδυθεὶς σάκκον, ἤτοι τρίχινον φόρεμα, ἐθρήνει. Ἡ δὲ Χαριτίνη, παρηγοροῦσα αὐτόν, ἔλεγε· «Μὴ λυποῦ, αὐθέντα μου, ἀλλὰ χαῖρε, ἐπειδὴ ἔχω νὰ λογισθῶ εἰς τὸν Θεὸν εὐπρόσδεκτος θυσία διὰ τὰς ἰδικάς μου καὶ ἰδικάς σου ἁμαρτίας». Λέγει τότε ὁ Κλαύδιος· «Δούλη τοῦ Θεοῦ, ἐνθυμοῦ καὶ ἐμὲ πλησίον τοῦ ἐπουρανίου Βασιλέως». Ὁ δὲ κόμης, ἐπειδὴ ἐβράδυνε νὰ ἔλθῃ, ἔδραμεν εἰς τὴν οἰκίαν της, ὅπου κατῴκει μόνη καὶ κατὰ μόνας προσευχομένη εἰς τὸν Θεόν, καὶ εὐθύς, μετὰ μεγάλου θυμοῦ ἐμαστίγωσε τὴν Ἁγίαν καὶ ἀφοῦ τὴν κατεπλήγωσε, τὴν ἔδεσε μὲ ἅλυσον σιδηρᾶν εἰς τὸν λαιμὸν καὶ παρέδωκε τὴν δικαίαν εἰς τὸν ἄδικον κριτὴν τοῦ τόπου.

Τότε ὁ κριτὴς ἔθεσεν εὐθὺς ἔμπροσθεν τῆς Ἁγίας τὰ τιμωρητικὰ ὄργανα καὶ λέγει πρὸς αὐτήν· «Σωφρονίσου, πρὶν νὰ τιμωρηθῇς, λυπήσου τὸν ἑαυτόν σου καὶ θυσίασον εἰς τοὺς θεούς, διὰ νὰ κερδίσῃς τρία μεγάλα καλά. Πρῶτον νὰ λάβῃς τὴν συγχώρησιν ἀπὸ τοὺς θεούς. Ἔπειτα τὴν ἀγάπην τῶν βασιλέων. Καὶ τρίτον δὲν θέλει ἀφανισθῆ ἀπὸ τὰς δριμείας βασάνους ἡ νεότης σου». Ταῦτα ἀκούσασα ἡ Μάρτυς ὕψωσεν εἰς τὸν οὐρανὸν τὰ ὄμματα, ζητοῦσα ἀπὸ ἐκεῖ βοήθειαν· ποιήσασα δὲ καὶ τὸ σημεῖον τοῦ Σταυροῦ εἶπε· «Ποικίλος καὶ πλάνος εἶσαι, ὦ ἡγεμών, ἀλλ’ ἡ πονηρία σου ἀνωφελὴς δὲν θέλει μὲ φοβίσει, οὔτε συμβουλεύων μὲ καταπείθεις, οὔτε θέλεις ἐλαττώσει τὴν προθυμίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω, νὰ βασανισθῶ διὰ τὸν Χριστόν· διότι εἰς τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν ἐλπίζω καὶ εἰς αὐτὸν τὴν ζωήν μου ἀφιέρωσα. Ἀνίσως λοιπὸν θέλῃς νὰ σωφρονῇς, τὸν ἑαυτόν σου λυπήσου διὰ τὴν πλάνην σας καὶ πρᾶξε τὸ συμφέρον σου, τὸ ὁποῖον εἶναι νὰ μὴ πιστεύῃς εἴδωλα κωφά, διὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ Προφήτης Δαβίδ· «Οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» (Ψαλμ. ϟε΄ 5)· καὶ ἀλλαχοῦ· «Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων» (Ψαλμ. ριγ΄ 12)· καὶ πάλιν· «Ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτά» (Ψαλμ. ριγ΄ 16)· ὁ δὲ Προφήτης Ἱερεμίᾳς λέγει· «θεοί, οἵ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν οὐκ ἐποίησαν, ἀπολέσθωσαν» (Ἱερ. ι΄ 11)...

• Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  
  

  Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῆς Ὁσίας Μητρὸς ἡμῶν ΜΕΘΟΔΙΑΣ τῆς ἐν Κιμώλῳ τῇ νήσῳ ἀσκητικῶς διαλαμψάσης.

  
  

  

  ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΛΕΙΨΟΥΝ ἀπὸ τὴν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τὴν ἐπὶ γῆς στρατευομένην, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος οἱ ἅγιοι καὶ θεοφόροι ἄνθρωποι, τόσον ἄνδρες ὅσον καὶ γυναῖκες, ἀλλ’ εἰς ἑκάστην ἐποχὴν ἀναφαίνονται ὡς ἄλλοι φαεινοὶ ἀστέρες καὶ ἀειλαμπεῖς φωστῆρες, «λόγον ζωῆς ἐπέχοντες» (Φιλιπ. β’ 16), εἰς τὸ νοητὸν αὐτῆς στερέωμα καὶ καταφωτίζουν τῶν εὐσεβῶν τὸ πλήρωμα, διὰ τοῦ ἁγίου αὐτῶν Βίου καὶ τῶν ἀγαθῶν καὶ ἐναρέτων ἔργων, καὶ διεγείρουν καὶ προθυμοποιοῦν ἡμᾶς πρὸς ἐργασίαν τοῦ θείου θελήματος.

  Καὶ εἰς μὲν τὴν παλαιὰν ἐποχήν, ὁπότε διέλαμπεν ἡ ἀρετὴ καὶ ἐπολιτεύετο μὲ θερμὸν ζῆλον ἡ Εὐαγγελικὴ ζωή, οἱ Ἅγιοι ἐφαίνοντο συχνότερον καὶ ἦσαν πολλοί, ἀλλ’ εἰς τοὺς ἐσχάτους τούτους καιρούς, κατὰ τοὺς ὁποίους ἐσβέσθη ὁ πρὸς τὰ καλὰ καὶ θεάρεστα ζῆλος, καὶ ἐψύγη, ὡς λέγει τὸ ἱερὸν Εὐαγγέλιον, «ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» (Ματθ. κδ’ 12), οὗτοι ἀναφαίνονται σπανιώτερον, ὡς ἄλλοι κομῆται. Καὶ τὰς μὲν θεοφιλεῖς ψυχὰς εὐφραίνουν καὶ ἐξάπτουν τὴν ἐπιθυμίαν αὐτῶν πρὸς «ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά» (Φιλιπ. δ’ 8), κατὰ τὸν θεῖον Παῦλον τοὺς ἀμελεῖς καὶ ἀδιαφόρους διεγείρουν ἀπὸ τὸν λήθαργον τῆς ἀμελείας καὶ ἀδιαφορίας καὶ θερμαίνουν τὴν ψυχράν των προαίρεσιν πρὸς τὴν ἀγάπην τοῦ καλοῦ, τοὺς δὲ πεπλανημένους ἐπαναφέρουν εἰς τὴν εὐθεῖαν τῆς εὐσεβείας ὁδὸν καὶ ἐν ἑνὶ λόγῳ πολιτευόμενοι ὡς ἔχοντες «τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς» (Φιλιπ. γ’ 20), γίνονται τύπος καὶ παράδειγμα τῆς κατὰ Χριστὸν ζωῆς εἰς πάντας, πρὸς δόξαν Θεοῦ, τοῦ ἐνδοξαζομένου ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ, ἐπιβεβαιοῦντες τὸ Ἀποστολικὸν ῥητὸν «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ἑβρ. ιγ’ 8).

  Μεταξὺ τῶν νεοφανῶν τούτων Ὁσίων διαλάμπει ὡς ἑωθινὸς καὶ ἀρτιφανὴς ἀστὴρ ἡ Ὁσία μήτηρ Μεθοδία, ἡ θεοφόρος θεράπαινα τοῦ Κυρίου, τὸ σκεῦος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὑποτύπωσις τῆς καθαρᾶς ζωῆς, τὸ ἀμάραντον ἄνθος τῆς νήσου Κιμώλου, τὸ εὐωδιάσαν διὰ τῆς εὐωδίας τῶν ἀρετῶν της τὰς Κυκλάδας νήσους· διότι γενομένη «εὐωδία Χριστοῦ» [1], ὡς λέγει ὁ θεῖος Παῦλος, διὰ τῆς ἐναρέτου ζωῆς της, εἰς πάντας τοὺς θέλοντας νὰ σωθοῦν, ὑπῆρξε τῷ ὄντι «ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν» (Β’ Κορ. β’ 16)...
  
  

  Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  
  

+++

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ (ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ...)

+++

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ

ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΙΚΟΝΟΦΙΛΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

(+ 17η Μαΐου 2013)

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

+++

Μνήμη: 3η Ὀκτωβρίου

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 Τῇ Γ΄ (3ῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μνήμη
τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ τοῦ Ἀρεοπαγίτου

Τοιχογραφία ἐκ τοῦ ἐν Ἄθῳ Πρωτάτου.
Ἔργον ΙΔʹ αἰῶνος.

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ὁ οὐρανομύστης καὶ πάνσοφος ἐγεννήθη ἀπὸ γονεῖς εὐγενεῖς καὶ ἄρχοντας εἰς τὴν περίφημον πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ ἄνθρωποι ἦσαν θερμοὶ λάτρεις τῶν εἰδώλων καὶ σοφώτεροι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ὅλων τῶν πόλεων τοῦ καιροῦ ἐκείνου. Εἰς τὰς Ἀθήνας εὑρίσκοντο τότε πολλοὶ φιλόσοφοι, εἷς ἀπὸ τοὺς ὁποίους, ὁ συνετώτερος, ἦτο καὶ ὁ θαυμάσιος Διονύσιος. Οὗτος ἐκ νεότητος ἐδόθη εἰς τὴν σπουδὴν τῶν γραμμάτων καὶ ἔμαθεν ὅλας τὰς ἐπιστήμας καλῶς καὶ ὅλοι διὰ τὴν σοφίαν του τὸν ἐθαύμαζον, διότι ἦτο μάλιστα ἐκ φύσεως φρόνιμος. Διὰ τὰς γνώσεις του λοιπὸν ταύτας καὶ διὰ τὴν σύνεσίν του ὡς καὶ διὰ τὴν εὐγένειαν τοῦ γένους του τὸν ἐψήφισαν πρώτιστον κριτὴν καὶ δημοκράτην τῆς πόλεως· διότι δὲν εἶχον ἕνα ἀρχηγὸν οἱ Ἀθηναῖοι, οὔτε εἰς ἄλλον ἡγεμόνα ὑπετάσσοντο, ἀλλ’ εἶχον πολίτευμα δημοκρατικόν.

Διότι λοιπὸν ὁ Διονύσιος ἦτο εὔγλωττος εἰς τὴν Ἀττικὴν διάλεκτον καὶ ρητορικώτατος καὶ ὑπερέβαινεν εἰς τὴν σοφίαν ὅλους τοὺς ἐπικουρείους καὶ στωϊκοὺς φιλοσόφους, ἔτι δὲ καὶ διότι ἦτο ἄνθρωπος δίκαιος καὶ ἐνάρετος, διὰ ταῦτα τοῦ ἔδωσαν πρωτεύουσαν θέσιν καὶ ἦτο εἷς ἀπὸ τοὺς ἐννέα βουλευτὰς τοῦ ἐν Ἀθήναις δικαιοτάτου κριτηρίου τοῦ καλουμένου Ἄρειος Πάγος [1]· καὶ ὄντως ἔκρινε τόσον δίκαια, ὥστε ὅλοι τὸν ἐθαύμαζον· διότι οὔτε πλουσίους ᾐσχύνετο, οὔτε δῶρα ποσῶς ἐδέχετο, ἀλλὰ τοὺς μὲν αὐθάδεις ἀδικητὰς αὐστηρῶς ἐτιμώρει, εἰς δὲ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἠδικημένους ἀπέδιδε τὸ δίκαιον καὶ τοὺς ἐβοήθει ὅσον ἠδύνατο.

Πρὸ τῆς ἐποχῆς ταύτης καὶ ὅτε ὁ Ἅγιος Διονύσιος ἦτο ἀκόμη νέος, εἶχε μεταβῆ μετ’ ἄλλων σοφῶν συμπατριωτῶν του εἰς τὴν Ἡλιούπολιν τῆς Αἰγύπτου. Ἦτο δὲ τότε ἡ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀχάριστοι Ἰουδαῖοι ἐσταύρωσαν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ δὲ ἥλιος, μὴ ὑποφέρων κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς νὰ βλέπῃ τὸν Ποιητὴν καὶ Δημιουργὸν αὐτοῦ πάσχοντα, ἀπέκρυψε τὰς ἀκτῖνας του καὶ ἐσκοτίσθη ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ. Ὁ δὲ Διονύσιος, βλέπων τοιαύτην ὑπερφυσικὴν καὶ θαυμάσιον ἔκλειψιν, ἐξεπλήττετο λέγων· «Ἢ Θεὸς πάσχει ἢ τὸ πᾶν ἀπόλλυται». Ταῦτα εἶπε, διότι ἡ ἔκλειψις τοῦ ἡλίου γίνεται ὅταν ἡ σελήνη εἶναι εἰς τὴν τελευταίαν ἡμέραν της ἢ εἰς τὴν 28ην ἢ καὶ 27ην σπανίως· ἀλλ’ εἰς τὴν 14ην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγινεν ἡ Σταύρωσις τοῦ Χριστοῦ, δὲν ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ σκοτισθῇ ὁ ἥλιος...

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΑ

 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

 

♦ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ (2024)

♦ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ "ΣΚΙΑΓΡΑΦΙΑ" TOY KΤΗΤΟΡΟΣ ΤΗΣ Ι.Μ. ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ (+17.5.2013) [26΄ κ.ε.]

♦ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ 2023

♦ ΣΥΝΤΟΜΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΒΙΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ

♦ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ...

 

♦ EIKONOΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΤΙΕΣ: ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ  ΦΥΛΗΣ 2019

 

♦ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ  ΦΥΛΗΣ 2018 

♦ EIKONOΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΤΙΕΣ Α΄ (ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 2017)

♦ EIKONOΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΤΙΕΣ Β΄ (ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 2017)

♦ ΒΙΟΣ - ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ

♦ «Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΠΑΝΤΟΥ»

♦ EIKONOΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΤΙΕΣ Α΄ (ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 2016)

♦ EIKONOΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΤΙΕΣ Β΄ (ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 2016)

+++

Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ

+++

Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ

1η Ὀκτωβρίου

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῆς Σκέπης Σου Παρθένε ἀνυμνοῦμεν τὰς χάριτας,

ἣν ὡς φωτοφόρον νεφέλην ἐφαπλοῖς ὑπὲρ ἔννοιαν,

καὶ σκέπεις τὸν λαόν Σου νοερῶς, ἐκ πάσης τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς·

Σὲ γὰρ Σκέπην καὶ Προστάτιν καὶ Βοηθόν, κεκτήμεθα βοῶντές Σοι·

δόξα τοῖς μεγαλείοις Σου Ἁγνή, δόξα τῇ θείᾳ Σκέπῃ Σου,

δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς Σου προμηθείᾳ Ἄχραντε.

Γυναικεῖο Τμῆμα «Ἐ.Ἐ.Ε.», Ὀκτώβριος 2014

Σχεδιασμὸς Ἁγίας Σκέπης

+++